Bringing The Farm To Live In Another World (ไปสร้างฟาร์มอีกโลกกันเถอะ) - บทที่ 613 วัง

บทที่ 613 วัง

เจ่าไห่ไม่รู้ว่าเสาหินเหล่านี้ถูกสร้างขึ้นมายังไง บนเสามีรูเป็นจํานวนมากอยู่ เสาแต่ละต้นมีน้ําไหลออกมา น้ําที่ไหลออกมาทําให้เกิดหมอก ซึ่งทําให้มีรุ้งกินน้ําอยู่ทุก ๆ เสา

เจ่าไห่เห็นว่าในรูเหล่านั้น มีเงือกอยู่เกือบทุกรู ชาวเงือกเหล่านี้มีร่างกายที่ส่วนบนเป็นคน ส่วนล่างเป็นปลา พวกเขามีผมสีทองยาว และมีตาสีฟ้าเข้ม อกของพวกเขามีเปลือกหอยปิดอยู่ ขณะที่ส่วนอื่น ๆ ไม่ได้ใส่อะไรเพื่อปิดเลย พวกเขาดูสวยมาก ๆ รูปลักษณ์ของพวกเขาทําให้ผู้คนจากพื้นดินไม่อาจละสายตาไปที่อื่นได้เลย

ลอร่าและคนอื่น ๆ ตื่นเต้นมากกับสิ่งที่อยู่ข้างหน้าพวกเธอ พวกเธอไม่คิดว่าจะมีสถานที่แบบนี้อยู่จริง ๆ หมอกที่เกิดจากน้ํายังเกิดขึ้นเรื่อย ๆ ขณะที่มีน้ําไหลลงมาจากเสาอย่างไม่มีทางหมด นอกจากเสาน้ําที่น่าตื่นเต้นแล้ว ก็ยังมีนางเงือกที่สวยมาก ๆ อยู่ที่นี่ด้วย สิ่งที่เห็นอยู่ตรงหน้านี้ ทําให้พวกเธอคิดว่าตัวเองอยู่ในเทพนิยาย

ก่อนที่ทุกคนจะดึงสติกลับมาได้ก็ใช่เวลาเป็นพักหนึ่ง พวกเธอทุกคนรอบไปถึงเจ่าไร่ด้วย พูดออกมาด้วยความตื่นเต้น “ที่นี่มันน่าอัศจรรย์จริง ๆ” ที่แห่งนี้เป็นสถานที่ ที่งดงามมาก ๆ เท่าที่พวกเขาเคยเห็นมาเลยๆ

ในตอนนี้เรือของเจ่าไห่ก็ได้เข้าไปใกล้สถานที่แห่งนี้อย่างช้า ๆ หลังจากมุ่งหน้าไปที่เกาะมาสักพักแล้ว พวกเขาถูกมนุษย์เงือกขวางเอาไว้ ความสูงของมนุษย์เงือกที่ขวางเจ่าไม่มีความสูง และตัวใหญ่มาก เมื่อดูดี ๆ จะเห็นว่าเขาสูงกว่าชนเผ่าในทุ่งหญ้าเสียอีก ผิวของเขาเป็นสีฟ้ามีความสูงพอ ๆ กับโกเลมของเจ่าไห่ ซึ่งดูด้วยตาแล้วความแข็งแกร่งก็น่าจะพอ ๆ กันเลย ในมือของเขามีตรีศูลขนาดใหญ่ ซึ่งน่าจะยาวประมาณ 20 เมตร ดูแล้วมันดูหนักมาก ๆ

ร่ายกายของเขาดูจะไม่ต่างอะไรจากมนุษย์มาก นอกจากที่หางที่เหมือนกับปลา หางของเขาใหญ่มาก ๆ เจ่าไห่คิดว่านี่น่าจะเป็นเหมือนกับหางของวาฬ

มนุษย์เงือกที่อยู่ตรงหน้าของเจ่าไห่ มีสัตว์ขี่เหมือนกัน และสัตย์นั้นก็คือวาฬสีน้ําเงินที่มีขนาดใหญ่มาก ซึ่งมันทําให้พวกเขาดูน่าเกรงขามมาก หลังจากที่พวกของเจ่าไห่ถูกขวางเอาไว้ ผู้เฒ่าเผ่านากก็ได้นําเอาเหรียญออกมาให้กับมนุษย์เงือกทันที มนุษย์เงือกพยักหน้าก่อนที่จะโบกมือให้ผู้เฒ่าเผ่านากออกมาก่อน

แม้ว่าผู้เฒ่าเผ่านากจะมีตําแหน่งอยู่บ้าง แต่เขาก็ยังดูกลัว ๆ มนุษย์เงือกที่อยู่ตรงหน้าเขามาก ผู้เฒ่าค่านับก่อนจะถอยออกมา จากนั้นวาฬก็เริ่มลอยขึ้นสู่ผิวน้ําอย่าช้า ๆ

เมื่อมนุษย์เงือกตัวใหญ่เริ่มโผล่ขึ้นจากผิวน้ํา เจ่าไห่ก็สัมผัสได้ถึงแรงกดดันที่ออกมาจากพวกเขาทันที เมื่อขึ้นมาแล้ว เจ่าไห่รู้ได้ทันทีว่าตัวของพวกเขามันมีขนาดที่ใหญ่มาก ๆ ซึ่งแน่นอนว่า พวกเขาสูงกว่าดาดฟ้าเรือของเจ่าไห่อีก

ก่อนที่เจ่าไห่จะพูดอะไรออกมา มนุษย์เงือกที่อยู่บนวาฬก็พูดขึ้นมาก่อนว่า “เจ้าคือเจ่าไห่งั้นเหรอ?” เสียงของเขาดังก้องเหมือนกับฟ้าร้อง

แต่เจ่าไห่เองก็ได้ไม่ได้ตกใจเมื่อได้ยิน เขาโค้งคํานับทันที “ท่านมนุษย์เงือก ข้าคนนี้คือเจ่าไห่แห่งตระกูลบูดา

มนุษย์เงือกมองไปที่เจ่าไห่ “ราชาแห่งท้องทะเลต้องการพบเจ้า โปรดเอาใบเรือขึ้น” เจ่าไห่ทําตามทันที เขาสั่งให้ซอมบี้ของเขาเอาใบเรือขึ้น

ขณะที่เรือกําลังแล่นออกไป มนุษย์เงือกที่ตัวใหญ่ทั้ง 2 ได้จับไปที่ข้าง ๆ เรือของเจ่าไห่ก่อนที่จะดันให้เรือไปยังเกาะเล็ก ๆ

เจ่าไห่มองไปที่มนุษย์เงือกที่ดันเรือของเขามา เจ่าไห่ไม่คิดว่ามนุษย์เงือกเหล่านี้จะมีความแข็งแกร่งมากขนาดนี้ จากที่เจ่าไห่เห็นมนุษย์เงือกทั้ง 2 ไม่ได้ออกแรงมากกับการที่ต้องดันเรือของเจ่าไห่ให้ไปข้างหน้า เหมือนกับว่าพวกเขาใช้แรงแค่นิดเดียวเท่านั้น

ไม่นานเกินรอพวกเขาก็มาถึงที่เกาะเล็ก ๆ แล้ว อย่างไรก็ตามเจ่าไห่ไม่สามารถเดินเรือไปต่อ ได้ในตอนนี้ นั่นก็เป็นเพราะว่ารอบ ๆ เรือของเขามีแนวปะการังอยู่เยอะมาก ๆ ไม่มีทางที่เรือจะเดินหน้าต่อไปได้เลย

เจ่าไห่ยังเห็นอีกว่ามีนางเงือกอยู่บนแนวปะการังอยู่ด้วย นางเงือกเหล่านี้มองมาที่เจ่าไห่ด้วยความสงสัย นางเงือกหลายคนมีการกระซิบกับนางเงือกด้วยกัน ก่อนที่จะหัวเราะเสียงดังออกมาห่างจากเสาประมาณ 1 กิโลเมตร เรือของเจ่าไห่ก็หยุด มนุษย์เงือกมองไปที่เจ่าไห่และพูดว่า “ขึ้นมาที่วาฬของข้า ข้าจะพาท่านเดินทางไปต่อ เจ่าไห่ขอบคุณมนุษย์เงือกก่อนที่จะพาลอร่าและคนอื่น ๆ ขึ้นไปบนหลังของวาฬ เมื่อพวกเขาขึ้นไปบนหลังวาฬแล้ว พวกเขาก็รู้ได้ทันทีเลยว่ามนุษย์เงือกที่อยู่ข้าง ๆ เขาตัวใหญ่มากจริง ๆ มนุษย์เงือกหัวมองไปหาเจ่าไห่ ขณะที่ยิ้มออกมาจากนั้นเขาก็พาวาฬของเขาว่ายไปที่เกาะ

ไม่นานพวกเขาก็เดินทางผ่านเสาหินจนมาถึงเสากลางของเกาะ เจ่าไห่เห็นว่าเสาที่เขาเห็นก่อนหน้านี้น่าจะมีความสูงหลายร้อยเมตร น้ําจากรูก็ไหลลงมาเรื่อย ๆ ด้านบนของเสาหินนี้มีวังซึ่งเป็นสิ่งที่เจ่าไห่ไม่เคยเห็นมาก่อนเลย

จบบทแล้วครับ ขอบคุณมาก ๆ นะครับผม