Bringing The Farm To Live In Another World (ไปสร้างฟาร์มอีกโลกกันเถอะ) - บทที่ 603 ในน้ำแข็ง ( ปลาย )

บทที่ 603 ในน้ําแข็ง ( ปลาย )

เจ่าไห่มองดูสิที่อยู่ตรงหน้าของเขา แต่เขาก็ไม่ได้ประมาทอะไร เขาเปิดมิติแล้วดูดน้ําที่มี เข้าไปด้วยความรวดเร็ว ในชั่วพริบตา น้ําในแอ่งก็หมดจนไม่เหลือเลย

เมื่อน้ําเข้าไปในมิติหมดแล้ว ก็มีเสียงเตือนว่า “ตรวจพบพลังงานธาตุน้ําจํานวนมหาศาล พลังงานไม่เข้ากับมิติ เปลี่ยนแปลงพลังงาน เปลี่ยนเสร็จสิ้น!!”

เมื่อเสียงแจ้งเตือนจบลง เจ่าไห่ก็เข้าไปในมิติทันที จากนั้นเขาก็เห็นว่าแอ่งน้ําแข็งที่ลึกมาก ๆ อยู่ในมิติแล้ว กลายเป็นน้ําในเสาน้ําแข็ง ขณะที่เจ่าไห่ยังคงสับสนอยู่นั้น จู่ ๆ ฟองสบู่ก็ออกมาจากน้ําและลอยไปที่เจ่าไห่ ทันใดนั้นฟองสบู่ก็พูดว่า “ข้าได้พบกับพระเจ้า”

เจ่าไห่มองด้วยความตกใจ เขาไม่คิดว่าฟองสบู่จะพูดได้ ในเวลานี้เจ่าฉินอี้ก็พูดออกมาว่า

“นายน้อย ข้ารู้สึกว่าฟองสบู่นี้เหมือนกับข้า

เจ่าไห่มองไปที่เจ่าฉินอี้ เขารู้ว่าเจ่าฉินอี้เป็นวิญญาณที่เกิดจากดอกไม้เจ็ดสี ฟองนี้อาจจะเป็นวิญญาณที่เกิดจากแอ่งน้ํางั้นเหรอ?

เจ่าไห่หันไปหาฟองสบู่แล้วพูดว่า “อย่าเรียกข้าว่าพระเจ้าเลย เรียกข้าว่านายน้อยดีกว่า เจ้าเป็นวิญญาณที่เกิดจากแอ่งน้ํานี้ใช่ไหม?”

ฟองสบู่ตอบว่า “ใช่แล้วนายน้อย ข้าเป็นวิญญาณของแอ่งน้ําแห่งนี้ ถ้านายน้อยไม่อยากเรียก ข้าว่าวิญญาณ เรียกข้าว่าวาเลียก็ได้

เจ่าไห่ตกลงที่จะเรียกเช่นนั้น จากนั้นเขาก็พูดถึงมนุษย์น้ําแข็งทั้ง 12 คนและพูดว่า “หญิงสาวทั้ง 12 คนเป็นสิ่งที่เจ้าสร้างขึ้นมาใช่ไหม?”

ฟองสบู่ตอบเจ่าไห่ว่า “ใช่ นายน้อยข้าไม่รู้ว่ามาอยู่ที่นี่เมื่อไหร่ แต่เมื่อตื่นขึ้นมา ข้าก็อยู่ในที่แห่งนี้แล้ว มีคนบีบบังคับข้า ข้าไม่สามารถทําอะไรได้เลย ข้ากลัวและคิดว่าสิ่งเหล่านั้นอาจจะช่วยได้ ข้าก็เลยสร้างมนุษย์น้ําแข็งทั้ง 12 คนขึ้นมา”

เจ่าไห่รู้ว่าคนที่ฟองสบู่พูดคือชาวเผ่า แต่เขาก็รู้สึกแปลก ๆ ฟองสบู่ไม่รู้จัดสัตว์ทั่ว ๆ ไป แต่ทําไมเขาสามารถสร้างวัวน้ําแข็งขึ้นมาได้ มันเป็นเรื่องที่น่าแปลกมาก เจ่าไห่ก็เลยถามขึ้นมาทันที “เจ้าสร้างคนและวัวน้ําแข็งขึ้นมาจริง ๆ เหรอ?”

วาเลียตอบเจ่าไห่ “ข้าก็ไม่รู้เหมือนกัน ไม่รู้ว่ายังไง ตอนที่ข้าตื่นขึ้นมา ร่างของมนุษย์น้ําแข็ง และวัวน้ําแข็งก็อยู่ในหัวของข้าแล้ว ข้าก็เลยเลือกที่จะสร้างมันขึ้นมา นายน้อยท่านไม่คิดว่ามนุษย์น้ําแข็งเหล่านั้นสวยเลยเหรอ?”

เจ่าไห่มอง จากนั้นเจ่าไห่ก็รู้สึกปวดหัวมาก วาเลียเป็นวิญญาณที่มาจากแอ่งน้ําจริง ๆ งั้นเหรอ? เรื่องที่วาเลียพูดทําให้ความคิดของเจ่าไห่เปลี่ยนไป

เจ่าไห่ส่ายหัว และถามขึ้นอีกครั้ง “เจ้าไม่รู้อะไรเลยจริง ๆ เหรอ? เจ้ามาจากไหน? แล้วเจ้ารู้ได้ไงว่าเจ้าเป็นวิญญาณจากแอ่งน้ํา?”

วาเลียตอบกลับทันที “ข้ารู้ตัวก็เมื่อตอนที่ข้ารู้สึกตัวขึ้น นั่นเป็นตอนที่ภาพของมนุษย์น้ําแข็งและวัวน้ําแข็งมาอยู่ในหัวของข้า”

เจ่าไห่เงียบไป เขาไม่รู้ว่าจะต้องทํายังไง ดูเหมือนว่าวาเลียจะจําอะไรไม่ได้เลย เจ่าไห่โบกมือ และพูดว่า “เจ้าสามารถสร้างมนุษย์น้ําแข็งเหล่านี้ได้ แล้วเจ้าสามารถจัดการกับพวกเขาได้ไหม?” วาเลียพยักหน้าและพูดว่า “แน่นอน พวกเขาถูกสร้างขึ้นจากความสามารถของข้าเอง” จากนั้น นางฟ้าทั้ง 12 คนก็กลายเป็นน้ําสีฟ้าและไหลเข้าไปในแอ่ง

เจ่าไห่หันหน้าไปที่วาเลียและพูดว่า “ตั้งแต่วันนี้ เจ้าจะถูกเรียกว่าวาเลีย ไปกับข้าเถอะ พวกเราจะออกไป” จากนั้นเจ่าไห่ก็พาวาเลียออกจากมิติไปด้วย

เมื่อน้ําหายไป หอกแห่งชนเผ่าก็อยู่ตรงหน้าของเจ่าไห่แล้ว พลังการต่อสู้ที่เจ่าไห่สัมผัสได้ในตอนแรกมันหายไปแล้ว

จากนั้นด้วยความตั้งใจ เจ่าไห่ก็เดินเข้าไปเอาหอกแห่งชนเผ่าพร้อมกับผู้เฒ่าเทส และกลับเข้าไปในมิติ ก็มีเสียงดังขึ้นอีกครั้ง “ตรวจพบวัตถุที่มีพลังอ่อนแอ เสริมความแข็งแกร่งให้กับวิญญาณของอาวุธ กําาลังเสริมพลัง เสริมพลังเสร็จสิ้น!”

เจ่าไห่มองไปที่หอกและรู้ว่ามันมีวิญญาณแห่งสิ่งประดิษฐ์จริง ๆ นี่เป็นเพราะว่าการแจ้งเตือนที่เพิ่งได้ยินนั้นเหมือนกับตอนค้อนของชนเผ่าคนแคระที่เพิ่งเข้ามาในมิติ เจ่าไห่คิดกับตัวเองว่า วิญญาณที่อยู่ในหอกแห่งชนเผ่าเป็นวิญญาณแบบไหน?