Almighty Coach – โค้ชอหังการ - ตอนที่ 117

ณ ห้องทำงานของประธานบริษัทคอนติเน็นทอล

“ผู้จัดการฝางครับ ความเข้มข้นของการฝึกของไฮควานเพิ่มขึ้นอีกแล้วครับ”เลขาของเขารายงาน

“อีกแล้วเหรอ? ครั้งที่แล้วคุณก็บอกผมแบบนี้ การฝึกของไฮควานมันยาวนานกว่าและเข้มข้นกว่าของนักกีฬาคนอื่น แล้วตอนนี้มันยังจะเพิ่มขึ้นอีกเหรอ นี้เขายังจะทนต่ออีกเหรอ”ฝางถาม

“ใช่ครับ เขายังทนฝึกต่อ ดูเหมือนว่าเขาไม่อยากยอมแพ้มากๆครับ”เลขาตอบ

ผจก.ฝางพยักหน้า “เหมือนกันอย่างกับแกะ เขาได้ความดื้อไปเต็มๆ ติดตามเขาต่อไป อย่าให้เขาบาดเจ็บเด็ดขาด”

“ไม่ต้องห่วงครับผจก ทางเรามีคนคอยส่องอยู่ตลอดเวลา ถึงแม้ว่าการฝึกของไฮควานจะเข้มข้นมากขึ้นยังไง โค้ชของเขาก็จะมานวดให้เขาทุกวันเพื่อผ่อนคลายกล้ามเนื้อ แล้วมันก็ได้ผลมากครับ” เลขารายงาน

“โค้ชหนุ่มคนนั้นชื่อหลี่ใช่ไหม? เขาฉลาดนะ เขารู้ว่าจังหว่ะไหนควรให้ไฮควานถอยซักหน่อยก่อนที่จะเกิดอะไรขึ้น เพราะส่วนมากเขาจะเจ็บเพราะความดื้อของตัวเอง เขาดูแลลูกชายฉันอย่างดี จ่ายให้เขางามๆด้วยละ”ผู้จัดการฝางสั่ง

“ครับผม ผมจะให้คนขับรถไปส่งบัตรทองช๊อปปิ้งในเครือคอนติเน็นทอลให้เขานะครับ”เลขาตอบกลับ

เอาจริงๆแล้วทั้งผจก.และเลขาของเขาเข้าใจหลี่ผิดหมด พวกเขาคิดว่าหลี่ตั้งใจทำทุกอย่างเพื่อพยายามเอาใจผจก.ฝางและขัดขวางไฮควาน

การเป็นคนรวยมานานทำให้ผจก.ฝางมีประสบการณ์ในการโดนเอาใจสูง เพราะว่าเขาโดนตามใจมาบ่อยและหลากหลายวิธีการ ฝางก็เริ่มชินกับมันแล้ว โดยเฉพาะกับคนที่มีสถานะต่ำกว่า ก็ไม่แปลกที่เขาจะคิดว่าหลี่กำลังเอาใจเขาเพื่อให้ได้ผลประโยชน์ และเพราะอย่างนี้ทำให้เขาคิดว่าหลี่ไต้ “ฉลาด”

หลี่เอาจริงๆแล้วไม่ได้คิดจะเอาใจผจก.เลย ทั้งหมดที่เขาทำก็แค่อยากเห็นฝางไฮควานเติบโตเท่านั้นเอง

…

ไฮควานรักการกระโดดไกลอย่างจริงจัง ก่อนหน้านี้ ตอนที่ทีมอื่นๆมาคัดเลือกนักกีฬาไปเขาทีมตัวเอง โค้ชบางคนก็หมายตาฝางเอาไว้เหมือนกัน แต่ฝางไม่ยินยอมที่จะออก เพราะว่าเขาตั้งใจและอยากที่จะอยู่แค่ทีมกระโดดไกลเท่านั้น และภายใต้การนำของหลี่ไต้ ฝางก็ได้กลายเป็นคนใหม่ ความสามารถของเขาเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว

นักกีฬาพรสวรรค์ระดับAมันก็สุดยอดอยู่แล้ว โค้ชคนอื่นก็สามารถช่วยพัฒนาฝางได้แต่ไม่ได้ดีเท่ากับหลี่ไต้ เพราะว่าตอนนี้หลี่ไต้เป็นโค้ชระดับ2ขั้นสูงแล้วซึ่งดีกว่าโค้ชทุกคนในทีมเยาวชนแล้ว

กระบวนการทั้งหมดในการกระโดดไกลนั้นจะแบ่งเป็น4ส่วน ส่วนแรกคือส่วนที่ออกตัววิ่ง ส่วนที่2คือกระโดด ส่วนที่3คือลอยสูง และส่วนที่4คือลงจอด

มันมี2วิธีในการเริ่มความเร็ว อย่างแรกเรียกว่าการเร่งความเร็วภายนอก เหมือนกับการพุ่งตัว วิธีนี้ต้องใช้ความสามารถสูง ซึ่งเหมาะกับนักกีฬาที่มีความคล่องตัวสูง แต่ถึงอย่างนั้น มันจะส่งผลถึงความแม่นยำในการออกตัวรวมถึงความเสถียรของฟอร์มการเล่นด้วยมีแค่นักกีฬาระดับสูงบางคนเท่านั้นที่ใช้วิธีนี้ได้อย่างคล่องแคล้ว

ส่วนอีกวิธีจะเป็นการเพิ่มความเร็วโดยรวมของคนๆนั้น โดยจะรับรองความแม่นยำในการออกตัวและความเสถียร์ ในขณะเดียวกัน วิธีนี้มันยากกว่าเยอะ แต่นักกีฬามืออาชีพมักจะเลือกวิธีนี้เพราะว่ามันน่าเชื่อถือมากกว่า

การออกตัวและลอยตัวบนอากาศนั้นถือว่าเป็นท่าที่จบในตัว แต่ที่สำคัญที่สุดคือตอนออกตัวอย่าไปเหยียบเส้นออกตัว ไม่งั้นนักกีฬานั้นจะถือว่าฟาวน์ทันที

การลอยตัวในอากาศนั้นเรียกว่าเป็นจุดที่ยากและสำคัญที่สุดในการกระโดดไกล หลังจากที่ลอยขึ้นไปบนอากาศแล้ว นักกีฬาสามารถเลือก1ใน3เทคนิคนี้  อย่างแรกคือวิธีเก็บเข่า อย่างที่2คือวิธีหลังตรง อย่างที่3คือวิธีเดินบนอากาศ วิธีเก็บเข่านั้นจะเป็นวิธีธรรมดาที่ถูกสอนในโรงเรียนม.ปลาย แล้วก็ยังเป็นท่าที่ดั่งเดิมที่สุดในการกระโดดไกล ใช้เทคนิคน้อย แต่นักกีฬามืออาชีพส่วนมากไม่ค่อยใช้กัน

วิธีการหลังตรง คือวิธีที่ยืนหลังของคนๆนั้นให้ตรงหลังจากกระโดดไปแล้ว การกระทำแบบนี้จะช่วยให้นักกีฬาสามารถดึงท้องกล้บขึ้นมา แล้วงอเอวยืดขาตรง แต่วิธีนี้จะทำให้นักกีฬายากต่อการควบคุมสมดุลในอากาศ

ส่วนท่าเดินบนอากาศนั้น โด่งดังมาตั้งแต่หลังสงครามโลกครั้งที่2และยังคงใช้อยู่มากในหมู่นักกีฬามืออาชีพจนถึงประจุบัน การเคลื่อนไหวนั้นจะต้องให้นักกีฬาทำท่าเดิน3ก้าวบนอากาศ นักกีฬาสามารถคงสมดุลได้ดีตอนช่วงลงจอด ซึ่งดีมากๆ

ทั้ง3เทคนิคนี้มีทั้งข้อดีข้อเสีย นักกีฬาที่ดีที่สุดในโลกต้องเก่งทั้ง3อย่างนี้ แต่พวกเขาต้องเลือกใช้ให้เหมาะสมในตอนที่พวกเขาออกตัวจากพื้น

แต่ตอนนี้ ฝางไฮควานใช้ท่าเดินบนอากาศ สำหรับนักกีฬาหนุ่ม มีแต่คนที่เชี่ยวชาญเท่านั้นถึงจะใช้ได้ เพราะว่าท่านี้มันต้องเดินถึง3ก้าวถ้านักกีฬากระโดดไม่สูงพอหรือไกลพอ นักกีฬาคนนั้นก็จะทำไม่ได้ครบ3ก้าว โดยปรกติแล้วนักกีฬาวัยรุ่นจะไม่ได้แข็งแรงเท่านักกีฬาที่เป็นผู้ใหญ่แล้ว ดั่งนั้นท่าเดินบนอากาศนี้อาจจะไม่ได้ดีสำหรับพวกเขาท่าไร นั้นเป็นเหตุผลว่าทำไมนักกีฬาวัยรุ่นส่วนใหญ่ถึงเลือกใช้ท่ายืดหลังในการแข่งของตัวเอง

แต่ถึงอย่างนั้นหลี่ก็ได้ให้ฝางไฮควานใช้เทคนิคเดินบนอากาศอย่างไม่ลังเล และฝางก็ไม่ได้ทำให้หลี่ผิดหวัง หลังจากนั้นไม่นาน เขาก็เชี่ยวชาญวิธีนี้

ในสนามซ้อม หลี่ให้คำแนะนำไป

“ไฮควานหลังจากที่นายจบการเดิน3ก้าวบนอากาศแล้ว จำไว้ว่าดึงท้องกลับมาให้ได้มากที่สุด แล้วก็เหยียดขาให้ตรง เหวี่ยงแขนให้กระชับ”

แต่จู่ๆไฮควานก็หยุดลง แล้วมองไปที่ไหนซักแห่งไกลๆ แล้วพึมพำ “คนๆนั้นเหมือนคุณสูเลย”

หลี่มองไปทางทิศทางเดียวกัน เห็นชายคนหนึ่งกำลังเดินตรงมาหาพวกเขา

หลี่ไต้ถาม “นายรู้จักเขาเหรอ”

“คุณสูเป็นคนขับรถของพ่อผม เขาเคยขับรถไปส่งผมที่โรงเรียนตอนผมยังเด็ก”ไฮควานตอบ

และในตอนที่พวกเขาคุยกันนั้น คุณซูก็มาถึงตรงหน้าพวกเขา

“โค้ชหลี่ ผู้จัดการฝางต้องการพบคุณครับ” เขาหยิบซองจดหมายในกระเป๋าของเขาแล้วยื่นให้หลี่ “ผู้จัดการฝางอยากจะขอบคุณคุณที่ดูแลไฮควานมาตลอดหลายวันมานี้ และนี้เป็นของขวัญขอบคุณครับ”

หลี่ไต้เปิดซองจดหมาย แล้วพบกับบัตรทองข้างใน

“บัตรทองช๊อปปิ้งที่คอนติเน็นทอลสแควร์เหรอ! ฉันได้ยินมาว่าบัตรนี้จะแสดงค่าของมันจากตัวเลข ถ้าขึ้นตนด้วย1 หมายความว่ามีค่18888หยวน ถ้า2ก็หมายถึง28888หยวน”หลี่มองหาเลขในการ์ดอย่างรอบคอบ และสุดท้ายเขาก็เจอเลข…

6!!! บัตรนี้มันมีมูลค่า68888หยวน!   นี้มันเยอะมากเลยนะ เยอะกว่ารายได้ทั้งปีของฉันซะอีก!”หลี่ไต้ตกใจ เขาไม่เคยคิดว่าผู้จัดการฝางจะให้ของขวัญใหญ่ขนาดนี้

สำหรับคนปรกติ เงิน68888หยวนมันเป็นเงินจำนวนมหาศาร แต่มันก็ไม่เท่าไรเลยสำหรับเศรษฐีอย่างผู้จัดการฝาง

“ที่คอนติเน็นทอลสแควร์ เป็นศูนย์การค้าชั้นใต้ดินจะเป็นซุปเปอร์มาเก็ตอาหารสด ชั้น1กับ2จะเป็นห้างขนาดใหญ่ ชั้น3-5จะเป็นซุ้มของแบรนด์ดัง ชั้น6จะเป็นโรงหนังและร้านขายของบันเทิง ชั้นเจ็ดจะเป็นศูนย์อาหารขนาดยัก มันเป็นที่แสนวิเศษสำหรับช๊อปปิ้ง! ถ้าฉันใช้บัตรนี้ ฉันละสงสัยจริงๆว่าจะมีซักกี่คนที่อิจฉาฉัน!”ความโลภวิ่งเข้ามาในตาของหลี่ แต่วินาทีต่อมา เขาก็ได้สติอีกครั้ง

หลี่ไต้ส่งบัตรคืนให้คุณซูอย่างไม่ลังเล “ขอบคุณครับ แต่ผมคงรับมันไม่ได้ ขอโทษนะครับ” หลี่ปฏิเสธบัตรทองตรงๆ