Almighty Coach – โค้ชอหังการ - ตอนที่ 110

ตอนที่110 ผู้ชนะแต่เพียงผู้เดียว

ในขณะเดียวกัน โค้ชหลู หัวหน้าโค้ชของทีมเยาวชน กำลังนั่งอยู่ในห้องประชุม รอผลการแข่งอย่างร้อนรน เขาถือเอกสารรายละเอียดการแข่งในมือ แต่ละการแข่งมีกากบาทสีแดงตัวใหญ่ๆอยู่ แสดงให้เห็นว่าทีมเยาวชนแพ้ในการแข่งนั้น

แพ้ แพ้อีกแล้ว! นี้เราอุส่าห์เริ่มเตรียมตัวมาก่อนหน้าเดือนนึงแล้วเรรายังแพ้ยับขนาดนี้อีกหรอ หนานทันมันแข็งแกร่งไปแล้ว พวกเขาเตรียมตัวมาดี แล้วก็เตรียมใช้พวกเราเป็นบันไดก้าวขึ้นไปแล้ว

หลูถอนใจอย่างผิดหวัง ทีมเยาวชนที่เก่งในการวิ่งระยะกลางและระยะไกล โดยเฉพาะ1500เมตรกับรุ่น5000เมตร ทีมได้รับ ทีมได้รับตำเเหน่งเเชทในการเเข่ง1500เมตร ส่วนใน5000เมตร ทีมก็ได้เลี้ยงดูนักกีฬาจนเป็นเเชมป์กีฬาเอเชี่ยนเกมด้วย

เเต่โชคร้ายที่ทีมเยาวชนเเพ้ทั้ง2รายการเลย เหตุผลหลักๆก็คือนักกีฬาที่ดีที่สุดของเราถูกทีมกีฬาเขตเลือกไปเเล้วเเละนักกีฬาใหม่ก็ยังไม่ดีพอจะไปเเข่งกับใคร

บ้าจริง! ถ้าฉันมีเวลาอีกครึ่งปีที่จะได้ฝึกนักกีฬาใหม่ เราจะตบพวกนั้นให้คว่ำเลย!โค้ชลู่กัดฟันอย่างเกรี้ยวกราด

ทุกๆทีมส่งผลการเเข่งมาหมดเเล้วยกเว้นทีมกีฬาขว้างปา ฉันจะภาวนาให้พวกเขาชนะซักรายการนึงใน4รายการนั้นละกันนะ โค้ชหลูมองกระดาษในมือเเล้วภาวนาในใจ

กีฬาปาหอกไม่ได้เก่งอยู่เเล้วเพราะงั้นตัดไปได้เลย โค้ชซุนที่อยู่ทีมขว้างจักรมีประสบการณ์อยู่ เขาอาจจะชนะก็ได้ ส่วนทีมขว้างค้อนเป็นกีฬาเด็ดของเรา โค้ชไคพึ่งได้รับการประเมินว่าเป็นโค้ชยอดเยี่ยมมา2ปีติดเเล้ว ถึงเเม้ว่านักกีฬาที่ดีๆจะโดนเอาไปหมด เขาก็น่าจะพอรับมือได้ละมั้ง

เเละสุดท้าย โค้ชลู่ก็โฟกัสที่ทีมทุ่มน้ำหนัก

“หลี่ไต้เป็นโค้ชใหม่ของทีมทุ่มน้ำหนัก ดูเหมือนเขาจะมีสัมพันธ์อันดีกับโค้ชซูจากทีมว่ายน้ำ โค้ชซูยังโทรมาบอกให้ฉันดูเเลหลี่ไต้ดีๆด้วย เพราะว่าหลี่ไต้เป็นคนที่ถูกเเนะนำเข้ามาด้วยความสามารถโดดเด่น เขาน่าจะมีกำลังอยู่ เเต่ไพ่เด็ดของทีมหนานทันคนที่ได้ที่3การเเข่งเยาวชนชาติ ดันเป็นนักทุ่มน้ำหนักเนี่ยซิ เราชนะหมอนั่นไม่ได้อยู่เเล้ว

เเต่ทันใดนั้น เสียงโทรศัพท์ของเขาก็ดังขึ้น เขารับสาย

“โค้ชหลูครับ เราเเพ้กีฬาขว้างหอก!”คนพูด

“เข้าใจละ”โค้ชหลูไม่เเปลกใจ เราไม่เก่งขว้างหอกอยู่เเล้ว

นาทีต่อมา เสียงโทรศัพท์ก็ดังอีก

“โค้ชหลู เราเเพ้กีฬาปาจักร เเต่เราไม่ได้เเพ้เเบบยับมาก…”คนในสายพูด

“เเพ้ก็คือเเพ้ ไม่ว่าจะยับหรือไม่ก็ตาม”โค้ชหลูพูด

“ว่ารายละเอียดมาซิ…”

หลูส่ายหัวหลังจากจบการสนทนาอย่างช่วยไม่ได้

ฉันคิดว่าทีมปาจักรจะชนะการเเข่งซะอีกดูเหมือนว่าความคาดหวังของฉันมันจะสูงเกินไปหน่อย

โค้ชซุนเป็นโค้ชที่เก่ง เเต่เขาไม่ได้มีนักกีฬาที่ดีเลิศ เเล้วตอนนี้เราคงพึ่งได้เเค่กีฬาขว้างค้อน ถ้าโค้ชไคเเพ้ เราก็จะเเพ้ยับเยินให้กับหนานทัน โค้ชลู่วางโทรศัพท์ไว้หน้าตัวเเล้วจ้องมองหน้าจอ รอคอยเสียงเรียกเข้าต่อไป

กริ๊งงง…เสียงโทรศัพท์ดัง โค้ชหลูรับทันที

“เป็นไงบ้าง เราชนะไหม?”โค้ชหลูถามตรงๆ

“เรา เกือบ ชนะครับ!”เสียงตอบ

“เกือบเหรอ! เเพ้อีกเเล้วเหรอเนี่ย!”โค้ชหลูหงุดหงิด

โค้ชไคในกีฬาขว้างค้อนเป็นโค้ชที่ยอดเยี่ยเเละเผลอๆก็จะเป็น1ในโค้ชที่เก่งที่สุดในทีมเยาวชน โค้ชหลูเคยภาวนาให้เขาชนะ เเต่ดูเหมือนการภาวนานั้นจะไม่เห็นผล

นักกีฬาดีๆทุกคนโดนดึงตัวไปหมดเเล้ว! เราทำไม่ได้หรอก! เเม้เเต่โค้ชไคยังเเพ้เลย งั้นหมายความว่าเราก็เเพ้หนานทันเเล้วอะดิ!

ุถึงเเม้ว่าทีมเขตฮั่นเบจะไม่ใช่ทีมเเรกที่โดนเหยียบจมดินโดยหนานทัน เเล้วโค้ชลู่ก็เตรียมรับความพ่ายเเพ้ไว้เเล้วด้วย เเต่ถึงยังไง พอมันมาถึง เขาก็ยังหงุดหงิดอยู่ดี

สำหรับที่ทุ่มน้ำหนัก โค้ชหลูไม่ได้โง่พอที่จะหลอกตัวเองว่ายังมีหวังที่จะชนะ หนานทันส่งนักทุ่มน้ำหนักที่ดีที่สุดของเขามา จากความสามารถของทีมในตอนนี้ พวกเขาไม่มีโอกาศชนะได้เลย

…

ทำไมโค้ชหลูไม่รับสายฉันน้าา?”โค้ชฉางมองรูปโทรกลับเเล้วนับวิในใจ

โค้ชฉางพึ่งโทรหาโค้ชหลู เเต่โทรไปเเล้วมันก็ดังหลายรอบ เเต่โค้ชหลูไม่ยอมรับ

บางทีเขาอาจจะอยู่ข้างนอกไม่มีโทรศัพท์?หรือบางทีเขาอาจจะกำลังยุ่งอยู่รับไม่ได้ หรือว่าเขากำลังถ่ายหนักอยู่ เราไปกวนเขาเปล่าว่า โค้ชฉางลังเลหลายวิ ก่อนจะกดโทรซ้ำไปอีกรอบ

ไม่ว่ายังไงฉันก็ต้องบอกข่าวดีนี้ให้ได้ ถึงฉันจะโดนว่าเรื่องมารยาทก็ตาม!

…

เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นอีกครั้งหนึ่งปลุกโค้ชหลูให้ตื่น หน้าจอนั้นเป็นชื่อของโค้ชฉาง

เขาต้องมีผลมาแจ้งฉันแล้วแน่ๆ โค้ชหลูคิด

แต่เขายังอยู่ในอารมณ์ไม่ดี เขาเลยเมินสายโทรศัพท์

เขาต้องโทรมาบอกว่าพวกเขาแพ้แน่ๆ ฉันรู้ดีหน่า อย่ามาตอกย้ำที โค้ชหลูอยากที่จะเมินข่าวร้ายทุกอย่างแล้วปล่อยให้โค้ชฉางโทรค้างไว้

และอีกครั้ง โค้ชฉางโทรมาหาเขา

ปล่อยฉันอยู่คนเดียวไม่ได้รึไง! โค้ชหลูวีนแตกแล้วเขาก็รับโทรศัพท์ด้วยน้ำเสียงจริงจัง “ผลเป็นไง แพ้ไปเยอะไหม ยับมากไหม?”

โค้ชฉางไม่ได้สังเกตโทนเสียงของหลูแล้วพูดอย่างตื่นเต้น “โค้ชหลูครับ เราชนะ ทีมทุ่มน้ำหนักชนะครับ!

“เดี๋ยวนะ เอาใหม่ซิ เราชนะเรอะ ขออีกที!” โค้ชหลูนั่งตัวตรงทันที

“เราชนะ!”โค้ชฉางทวน

“เป็นไปได้ไง นั้นไพ่ตายของหนานทันเลยนะ?”โค้ชหลูถาม

“ก็ใช่ไงครับ แต่แพ้ไปแล้วด้วย”โค้ชฉางตอบ

“เขาบาดเจ็บรึเปล่า?ลื่นเหรอหรืออะไร?”โค้ชหลูถามอย่างระแวง

“ไม่ครับ สบายบรื้อเลยครับ”โค้ชฉางตอบตรงๆ

“แล้วเราชนะได้ยังไง”โค้ชหลูงง

คำถามของโค้ชหลูก็ทำให้ฉางงง

“เราชนะได้ยังไงเหรอครับ? ก็มันไม่ใช่การแข่งแบบดวล เหมือนปิงปองหรือบาส ผมสามารถอธิบายได้ก็จริง แต่นี้มันทุ่มน้ำหนักไงครับ! ก็แค่ใครทุ่มได้ไกลกว่าก็ชนะ”

โค้ชฉางดูหนาหนาขึ้นมา เขาพูด “ก็นักกีฬาของเราปาได้ไกลกว่า เราเลยชนะไงครับ!”

วินาทีต่อมา โค้ชหลูคำลามด้วยความสะใจใส่โค้ชฉาง “ไอ้โง่ ฉันรู้แล้วว่าใครโยนได้ไกลกว่าชนะ! ฉันถามรายละเอียดโว้ยยย!”