ตอนที่ 24 ค่าชดเชยสำหรับข้อผิดพลาดในการไลฟ์สดคือ สำนักงานใหญ่สมาคมดันเจี้ยน
“ฟู๊ว”
จริง ๆ แล้วผมใม่ชอบอุปกรณ์หลบหนีฉุกเฉินนี่เท่าไหร่ เพราะเวลาใช้จะทำให้ผมรู้สึกเบลอไปชั่วขณะ
ก็ประมาณแบบว่า ความรู้สึกเหมือนที่ก้นของผมปวดหนึบ ๆ เวลาอยู่บนเครื่องบิน
ม๊า แต่เมื่อคุณกลายเป็นระดับกลางขึ้นไป ก็มักจะได้ใช้บ่อย ๆ จนแทบจะทุกครั้งเลยล่ะมั้ง……อืม ถึงจะแปลกนิดหน่อย แต่ใช้ ๆ ไปก็จะชินเอง
แต่ว่า เมื่อเทียบกับสถานที่ประจำของผมแล้ว ที่นี่มีพื้นที่ขนาดใหญ่ที่มีร้านค้ามากมาย และร้านรับซื้อดรอป――คนล้นเต็มไปหมดเลยสุดยอด
“อาเร๊ะ?”
วันนี้มีอีเว้นต์อะไรหรือเปล่า?
“……ฮารู๊รรร…..ในที่สุดก็ออกมาสักที……”
“ก่อนอื่นเลยนะคะ กรุณาสวมเสื้อฮู้ดตัวนี้คลุมหัวไว้ก่อน นี่กลายเป็นเรื่องยุ่งยากนิดหน่อยค่ะ”
“เอ๊ะ? เอมิซัง? คุชิมะซัง?”
พอผมกระโดดออกมาจากทางตันของดันเจี้ยนกลับมาที่ทางเข้า ที่ข้างหน้าของผมก็คือ เอมิซังกับคุชิมะซัง
…….กับ เอ่อ ตำรวจราว ๆ 30 นาย…….พร้อมอาวุธครบมืออยู่โดยรอบ……ม๊ายเอา น่ากลัว
ที่ด้านหลังยังมีรถตำรวจมากกว่า 10 คัน และบริเวณโดยรอบก็ถูกบังไว้ด้วยผ้าใบสีฟ้าที่มักจะเห็นในทีวี
ช่างเป็นบรรยากาศที่สุดยอดจริง ๆ ……นี่มันอะไรกัน
“……มีบางสิ่งบางอย่างเกิดขึ้นงั้นเหรอครับ?”
น่ากลัวววว……โลกนี่น่ากลัว
“……เรื่องนั่นก็เกี่ยวกับฮารุจังยังไงล่ะ！？”
“อุว้า รุรุซัง”
ผมสะดุ้งสุดตัวเมื่อจู่ ๆ ก็มีเสียงดังมาจากด้านหลังของผม และที่ด้านหลังนั่น……ผมรู้ได้ทันทีว่าเป็นรุรุซัง เพราะเธอไม่มีหน้าอกสักนิด……รุรุซังกำลังกอดผมอยู่
ไม่สิ ผมรู้สึกถึงยอดฟูที่กดดันเข้ามานิดหน่อย
แต่ผมบอกได้เลาว่านั่นเป็นหน้าอกปลอมที่เกิดมากจากเสื้อชั้นใน แต่ผมจะปิดปากไว้
ผมถูกกอดลัมีฮู้ดมาคลุมหัวผมไว้
เชี่ยวชาญกันจัง
“？？？”
“……..ฮารุจ๊าง…….ดัง……”
“อะ อยู่ที่นี่อยู่แล้วสินะ เพราะแบบนั่นเลยแวะมาบอกว่ามีอะไรเกิด…….แต่ว่านั่น? ทำไมถึงทำเหมือนต้องส่วนตัวด้วย”
“…….อาจจะเป็นความผิดของฉันเอง แต่ว่านา――…….แต่ว่าน๊า――……….”
“？？？”
ดูเหมือนรุรุซังพยายามเกาะติดกับจนเดินกะโผลกกะเผลกกัน
หนักนิดหน่อย……แม้ว่าจะเสริมกำลังกล้ามเนื้อด้วยพลังเวทมนตร์แล้วก็ตาม แต่โดยพื้นฐานแล้วผมยังคงเป็นสาวน้อย
“มิคาสุกิซัง เอาไว้ค่อยให้คำอธิบายโดยละเอียดทีหลังดีกว่าค่ะ ฮารุซังคงจะเหนื่อยการพิชิตชั้นที่ 200 อยู่แน่ ๆ”
“คุชิมะซัง…….นั่นสินะคะ ดูเหมือนจะไม่มีอาการบาดเจ็บอะไรด้วย ดังนั้นรีบออกจากที่นี่ดีกว่าค่ะ”
“？”
อะไร 200 ชั้น？
ผม……พอมาลองคิดดูดี ๆ แล้วก็เริ่มสงสัยขึ้นมาแล้วเหมือนกันว่ามีกี่ชั้นกันแน่
มันโดนบล็อคไว้ที่ประมาณชั้น 49 ใช่ไหม？
ผมไม่เข้าใจจริง ๆ ว่าวันนี้เกิดอะไรขึ้น เพราะรุรุซัง
โม๊ว เรื่องวุ่นวายเกินไปแล้ว………
“ค่ะ เราสามารถให้ความคุ้มครองได้อย่างปลอดภัยแล้วค่ะ ต้องขออภัยในความไม่สะดวกด้วยนะคะ……..”
เอมิซังก้มหัวให้กับเจ้าหน้าตำรวจที่เข้ามาใกล้
เอมิซัง………ในที่สุดก็โดนรู้ว่าเป็นสาวเฮ็นไตซังแล้วสินะ?
นั่นเป็นเหตุผลที่ว่าทำไมคุณตำรวจถึงมากันมากมายใช่ไหม?
ไม่สิ ดูเหมือนที่ด้านนอกผ้าใบสีฟ้าก็มีเสียงดังมากเลยเหมือนกัน?
นอกจากนี้ ไม่มีทางที่จะทำกันขนาดนี้เพียงเพราะว่างานอดิเรกในทางที่ผิดต่อเด็กผู้หญิงถูกค้นพบหรอก……..ดูเหมือน รุรุซังคงจะทำอะไรบางอย่างลงไปอีกแล้ว
อืม คำตอบหนึ่งเดียว
สามารถพูดแบบได้อย่างแน่นอน
“ฮารุซัง เดินไหวไหมคะ?”
“ครับ อะ ไม่มีอาการบาดเจ็บอะไรเลยด้วย ไม่จำเป็นต้องเข้ารับการรักษาหรอกครับ คุชิมะซัง นี่เป็นการเดินเล่นตามปกติ ดังนั้นความเสียหายจึงเป็นศูนย์”
วันนี้ คุชิมะซังไว้ผมหางม้าดูดีจัง
เพราะว่าเธอเป็นคนที่จริงจังมาก มีบรรยากาศที่ดูเหมือนกับจะรู้สึกกังวลอยู่ตลอดหากไม่อธิบายให้ชัดเจน
“เอ๊ะ ค่ะ……เพราะว่าฉันดูจากไลฟ์สดมาแล้วล่ะคะ เรื่องนั้นไม่เป็นไร……..”
“อย่างงั้นเหรอครับ ถ้าอย่างงั้น…….อาเร๊ะ?”
แล้วทำไมถึงเป็นไลฟ์สด?
…….ถ้ากลายเป็นไลฟ์เก็บถาวรแล้วก็จะดูได้ แต่……..ไม่สิ ไม่เข้าใจเลย
ลองคิดูแล้ว ผมรู้สึกถึงสัญญาณของรุรุซังระหว่างที่กำลังไลฟ์สด แต่ว่าก่อนอื่นเลยผมเชิญมาแค่พวกปฐมกาล 10 + 1 คนเท่านั้นเอง
……อะ สงสัยว่าพวกเธอสามารถดูได้ด้วยสิทธิพิเศษของผู้ดูแลหรือเปล่านะ……อย่างที่คิด ผมไม่เข้าใจเลยจริง ๆ
“……..เข้าใจแล้วค่ะ ฮารุซังดูเหมือนว่าจะต้องพาคุณไปโดยรถตำรวจคันนี้ค่ะ เอาล่ะ เข้าไปกันเถอะ”
“เอมิซัง? อะ เข้าใจแล้วครับ”
อ้า น่าสงสาร…..สุดท้ายเธอก็กลายเป็นปัญหาให้กับคุณตำรวจ……..
ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของผมเอง ผมจะช่วยอธิบายเองว่า「ไม่ได้โดนเธอล่วงละเมิดอะไร」
แต่ทำไมพวกเขาถึงให้ผู้กระทำความผิดและผู้เสียหายซึ่งยังเป็นผู้เยาว์ทั้งคู่ไว้ในรถคันเดียวกันด้วยล่ะ?
เพราะรู้จักกันงั้นเหรอ?
ไม่เข้าใจเลยจริง ๆ
“……..ก่อนอื่นมาคุยกันก่อนเน๊ะ บางทีสิ่งที่ฮารุจังกำลังคิดอยู่อาจจะผิดก็ได้เน๊ะ?”
“มุ หมายความว่ายังไงกันครับ? รุรุซัง”
ผมรู้สึกว่ามือกำลังถูกดึงแรง ๆ
ผมถูกลากไปด้วยโดยรุรุซังที่ดูเหนื่อยล้า
“？？？？”
…….นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่
ประสบการณ์การได้นั่งรถตำรวจโดยที่ไม่ได้ทำอะไรผิดนั้นล้ำค่ามาก สำหรับผมมันทั้งสนุกและรู้สึกดี
◇
รถตำรวจทำให้รู้สึกตื่นเต้นมาก
นอกจากนี้การขับขี่ก็ค่อนข้างนุ่มนวลเช่นกัน
แต่ทว่า
“เอ๊ะ〝っ。 ……………………………………ไลฟ์สดมัน”
“ค่ะ ตอนแรก็ปิดไม่ให้คนทั่วไปเข้าชมตามที่ตั้งไว้ แต่ช่วงกลางไป…….”
นี่คือสิ่งที่ทำให้ผมรู้สึกหน้าซีด
เป็นสิ่งที่ไม่แปลกที่จะเกิดขึ้นกับผม เมื่อผมเข้าใจแล้วว่าเกิดอะไรขึ้น
“…….ตั้งแต่เมื่อไหร่ครับ?”
“ก็ ก่อนที่ฮารุซังจะกินข้าวเที่ยง……..”
“เอ๋――……..”
ทำลงไปซะแล้ว――………
อุบัติเหตุที่เกิดจากการลืมปิดไลฟ์ ความผิดพลาดที่เกิดขึ้นระหว่างไลฟ์ม และการแสดงสิ่งที่ไม่ควรแสดง ว่าไปแล้วผมเคยคิดว่า「ถ้าระวังไว้ โดยปกติก็ไม่มีทางเกิดขึ้นหรอก ถ้าเป็นผม ผมจะไม่มีวันทำแบบนั้นหรอก」
แต่ ผมทำลงไปซะแล้วน๊า…….ผมควรทำยังไงดี
ไม่สิ ม๊า ผมไม่ได้พูดถึงเรื่องตัวเอง ไม่ได้โชว์หน้าตาด้วยซ้ำ
ดังนั้นผมมั่นใจว่าปลอดภัย……ผมคิดว่ามีแค่คนธรรมดา ๆ เท่านั้นที่อยู่ที่นั่น…….แต่ก็น่ากลัวนิดหน่อย
อาเร๊ะ?
ยังไงดี แค่น่ากลัวนิดหน่อย
ถ้าอย่างงั้นก็ไม่น่าจะมีปัญหาอะไร
“ทางเราได้แก้ไขส่วนที่มีปัญหาในระหว่างการไลฟ์ให้แล้วค่ะ ……แต่เราก็ไม่สามารถทำอะไรได้หากมีผู้ชมบันทึกไว้ในเครื่อง แต่………”
อะ ทำให้เกิดปัญหาขึ้นซะแล้ว…….ขอโทษเน๊ะ?
“ขอบคุณมากเลยครับ เอมิซัง แต่ผมไม่คิดว่าจะมีปัญหาอะไรเป็นพิเศษ”
“เหล้าค่ะ”
“ขอประทานอภัยเป็นอย่างสูงครับ”
พอนึกแล้วผมก็จำได้ว่าตัวเองบอกว่าดื่นเป็นประจำ……มันจบแล้ว
“อะ เอมิจังรีบคอมเมนต์ทันทีหลังจากที่พูดออกมา คิดว่าน่าจะไม่เป็นไร ตราบใดที่ไม่มีคนเล็งเป้าไปที่ฮารุจัง”
“งั้นเหรอครับ……….”
“ก่อนอื่นเลย ความสูงของฮารุซังถูกทราบจากความสูงของหน้าจอไลฟ์สดแล้วค่ะ ฉันไม่คิดว่าจะมีคนปกติคิดจริงจังว่าคนที่สูงเท่ากับนักเรียนประถมจะดื่มเหล้า”
「ฉันอยากให้หยุดดื่มโดยทันทีค่ะ」 คุชิมะซังกล่าวเสริมด้วยน้ำเสียงจริงจัง
อืม………ก็นั่นสินะ……..ร่างกายของผมเหมือนเด็ก 6 ขวบแท้ ๆ เลย………
เธอเช็คเหล้าในห้องพักของโรงแรมทุกวันเพื่อดูว่ามีลดลงไปบ้างหรือเปล่า……แม้ว่าเธอจะไม่ได้พูดอะไรเป็นพิเศษก็ตาม แต่………
“ยังไงก็ตาม ตามกฎหมายแล้วฮารุซัง『ยังคงเป็นผู้ใหญ่ที่ชื่อ โซยะ ฮารุมิซัง』ถึงจะพูดแบบนั้น……..แต่ว่าหากผู้เยาว์ดื่มแอลกอฮอล์ อย่างมากที่สุดพวกเขาก็จะได้รับการตัดเตือนอย่างเข้มงวด ความร้ายแรงที่จะตามมาคือ พ่อแม่ต่างหากที่จะถูกจับกุมค่ะ”
“…….สถานการณ์ปัจจุบันจะกลายเป็นพวกเราหรือเปล่า?”
“ไม่ค่ะ พวกเราเองก็ยังเป็นเพียงผู้เยาว์ หากพูดตามกฎหมายแล้ว ผู้ปกครองก็ยังคงเป็นพ่อแม่ของฮารุซัง………แต่เมื่อพิจารณาแล้ว เพราะว่ารูปร่างหน้าตาของฮารุซังในปัจจุบันมีส่วนเกี่ยวข้องกับดันเจี้ยน บางทีอาจจะใช้บทบัญญัติพิเศษเกี่ยวกับดันเจี้ยนค่ะ”
“………หรือก็คือ?”
“ประเด็นที่อาจเป็นเรื่องร้ายแรงที่สุดในไลฟ์สดครั้งนี้ ต่อให้จะลุกโชกขึ้นมาการดื่มแอลกอฮอล์โดยยังไม่บรรลุนิติภาวะ ยังไงก็จะไม่มีปัญหาทางกฎหมายค่ะ”
“จ๊า”
“แต่ว่า มันจะขัดขวางพัฒนาการในอนาคตของฮารุซังอย่างแน่นอน ดังนั้นถ้าคุณไม่เลิกดื่ม อย่างน้อยก็ควรจะดื่มให้พอประมาณค่ะ”
“ครับ”
“ฉันเองก็หงุดหงิดเป็นอย่างมากที่ไม่มีหนทางที่จะบังคับคุณได้……แต่ การให้หยุดดื่มอย่างกะทันหันก็ไม่ใช่ความคิดที่ดี คงเกิดความอยากจนหงุดหงิดได้จริงไหมคะ?”
ผมไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องย่อร่างเล็ก ๆ ให้เล็กลงอีก
พูดตามตรงก็ยากมาก
แต่ผมจะไม่มีวันหยุดดื่ม
“――แต่ เรื่องครั้งนี้เองก็เป็นความผิดของรุรุอีกแล้ว”
“เอ๊ะ?”
“เป็นอย่างงั้นแหละ เพราะอย่างงั้น ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นกับฮารุจัง พวกเราจะทำอะไรสักอย่างให้เอง สัญญาเลย”
“เอ๊ะ? เอ๊ะ?”
ระหว่างที่ผมกำลังรู้สึกเสียใจมาก ทันใดนั้นน้ำเสียงของพวกเธอก็เปลี่ยนไปจนทำให้ผมเงยหน้าขึ้นมอง ………ทั้ง 2 คน……บางที……คงจะมีสีหน้าเหมือนกับผมเมื่อกี้
นอกจากนี้ ตอนที่เด็กคนนี้พูดว่า「สัญญาเลย」ก็น่ากลัวเหมือนกัน
“? รุรุซัง? กะแล้ว คุณขว้างอะไรบางอย่างมาใส่ผมจริงสินะ?”
“ไม่ได้ขว้างค๊า！……..ถึงจะอยากพูดแบบนั้น แต่………”
“ด้วยเหตุการณ์ในครั้งนี้ ทำให้เกือบจะเป็นที่แน่นอนแล้วว่า……….คำสาปของรุรุกำลังส่งผลต่อฮารุ………”
“เอ๊ะ?”
“ฮารุซัง”
“คุชิมะซัง?”
“ฉันเองก็พึ่งเคยได้ยินเหมือนกัน แต่ คือที่เกิดขึ้น……”
คำสาปของรุรุซัง?
เอ๊ะ?
ไม่ใช่เรื่องตลกตามปกติงั้นเหรอ?
“ฮารุซัง จะว่าอะไรไหมคะหากจะมีผู้ใหญ่เข้ามาด้วย?”
“เอ๊ะ? อะ ครับ ผมเองก็เป็นผู้ใหญ่คนหนี่งเหมือนกัน”
“อย่างงั้นเหรอค่ะ …….มิคาสุกิซัง”
“ค่ะ จะติดต่อให้เอง”
คราวนี้เป็นมือของคุชิมะซังที่กุมมือผมไว้ ก่อนดึงเบา ๆ
……….เชิญเลย จะยังไงก็ได้
พวกเธอคิดยังไงกับผมกันแน่?
รู้ใช่ไหมว่าผมเป็นผู้ชายที่เป็นผู้ใหญ่แล้วน่ะ?
คงยังไม่ลืมกันใช่ไหม?
เน๊ะ?
◇
“โซยะ ฮารุมิซัง คุณคงเผชิญกับสถานการณ์ที่ยากลำบากมาไม่น้อย……..อีกครั้ง ทางเราต้องขออภัยจากใจจริงสำหรับความล่าช้าในการสนับสนุนจากสมาคมของเรา”[ความปลอดภัยสาธารณะซัง]
“เอ๊ะ? อะ ครับ ผมก็ซ่อนตัวไว้เหมือนกันจะไม่พบก็ไม่แปลก”
“โซยะ ฮารุมิซัง เพศ ชาย อายุ 25 ปี――หลังจากเรียนจบมหาวิทยาลัย――ทำงานที่บริษัทหุ้นแห่งหนึ่งมา 2 ปี ผลการเรียนดี ความประพฤติดี และมีทัศนคติที่ดีในการทำงาน ยังไงก็ตาม ในปีที่แล้วจู่ ๆ ก็ขาดงานกะทันหันอย่างต่อเนื่อง และถูกให้เกษียณเนื่องจากสถานการณ์ของบริษัท …….อ้า ขอโทษที ฉันก็ชอบเป็นแบบนี้อยู่เรื่อย”[ความปลอดภัยสาธารณะซัง]
“……..อาโน นั่นคือสิ่งที่เรียกว่าความปลอดภัยสาธารณะเหรอครับ?”
“หากจะว่าไปแล้วก็เป็นเช่นนั้น”[ความปลอดภัยสาธารณะซัง]
“ฉันก็ขออภัยด้วย นี่นามบัตร……..”[ประธานซัง]
“………สมาคมดันเจี้ยน……….ประธาน ซัง?”
ห๊ะ?
ความปลอดภัยสาธารณะซัง
ประธานซัง
โอจิซัง(ลุง)
โอจี่ซัง(ปู่)
“……..？？？？？”
“………จิตสำนึกของโซยะซัง แน่ใจ่ว่ายังเป็นผู้ชายวัยทำงานถูกไหม……..”
“ฉันเดาว่าเขาไม่สามารถตามทุกเรื่องที่เกิดอย่างกะทันหันได้ทันค่ะ พวกเราก็ด้วยค่ะ หลังจากลงดันเจี้ยนมาหลายชั่วโมง ทุกคนก็น่าจะเหนื่อยมากจนคิดอะไรไม่ออกแล้วค่ะ”
“ปกติแล้วจะฉลาดกว่าฉันด้วยค๊า และก็อ่านหนังสือที่ฉันอ่านไม่ออกได้ด้วยซ้ำ！ ฮารุจัง！”
“ถ้าทั้งสองคนไม่ได้ดำดิ่งลงไปในดันเจี้ยนตามปกติ นั่นสินะ……..ก็เหมือนกับการให้แสดงความคิดเห็นทันทีหลังจากที่พึ่งดูหนังจากในโรงจบมาไง พวกเราก็พอจะดีขึ้นแล้วค่ะ”
เอมิซังกับรุรุซังค่อย ๆ ช่วยกันปฏิเสธข้อสงสัยที่ว่าผมกลายเป็นสาวน้อยไปแล้ว
ตอนนี้ก็เชื่อได้เน๊ะ
ตอนนี้
…….ขอโทษ โดยปกติแล้ว「ก็」เชื่อได้แหละ
ชายชราทที่ดูจริงจังเริ่มพูดกับผม ในขณะที่มีเพียง「？？？」อยู่ในหัวของผม
“เช่นนั้น ยินดีที่ได้รู้จัก โซยะ ฮารุมิซัง สถานการณ์ของคุณคือ จะได้การคุ้มครองจากทางเรา”
“เอ๊ะ แต่ ผม”
“ไม่ต้องกังวลไป หากคุณมีคำขอ บุคลากรจะยังคงเป็นมิคาสุกิซังและฟุคายะซังจากสมาคม และคุชิมะซังจากฝ่ายรักษาความปลอดภัยสาธารณะ”
“เอ๊ะ? อะ เรื่องนั้นไม่เป็นไรครับ”
ตอนนี้ผมแค่พยายามจะยกเลิก แต่คุชิมะซังเป็นเจ้าหน้าที่จากฝ่ายรักษาความปลอดภัยสาธารณะงั้นเหรอ?
อะ แต่บางทีก็ดูมีออร่าแบบนั้นน่ะ
“โซยะซัง ข้อมูลต่อไปนี้ไม่สามารถเปิดเผยต่อสาธารณะชนได้ ดังนั้นแล้ว ต้องขอโทษด้วย แต่กรุณาช่วยเซ็นต์ยินยอมลงบนหนังสือสัญญาฉบับนี้ด้วย”
“เอ๊ะ? อะ ครับ”
มีการยื่นปากกาและกระดาษให้ผม
…….มันเป็นเหมือนคำสัญญาที่เป็นลายลักษณ์อักษรที่ถูกเขียนด้วยพิมพ์ดีดยืดยาวไม่รู้จบ
……ผมเขียนชื่อตัวเองด้วยมือเล็ก ๆ ตามปกติ โดยเชื่อว่าไม่ใช่อะไรอย่าง「ต้องขอโทษด้วยที่ต้องหลอกลวง」หรืออะไรทำนองนั้น
“…….โซยะ ฮารุมิ…….อะ ลายมือของฮารุจังดูเหมือนผู้ชายเลย”
“ในแง่นั้น ดูเหมือนเขาจะยังคงเป็นผู้ชายอยู่จริง ๆ นะคะ”
อาโน รุรุซังกับคุชิมะซัง อย่าเข้ามามองจากทั้งซ้ายทั้งขวาแบบนี้สิ
“……..เรียบร้อย ถ้าอย่างงั้นมาคุยกันเถอะ เหตุการณ์ปัจจุบันระหว่างโซยะซังกับฟุคายะซัง”
เอ๊ะ?
เรื่องบางอย่างที่เกี่ยวกับรุรุซังด้วย?
“ปรากฏการณ์ที่ไม่รู้จักที่เกิดขึ้นภายในดันเจี้ยน ทางเราจะแบ่งปันข้อมูลเกี่ยวกับปรากฏการณ์ที่ถุกเก็บไว้เป็นความลับนี้”
……ผมรู้สึกประหลาดใจเล็น้อย แต่แน่นอน
จู่ ๆ ผมก็กลายเป็นเด็กผู้หญิงที่แตกต่างจากเดิม และโชคร้ายมากมายก็เข้ามาครอบงำ
ไม่สามารถให้เหตุผลกับสิ่งเหล่านี้ได้เลย
……เดี๋ยวก่อน นี่มัน หรือว่าบางทีคนที่อยู่เบื้องบนรู้เรื่องพวกนี้ ถึงจะไม่รู้ว่าจะรู้วิธีคลายคำสาปได้ไหม แต่แบบนี้…….กลับไปเป็นผู้ชายได้ใช่ไหม?
………อ้า ไม่สิ ก่อนหน้านั้น เรื่องคำสาปของรุรุซังต้องมาก่อน
โฮร่า ถึงแม้ว่าผมจะกลายเป็นสาวน้อย แต่ก็ไม่มีอุปสรรคในการใช้ชีวิต…….ถึงจะถูกไล่ออกจากบริษัท……..ไม่ แต่ ในกรณีของเด็กคนนี้……โฮร่า
ถึงเธอจะปลดปล่อยวิญญาณอาฆาตไปให้คนรู้จัก แถมยังทำให้ตัวเองตกอยู่ในอันตรายด้วยเช่นกัน แต่หากต้องเลือกระหว่างเด็กคนนี้กับตัวผมเอง ผมก็ตงจะเลือกช่วยเด็กคนนี้ล่ะ
“ฮารุจัง…….อย่าจากไปไหนนะ”
“? อืม ผมอยู่ที่นี่ไง?”
อาจเป็นเพราะชายชราและลุงเจ้ากี้เจ้าการที่อยู่ตรงหน้า จึงทำให้รุรุซังดูกังวล
ผมบีบมือเธอที่ยังจับอยู่กลับไปแน่น
ผมอยากให้เธอสามารถพึ่งพาได้ในฐานะที่เป็นผู้ชายอายุมากกว่า เป็นครั้งคราวน่ะ
ーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーー
ขอบคุณมากสำหรับการอ่านตอนที่ 24
งานนี้เดิมตั้งใจโพสต์หลายเรื่องพร้อมกัน จากนี้ไปจะโพสต์ประมาณ 3,000 ตัวอักษรวันละครั้ง
ฉันเริ่มเขียนเรื่องนี้เพราะต้องการอ่านเรื่องเด็ก TSไลฟ์สดในดันเจี้ยน（อิทธิพล）
“การไลฟ์สดในดันเจี้ยนควรจะได้รับความนิยมมากกว่านี้”
“อะไรก็ได้ อยากเห็นโลลิ TS”
หากคุณคิดเช่นนั้น เราจะยินดีอย่างยิ่งหากคุณสามารถเปลี่ยนการให้คะแนนด้านล่างจาก [☆☆☆☆☆] เป็น [★★★★★] และเปิดการแจ้งเตือนสำหรับบทล่าสุดโดยการบุ๊กมาร์ก ฉันยังขอขอบคุณความคิดเห็นที่สนับสนุนและติดตามของคุณ
https://ncode.syosetu.com/n1479ik/24/
แปลโลลิคลั่ง 2-3 ตอน ต่อ 1 โลลิเฮดช็อต
