เธอเปลี่ยนไปเป็นเจ้าพ่อ - ตอนที่ 985-986

เธอเปลี่ยนไปเป็นเจ้าพ่อบทที่ 985 แต่สุดท้ายฉันก็ทําร้ายเธอ

“แล้วแม่กับน้องสาวของฉันล่ะ?” ฉินชวนถามคนในทีมอาชญากรรม

“มิสเตอร์ฉินโปรดวางใจ แม่และน้องสาวของคุณได้รับการช่วยเหลือแล้ว ตอนนี้พวกเขาปลอดภัยและกําลังเข้ารับการตรวจร่างกายในโรงพยาบาล”

หัวหน้าทีมหร่วนตอบ

อันที่จริง คนของพวกเขาไม่ได้ใช้ความพยายามมากนัก พวกเขาแค่ไปที่ประตูบ้านพักเพื่อรับ คน ตระกูลกู๊ดแมนก็ปล่อยคนออกมาและส่งพวกเขาไปที่หน้าประตู

หัวหน้าทีมหร่วนไม่ได้บอกถึงเหตุผลเพราะมีคนอธิบายไว้แล้ว และไม่จําเป็นที่จะต้องติดตาม

เรื่องพวกนั้น

“ขอบคุณ” ฉินชวนกล่าวขอบคุณเขา

“มิสเตอร์ฉินอย่าลังเลเลย นี่เป็นงานของพวกเราอยู่แล้ว หลังจากนี้เราจะไปโรงพยาบาลเพื่อสอบปากค่า ผมหวังว่ามิสเตอร์ฉินและคนในครอบครัวจะให้ความร่วมมือกับเรา”

“ผมเข้าใจแล้ว”

หลังจากนั้นฉินชวนก็หันกลับไปมองที่เจี่ยนอีหลิง

ดูเหมือนเขาจะยังรู้ไม่ชัดเจนว่าสิ่งเหล่านี้เกี่ยวข้องกับเจี่ยนอีหลิง

“ในเมื่อครอบครัวของมิสเตอร์ฉินไม่เป็นไร ถ้าอย่างนั้นก็ไปดูก่อนเถอะ ครอบครัวของคนอื่นยังสบายดี เพราะงั้นมิสเตอร์ฉินไม่ต้องห่วงเรื่องนี้หรอก” จ่ายหวินเชิ่งรีบพูดขึ้นด้วยเสียงดังด้วยน้ําเสียงที่ไม่อดทน

ฉินชวนถอนสายตาของตัวเองกลับไป และเดินออกจากงานเต้นรําไปด้วยฝีเท้าที่มั่นคง จ่ายหวินเชิ่งพูดกับมิสเตอร์ฮอลล์ “มิสเตอร์ฮอลล์ไปคุยกันต่อที่อื่นเถอะ”

“โอเค” มิสเตอร์ฮอลล์ตอบด้วยรอยยิ้ม

จากนั้นจ่ายหวินเชิ่งก็พาเจี่ยนอีหลิงออกจากงานเต้นรําพร้อมกับมิสเตอร์ฮอลล์ เหล่าคนที่มีชื่อเสียงจากเมืองหลวงที่มางานเต้นรําวันนี้ถูกทิ้งให้อยู่ในที่เกิดเหตุ

เจ้าของบ้านถูกนําตัวไปโดยคนของทีมอาชญากรรม งานเต้นรําจึงจบลงแค่นี้

ทุกคนยังไม่ได้สติจากสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้น

นี่คือตอนจบของการแสดงเยี่ยมยอดระหว่างตระกูลจ่ายกับตระกูลฉินเหรอ?

เจี่ยนอีหลิงไม่ใช่ฆาตกร และตระกูลจ่ายกับตระกูลฉินก็ไม่ต้องต่อสู้กันอีกต่อไป?

เจตนาของตระกูลกู๊ดแมนโหดร้ายเกินไปใช่ไหม?

เพราะตระกูลของตัวเองกําลังเตรียมเข้าสู่ตลาดทุน จึงวางแผนให้สองตระกูลดั้งเดิมในเมืองหลวงมาแย่งชิงกัน ช่างร้ายกาจจริงๆ!
###

ในโรงพยาบาล ฉินชวนก็ไปพบกับแม่และน้องสาวเขา

ทั้งสองคนขาดสารอาหาร แต่ก็ไม่ได้รับบาดเจ็บในส่วนอื่น

เนื่องจากพวกเขาต้องส่งวิดีโอให้ฉินชวนเสมอ ตระกูลกู๊ดแมนจึงไม่ปฏิบัติต่อทั้งสองอย่างรุนแรงเกินไป

ผู้หญิงทั้งสองคนมีความเข้มแข็งมาก

“พี่ชาย ขอบคุณนะ” ฉินหยูผ่านตาแดงก่ํา แต่เธอก็ดื้อรั้นไม่ยอมให้น้ําตาไหลออกมา

นี่เป็นครั้งแรกที่ฉินหยูฝานเรียกฉินชวนว่า “พี่ชาย”

คราวนี้ตระกูลฉินประสบกับการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ พวกเขาสูญเสียพ่อ และตระกูลเกือบจะถูกทําลายโดยตระกูลกู๊ดแมน

ผู้ล่วงลับได้จากไปแล้ว และคนที่ยังเหลืออยู่จะต้องมีชีวิตที่ดีต่อไปให้ได้

และฉินชวนเป็นคนที่ใกล้ชิดกับเธอมากที่สุดในโลกนี้

“เธอเรียกฉันว่าอะไรนะ?”

“ตอนที่อยู่ในห้องขังกับป้า เราคุยกันเยอะมาก พี่เลือกเกิดไม่ได้ และป้าก็ไม่รู้มาก่อนว่าตัวเองจะถูกทิ้งไว้ข้างหลัง ฉันอยากเข้าใจให้มากๆ พ่อจากไปแล้ว และพี่คือคนที่ใกล้ชิดกับฉันมากที่สุด”

“เธอเองก็เป็นน้องสาวของฉัน” ฉินชวนได้รับการยอมรับจากฉินหยูฝาน

“พี่คะ พี่อารมณ์เสียรึเปล่า?”

“ขอโทษนะ ฉันไม่ได้ตั้งใจทําให้พี่อารมณ์เสีย”

“เป็นเพราะ…อีหลิงใช่ไหม?”

ฉินหยูฝานคาดเดา

ฉันชวนเงียบไป

ฉินหยูผ่านก็รู้ได้เลยว่าตัวเองเดาถูก

“พี่ อีหลิงไม่ใช่คนที่ไม่แยกแยะถูกผิด เธอรู้ดีว่าที่พี่ทําเรื่องแบบนี้เพราะล่ามาก” “แต่สุดท้ายฉันก็ทําร้ายเธอ”

“พี่ อย่าคิดแบบนี้สิ อีหลิงไม่โทษเรื่องที่พี่ทําเพราะความลําบากใจหรอก”

เวลานี้ฉินหยูผ่านรู้ดีว่าความรู้สึกที่ฉินชวนมีต่อเจี่ยนอีหลิงนั้นลึกซึ้งมากขนาดไหน

บทที่ 986 พี่ชายจอมซึน 1

เพียงแต่ว่าเขาไม่รู้ตัว บางทีเขาก็อาจจะซ่อนมันไว้ดีเกินไป หรือบางทีความจริงก็ไม่ยอมให้เขาแสดงความรู้สึกนี้ออกมา

“ฉันไม่เป็นไร” ฉินชวนกล่าว “เธอพักผ่อนเถอะ ฉันจะแบ่งหุ้นและทรัพย์สินที่พ่อทิ้งไว้ให้ ไม่ต้องห่วง”

ฉินหงจื้อจากไปกะทันหัน ทรัพย์สินของตระกูลและบริษัททั้งหมดจะถูกมอบให้ฉินชวนตามพินัยกรรมที่ฉินหงจื้อทําไว้ก่อนหน้านี้

“ฉันไม่อยากได้ของพวกนั้นแล้ว ในเมื่อพ่อทิ้งมันไว้ให้พี่ ก็ปล่อยให้พี่จัดการบริษัทเถอะ” หลังจากที่ฉินหยูฝานยอมรับว่าฉินชวนเป็นพี่ชาย เธอก็ยินดีที่จะมอบบริษัทให้เขา

“ฉันจะให้สิ่งที่เธอสมควรได้รับ” ฉินชวนยังคงยืนยัน

หลังจากพูดจบ ฉินชวนก็ลุกขึ้น “เธอพักผ่อนก่อนเถอะ ฉันจะไปจัดการเรื่องอื่นสักหน่อย”

ฉินชวนออกจากห้องผู้ป่วย

ฉินหยูฝานขมวดคิ้ว

ท่าทางของฉินชวนทําให้เธอกังวลมาก

ถ้าเจี่ยนอีหลิงไม่รักจ่ายหวินเชิ่ง เธอจะสนับสนุนให้เขาไล่ตามอย่างกล้าหาญอีกครั้ง

ยังไงก็ตาม จากการสังเกตของเธอ แม้ว่าเจี่ยนอีหลิงจะหัวช้าไปหน่อย แต่ก็ไม่ได้ไร้ความรักจากจ่ายหวินเชิ่ง

ในช่วงเช้าของวันนี้ มีรายงานพาดหัวข่าวว่าตระกูลกู๊ดแมนวางแผนเพื่อฆ่าฉินหงจื้อ และยั่วยุให้ความสัมพันธ์ระหว่างตระกูลจ่ายกับตระกูลฉินแตกหัก

แต่รายงานที่เกี่ยวข้องมีอยู่บนอินเทอร์เน็ตได้เพียงครึ่งชั่วโมงเท่านั้น และข่าวทั้งหมดก็ถูกลบออกไป

เห็นได้ชัดว่าตระกูลกู๊ดแมนไม่ต้องการให้รายงานข่าวที่ทําลายชื่อเสียงของตระกูลปรากฏในสายตาของสาธารณชน

ข่าวนี้จึงถูกพบเห็นเพียงแค่ชาวเน็ตที่ท่องอินเทอร์เน็ตในตอนเช้าเท่านั้น

เจี่ยนหยู่โป๋ยังไม่ได้นอนในเวลานี้ เลยอ่านข่าวจนจบแล้วค่อยปิดคอมพิวเตอร์

“บอสคะ ข้อกล่าวหาของคุณหนูถูกลบล้างได้แล้ว คืนนี้บอสคงจะได้นอนหลับฝันดี” ผู้ช่วยรู้ดีว่าถึงแม้เจี่ยนหยู่โป๊จะไม่พูดอะไร แต่เขาก็เป็นห่วงเจี่ยนอีหลิงมากจนทําให้นอนไม่หลับในช่วงสองสามวันที่ผ่านมา

เธอยังซื้อเครื่องหอมสําหรับนอนหลับสบาย และวางไว้ในห้องของเจ้านายโดยหวังว่าจะช่วยให้เจ้านายนอนหลับได้

“อือ” เจี่ยนหยู่โป๋ตอบกลับ แล้วหยิบกล่องที่บรรจุอย่างประณีตให้ผู้ช่วย “ช่วยฉันส่งกล่องนี่ไปให้เธอที”

พื้นผิวสีชมพูอ่อนๆแบบนี้ แค่มองแวบแรกก็รู้แล้วว่าเป็นของให้สาวน้อย

“เธอ” ในที่นี้ไม่ได้บอกผู้ช่วยให้ชัดเจนว่าเป็นใคร “เป็นของขวัญเซอร์ไพรส์ให้กับคุณหนูใช่ไหมคะ?”

“อือ”

“บอส ถ้าคุณหนูรู้ว่าคุณเป็นห่วงเธอมากขนาดนี้ เธอจะต้องดีใจมากแน่นอน!” เจี่ยนหยู่โป๋ไม่ตอบ แต่ผู้ช่วยก็รู้ดีว่าคําตอบของคําถามของคือคําว่า ใช่

เช้าวันรุ่งขึ้น เจี่ยนอีหลิงไปโรงพยาบาลเพื่อเยี่ยมแม่ของฉินหยูผ่านและฉินชวน

ก่อนออกไป เจี่ยนอีหลิงก็เดินไปเคาะประตูเรียกเจี่ยนอี้เฉินให้ไปด้วยกัน

“ฉันยังไม่ไป” เจี่ยนอี้เฉินครุ่นคิดบางอย่าง

“อ้อ” เจี่ยนอีหลิงหันหลังเดินออกไป

เจี่ยนอี้เฉินรีบคว้าตัวเธอไว้อีกครั้ง “เธอจะออกไปแบบนี้เลยเหรอ? ไม่คิดจะชักชวนฉันให้มากกว่านี้หน่อยรึไง?”

ใบหน้าของเจี่ยนอีหลิงเขียนคําสองคําไว้ว่า สงสัย

“ฉันบอกว่าเธอควรจะเกลี้ยกล่อมฉันอีก ถ้าเธอเกลี้ยกล่อมฉัน ฉันอาจจะเปลี่ยนใจไง!”

“เกลี้ยกล่อมนาย” เจี่ยนอีหลิงกล่าว

เจี่ยนอี้เฉินคร่ําครวญ “น้องสาว นั่นไม่ใช่วิธีที่จะเกลี้ยกล่อม!”

“โป๊ก”

เจี่ยนอี้เหิงที่ออกมาจากห้องเคาะหัวน้องชายของตนอย่างแรง

“พี่ตีผมทําไมเนี่ย?” เจี่ยนอี้เฉินกุมหัวของตัวเองด้วยท่าทางไร้เดียงสา

“ไปหรือเปล่า? จะได้ไม่ตี” เจี่ยนอี้เหิงกล่าว

“ไปๆ ๆ ผมจะไปเดี๋ยวนี้!” เจี่ยนอี้เฉินร้อนรน

เจี่ยนอี้เหิงพูดกับเจี่ยนอีหลิง “วิธีเกลี้ยกล่อมแบบนี้ค่อนข้างง่าย ตรงไปตรงมา และมี
ประสิทธิภาพ”

เจี่ยนอีหลิงพยักหน้าและจดจําเอาไว้