เธอเปลี่ยนไปเป็นเจ้าพ่อ - ตอนที่ 1009-1010

เธอเปลี่ยนไปเป็นเจ้าพ่อ บทที่ 1009 ฉันเลี้ยงง่าย

“ฉันต้องไปไหม?” เจี่ยนอีหลิงเห็นว่าตามกฎที่กําหนดไว้ การประลองหวู่เหมิงนี้จัดโดยตระกูล

จ่ายและนายหญิงของสมาคม

## คาดว่าไม่เกินสามเดือน เรื่องนี้ก็จะจบลงแล้วนะ อย่าละสายตานะคะ

“นายท่านผู้เฒ่าและนายน้อยบอกว่าถ้านายหญิงอยากไปก็ไป ถ้าไม่มีเวลาว่างก็ไม่ต้องไป”

ชายชราอ้วนตอบ

ตามความเป็นจริงสิ่งเหล่านี้เป็นสิ่งที่เจี่ยนอีหลิงในฐานะนายหญิงต้องท่า พูดได้ว่านายท่านผู้

เฒ่าจ่ายและนายน้อยตามใจนางมากเกินไป พวกเขาไม่ปล่อยให้เธอต้องเหนื่อย

“ถ้าอย่างนั้นฉันจะไป” เจี่ยนอีหลิงกล่าว

“ดี ผมจะบอกทุกคน ถ้าทุกคนรู้ว่านายหญิงจะเข้าร่วม พวกเขาจะต้องมีความสุขมากแน่ ชายชราอ้วนพูดด้วยท่าทีสบายๆ

เจี่ยนอีหลิงรู้ดีว่าสมาชิกของสมาคมจงอี้มีความไม่พอใจในตัวเธอมาก

เจี่ยนอีหลิงใช้เวลาช่วงบ่ายเพื่อเรียนรู้เกี่ยวกับสมาคมจงอี้

ตอนเย็น จ่ายหวินเชิ่งกลับบ้านมาเห็นเจี่ยนอีหลิงกําลังดูสิ่งที่เกี่ยวข้องกับสมาคมจงอี้

“ทําไมในตอนนั้นถึงคิดจะรับช่วงต่อเรื่องนี้ล่ะ?” จ่ายหวินเชิ่งถาม

เขาบอกปู่ว่าเขาไม่ต้องการให้เจี่ยนอีหลิงรับผิดชอบสิ่งเหล่านี้ เรื่องของสมาคมจงอี้นั้นซับซ้อนเกินไป ตอนแรกเขาแค่พาเจียนอีหลิงไปพบกับคนในพันธมิตรและมอบอํานาจให้เธอ “เพราะนาย” เจี่ยนอีหลิงตอบกลับ

“หือ?”

“นี่เป็นความรับผิดชอบของฉัน”

“ความรับผิดชอบ?”

“และ…อยากช่วยแบ่งเบาภาระของนาย ไม่อยากให้นายต้องทํางานหนักเกินไป” เจี่ยนอีหลิงตอบตามความเป็นจริง

เธอรู้ว่ามันไม่ง่ายสําหรับจ่ายหวินเชิ่งที่จะจัดการกับเรื่องเหล่านี้ และเธอตั้งใจที่จะช่วยเขาแบ่งปัน

เธอคิดอย่างนั้นและพูดมันออกมา

จ่ายหวินเชิ่งยิ้ม ก้มหน้าจูบหน้าผากเจี่ยนอีหลิง “ฉันไม่ได้ทํางานหนักเลย และไม่ใช่เรื่องยากที่จะเลี้ยงดูเธอ”

“ฉันเลี้ยงง่าย ไม่ต้องลําบากหรอก” เธอไม่ได้เลี้ยงยากขนาดนั้น

“ก็ได้ เธอเลี้ยงง่าย แต่ฉันเลี้ยงได้คนเดียวเท่านั้น คนอื่นเลี้ยงไม่ได้ตกลงไหม?” “ได้”
จ่ายหวินเชิงอารมณ์ดีขึ้นมาทันที

เขาหดหู่มากเมื่อเรื่องดีๆ เมื่อตอนเช้าถูกขัดจังหวะ

วันนี้งานไม่ค่อยสนุกเท่าไร

“แล้ว การประลองหวู่เหมิง ฉันต้องส่งใคร?” เจี่ยนอีหลิงถาม

“แค่ส่งใครสักคนไป บรรพบุรุษเก่าตั้งกฎนี้เพื่อส่งเสริมความรู้สึกของคนที่อยู่ในมือของพวกเขา หวังว่าพันธมิตรจะรวมเป็นหนึ่ง ชนะหรือแพ้ไม่ใช่กุญแจสําคัญ”

ลักษณะของสมาคมจงอี้นั้นแตกต่างจากพันธมิตรเหอฉีที่สร้างโดยจ่ายหวินเชิ่ง สมาคมจงอี้เป็นพันธมิตรทางธุรกิจของสมาชิกหลายคนซึ่งแต่ละคนมีอยู่อย่างเป็นอิสระจากกันต่างจากพันธมิตรเหอฉีซึ่งเป็นระบบการถือหุ้น ทุกคนคือบริษัท

ไม่ใช่เรื่องง่ายที่บุคคลที่กระจัดกระจายหลายคนจะสามารถอยู่ด้วยกันได้อย่างเหนียวแน่น ความสัมพันธ์นี้ยังคงอยู่หลายร้อยปี นอกเหนือจากคําว่า “ความชอบธรรม” ที่สร้างขึ้น การเชื่อมโยงต่างๆที่สร้างขึ้นในช่วงหลายร้อยปีที่ผ่านมาเป็นกุญแจสําคัญในการรักษาความสัมพันธ์นี้แน่นอนว่าบางครั้งคนที่มีความทะเยอทะยาน เช่น เว่ยฉีรุ่ยที่ถูกถอดออกจากพันธมิตร

“รางวัลมากมาย” เจี่ยนอีหลิงพึมพําเสียงเบา

“ขี้งกตัวน้อย” จ่ายหวินเชิ่งยิ้มเมื่อรู้ว่าเจี่ยนอีหลิงงกเงินอีกแล้ว

“ค่าสมาชิกจะลดลงครึ่งหนึ่งในหนึ่งปี” เจี่ยนอีหลิงกล่าวอีกครั้ง

นั่นเป็นเงินจํานวนมาก

“งั้นฉันลงสนามด้วยตัวเอง” จ่ายหวินเชิงกล่าว

“ไม่ นาย-ไม่ได้รับอนุญาตให้ต่อสู้” เจี่ยนอีหลิงรู้ดีว่าจ่ายหวินเชิ่งไม่ได้อ่อนแอ แต่การต่อสู้อันตรายเกินไป และสภาพร่างกายเขาไม่อนุญาตให้ทําเช่นนั้นได้

“งั้นฉันจะเลือกใครซักคนแทน” จ่ายหวินเชิ่งมีพลังมากมายซึ่งทั้งหมดนี้ได้รับการฝึกฝนโดยอารองของเขาเอง

“อือ”

☆☆EX บทที่ 1010 พี่ชายเขาพูดง่ายเกินไปไหม?

เจี่ยนอีหลิงไปเคาะประตูบอกเจี่ยนอี้เฉินเกี่ยวกับการประลองหวู่เหมิง

“การประลองหวู่เหมิง? ถ้าอย่างนั้น ฉันเสนอพี่ชาย” เจี่ยนอี้เฉินแนะนําพี่ชายตัวเองอย่างเด็ดขาด “แต่เขาเป็นคนอารมณ์ร้ายและคงไม่ง่ายที่เขาจะยอมท่า”

อารมณ์ของเจี่ยนอี้เหิงไม่ใช่เรื่องของวันหรือสองวัน

และเจี่ยนอี้เหิงก็ไม่เหมือนพี่น้องคนอื่นของตระกูลเจี่ยน เขาไม่เคยเป็นป่วย สําหรับเจี่ยนอีหลิงแล้ว เขาไม่เคยเป็นหวัดตั้งแต่ยังเป็นเด็ก เขาคิดเสมอว่าน้องสาวเป็นตัวปัญหา

ตอนเด็กๆเจี่ยนอีหลิงเคยกางแขนนุ่มนิ่มแล้วโผเข้าไปในอ้อมแขนของเจี่ยนอี้เหิง แต่สุดท้ายก็ถูกเจี่ยนอี้เหิงหลบไปอย่างรวดเร็วปานสายฟ้าแลบ

จากนั้น เจี่ยนอีหลิงก็ไปหาป้าสามเนี่ยจวินทั้งน้ําตา ผลก็คือเจี่ยนอี้เหิงถูกแม่ตี

แต่ถึงอย่างนั้น เจี่ยนอี้เหิงก็ยังไม่ไว้หน้าเจี่ยนอีหลิงเลย

ดังนั้น ต่อให้เจี่ยนอีหลิงเอ่ยปาก พี่ชายเขาก็ใช่ว่าจะฟัง

เมื่อพูดอย่างนั้น เจี่ยนอี้เหิงก็เดินจากห้องนอนไปที่ห้องนั่งเล่นพอดี

เจี่ยนอี้เฉินหดคอทันทีราวกับขโมย

เจี่ยนอี้เหิงกวาดสายตามองเจี่ยนอี้เฉิน ก่อนจะหยุดอยู่ที่เจี่ยนอีหลิง

“สนใจทําอาหารให้ฉันไหม?” เจี่ยนอี้เหิงถาม

“หือ?”

เจี่ยนอีหลิงและเจี่ยนอี้เฉินมองไปที่เจี่ยนอี้เหิงด้วยความสงสัย

“ฉันจะช่วยเธอเข้าร่วมการแข่งขัน โดยแลกกับอาหาร”

“ได๋”

“ตกลง พรุ่งนี้ฉันจะไปกับพวกเธอ”

พูดจบก็เจี่ยนอี้เหิงหันหลังเดินกลับไปที่ห้องของตัวเอง

ทิ้งเจี่ยนอี้เฉินไว้ด้วยสีหน้าที่ไม่อยากจะเชื่อเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อกี้

“ไม่จริง พี่ฉันเปลี่ยนไป?”

ขอแค่เป็นเรื่องอาหารก็ยอมลงมือเลยเหรอ พูดง่ายขนาดนี้เลยเหรอ?

พูดให้ถูกคือ ตอนที่เขาเรียนมัธยม เขาถูกพวกอันธพาลรังแก และได้ขอความช่วยเหลือจากพี่ชาย แต่อีกฝ่ายกลับไม่สนที่จะช่วยเขาเลยด้วยซ้ํา

จนกระทั่งแม่เขาบอกว่าจะทําด้วยตัวเอง พี่ชายเขาถึงได้ลงมือเพื่อที่จะป้องกันไม่ให้แม่ของพวกเขาท่าอะไรที่สะท้านฟ้าสะเทือนดินจนภูตเทพคร่ําครวญ

“ไม่รู้สิ” เจี่ยนอีหลิงตอบเสียงเบา

“น้องสาว พรุ่งนี้การประลองหวู่เหมิงอะไรนั่น ฉันไปได้ไหม?” เจี่ยนอี้เฉินตั้งใจจะไปดูการต่อสู้เพื่อร่วมสนุก

“ไต”

“ดี ฉันจะไปดูพี่ฉันสักหน่อย ฉันไม่ได้เห็นเขาทะเลาะวิวาทกับคนอื่นมานานแล้ว ตั้งแต่เขาคว้าแชมป์มาได้หลายปี เพราะไม่มีใครเป็นคู่ต่อสู้เขาได้”

ลูซี่ถูกปล่อยตัวในฐานะผู้บริสุทธิ์

พ่อเขา เฮนรี่ กู๊ดแมน ได้ยอมรับข้อกล่าวหาทั้งหมด

เขายอมรับว่าทุกอย่างเป็นตัวเขาเองที่ทํา

ลูกสาวของเขาพยายามห้ามแล้วแต่ไม่สําเร็จ

นอกจากวิดีโอกล้องวงจรปิดแล้ว สิ่งที่ลูซี่พูดกับฉินหยูผ่านก็คือการบอกว่าเธอไม่ได้ต้องการทําร้ายพวกเขาจริงๆ

เธอได้รับการพิสูจน์อย่างเต็มที่ว่าลูซี่ไม่ได้มีส่วนร่วมในการลักพาตัว และได้รับการปล่อยตัว

พร้อมกับทนายความตระกูลกู๊ดแมนที่มาประกันตัวเธอ

ลูซี่ถูกนํากลับไปที่วิลล่าของตระกูลกู๊ดแมนในเขตชานเมืองของเป่ยจิง

เมื่อเผชิญหน้ากับผู้อาวุโสจอร์จ ลูซี่ ก้มหัวลงและระมัดระวังในคําพูดและการกระทําของเธอ

เธอไม่กล้าหาอะไรผิดอีกแล้ว

“เธอรู้ไหมว่าทําไมฉันยังเต็มใจรับเธอกลับมา” ผู้อาวุโสจอร์จนั่งบนเก้าอี้ด้วยท่าทีสบายๆ

“ฉันไม่รู้”

“เธอฉลาดกว่าพ่อเธอไง พ่อของเธอโง่เกินไป และถูกตระกูลทอดทิ้ง แต่เธอยังมีประโยชน์อยู่”

“ขอบคุณท่านผู้อาวุโส”

“ไม่ต้องรีบขอบคุณฉันหรอก เธอยังมีประโยชน์ไหมนั่นขึ้นอยู่กับผลงานของเธอ ภารกิจบุกตลาดตะวันออกเธอทําต่อไป และหวังว่าเธอจะไม่ทําเรื่องโง่ๆเหมือนพ่อเธออีก”

“ฉันเข้าใจแล้ว”

“โอเค เธอทําได้ดี ถ้าหากยังทําผิดอีกอย่าโทษตระกูลที่ทิ้งเธอ”

หลังจากผู้อาวุโสจอร์จอธิบายสองประโยคแล้ว ก็ให้ลูซี่กลับไปทํางาน