เทพกระบี่มรณะ (chaotic sword god)

ตอนที่ 2281 – ออกจากถ้ำ

“ไม่ว่าอย่างไร ข้าก็จะดูดซับสามส่วนนี้ก่อน” เจี้ยนเฉินนั่งลงขัดสมาธิ ก่อนอื่นเขาศึกษาอย่างละเอียดถึงพลังชีวิตทั้งสามส่วน หลังจากยืนยันว่าไม่มีอะไรผิดปกติกับพวกมัน เขาก็เริ่มดูดซับพลังงานมหาศาลของพวกมันทันที

แม้ว่าพลังชีวิตทั้งสามส่วนนั้นใกล้จะเพียงพอที่ร่างบรรพกาลของเขาจะเลื่อนไปยังขั้นถัดไป แต่มันก็ทำให้ชีพจรบรรพกาลของเขาพองตัวขึ้น เป็นผลให้พลังงานที่เขาต้องการสำหรับการทะลวงผ่านด่านในอนาคตของเขาลดลงเล็กน้อย

เจี้ยนเฉินได้บรรลุความสำเร็จขั้นกลางของร่างบรรพกาล ดังนั้นเขาจึงดูดซับและปรับแต่งพลังงานด้วยความเร็วที่เร็วมาก หนึ่งในพลังชีวิตในมือของเขาลดลงในอัตราที่มองเห็นได้

ไม่เพียงแต่พลังชีวิตเท่านั้นที่มีพลังงานมหาศาล แต่ยังมีส่วนสำคัญบางส่วนในสามพลังชีวิตและบางส่วนของแก่นเลือดเนื้อ

เป็นผลให้เจี้ยนเฉินได้รับประโยชน์อย่างมากเมื่อเขาดูดซับพลังชีวิตทั้งสามส่วน ไม่เพียงแต่เขาจะรู้สึกได้ถึงชีพจรของเขาพองตัวอย่างรวดเร็ว แต่พลังชีวิตของเขาก็เพิ่มขึ้นด้วยเช่นกัน ความรู้สึกสบายใจครอบงำเขาทันทีโดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อแก่นเลือดเนื้อผสานเข้ากับร่างบรรพกาลของเขา รูขุมขนทั้งหมดของเขาเปิดออกอย่างไม่สามารถควบคุมได้เช่นเดียวกับทุก ๆ เซลล์และทุก ๆ อณูในตัวเขาได้กลืนกินแก่นเลือดเนื้อที่หายากอย่างตะกละดุจดั่งเสือหิว

อย่าลืมว่าแก่นเลือดเนื้อนั้นมาจากสัตว์อสูรที่ทรงพลังทั้งสาม ดังนั้นพวกมันจึงอยู่ในระดับที่สูงมาก แท้จริงแล้วมันได้ทำการทะนุบำรุงร่างบรรพกาลของเจี้ยนเฉินอย่างล้นเหลือ

เจี้ยนเฉินสามารถสัมผัสได้ถึงร่างบรรพกาลของเขาที่แข็งแกร่งเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วในขณะที่เขาซึมซับแก่นเลือดเนื้อซึ่งมีคุณภาพอย่างมาก ร่างกายของเขาเปลี่ยนไปอย่างก้าวกระโดด

ในเวลาเพียงหนึ่งเดือนครึ่ง เจี้ยนเฉินได้ดูดซับพลังชีวิตสามส่วนอย่างสมบูรณ์

แม้ว่าร่างบรรพกาลของเขาจะยังคงอยู่ในขั้นที่ 13 แต่ร่างกายของเขาก็ค่อนข้างแข็งแกร่งกว่าเดิมเล็กน้อยเนื่องจากแก่นเลือดเนื้อ

“ร่างบรรพกาลของข้าน่าจะไปถึงขั้นที่ 14 ได้ไม่ยาก” เจี้ยนเฉินรู้สึกยินดีเมื่อเขารู้สึกถึงพลังที่ระเบิดภายในร่างกายของเขา

ร่างบรรพกาลของเขาได้รับการปรับแต่งครั้งแรกโดยกลุ่มของพลังบรรพกาลที่แท้จริงเมื่อเขาหลอมรวมกับกระบี่คู่ เมื่อรวมเข้ากับแก่นเลือดเนื้อที่เขาเพิ่งดูดซับ ร่างบรรพกาลของเขาก็เกินความทนทานของขั้นที่ 13 อย่างแท้จริง

“ควบคู่ไปกับการขยายจากกฎความแข็งแกร่ง ร่างบรรพกาลของข้าจะมีพลังมากขึ้นอีกเล็กน้อย ข้าสงสัยว่าความสามารถของขั้นอสงไขยชั้นสวรรค์ที่เท่าไหร่กันที่เปรียบเทียบได้กับข้าในปัจจุบัน” เจี้ยนเฉินคิด อย่างไรก็ตามเขามั่นใจว่าความสามารถในการต่อสู้ในปัจจุบันของเขานั้นยิ่งใหญ่กว่าตอนที่เขาฆ่าขั้นอสงไขยบนดาวเคราะห์เทียนหมิง

ในขณะนี้ด้วยการพลิกฝ่ามือของเขา ดอกไม้ที่สวยงามอ่อนโยนอยู่บนฝ่ามือของเขา

ดอกไม้ดูเหมือนจะฉลาด ทันทีที่มันปรากฏตัว มันก็เหวี่ยงร่างของมันไปยังเจี้ยนเฉินราวกับว่ามันพยายามที่จะประจบประแจงเขา มันใกล้ชิดกับเขา

นี่คือกล้วยไม้กลืนกินอมตะที่ เจี้ยนเฉินได้รับจากพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูน เขาได้เรียนรู้จากจิตวิญญาณกระบี่ว่ากล้วยไม้กลืนกินอมตะนั้นมีชื่อเสียงอย่างมากในโลกแห่งเซียนและมันเชี่ยวชาญในการทำลายร่างอมตะ มีอัตราการเติบโตที่น่าประหลาดใจอย่างมาก

อย่างไรก็ตามกล้วยไม้กลืนกินอมตะนั้นอ่อนแอเกินไป ในขณะนี้ฝ่ายตรงข้ามของเจี้ยนเฉินเป็นทั้งราชาเทพหรือผู้เชี่ยวชาญในขอบเขตตั้งต้น ผลที่ตามมาคือกล้วยไม้กลืนกินอมตะไม่สามารถกินซากศพของพวกเขาได้ ดังนั้นการเจริญเติบโตของมันจึงค่อนข้างค่อยเป็นค่อยไป

อย่างไรก็ตามถึงแม้ว่าจะเป็นเช่นนั้น แต่มันก็มาถึงขอบเขตดั้งเดิม หลังจากการบริโภคเลือดบรรพกาลของเจี้ยนเฉิน

“ข้าจะมอบแก่นเลือดให้กับเจ้า หวังว่าเจ้าจะกลายเป็นขั้นศักดิ์สิทธิ์ได้ในไม่ช้า เมื่อเจ้ากลายเป็นขั้นศักดิ์สิทธิ์ เจ้าควรจะสามารถดูดซับเลือดของราชาเทพได้อย่างช้า ๆ มีซากศพราชาเทพอยู่ 2 ศพในโถงอันศักดิ์สิทธิ์รอเจ้าอยู่ เมื่อเจ้ามีพลังมากพอก็จะมีศพของขั้นอสงไขย” เจี้ยนเฉินหยดแก่นเลือดลงบนกล้วยไม้กลืนกินอมตะ เนื่องจากความคิดเห็นที่น่าประทับใจจากจิตวิญญาณกระบี่ เจี้ยนเฉินคาดหวังไว้อย่างสูงต่ออนาคตของกล้วยไม้กลืนกินอมตะ เขาพยายามที่จะเลี้ยงดูมัน

กล้วยไม้กลืนกินอมตะดูเหมือนจะเข้าใจเจี้ยนเฉิน หลังจากได้รับหยดเลือดของแก่นเลือด มันก็ม้วนไปมาอย่างมีความสุขและเริ่มดูดซับพลังงาน

แม้ว่าเลือดของเจี้ยนเฉินจะมีพลังมากกว่าเลือดของราชาเทพ แต่เลือดของเขาก็ไม่สามารถทำร้ายกล้วยไม้ได้เลย เพราะเขาควบคุมมันได้อย่างเด็ดขาดและกล้วยไม้ก็ยอมรับเขาในฐานะเจ้านายแล้ว กล้วยไม้นั้นสามารถดูดซับได้อย่างราบรื่น

เจี้ยนเฉินเก็บกล้วยไม้นั้นกลับไปและไปหาไคยะในถ้ำ เขาเห็นนางนั่งอยู่บนพื้น ในขณะที่นางจ้องมองลึกเข้าไปในส่วนลึกด้วยความงุนงง

“เจี้ยนเฉิน เจ้าจะไปแล้วหรือ ? ” ไคยะมองไปและถามเจี้ยนเฉิน

เจี้ยนเฉินพยักหน้าและกล่าวว่า “ การแข่งขันระหว่างเซียนผู้ถูกเลือกกำลังจะเริ่มขึ้น ข้าต้องย้อนกลับไป”

ไคย่ามองที่ส่วนลึกของถ้ำและพูดเบา ๆ ว่า “พลังชีวิตได้ซ่อนพลังงานที่น่าสะพรึงกลัวเอาไว้ หากเจ้าได้รับพลังงานนี้ เจ้าจะได้รับประโยชน์อย่างมาก”

เจี้ยนเฉินมองไปที่สระโลหิตที่หล่อเลี้ยงร่างของกุสต้าทันที เขาถอนหายใจเบา ๆ “แน่นอน แต่การเข้าใกล้สถานที่นั้นยากมาก” เมื่อเขาไปถึงที่นั่นเขาคิดถึงบางอย่าง “ให้ข้าลองพร้อมกับหอคอยอนัตตา ไคยะ เพื่อความปลอดภัยของเจ้า เจ้าเข้าไปในหอคอยกับข้า”

ไคยะพยักหน้า นางไม่มีข้อคัดค้าน

หลังจากนั้นพวกเขาทั้งสองเข้าไปในหอคอยอนัตตาและเจี้ยนเฉินบังคับหอคอยเพื่อเข้าหาสระเลือดอย่างระมัดระวัง

เมื่อเขามาถึงระยะทางไม่เกินหนึ่งร้อยกิโลเมตรจากสระโลหิต มันก็เริ่มพุ่งอย่างแรงอีกครั้งราวกับว่างูกำลังก่อตัวขึ้นทั่วทั้งสถานที่ พลังชีวิตอันทรงพลังระเบิดและพุ่งเข้าใส่

ทันใดนั้น พื้นที่ก็สั่นสะเทือนเมื่อโซ่เต้น ดูเหมือนว่าพายุที่น่ากลัวกำลังตั้งเค้า มันทรงพลังและน่ากลัวอย่างยิ่ง

พลังชีวิตมีพลังมากเกินไป ยิ่งเขาเดินหน้ามากขึ้นเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งได้รับผลกระทบมากขึ้นเท่านั้น มันเป็นการทำลายล้างอย่างแท้จริงซึ่งแม้แต่ผู้เชี่ยวชาญในขอบเขตตั้งต้นก็ไม่กล้าทำ

อย่างไรก็ตามไม่ว่ามันจะดุร้ายสักแค่ไหน มันก็ไม่สามารถหยุดหอคอยอนัตตาได้ ภายใต้การควบคุมของเจี้ยนเฉิน หอคอยอนัตตาสามารถทนพลังชีวิตที่กำลังจะมาถึงและหลบไปตามทาง ขณะที่มันเคลื่อนตัวผ่านไปเหมือนพายุร้ายที่รุนแรงอย่างรวดเร็ว

ดวงตาของเจี้ยนเฉินค่อย ๆ เริ่มเปล่งประกายขณะที่เขามองดูหอคอยอนัตตาพุ่งไปข้างหน้า อย่างไรก็ตามเมื่อหอคอยอนัตตาไปถึง 3 กิโลเมตรจากสระโลหิต ม่านพลังที่ทรงพลังก็โผล่ขึ้นมาในที่สุด

ไม่ว่าเจี้ยนเฉินจะทำอะไรกับหอคอยอนัตตา เขาก็ไม่สามารถพุ่งม่านพลังไปได้ เขาถูกปิดกั้นอยู่ข้างนอก

“มันใช้งานไม่ได้ ข้าไม่สามารถเข้าใกล้มันได้เลย” เจี้ยนเฉิน ถอนหายใจอย่างแผ่วเบาและเสียดายจากภายในหอคอยอนัตตา

เขาสามารถรู้สึกได้ว่าม่านพลังนั้นถูกสร้างโดยผู้เชี่ยวชาญที่น่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่งและมันอาจเป็นฝีมือของราชาอีกสองคนของมนุษย์วานรโบราณที่ยิ่งใหญ่

“เจี้ยนเฉิน ข้าอยากอยู่ที่นี่ต่ออีกสักหน่อย” ไคยะพูดจากด้านข้างเจี้ยนเฉิน

เจี้ยนเฉินเหลือบตาไปที่ไคยะด้วยท่าทางแปลก ๆ แต่เขาก็พยักหน้าเห็นด้วยหลังจากนั้น เขาไม่ได้พูดอะไรอีก

อย่าลืมว่านี่คืออิสรภาพของไคยะ เขาไม่มีเหตุผลที่จะปฏิเสธ ยิ่งไปกว่านั้นถ้ำใต้ดินแห่งนี้ซ่อนตัวเป็นอย่างดี มันจะปลอดภัยอย่างยิ่งถ้าไคยะยังคงอยู่ที่นี่

“ไคยะ เจ้าต้องระวังตัว อย่าเข้าไปในสระโลหิตภายในรัศมี 100 กิโลเมตร เจ้าเข้าใจหรือไม่ ? ” เจี้ยนเฉินเตือนอย่างเข้มงวดก่อนที่จะนำไคยะไปยังที่ปลอดภัยด้วยตัวเองและจากไป