เทพกระบี่มรณะ (chaotic sword god)

ตอนที่ 2267 – ออกจากโถงเซียนธาตุแสง

หลังจากได้ยินคำพูดของหานซิน จ้าวเฟิงก็พยักหน้าเห็นด้วย เขาอดไม่ได้ที่จะแสดงความชื่นชม “ผู้อาวุโสเจี้ยนเฉินคนนี้ช่างน่าประทับใจจริง ๆ มีข่าวลือว่าเขาเป็นแค่ราชาเทพ แต่เขาก็ได้ล่วงเกินบรรพชนกระบี่เดียวดายและราชาสวรรค์แห่งสีฟ้ากระจ่างที่โด่งดัง ผู้เชี่ยวชาญ 2 คนตามล่าเขา แต่เขาก็ยังเอาชีวิตรอดมาได้จนถึงตอนนี้ ผู้อาวุโสเจี้ยนเฉินยังสามารถซ่อนตัวจากผู้เชี่ยวชาญระดับสูงจากต่างถิ่นจำนวนมากอยู่บนที่ราบรกร้าง อาจมีเพียงผู้อาวุโสเจี้ยนเฉินคนเดียวเท่านั้นที่สามารถทำบางสิ่งที่น่าอัศจรรย์ในบรรดาเหล่าราชาเทพทั้งหมดในโลกแห่งเซียน”

หลังจากผ่านมามากกว่าหนึ่งปี เรื่องของเจี้ยนเฉินก็ไม่ได้เป็นความลับอะไรเลย มันกลายเป็นเรื่องที่แพร่หลายและเป็นที่รู้กันทั่วทุกคน โดยปกติแล้วจ้าวเฟิงก็รู้เรื่องนี้จากที่อื่นเช่นกัน

เจี้ยนเฉินรู้สึกแปลกใจอย่างยิ่งเมื่อเขาได้ยินคำสรรเสริญของจ้าวเฟิงและวิธีที่จ้าวเฟิงเรียกเขาว่าเป็นผู้อาวุโส เขาจ้องมองที่จ้าวเฟิงทันทีด้วยสีหน้าประหลาดใจอย่างยิ่ง

จ้าวเฟิงดูเหมือนจะรู้สึกถึงการจ้องมองของเจี้ยนเฉิน ดังนั้นสีหน้าของเขาจึงมืดครึ้มลงทันที เขาแค่นเสียงอย่างเย็นชาก่อนที่เขาจะเดินจากไป

ใครจะรู้ว่าเขาจะรู้สึกอย่างไรเมื่อเขารู้ว่าเจียงหยางที่อยู่ข้าง ๆ เขาคือเจี้ยนเฉิน ผู้อาวุโสที่เขาพูดถึง

หลังจากออกจากภูเขา เจี้ยนเฉินกลับไปที่บ้านพักของเขา ตอนนี้เขาไม่มีอารมณ์ที่จะบ่มเพาะอีกต่อไป เขานั่งบนพื้นที่เย็นและแข็งขณะที่เขาจมอยู่ในความคิดของเขา

โถงเซียนธาตุแสงไม่เพียงแต่เปิดประตูเท่านั้น แต่ยังส่งลูกศิษย์ไปร่วมมือกับคนต่างถิ่นพลิกก้อนหินทุกก้อนเพื่อค้นหาเขา นี่ไม่ใช่ข่าวดีสำหรับเจี้ยนเฉิน

ยิ่งไปกว่านั้นเขารู้ว่าการตรวจสอบในวันนี้เป็นเพียงการเริ่มต้น เมื่อเวลาผ่านไปการค้นหาก็จะเข้มงวดขึ้นเรื่อย ๆ มันอาจจะกลายเป็นไร้ที่ติ

แม้ว่าเขาจะมีหน้ากากของโม่เทียนหยุนซึ่งสามารถซ่อนเขาจากสมบัติและทักษะลับส่วนใหญ่ แต่หน้ากากก็ไม่ได้ทรงพลังทั้งหมด เมื่อเขาเปิดเผยช่องโหว่เล็ก ๆ ในเรื่องราวของเขา การเปิดเผยก็จะรอเขาอยู่

“ดูเหมือนว่า ข้าไม่เหมาะที่จะอยู่ในโถงเซียนธาตุแสงอีกต่อไป มันอาจไม่ปลอดภัยยิ่งไปกว่านี้” เจี้ยนเฉินคิด มีเวลาอีกประมาณ 2 ปีก่อนการแข่งขันคัดเลือกเซียน เขาต้องอยู่ให้ได้ 2 ปีไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น เมื่อเขาเข้าไปในหอคอยธาตุแสงและได้รับสิ่งที่เขาต้องการ มันจะไม่สำคัญแม้ว่าตัวตนของเขาจะถูกเปิดเผยก็ตาม

เช้าวันรุ่งขึ้น ผู้พิทักษ์เสื้อคลุมสีม่วงกลุ่มหนึ่งบินลงมาจากโถงศักดิ์สิทธิ์ที่ตั้งอยู่เหนือก้อนเมฆก่อนที่จะกระจายไปยังภูเขาต่าง ๆ พวกเขาทุกคนนำผลึกที่มีข้อมูลอยู่ที่พวกเขาส่งไปยังประมุขยอดเขา จากนั้นก็ส่งต่อไปยังลูกศิษย์ของพวกเขา

เจี้ยนเฉินได้รับผลึกจากหานซิน

เจี้ยนเฉินมองดูผลึกขนาดนิ้วหัวแม่มือในมือของเขาอย่างเงียบ ๆ และตรวจสอบเนื้อหา

เป็นไปตามคาด ทุกอย่างในผลึกเป็นข้อมูลเกี่ยวกับตัวเขา มันมีรายละเอียดมากบรรยายลักษณะพิเศษ อาวุธที่ใช้ กฎที่เข้าใจและทักษะการต่อสู้และทักษะลับต่าง ๆ ที่รู้ โดยปราศจากเรื่องที่เกินจริง ทุกอย่างที่เจี้ยนเฉินเปิดเผยในพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนถูกบันทึกไว้ในผลึก ไม่มีอะไรสักอย่างที่ขาดหายไป

มีคำอธิบายบางอย่างเกี่ยวกับปราณกระบี่ลึกซึ้งของเขา มันไม่ชัดเจน

ผลึกถูกส่งกระจายออกไปเป็นประกาศจากโถงเซียนธาตุแสง นอกจากนี้ยังกระตุ้นให้เซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงทั้งหมดในโถงเซียนธาตุแสงเข้าร่วมในการค้นหาเจี้ยนเฉิน เห็นได้ชัดว่าโถงเซียนธาตุแสงยังต้องการเข้าร่วมในการค้นหาเจี้ยนเฉิน

ดวงตาของเจี้ยนเฉินเปล่งประกายขณะที่เขากำผลึก เขาเพิ่งคิดเกี่ยวกับเหตุผลที่เขาสามารถใช้เพื่อออกจากโถงเซียนธาตุแสงได้ ผลึกมาในเวลาที่เหมาะสม

หลังจากนั้นเจี้ยนเฉินก็ขึ้นไปบนยอดเขาทะยานเมฆและไปพบกับหานซิน

“จ้าวเฟิง เป็นที่น่าประทับใจอย่างมากที่เจ้าสามารถควบคุมพลังเซียนธาตุแสงได้ในระดับนี้ อย่าเปรียบเทียบตัวเองกับเจียงหยาง ศิษย์น้องของเจ้า การบ่มเพาะของศิษย์น้องของเจ้านั้นอ่อนแอกว่าของเจ้าจริง ๆ แต่เขาค่อนข้างมีความสามารถในการควบคุมและเข้าใจพลังเซียนธาตุแสง ทุกคนไม่สามารถทำเช่นนั้นได้…” ปัจจุบันหานซินนั่งอยู่บนก้อนหินขนาดใหญ่ในขณะที่เขาอธิบายการใช้พลังเซียนธาตุแสงให้จ้าวเฟิงฟัง เมื่อเจี้ยนเฉินมาถึง หานซินก็หยุดและมองดูเจี้ยนเฉิน ในทันใดนั้นเขายิ้มอย่างเป็นมิตรและถามว่า “เจียงหยาง เจ้ากำลังมองหาอะไรอยู่หรือเปล่า ? ”

จ้าวเฟิงก็ค้นพบการมาถึงของเจี้ยนเฉินและดวงตาของเขาก็เปลี่ยนเป็นเย็นชา

เจี้ยนเฉินพลันคำนับต่อหานซินและพูดว่า “อาจารย์ ข้าอยากจะออกจากภูเขาไปซักพักแล้วดูว่าจะตามเจอตัวเจี้ยนเฉินได้หรือไม่”

“หืม เจ้าประเมินตัวเองสูงเกินไป ทำไมเจ้าไม่ลองมองดูตัวเองให้ดีเสียก่อนก่อนที่จะคิดถึงการหาตัวผู้อาวุโสเจี้ยนเฉิน ? แม้ว่าเจ้าจะบังเอิญเจอเขาจริง ๆ แต่ก็เป็นไปไม่ได้ที่เจ้าจะมีชีวิตรอด ? ” จ้าวเฟิงตำหนิอย่างเย็นชาก่อนที่หานซินจะพูดอะไร

“จ้าวเฟิง ! ” ใบหน้าของหานซินมืดครึ้มลงเล็กน้อยและเขาก็เอ่ยออกมาทันที ทำให้จ้าวเฟิงหุบปากอย่างเชื่อฟัง จากนั้นเขาก็มองดูเจี้ยนเฉินอย่างอ่อนโยนแล้วส่ายหน้า “ เจียงหยาง อนุญาตให้ข้าเกลี้ยกล่อมเจ้าให้ทำอย่างอื่นและฝึกฝนบนยอดเขาทะยานเมฆเพื่อที่เจ้าจะได้กลายเป็นเซียนผู้เชี่ยวชาญศรัทธาเมื่อเจ้ามีแกนวิญญาณสองสีเหมือนศิษย์น้องของเจ้า อย่าได้มีส่วนร่วมในการค้นหาเจี้ยนเฉิน แม้แต่ผู้เชี่ยวชาญระดับสูงสุดทั้งหมดก็ไม่สามารถหาร่องรอยใด ๆ ของเจี้ยนเฉินได้ ดังนั้นเจ้าจะพบเขาอย่างง่ายดายได้อย่างไร ? หากเจ้าเข้าไปมีส่วนร่วม มันจะเป็นการเสียเวลาเปล่า ๆ ”

“ประมุข การค้นหาเจี้ยนเฉินเป็นเพียงหนึ่งในเหตุผล เหตุผลอื่นคือข้าต้องการออกไปท่องเที่ยว ข้ายังสามารถใช้เป็นโอกาสสำหรับฝึกฝนตัวเองได้อีกด้วย” เจี้ยนเฉินกล่าว

หลังจากคิดอยู่ครู่หนึ่ง หานซินก็พยักหน้าตกลง “ตกลง เมื่อเจ้าตัดสินใจแล้ว ข้าก็จะไม่ห้ามเจ้า เจียงหยาง เจ้าต้องจำไว้ว่าให้ใส่ชุดลูกศิษย์จากโถงเซียนธาตุแสงทุกครั้งที่อยู่ข้างนอก ที่ราบรกร้างไม่สงบ ด้วยการบ่มเพาะในปัจจุบันของเจ้า มันจะเป็นอันตรายอย่างยิ่ง ดังนั้นเครื่องแบบจะเป็นสิ่งที่ดีที่สุดที่จะทำให้เจ้าปลอดภัย”

“อย่าลืมว่าโถงเซียนธาตุแสงของเราเป็นหนึ่งในองค์กรระดับสูงสุดบนที่ราบรกร้าง นอกเหนือจากพวกที่มีพลังวิญญาณนักรบแล้ว โถงเซียนธาตุแสงของเราไม่ได้มีปัญหากับใคร ดังนั้นจึงเป็นเรื่องยากสำหรับทุกคนที่จะกล้าพอที่จะโจมตีลูกศิษย์ของโถงเซียนธาตุแสง”

“ นี่เป็นป้ายสำหรับศิษย์ของยอดเขาทะยานเมฆ นำป้ายไปที่โถงกิจการภายนอกและลงทะเบียนด้วยตัวเจ้าเอง หลังจากนั้นเจ้าจะสามารถออกจากโถงเซียนธาตุแสงได้”

“และนำยันต์นี้ติดตัวไปด้วย หากเจ้าเจอกับอันตรายหรือปัญหาใด ๆ จงทำลายมันในทันทีและข้าจะรีบไปให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้”

…

หานซินเตือนเจี้ยนเฉินซ้ำ ๆ ก่อนที่เขาจะปล่อยให้เขาจากไป

หลังจากนั้น เจี้ยนเฉินไปที่โถงกิจการภายนอกและลงทะเบียนของเขาพร้อมกับป้าย จากนั้นเขาก็ทำการระบุตัวตนต่าง ๆ ก่อนออกจากโถงเซียนธาตุแสงด้วยตัวเอง