เทพกระบี่มรณะ (chaotic sword god)

ตอนที่ 2266 – ค่อนข้างรบกวน

“หากเป็นเช่นนั้นข้าขอขอบคุณสำหรับความร่วมมือของเจ้า ลาก่อน” ชายสวมเสื้อคลุมสีเทาคำนับและจากไป

“คนเหล่านี้ทำเกินไปแล้ว พวกเขาคิดว่าพวกเขาเป็นผู้ปกครองโลกหรือ ไม่ว่าที่ใดพวกเขาก็สามารถทำตามที่พวกเขาต้องการได้บนที่ราบรกร้าง …“

“อืม ที่ราบรกร้างเป็นดินแดนของเรา แต่เราปล่อยให้คนต่างถิ่นเหล่านี้วิ่งไปรอบ ๆ อย่างไม่เกรงกลัวและทำตัวสูงส่งไปทั่วที่ราบ มันช่างน่าอัปยศอดสูในฐานะองค์กรท้องถิ่นของที่ราบรกร้าง …”

“และยิ่งแย่ไปกว่านั้น พวกเขาต้องการให้เราเปิดประตูและให้พวกเขาเข้าค้นหาตามที่พวกเขาต้องการ อืม พวกเขาคิดว่าโถงเซียนธาตุแสงเป็นสถานที่แบบไหนกัน…”

“ถึงแม้ว่าโถงเซียนธาตุแสงของเราจะตกต่ำ แต่เรายังคงเป็นองค์กรสูงสุดที่มีจอมปราชญ์สูงสุดในอดีต เราจะเชื่อฟังคำสั่งของคนต่างถิ่นเหล่านั้นได้อย่างไร…”

“คนต่างถิ่นเหล่านั้นจะหยุดเมื่อไม่พบอะไรเลย…”

…

รองหัวหน้า 8 คนทุกคนล้วนตำหนิด้วยความขุ่นเคืองอย่างชอบธรรมหลังจากชายสวมเสื้อคลุมสีเทาได้จากไปแล้ว สีหน้าของพวกเขาทั้งหมดน่ากลัวและมืดครึ้มอย่างถึงที่สุด

“เฮ้อ” ผู้นำของโถงเซียนธาตุแสงหายใจออกมาเบา ๆ เสียงของเขาเต็มไปด้วยความไร้พลัง เขากล่าวอย่างราบเรียบว่า “คนต่างถิ่นเหล่านี้มาในนามของพระราชวังสวรรค์แห่งบิเชิง นับประสาอะไรกับโถงเซียนธาตุแสงของเรา ซึ่งอาจไม่มีใครจากองค์กรสำคัญอื่น ๆ ในที่ราบรกร้างกล้าพอที่จะขัดขวางพวกเขา แม้จะไม่ได้ล่วงเกินต่อพระราชวังสวรรค์แห่งบิเชิงก็ตามเมื่อเจ้าปฏิเสธพวกเขา พวกเขาก็จะเริ่มเชื่อว่าเจ้ากำลังปกป้องเจี้ยนเฉินอย่างมีจุดประสงค์ บางคนมีแรงจูงใจที่ซ่อนเร้นจะทำให้เจ้าถูกใส่ร้ายป้ายสีว่าอยากจะเอาหอคอยอนัตตามาไว้เป็นของตนเอง”

“เมื่อสิ่งนั้นเกิดขึ้น ผลที่ตามมาก็จะยิ่งแย่ลงไปอีก”

“ปิดการใช้งานค่ายกลป้องกันและให้คนต่างถิ่นเข้ามาค้นหาในโถงเซียนธาตุแสงของเรา อย่างไรก็ตาม เราไม่สามารถปล่อยให้พวกเขาทำตามที่พวกเขาต้องการ เป็นผลให้จะต้องไม่มีใครเข้าสู่การกักตนรวมถึงข้าด้วย ในเวลาเดียวกันให้ผู้อาวุโสทุกคนจับตาคนต่างถิ่นเอาไว้ เมื่อพวกเขาล้ำเส้นในโถงเซียนธาตุแสงของเราให้ลงโทษพวกเขาทันทีตามกฎของเรา เราสามารถปล่อยให้พวกเขาเข้าไปค้นหาเจี้ยนเฉินได้ แต่เราไม่สามารถปล่อยให้พวกเขาทำบุ่มบ่ามได้”

“ตกลง ท่านผู้นำ” รองหัวหน้าทั้งแปดตอบ

หลังจากนั้นครู่หนึ่ง ผู้นำของโถงเซียนธาตุแสงยังคงกล่าวต่อไปว่า “ขุมทรัพย์อันยิ่งใหญ่ทั้งสามของจอมปราชญ์สูงสุดอนัตตาคือพระราชวังสวรรค์แห่งบิเชิง, หอคอยอนัตตา และแท่นหยกชะตา เนื่องจากหอคอยอนัตตาอยู่กับเจี้ยนเฉิน เมื่อองค์กรพบเจี้ยนเฉิน พวกเขาจะได้รับหอคอยอนัตตา จากนั้นพวกเขาจะส่งมอบไปยังพระราชวังสวรรค์แห่งบิเชิง นี่จะเป็นบุญคุณอย่างยิ่ง ในขณะเดียวกันก็เป็นโอกาสครั้งหนึ่งในชีวิตสำหรับโถงเซียนธาตุแสงของเราเช่นกัน”

ผู้นำยังคงพูดต่อไป“ ตลอดหลายปีที่ผ่านมามันนานเกินกว่าที่เราจะมีลูกศิษย์คนใหม่ ๆ ที่มาจากราชาเทพช่วงปลายเพราะผู้เชี่ยวชาญลึกลับคนนั้น เป็นผลให้ประมุขของยอดเขาต่าง ๆ ที่ทะลวงผ่านด่านถูกบังคับให้ต้องระงับการบ่มเพาะของพวกเขาไว้ที่ระดับราชาเทพช่วงกลาง แม้แต่ลูกศิษย์ที่ไม่สามารถระงับการบ่มเพาะได้ก็ถูกบังคับให้ออกจาก โถงเซียนธาตุแสงในท้ายที่สุดก็ซ่อนตัวพวกเขาทั้งหมด ยิ่งกว่านั้นยังไม่มีใครกลับมาอีกเลย ใครจะรู้ว่าพวกเขายังมีชีวิตอยู่หรือไม่”

“ ถ้าเรื่องนี้ยังคงอยู่เป็นเวลานาน โถงเซียนธาตุแสงของเราจะเสื่อมถอยลงอย่างแน่นอน ดังนั้นเราต้องค้นหาหอคอยอนัตตาด้วยความพยายามทั้งหมดของเราด้วยเช่นกัน หากเราพบได้ก่อน เราจะไม่ต้องกลัวผู้เชี่ยวชาญลึกลับอีกต่อไป”

สายตาของรองหัวหน้าทั้งแปดนั้นสว่างไสวขั้น จากนั้นพวกเขาก็กล่าวว่า “ถูกต้อง เมื่อเราได้รับหอคอยอนัตตา เราจะสามารถขอให้องค์หญิงใหญ่ลงมือด้วยตัวเองและฆ่าผู้เชี่ยวชาญลึกลับคนนั้น”

“ องค์หญิงใหญ่ของพระราชวังสวรรค์แห่งบิเชิงเป็นหนึ่งในบุคคลที่น่ากลัวที่สุดในโลก เมื่อก่อนนั้น อัครสูงสุดเปลวเพลิงที่น่านับถือซึ่งเป็นที่รู้จักกันว่าเป็นหนึ่งในมหาอำนาจที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่ต่ำกว่าระดับจอมปราชญ์สูงสุดได้หนีไปทั่วทั้งโลกแห่งเซียนในขณะที่ถูกตามล่าโดยองค์หญิงใหญ่ ในท้ายที่สุดเขาถูกบังคับให้ซ่อนตัว ผู้เชี่ยวชาญลึกลับผู้ซึ่งมีเป้าหมายอยู่ที่ราชาเทพธาตุแสงของเราโดยเฉพาะ เขาอาจมีอำนาจมาก แต่เขาจะมีพลังมากกว่าอัครสูงสุดเปลวเพลิงที่น่านับถือหรือไม่ ? “

“นี่อาจเป็นโอกาสสำหรับโถงเซียนธาตุแสงของเรา ท่านผู้นำ มันจะดีที่สุดถ้าข้าลงมือด้วยตัวเองและดูว่าข้าสามารถหาร่องรอยของเจี้ยนเฉินได้หรือไม่…”

“ข้าต้องการค้นหาเจี้ยนเฉินด้วย ท้ายที่สุดเขามีความสัมพันธ์โดยตรงกับชะตากรรมของโถงเซียนธาตุแสงของเรา … ”

…

รองหัวหน้า 2 คนขออนุญาตทันทีเพื่อค้นหาเจี้ยนเฉิน แม้ว่าพวกเขาทุกคนรู้ว่ามันไม่ง่ายที่จะหาเจี้ยนเฉิน เพราะเขาสามารถหลีกเลี่ยงผู้เชี่ยวชาญชั้นยอดมากมายในโลกแห่งเซียน พวกเขาก็ยังอดไม่ได้ที่จะต้องการลองเสี่ยงโชคของพวกเขา

ในวันนั้นค่ายกลการป้องกันทั้งหมดรอบ ๆ โถงเซียนธาตุแสงได้หายไป โดยเปิดพื้นที่ทุก ๆ ตารางนิ้วของสถานที่สู่สาธารณะ

เมื่อปราศจากค่ายกล การรับรู้อันทรงพลังของจิตวิญญาณของคนต่างถิ่นนั้นได้เข้ามาในทันที พวกเขาล้อม โถงเซียนธาตุแสงทั่วทั้งหมดด้วยแรงกดดันอันยิ่งใหญ่โดยไม่พลาดแม้แต่เศษเสี้ยว พวกเขาค้นหากวาดไปทั่วภูเขาทั้งหมดของโถงเซียนธาตุแสงแม้แต่ห้องลับใต้ดินก็ไม่เว้น

ในวันนั้นโดยทั่วไปไม่มีลูกศิษย์ของโถงเซียนธาตุแสงออกมา ภายใต้การควบคุมของประมุขยอดเขา พวกเขาทั้งหมดอยู่บนภูเขา พวกเขารู้สึกได้ถึงพลังอันทรงพลังที่เคลื่อนผ่านพวกเขาทำให้เซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงจำนวนมากที่ไม่รู้ว่ากำลังเกิดอะไรขึ้น จึงทำให้เกิดความกลัวและความไม่สงบ

เจี้ยนเฉินนั่งอยู่บนก้อนหินนอกบ้านของเขา นอกจากนี้เขายังสัมผัสได้ถึงการรับรู้อันทรงพลังที่กวาดผ่านเขาไป ทำให้หัวใจของเขาหนักอึ้ง

ตอนนี้โถงเซียนธาตุแสงได้เปิดประตูให้กับบุคคลภายนอก เจี้ยนเฉินรู้สึกถึงอันตรายอย่างแท้จริง

“โชคดีที่ข้ามีหน้ากากของผู้อาวุโสโมเทียนหยุน ตราบใดที่ข้ามีมัน ข้าไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับการสัมผัสจากการรับรู้ของผู้เชี่ยวชาญเหล่านั้น แม้ว่าพวกเขาจะยืนอยู่ต่อหน้าข้า พวกเขาก็อาจจะไม่สามารถบอกได้ว่ารูปร่างหน้าตาที่แท้จริงของข้าเป็นอย่างไร แต่ไม่มีอะไรสมบูรณ์แบบในโลก ดังนั้นถ้าหากพวกเขาตรวจสอบผู้คนทีละคน พวกเขาจะค้นพบปัญหาเกี่ยวกับข้าในไม่ช้าก็เร็ว ข้าจะถูกค้นพบในวันหนึ่ง”

“ ความตั้งใจหลักของข้าในการเข้ามาที่โถงเซียนธาตุแสงคือการเข้าสู่หอคอยธาตุแสง และรับวิธีการบ่มเพาะที่ถูกทิ้งไว้โดยผู้เชี่ยวชาญในอดีต เป็นผลให้ข้าไม่สามารถออกจากที่นี่ก่อนที่ข้าจะเข้าสู่หอคอยธาตุแสงได้ ไม่เช่นนั้นมันจะไม่มีประโยชน์อะไรเลย” เจี้ยนเฉินคิด เขารู้ว่าเขามีโอกาสเพียงครั้งเดียวเท่านั้นที่จะเข้าสู่หอคอยธาตุแสง เมื่อตัวตนของเขาถูกเปิดเผย มันจะเป็นไปไม่ได้ที่จะซ่อนพลังวิญญาณนักรบของเขาเช่นกัน เขาจะกลายเป็นศัตรูของโถงเซียนธาตุแสงทันที ทำให้เขาไม่สามารถเข้าสู่โถงเซียนธาตุแสงได้

“ปิดค่ายกล ลูกศิษย์ทั้งหมดของยอดเขาทะยานเมฆจะถูกตรวจสอบ” ในขณะนี้ มีคนบางคนที่ร้องออกมาอย่างเย็นชาจากจุดที่สูงกว่ายอดเขาทะยานเมฆ

ผู้พิทักษ์สองคนที่สวมเสื้อคลุมสีม่วงและบุคคลภายนอกสองสามคนเข้ามาใกล้ยอดเขาทะยานเมฆที่ลอยอยู่บนท้องฟ้าอย่างเงียบ ๆ

เจี้ยนเฉินมองผู้คนจากก้อนหินของเขา แม้ว่าเขาจะยังคงอยู่ในอาคารและดูเหมือนสับสนเล็กน้อย แต่หัวใจของเขาก็หนักอึ้ง

“ จ้าวเฟิง, เจียงหยาง มาหาข้า” ในขณะนี้เสียงของ หานซิน ดังขึ้นจากยอดเขา หลังจากนั้น ค่ายกลรอบๆ ยอดเขาทะยานเมฆก็ค่อยๆหายไปเช่นกัน

เจี้ยนเฉินพลันยืนขึ้นจากก้อนหินทันทีและบินขึ้นไปบนยอดเขา

ในไม่ช้า เขาก็มาถึงบนยอดเขา เขาค้นพบว่าหานซินกำลังสนทนากับผู้พิทักษ์ที่สวมเสื้อคลุมสีม่วง 2 คน ในขณะที่จ้าวเฟิงยืนอยู่ข้างหลังหานซิน

“ ภายใต้คำสั่งของผู้นำของโถงศักดิ์สิทธิ์ของเรา ลูกศิษย์ทุกคนรวมถึงประมุขยอดเขาต้องได้รับการตรวจสอบ” ผู้พิทักษ์กล่าวกับหานซิน

หานซินพยักหน้า “ข้าได้รับข้อความจากผู้อาวุโสแล้ว เราจะให้ความร่วมมืออย่างแน่นอน”

ผู้พิทักษ์สวมเสื้อคลุมสีม่วงพยักหน้าก่อนที่จะล้วงเอากระจกออกมาและส่องตรงไปที่หานซิน

ทันใดนั้น กระแสแสงที่เปล่งประกายก็พุ่งออกมาและห่อหุ้มหานซินไว้อย่างสมบูรณ์

กระจกนั้นพิเศษเหนือธรรมดา มันสามารถเจาะผ่านภาพลวงตาและเปิดเผยความจริงซึ่งทำให้การปลอมตัวทั้งหมดไร้ประโยชน์

เจี้ยนเฉินรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าประสาทสัมผัสอันทรงพลังของจิตวิญญาณที่รวมตัวกันในอากาศของ โถงเซียนธาตุแสงทั้งหมดมารวมกันบนกระจกเมื่อแสงห่อหุ้มหานซิน

“เอาล่ะ ไม่มีปัญหา ต่อไป ! ” ในไม่ช้าแสงจากกระจกก็หายไปและผู้พิทักษ์เสื้อคลุมสีม่วงก็มุ่งหน้าไปยังจ้าวเฟิงด้วยขั้นตอนเดียวกัน

ในที่สุดมันก็ถึงตาของเจี้ยนเฉิน เจี้ยนเฉินรู้ว่ามีผู้เชี่ยวชาญหลายคนสังเกตทุกสิ่งที่เกิดขึ้นที่นี่ ดังนั้นเขาจึงไม่สนใจและปล่อยให้กระจกทำการตรวจสอบอย่างสงบ เขาไม่แสดงพิรุธบนใบหน้าของเขาเลย

หน้ากากจากโมเทียนหยุนนั้นมีความสามารถมากพอที่จะหลอกลวงผู้เชี่ยวชาญชั้นสูงจำนวนมาก ดังนั้นเขาจึงไม่เชื่อว่าเพียงแค่กระจกจะสามารถเปิดเผยตัวตนที่แท้จริงของเขาได้

“ไม่มีปัญหา ไปที่ภูเขาต่อไปกันเถอะ” ในไม่ช้าแสงก็จางลงและผู้พิทักษ์เสื้อคลุมสีม่วงก็เก็บกระจก พวกเขาก็จากไปพร้อมกับกลุ่มคน

เห็นได้ชัดว่ากระจกไร้ประโยชน์สำหรับหน้ากากของโมเทียนหยุน

ไม่ได้มีเพียงกลุ่มเดียวที่ทำเช่นนี้ ไม่ว่าจะเป็นภูเขาภายในหรือภูเขาภายนอกก็มีกลุ่มคนเหล่านี้มากกว่าสิบกลุ่มที่ตรวจค้นจากภูเขาหนึ่งไปสู่อีกภูเขาโดยมีกระจกที่คล้ายกันและบุคคลภายนอกอีกสองสามคน ทุกคนตั้งแต่ประมุขยอดเขาไปจนถึงลูกศิษย์ที่รับมาใหม่ถูกตรวจสอบด้วยกระจก

“เฮ้อ ราชาเทพที่เรียกว่าเจี้ยนเฉินคนนี้ค่อนข้างก่อให้เกิดแรงสั่นสะเทือนทั่วทั้งที่ราบรกร้าง ทำให้สูญเสียความสงบไปเพราะเขา” หานซินยืนอยู่บนยอดเขาและถอนหายใจด้วยอารมณ์เมื่อเขามองดูการจากไปของกลุ่มผู้พิทักษ์