เทพกระบี่มรณะ (chaotic sword god)

ตอนที่ 2205: ปีศาจสวรรค์เที่ยงแท้

เมื่อราชาเผิงฟ้าเห็นว่าเจี้ยนเฉินพุ่งเข้าใส่พายุมิติโดยไม่คำนึงถึงความปลอดภัยส่วนตัว เขาก็เย้ยหยัน พายุมิติอาจก่อให้เกิดอันตรายถึงชีวิตต่อผู้เชี่ยวชาญขอบเขตตั้งต้นคนอื่นได้ แต่ด้วยระดับการบ่มเพาะในปัจจุบันของเขาทำให้เขาหยุดกลัวมันมานานแล้ว

ราฃาเผิงฟ้าติดตามพวกเขาอย่างใกล้ชิดและพุ่งเข้าไปในพายุมิติ

แต่ไม่นานนักราชาเผิงฟ้าก็ตกตะลึง เขาค้นพบว่าหอคอยอนัตตาที่เขาหมายตาไว้นั้นได้หายไปจากวิสัยทัศน์ของเขาทันทีที่เขาเข้าไปในพายุมิติ

“บ้าที่สุด ! ” ราชาเผิงฟ้าฉุนเฉียวมาก เขารู้ดีกว่าคนอื่นว่าเขาได้รับผลกระทบจากพายุมิติ ดูเหมือนว่าเขาจะเข้าไปในพายุมิติในเวลาเดียวกันกับหอคอยอนัตตา แต่ช่วงเวลาที่เขาประสบในนั้นแตกต่างอย่างสิ้นเชิงจากสิ่งที่หอคอยอนัตตาประสบ

ในเสี้ยววินาทีนั้น เขาอาจจะอยู่ในพายุมิติมานานแล้วซึ่งเป็นสาเหตุที่หอคอยอนัตตาหายไปในทันใด

ราชาเผิงฟ้ากระพือปีกอย่างรุนแรงและพุ่งไปข้างนอกด้วยความเร็วสูงสุด ในเวลาเดียวกันพลังอันยิ่งใหญ่ของกฎก็ห่อหุ้มเขาเพื่อป้องกันการเปลี่ยนแปลงทางโลกที่กำลังจะเกิดขึ้น

ในขณะนี้ ถ้ามีคนยืนอยู่ด้านนอกพายุมิติ พวกเขาจะค้นพบว่าราชาเผิงฟ้าเคลื่อนไหวช้า ๆ โดยขยับปีกของเขาด้วยอัตราที่ค่อยเป็นค่อยไป ดูเหมือนว่าเขาจะไม่เร็วไปกว่าหอยทาก

เมื่อราชาเผิงฟ้ากำลังจะพุ่งออกมาจากพายุมิติ กระแสพลังงานในบริเวณใกล้เคียงก็รุนแรงอย่างยิ่ง พายุมิติในบริเวณโดยรอบดูเหมือนจะเจอกับแรงดึงดูดจากทุกทิศทุกทางรอบ ๆ ราชาเผิงฟ้า

แรงดึงดูดทั้งหมดก่อตัวขึ้นเป็นพายุชั่วคราว มันอยู่ในระดับที่ยอดเยี่ยมและยังกักขังราชาเผิงฟ้าไว้ข้างใน

ดูเหมือนว่าพายุถูกสร้างขึ้นมาอย่างตั้งใจโดยมือลึกลับที่มีขนาดใหญ่เพื่อกำหนดเป้าหมายที่ราชาเผิงฟ้าโดยไม่คำนึงถึงทิศทางที่ราชาเผิงฟ้าพุ่งชน เขาจะต้องวิ่งเข้าไปในพายุมิติที่สองสามและสี่

แม้ว่าพายุมิติเหล่านี้ไม่มีภัยคุกคามหรืออันตรายใด ๆ ต่อราชาเผิงฟ้า แต่ก็ทำให้เขายุ่งและติดอยู่ที่นั่นชั่วคราว

แม้ว่าที่ราบรุ่งโรจน์เป็นหนึ่งในสี่สิบเก้าที่ราบของโลกเซียน แต่มันก็ทรงพลังมากจนเกินกว่าที่ราบอื่น จากทั้งสี่สิบเก้าที่ราบและแปดสิบเอ็ดดาวเคราะห์ มันเป็นหนึ่งในไม่กี่แห่ง มันคือที่ราบสูงสุด

นี่เป็นเพราะพระราชวังสวรรค์แห่งบิเชิงตั้งอยู่บนที่ราบรุ่งโรจน์.

พระราชวังสวรรค์แห่งบิเชิงไม่เพียงแต่เป็นชื่อขององค์กรเท่านั้น แต่ยังเป็นหนึ่งในสมบัติที่ยิ่งใหญ่ทั้งสามของอัครสูงสุดอนัตตา อัครสูงสุดอนัตตาเป็นหนึ่งในเจ็ดจอมปราชญ์สูงสุดของโลกเซียนในยุคปัจจุบัน ซึ่งการบ่มเพาะของเขาถึงจุดสูงสุดของขั้นอัครสูงสุด เขากลายเป็นสิ่งมีชีวิตที่คล้ายคลึงกับกฎ เขามักจะอาศัยอยู่บนที่ราบรุ่งโรจน์เพื่อบ่มเพาะ ฝังจิตใต้สำนึกที่มีผลกระทบต่อการดำเนินงานของโลกและส่งผลให้มันเป็นไปตามระเบียบ ดังนั้นกฎของโลกบนที่ราบรุ่งโรจน์ก็ยิ่งหนาแน่นและชัดเจน ผู้คนจึงสามารถเข้าใจมันได้อย่างง่ายดาย มันได้ให้กำเนิดผู้เชี่ยวชาญคนแล้วคนเล่า

เมื่อเวลาผ่านไป ที่ราบรุ่งโรจน์ก็กลายเป็นหนึ่งในที่ราบสูงสุดไม่กี่แห่งในโลกเซียน องค์กรต่าง ๆ เช่นจักรวรรดิ์นิรันดร์และตระกูลชั้นสูงนั้นมีอยู่ทั่วไปบนที่ราบรุ่งโรจน์

สำหรับพระราชวังสวรรค์แห่งบิเชิงนั้นเป็นดินแดนศักดิ์สิทธิ์ของผู้บ่มเพาะทุกคนบนที่ราบรุ่งโรจน์ มันมีสถานะสูงสุดที่นั่น

ในขณะนี้รูปร่างที่ปกคลุมไปด้วยแสงสลัว ๆ กำลังยืนอยู่เบื้องหน้าทะเลสาบในพระราชวังสวรรค์แห่งบิเชิงอันสง่างามในใจกลางของที่ราบรุ่งโรจน์ กฎของโลกควบแน่นรอบตัวเขาจนดูเหมือนว่าเขาได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของกฎและโลกอย่างแท้จริง จนกลายเป็นเจ้าเหนือหัวแห่งจักรวาล ทุกคำพูดและการกระทำของเขาเป็นตัวแทนความต้องการของโลก

ทะเลสาบข้างหน้าชายคนนั้นไม่ได้มีน้ำใส แต่กลับมีความวุ่นวายของมิติหลากสีเต็มลำธารพลังงานและพายุมิติ

มันแสดงให้เห็นสิ่งที่เกิดขึ้นในรอยแยกของมิติ

ส่วนที่ดึงดูดความสนใจมากที่สุดของรอยแตกของมิติคือพายุมิติหลากหลายที่รวมตัวกันจับกับนกสีฟ้าที่หดตัวเป็นขนาด 2 เมตร

“นายท่าน ข้าเห็นคนสำคัญของดาวเคราะห์เทียนหมิงมาพร้อมกับผู้นำดาวเคราะห์ก่อนหน้านี้ พวกเขากล่าวว่าพวกเขาต้องการเจอองค์หญิงใหญ่ อย่างไรก็ตาม ในตอนแรกภายใต้คำสั่งของนายท่านในการเก็บรวบรวมเศษวิญญาณของผู้อาวุโสวิถีโบราณ นางจึงไม่ได้ปรากฏตัว ด้วยเหตุนี้ข้าจึงทำได้เพียงรายงานสิ่งนี้ให้กับผู้เชี่ยวชาญเท่านั้น” เสียงเก่าแก่ดังออกมาจากข้างนอก มันเป็นวัตถุจิตวิญญาณของพระราชวังสวรรค์แห่งบิเชิง

วัตถุวิญญาณสามารถควบคุมทุกอย่างภายในพระราชวังสวรรค์แห่งบิเชิง ซึ่งเขาสามารถเข้าใจทุกสิ่งที่เกิดขึ้นภายในด้วยความคิดเดียว อย่างไรก็ตาม เห็นได้ชัดว่าร่างซ่อนเร้นที่ปกคลุมไปทั่วภูมิภาคไม่ใช่สิ่งที่วัตถุจิตวิญญาณสามารถสัมผัสได้ เขาไม่ทราบว่าเกิดอะไรขึ้นที่นั่นเช่นกัน

หลังจากหยุดไปเล็กน้อย วัตถุจิตวิญญาณยังคงดำเนินต่อไปอย่างสุภาพ “ข่าวที่พวกเขานำมานั้นค่อนข้างสำคัญ พวกเขาดูเหมือนจะรู้ว่าสมบัติของนายท่านอยู่ที่ไหน ? ”

“ให้พวกเขากลับไป” ร่างที่มืดสลัวข้างทะเลสาบกล่าว เสียงของเขาเย็นชาและไร้อารมณ์ และมันก็ดูเหมือนจะมีเสียงทั้งหมดของโลก ทำให้ไม่สามารถบอกเพศของร่างได้

“ขอรับ นายท่าน ! ” วัตถุวิญญาณถอยออกไปอย่างสุภาพ

“วิธีที่สี่ของข้าได้พัฒนารูปแบบพื้นฐานแล้ว อีกไม่นานมันจะเป็นรูปเป็นร่างอย่างแท้จริง” ร่างซ่อนเร้นพึมพำด้วยน้ำเสียงเบา ๆ ด้วยการสะบัดมืออันอ่อนนุ่มของเขา ทำให้โลกที่สะท้อนออกมาจากทะเลสาบเปลี่ยนไป ฉากของรอยแยกของมิติหายไปและโลกนับไม่ถ้วนก็ปรากฏขึ้น

แม้แต่โลกที่เป็นที่ตั้งของทวีปเทียนหยวนในอดีต

“ข้าได้ค้นหาทั่วทั้งโลกเซียนมาหลายปีแล้ว ข้าได้สำรวจโลกที่ต่ำกว่าหลายล้านแห่งด้วยเช่นกัน แต่ข้าก็ไม่พบร่องรอยของเจ้า เปลวเพลิงที่น่านับถือ เจ้าซ่อนตัวอยู่ที่ไหน … ”

…

ในฐานะที่เป็นจักรวรรดินิรันดร์แห่งเดียวบนที่ราบเมฆา จักรวรรดิเทียนจึงมีความแข็งแกร่งและน่ากลัวอย่างยิ่ง พวกเขามีอำนาจที่เหลือล้น พวกเขาน่ากลัวเป็นพิเศษ นอกเหนือยอดเขาเทียนซานแล้ว ไม่มีกลุ่มหรือองค์กรสูงสุดบนที่ราบเมฆาที่สามารถสั่นคลอนสถานะของพวกเขาได้

ในช่วงเวลานี้ ในส่วนลึกของพระราชวังของจักรวรรดิเทียน มีหอคอยโบราณ 3 แห่งที่สูงขึ้นไปบนก้อนเมฆตั้งตระหง่านเปรียบเสมือนเป็นเสาเงียบสงบที่ตั้งขึ้นบนท้องฟ้า

หอคอยโบราณทั้งสามแห่งนี้เป็นที่ซึ่งนำความภาคภูมิใจมาสู่จักรวรรดิเทียนและยังเป็นเหตุผลที่ว่าทำไมจักรวรรดิเทียนจึงมีอยู่ มันแสดงถึงอำนาจอันสมบูรณ์แบบของพวกเขา

แต่ในเวลานี้ เมฆดำก็แผ่ออกจากหอคอยโบราณในทันที กฏรวมตัวกันขณะที่พลังแห่งการมีอยู่อันน่าสะพรึงกลัวก็โผล่ออกมา มันกลืนทั่วทั้งภาคกลางในทันทีก่อนที่จะแพร่กระจายไปยังอีกสี่ภาค มันทำให้ทั้งท้องฟ้าสะเทือนเป็นจังหวะอย่างไม่มีเสถียรภาพ

“ปีศาจสวรรค์เที่ยงแท้ตัดผ่านแล้วจริง ๆ ” ในขณะเดียวกัน ชายชราสองคนก็ปรากฏตัวขึ้นอย่างเงียบ ๆ บนยอดหอคอยอีกสองแห่ง พวกเขาจ้องมองหอคอยที่ถูกปกคลุมไปด้วยรัศมีปีศาจด้วยความยินดี

“มหัศจรรย์ ปีศาจสวรรค์เที่ยงแท้ได้ประสบความสำเร็จและได้มาถึงชั้นสวรรค์ที่ 4 แล้ว เขาเป็นอัครสูงสุดช่วงกลางอย่างเป็นทางการ เขาได้กลายเป็นอัครสูงสุดช่วงกลางคนเดียวบนที่ราบเมฆา ข้าอยากจะเห็นว่าผู้เฒ่าเทียนซานมีแผนอย่างไรในการหยุดยั้งตระกูลเทียนของเราจากการพิชิตที่ราบเมฆาทั้งหมดในตอนนี้” ชายชราอีกคนรู้สึกยินดีเช่นกัน เขาพูดด้วยความปลื้มใจอันเหลือล้น