เทพกระบี่มรณะ (chaotic sword god)

ตอนที่ 2161 – ร่างของพลังอำนาจสูงสุด

เสียงที่ดังขึ้นอย่างกะทันหันทำให้สีหน้าของเจี้ยนเฉินเปลี่ยนไป เขาจ้องมองไปที่พลังที่กำลังปั่นป่วนของวัฏสงสารในบริเวณใกล้เคียงรวมถึงพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนที่กำลังสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ทันใดนั้นหัวใจของเขาก็จมดิ่งลงเมื่อเขาตระหนักว่าสถานการณ์ตอนนี้เป็นอะไรก็ได้นอกจากทำให้ความกังวลน้อยลง

ผู้เชี่ยวชาญชั้นยอดได้มาถึงที่พระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนแล้ว พวกเขาแข็งแกร่งพอที่จะเพิกเฉยต่อการป้องกันอันทรงพลังของวัตถุเทพขั้นสูงและเอาชนะสิ่งกีดขวางต่าง ๆ ได้โดยตรงผ่านพลังดิบและเร่งรุดเข้ามาจากภายนอกซึ่งเกินพอที่จะพิสูจน์ความแข็งแกร่งของพวกเขา

“ข้าไม่เคยคิดเลยว่าผู้เชี่ยวชาญของโลกแห่งเซียนจะมาถึงได้อย่างรวดเร็ว” อมตะเที่ยงแท้วัฏสงสารกลายเป็นเคร่งขรึม เขาหันหลังกลับไปและมองดูเจี้ยนเฉินด้วยสายตาที่เปล่งประกาย ในขณะที่เขาพูดอย่างเคร่งเครียด “คนที่มานั้นทรงพลังมาก ข้าไม่ได้ใกล้เคียงที่จะเป็นคู่ต่อสู้ของพวกเขาด้วยร่างจำแลงของข้านี้ ข้าได้ลบกระแสแห่งกรรมระหว่างเราไปแล้ว จำไว้ว่าอย่ากลับสู่โลกอมตะก่อนที่ตัวตนของเจ้าจะถูกเปิดเผย และแม้ว่าเจ้าจะกลับไปสู่โลกแห่งเซียน ก็อย่าเปิดเผยจิตวิญญาณกระบี่จนกว่าเจ้าจะแข็งแกร่งพอ”

“จิตวิญญาณกระบี่นั้นเป็นตัวตนที่มีลักษณะเฉพาะในโลก การรวมตัวของกระบี่ทั้งสองนั้นมีพลังพอที่จะแยกสวรรค์และโลกออกจากกัน เมื่อชายชราผู้นั้นควงพวกมันในอดีต ไม่มีใครกล้าจ้องมองกระบี่ของเขาในโลกอมตะ แต่นับตั้งแต่ชายชราคนนั้นเสียชีวิต พวกอมตะเที่ยงแท้คนอื่นในโลกอมตะได้กลายเป็นไร้ความหวาดกลัว พวกเขาค้นหาจิตวิญญาณกระบี่อย่างต่อเนื่องในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา” อมตะเที่ยงแท้วัฏสงสารเตือนอย่างเคร่งขรึม ก่อนที่จะเจี้ยนเฉินจะตอบกลับ เขาชี้ไปที่เจี้ยนเฉิน

ในทันที พลังอันยิ่งใหญ่ของวัฏสงสารปะทะเข้ากับเจี้ยนเฉิน ทำให้เขากลับสู่สภาวะก่อนหน้านี้ แม้จะเพิ่งฟื้นพลังมาไม่นานก็ตาม เขาสูญเสียการควบคุมร่างกายของเขาอย่างสมบูรณ์ในเวลานั้นและเขาก็ทรุดตัวลงบนพื้นอย่างไร้พลัง

ยิ่งกว่านั้น ความเจ็บปวดที่เขาประสบในครั้งนี้นั้นรุนแรงกว่าในอดีตนับไม่ถ้วน ไม่เพียงแต่เขาจะอ่อนแออย่างมากในเวลาเพียงเสี้ยววินาที แต่เขาก็กลับกลายเป็นง่วงนอนด้วยเช่นกันจนเกือบหมดสติ

เจี้ยนเฉินกัดลิ้นของเขาอย่างรุนแรงเมื่อเขากำลังจะหมดสติในขณะที่เขาพยายามอย่างหนักที่สุดที่จะตื่นตัว

โชคดีที่อมตะเที่ยงแท้วัฏสงสารปฏิบัติต่อเจี้ยนเฉินต่างจากสุดยอดราชาเทพคนอื่น ๆ เมื่อเห็นว่าเจี้ยนเฉินไม่ต้องการที่จะหมดสติล้มลง เขาก็ไม่ได้บังคับให้เขาหมดสติ

“เนื่องจากเจ้าไม่กลัวที่จะถูกเปิดเผย ข้าจะมอบของขวัญให้กับเจ้าเนื่องจากการพบกันโดยบังเอิญ ไม่ว่าเจ้าจะได้รับประโยชน์จากมันหรือไม่ มันจะขึ้นอยู่กับเจ้า” อมตะเที่ยงแท้วัฏสงสารกล่าว

ในเวลาต่อมา เจี้ยนเฉินรู้สึกว่าโลกหมุนรอบตัวเขา เศษเล็กเศษน้อยในวิญญาณของเขาถูกดึงออกไปโดยอมตะเที่ยงแท้วัฏสงสาร กลายเป็นส่วนหนึ่งของเขา

ในความมึนงง เจี้ยนเฉินรู้สึกราวกับว่าได้มีภาพมายาราวกับว่าเขาได้กลายเป็นอมตะเที่ยงแท้วัฏสงสารในเวลานั้น ณ ที่นั้นอมตะเที่ยงแท้วัฏสงสารได้เป็นเขา ดูเหมือนว่าเขาจะหลอมรวมกับอมตะเที่ยงแท้วัฏสงสาร

บูม !

ในขณะนั้น เสียงที่ดังกึกก้องก็ดังขึ้น มันดังกว่าเดิมมากราวกับว่ามันมาจากด้านในของพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูน

“เจ้าได้เข้ามาในพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนแล้วหรือ ? เจ้าเร็วกว่าที่ข้าคาดไว้มาก” อมตะเที่ยงแท้วัฏสงสารเงยศีรษะของเขาขึ้นบนท้องฟ้าและกลายเป็นเคร่งเครียด หลังจากนั้นมือข้างหนึ่งของเขาได้เปลี่ยนท่าไปมาอย่างอย่างรวดเร็วและกระแสแห่งกรรมที่เชื่อมต่อกับมันก็เปลี่ยนไปเช่นกัน

“นี่คือการใช้งานเส้นทางแห่งกรรมของข้า จงทำความเข้าใจอย่างใกล้ชิด ไม่ว่าเจ้าจะเข้าใจหรือไม่ก็ตาม จะขึ้นอยู่กับความสามารถในการเข้าใจของเจ้า” เสียงของอมตะเที่ยงแท้วัฏสงสารดังขึ้น

จิตวิญญาณของเจี้ยนเฉินที่หลอมรวมเข้ากับอมตะเที่ยงแท้วัฏสงสารเริ่มให้ความสนใจอย่างใกล้ชิดในทันทีเพื่อทำความเข้าใจกับเส้นทางแห่งกรรมของอมตะเที่ยงแท้วัฏสงสารอย่างจริงจัง

อมตะเที่ยงแท้วัฏสงสารเป็นจอมปราชญ์สูงสุดที่มาถึงจุดสูงสุดของโลก การแนะนำด้วยตัวเองของจอมปราชญ์สูงสุดที่พบกันโดยบังเอิญเพียงพอที่จะเปลี่ยนชะตากรรมของผู้คน เขารู้ว่าโอกาสนี้มีค่าอย่างยิ่งดังนั้นเขาจึงยินดีอย่างสุดซึ้ง

อมตะเที่ยงแท้วัฏสงสารตั้งใจแสดงกระบวนท่าของเขาให้ช้าลงอย่างเห็นได้ชัดแสดงให้เจี้ยนเฉินดูอย่างชัดเจนที่สุด เขาส่งต่อเส้นทางแห่งกรรมของเขาอย่างแท้จริงไปยังเจี้ยนเฉินอย่างไม่ปิดบัง

เจี้ยนเฉินเห็นการใช้เส้นทางแห่งกรรมของอมตะเที่ยงแท้วัฏสงสารอย่างชัดเจน ในเวลาเดียวกันเขาได้เห็นกระแสแห่งกรรมของสุดยอดราชาเทพที่เปลี่ยนแปลงในมือของอมตะเที่ยงแท้วัฏสงสาร ในขณะที่พวกมันเปลี่ยนแปลง พลังลึกลับดูเหมือนจะถูกปลูกฝังเข้าไปในสุดยอดราชาเทพผ่านกระแสแห่งกรรม

แม้ว่าเจี้ยนเฉินจะไม่รู้ว่าพลังลึกลับนี้คืออะไร แต่เขาก็รู้ว่ามันเป็นเมล็ดพันธุ์ปีศาจที่อมตะเที่ยงแท้วัฏสงสารได้กล่าวไว้

“ เดิมทีข้าต้องการใช้กระแสแห่งกรรมเพื่อปลูกฝังเมล็ดปีศาจในทุกคนที่อยู่ข้างหลังพวกเจ้า แต่ดูเหมือนว่าข้าจะไม่สามารถทำมันได้” อมตะเที่ยงแท้วัฏสงสารกล่าวด้วยความเสียดาย

ในขณะเดียวกันกับที่เขาพูดคำเหล่านั้น ท้องฟ้าสีดำสนิทของชั้นที่ 9 ก็สว่างขึ้นอย่างมาก มันส่องสว่างราวกับดวงอาทิตย์ ส่องสว่างรอบ ๆ บริเวณนั้นอย่างสมบูรณ์

อมตะเที่ยงแท้วัฏสงสารไม่ได้ให้ความสนใจกับสุดยอดราชาเทพที่กระจัดกระจายอยู่อีกต่อไป เขายืนเอามือของเขาไพล่หลังขณะที่จ้องมองไปที่ท้องฟ้า

ในท้องฟ้า ร่างที่มีหมอกคลุมพลันร่อนลงมาอย่างช้า ๆ ตามลำแสงสว่าง

เมื่อคนผู้นั้นมาถึง จักรวาลก็สั่นสะเทือน ท้องฟ้าคำรามและพื้นดินก็สั่นสะเทือน กฎทั้งหมดก็สั่นสะเทือนราวกับว่าบุคคลนั้นเป็นเหมือนเทพเจ้าแห่งโลก การมาถึงของนางทำให้ชั้นฟ้าและแผ่นดินของโลกทั้งหลายเปลี่ยนแปลงไปตามการตอบสนอง

พลังแห่งกฎก่อให้เกิดการล่องลอยที่พร่ามัวภายใต้เท้าของนางจนดูเหมือนกับว่านางกำลังเดินลงบันไดในขณะที่นางเดินลงมา

นางเปล่งประกายด้วยแสงเจิดจ้าที่ทำให้ตามองไม่เห็น นางไม่เพียงส่องสว่างทั่วทุกตารางนิ้วของพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนเหมือนดวงอาทิตย์ แต่พลังวัฏสงสารจากอมตะเที่ยงแท้วัฏสงสารก็ถูกกำจัดอย่างช้า ๆ ด้วยแสง แสงค่อย ๆ แทนที่พื้นที่ที่ถูกครอบครองโดยพลัง

“สตรีนางนี้น่ากลัวมาก นางอาจฉีกสวรรค์และทำลายโลกได้เพียงแค่ยกมือของนาง ! ” เจี้ยนเฉินพิจารณาสตรีที่อยู่ในหมอกในขณะที่เขาหลอมรวมเข้ากับอมตะเที่ยงแท้วัฏสงสาร และเขาก็เต็มไปด้วยความตกใจ

เขารู้ว่าการฝึกฝนของสตรีนางนั้นมาถึงระดับที่ไม่น่าเชื่อ

“ไม่น่าแปลกใจเลยที่แม้แต่พระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนซึ่งเป็นวัตถุเทพขั้นสูงก็ไม่สามารถหยุดเจ้าไว้ได้นาน ในขณะที่เจ้าอยู่ห่างจากความสมบูรณ์แบบเพียงไม่กี่ก้าว มีผู้เชี่ยวชาญน้อยคนทั้งในโลกอมตะและโลกแห่งเซียนที่สามารถไปถึงระดับการฝึกฝนของเจ้า เจ้าเป็นใคร ? เจ้าเป็นสมาชิกขององค์กรใด ? ”

ผู้หญิงคนนั้นยืนอยู่ในระดับเดียวกันกับอมตะเที่ยงแท้วัฏสงสาร นางเปล่งประกายด้วยแสงที่ล้อมรอบร่างของนางเพื่อไม่ให้มองเห็นได้ชัดเจน นางก้มคำนับเล็กน้อยต่ออมตะเที่ยงแท้วัฏสงสาร เนื่องจากความอาวุโสของเขาและพูดด้วยน้ำเสียงที่เย็นชาว่า “ข้าคือยี่ซิน อาจารย์ของข้าคือจอมปราชญ์สูงสุดอนัตตา ขอคำนับผู้อาวุโสวัฏสงสาร”

“ข้าไม่เคยคิดเลยว่าอนัตตาจะมีศิษย์ที่โดดเด่นเช่นนี้ ข้าสามารถเห็นว่าตัวตนของกฎของเจ้าใกล้จะเต็มและจิตวิญญาณของเจ้าน่าอัศจรรย์ ก้าวสุดท้ายที่จะทำให้สำเร็จควรอยู่อีกไม่ไกลสำหรับเจ้า” อมตะเที่ยงแท้วัฏสงสารถอนหายใจด้วยอารมณ์