เทพกระบี่มรณะ (chaotic sword god)

ตอนที่ 2021 – ฝูงสัตว์อสูรกลืนกินวิญญาณ

หลังจากผ่านรอยแตกมิติ เจี้ยนเฉินกลับสู่อวกาศของโลกแห่งเซียน เขาสัมผัสถึงภูมิทัศน์ที่ค่อนข้างคุ้นเคยของอวกาศรอบ ๆ ตัวเขาในขณะที่เขารู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่ง ในเวลาเดียวกันเขาก็เต็มไปด้วยความประหลาดใจ

เจี้ยนเฉินพยายามที่จะสงบสติอารมณ์เมื่อเขาคิดว่าเขาล่องลอยผ่านรอยแตกมิติมาได้อย่างไร การเผชิญหน้ากับอันตรายหลายครั้งในขณะที่เขาเดินอยู่บนขอบเหวระหว่างความเป็นความตาย

เขาสามารถอยู่รอดได้นานในรอยแตกมิติและผ่านพื้นที่อันตรายจำนวนมากมาได้ มันไม่ใช่เพราะความแข็งแกร่งของเขาเอง แต่เพราะเขามีหอคอยอนัตตาที่แข็งแกร่ง

ถ้าปราศจากหอคอยอนัตตา เจี้ยนเฉินก็ไม่แน่ใจด้วยซ้ำว่าเขาจะสามารถกลับคืนสู่โลกแห่งเซียนทั้งที่ยังมีชีวิตอยู่พร้อมกับไคยะและเฉินหลงได้หรือไม่

ในพริบตา เจี้ยนเฉิน ไคยะและปรมาจารย์เฉินหลงปรากฏตัวขึ้นเงียบ ๆ ในระดับความลึกที่ไม่มีที่สิ้นสุดของอวกาศ ปรมาจารย์เฉินหลงปรากฏตัวหลังจากการกักตนเมื่อไม่นานมานี้และออกจากหอคอยอนัตตาพร้อมกับเจี้ยนเฉิน

ทั้งไคยะและปรมาจารย์เฉินหลงรู้สึกเหมือนโชคดีที่รอดชีวิตมา เมื่อพวกเขาดูภูมิทัศน์ที่คุ้นเคย พวกเขาถอนหายใจด้วยอารมณ์

“ปรมาจารย์เฉินหลงบอกได้หรือไม่ว่าตอนนี้เราอยู่ที่ไหน ? ” เจี้ยนเฉินมองไปรอบ ๆ และถามเฉินหลง แม้ว่าพวกเขาจะหนีออกมาจากรอยแตกอวกาศได้ แต่เจี้ยนเฉินก็สูญเสียการรับรู้ทิศทางของเขาในอวกาศโดยสิ้นเชิง

เขาเก็บหอคอยอนัตตาทันทีที่เขาโผล่ออกมา มีหลายเรื่องมากเกินไปที่เกี่ยวข้องกับหอคอยอนัตตา ดังนั้นเขาจึงไม่สามารถเปิดเผยได้ เขากล้าพอที่จะใช้มันในอวกาศที่ผิดปกติภายในรอยแตกมิติ เมื่อเขากลับสู่โลกแห่งเซียน เขาก็ไม่กล้าที่จะนำมันออกมาด้วยความแข็งแกร่งในปัจจุบันของเขา

ปรมาจารย์เฉินหลงจ้องที่อวกาศที่ไร้ขอบเขตด้วยความสับสนและส่ายหน้า “นี่เป็นครั้งแรกที่ข้าออกจากที่ราบเมฆาเช่นกัน ข้าไม่มีแผนที่ดวงดาวอยู่กับข้า ดังนั้นข้าจึงไม่รู้ว่าเราอยู่ที่ไหนกัน”

เจี้ยนเฉินถอนหายใจอย่างแผ่วเบาเมื่อได้ยินสิ่งนั้น เขากล่าวว่า “หากเป็นเช่นนั้น เราได้แต่เพียงเลือกทิศทางและหวังว่าเราจะเจอคนที่เราสามารถพูดคุยด้วยได้”

หลังจากนั้น เจี้ยนเฉินและไคยะก็เข้ามาในรถม้าที่ปรมาจารย์เฉินหลงนำออกมา มันขับเคลื่อนด้วยค่ายกลและหลังจากเลือกทิศทางแล้วมันก็ออกเดินทางไป

การเดินทางครั้งนี้จะยาวนานในอวกาศ ความเร็วของรถม้าเทียบไม่ได้แม้แต่หนึ่งในหมื่นของความเร็วยานอวกาศ แม้หลังจากนั่งรถม้าไปหลายวัน ดวงดาวรอบตัวก็ดูเหมือนจะไม่เคลื่อนไหวเลย มันก่อให้เกิดความแตกต่างอย่างสิ้นเชิงในขณะที่ดาวพุ่งผ่านในสภาพแวดล้อมบนยานอวกาศเมื่อครั้งก่อน

อย่างไรก็ตาม ทั้งสามคนก็พร้อมสำหรับเรื่องนี้ เป็นผลให้พวกเขาบ่มเพาะในรถม้าในขณะที่พวกเขาเคลื่อนที่ไป

หลายวันต่อมา เจี้ยนเฉินและไคยะลืมตาของพวกเขาในเวลาเดียวกัน พวกเขามองเข้าไปในระยะไกลและเห็นสัตว์อสูรขนาดใหญ่กว่าสามสิบตัวปรากฏขึ้น ดวงตาของสัตว์อสูรอวกาศมีสีแดงในขณะที่พวกมันพุ่งเข้าหารถม้า

“มีขั้นราชาเทพช่วงต้น 1 ตัว ส่วนที่เหลือเป็นขั้นเหนือเทพและขั้นเทพ” เจี้ยนเฉินจ้องมองสัตว์อสูรในระยะไกล

สัตว์อวกาศต่างจากสัตว์อสูรทั่วไป พวกมันเจริญเติบโตในอวกาศและออกล่าและเติบโตที่นั่น พวกมันดูดซับพลังงานของจักรวาลในอวกาศเพื่อเสริมสร้างความแข็งแกร่งของตัวมันเองและโดยทั่วไปพวกมันไม่เคยเข้าใกล้ที่ราบหรือดาวเคราะห์ที่ผู้คนอาศัยอยู่

นี่เป็นเพราะอวกาศที่ไม่มีที่สิ้นสุดเป็นที่ซึ่งพวกมันอยู่ มันเป็นบ้าน นั่นเหมือนกับผู้เชี่ยวชาญของมนุษย์บางคนที่เคยอยู่บนบก แม้ว่าแผ่นดินจะจมลงไปในทะเลและมหาสมุทร พวกเขาก็จะไม่อยู่ในน้ำ

อย่างไรก็ตาม อาจเป็นเพราะพวกมันเกิดจากต้นกำเนิดที่ขาดแคลนโดยธรรมชาติ สัตว์อวกาศได้รับความทุกข์ทรมานจากความไม่สมบูรณ์เล็กน้อย เป็นผลให้พวกมันไม่สามารถกลายร่างเป็นมนุษย์ได้ ไม่ว่าพวกมันจะแข็งแกร่งขนาดไหน พวกมันก็ไม่สามารถเปลี่ยนรูปร่างหน้าตาและสติปัญญาของพวกมันก็จะยังคงอยู่ในระดับต่ำ

แม้ว่าสิ่งมีชีวิตที่ทรงพลังบางอย่างจะมีสติปัญญาที่น่าประทับใจ แต่ก็ไม่มีสิ่งไหนที่ใกล้เคียงกับแผนการที่มนุษย์สร้างขึ้นได้

“เราจะจัดการกับพวกมันให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้” ไคยะแนะนำ

เจี้ยนเฉินพยักหน้าและพุ่งออกจากรถม้าในทันทีพร้อมกับไคยะฆ่าเบิกทางไปยังสัตว์อวกาศ

สัตว์อวกาศกลุ่มเล็ก ๆ เหล่านี้ก็ไม่ได้มีปัญหาอะไรสำหรับเจี้ยนเฉินและไคยะ ในไม่ช้าเจี้ยนเฉินก็ได้ฆ่าสัตว์อวกาศขั้นราชาเทพ และรวบรวมผลึกพลังงานของพวกมันได้

ไคยะฆ่าสัตว์อวกาศที่เหลืออยู่ ในเวลาเดียวกัน นางก็หยิบผลึกพลังงานออกมา ก่อนที่จะกลับไปที่รถม้าพร้อมกับเจี้ยนเฉินเพื่อเดินทางต่อไป

เวลาผ่านไปอย่างเงียบ ๆ โดยไม่รู้ตัว พวกเขาทั้งสามได้ล่องลอยไปในอวกาศที่เงียบสงบมานานกว่าหนึ่งปีแล้ว มันไม่ได้สงบจนเกินไปในระหว่างทาง สัตว์อวกาศโจมตีพวกเขาเป็นประจำจนรถม้าที่พวกเขาเคยใช้ถูกทำลาย บังคับให้พวกเขาต้องบินด้วยตัวเอง

เมื่อเวลาผ่านไปสัตว์อวกาศนับไม่ถ้วนก็ตายไปด้วยน้ำมือของพวกเขา แม้แต่สัตว์อวกาศขั้นราชาเทพก็มีอยู่หลายสิบตัว พวกเขาเคยพบกับสัตว์อวกาศขั้นราชาเทพช่วงปลายเพียงครั้งเดียว

ทั้งสามคนต่อสู้กันด้วยความยากลำบากและพวกเขาทุกคนได้รับบาดเจ็บในระดับที่แตกต่างกัน ในท้ายที่สุด เจี้ยนเฉินและไคยะก็รับผิดชอบในการพัวพันสัตว์อวกาศ ในขณะที่ปรมาจารย์เฉินหลงวางค่ายกลสังหารที่ทรงพลังที่สุดของเขา พวกเขาสามารถเอาชนะได้ภายใต้ความช่วยเหลือของค่ายกลสังหาร

การเคลื่อนที่ไปในอวกาศเป็นสิ่งที่อันตรายอย่างยิ่ง หากไม่ใช่เพราะเจี้ยนเฉินและไคยะทั้งสองคนที่มีความสามารถพิเศษในการต่อสู้ พวกเขาอาจจะตาย อาจจะมีราชาเทพจำนวนมากที่ไม่สามารถรอดชีวิตจากการคุกคามที่พวกเขาเผชิญและจะต้องตายเป็นอาหารของสัตว์อวกาศ

ในขณะที่ทั้งสามคนบินผ่าน อุกกาบาตก็มีเสียงดังสนั่น มวลดำขนาดใหญ่พุ่งออกมาจากหลุมอุกกาบาตก่อตัวเป็นก้อนเมฆซึ่งเริ่มล้อมรอบทั้งสามอย่างรวดเร็ว

สีหน้าของพวกเขาเปลี่ยนไปเมื่อเห็นเช่นนั้น พวกเขาเห็นแล้วว่าเมฆสีดำนั้นประกอบไปด้วยสัตว์อวกาศที่มีปีกซึ่งมีขนาดประมาณครึ่งหนึ่งของมนุษย์ แม้ว่าความแข็งแกร่งของแต่ละตัวจะไม่มาก แต่จำนวนของพวกมันทำให้หนังศีรษะของพวกเขาเจ็บเหมือนโดนหนามแหลมแทง

ในเวลาเพียงไม่กี่วินาที จำนวนสัตว์อวกาศที่บินออกมามีมากกว่าล้านตัวและจำนวนก็เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องในอัตราที่น่าตกใจอย่างยิ่ง

“ไปกันเถอะ ! ” เจี้ยนเฉินร้องออกมาก่อนที่จะหนีไปอย่างรวดเร็วพร้อมกับไคยะและปรมาจารย์เฉินหลง

มีสัตว์อวกาศมากเกินไป เมื่อพวกเขาถูกล้อมอย่างสมบูรณ์มันจะยากมากที่จะหลุดพ้นออกมา

อย่างไรก็ตาม พวกเขายังคงประเมินสัตว์ป่าขนาดเล็กที่ไม่ได้มีพลังต่ำไป ปีกของพวกมันส่งเสียงพึมพำและพวกมันก็เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วเหมือนกับลำแสง พวกมันล้อมรอบทั้งสามคนในไม่ช้า

ด้วยการโบกมือของเขา เจี้ยนเฉินได้สร้างแนวลำแสงอันใหญ่โตและสังหารพวกมันหลายสิบตัวในทันที ก่อนที่จะพยายามออกไปสู้พร้อมกับไคยะและปรมาจารย์เฉินหลง

อย่างไรก็ตาม เมื่อพวกเขาทั้งสามคนถูกล้อมรอบ ลำแสงสีขาวเงินก็ยิงมาจากระยะไกล มันเป็นยานอวกาศที่มีความยาวเพียงไม่กี่ร้อยเมตรและมันเคลื่อนที่อย่างรวดเร็วมาก

ในตอนแรกยานอวกาศจะผ่านไป แต่เมื่อมันผ่านสัตว์อวกาศ มันก็ชะลอตัวช้าลงก่อนที่จะหยุดลงในระยะไกล

“ข้าไม่เคยคิดเลยว่าข้าจะได้พบกับฝูงสัตว์อสูรกลืนกินวิญญาณที่นี่ เนื่องจากมันมีเป็นฝูง มันจะต้องมีราชาสัตว์อสูรกลืนกินวิญญาณ” เสียงอันชราดังกึกก้องออกมาจากภายในยานอวกาศสีขาวเงิน ซึ่งในน้ำเสียงแสดงถึงความยินดีและประหลาดใจค่อนข้างมาก