เทพกระบี่มรณะ (chaotic sword god) - ตอนที่ 1988 ภัยพิบัติมาสู่ฮุสตัน

ตอนที่ 1988: ภัยพิบัติมาสู่ฮุสตัน

สำหรับการประกบยานรบอวกาศไปตามทางและฆ่าเจี้ยนเฉินหลังจากที่ลงจากยาน นั่นก็เป็นสิ่งเป็นไปไม่ได้ยิ่งกว่า

นี่เป็นเพราะเมื่อยานรบอวกาศไปถึงนอกอวกาศและออกเดินทาง แม้แต่ขั้นอสงไขยชั้นสวรรค์ที่ 9 ก็ไม่สามารถตามไปได้ อาจมีเพียงขั้นบรรพกาลเท่านั้นที่สามารถจับคู่ความเร็วได้

ท้ายที่สุดมันเป็นรูปแบบหนึ่งของการขนส่งระหว่างที่ราบ 49 แห่งกับดาวเคราะห์ใหญ่ 81 ดวงแห่งโลกเซียน โดยธรรมชาติแล้วมันจะต้องเคลื่อนที่อย่างรวดเร็วมาก

นอกยานรบอวกาศ ห้วยอันจ้องเจี้ยนเฉินผู้ซึ่งหายเข้าไปในประตูห้องโดยสารด้วยใบหน้าที่โกรธแค้น เขาไม่พอใจชายชราเสื้อแดงที่ขัดขวางเขาอย่างมาก

ถ้าไม่ใช่เพราะชายชราผู้นี้ที่แทรกแซงหลายต่อหลายครั้ง เจี้ยนเฉินก็คงตกอยู่ในน้ำมือของเขาแล้ว

น่าเสียดายที่แม้จะเป็นขั้นอสงไขย แต่เขาก็ไม่ได้ทรงพลังเท่ากับชายชราที่สวมเสื้อสีแดง ดังนั้นเขาจึงต้องฝังความเกลียดชังในหัวใจของเขา

“ห้วยอัน ออกจากเมืองหลวงไปซะ” ชายชราเสื้อแดงกล่าว น้ำเสียงที่ไม่แยแสของเขามีความเย็นชาบางอย่าง

ลัทธิปีศาจชั้นฟ้าเป็นองค์กรที่น่ารังเกียจบนที่ราบเมฆา หากไม่ใช่เพราะผู้อาวุโสสูงสุดลึกลับและน่าสะพรึงกลัว ลัทธิปีศาจชั้นฟ้าก็คงไม่เหลือซากหลังจากสิ่งที่พวกเขาได้ทำตลอดหลายปีที่ผ่านมา

ถึงตอนนี้เองที่ห้วยอันดึงมือขวาของเขากลับมา มือทั้งหมดของเขาหายไปแล้ว

อย่างไรก็ตามเขาไม่สนใจอาการบาดเจ็บที่แขน เขาจ้องมองที่ชายชราเสื้อแดงด้วยอารมณ์หงุดหงิดและตะคอกอย่างเย็นชาก่อนออกเดินทาง

เขาเสียโอกาสในการฆ่าเจี้ยนเฉิน

ตอนนี้ในห้องโดยสาร เจี้ยนเฉินก็ค่อย ๆ ฟื้นขึ้นมาจากเสียงตะคอกที่ทำให้เขาตกตะลึง หลังจากนั้นภายใต้การนำทางของปรมาจารย์เฉินหลง พวกเขาเดินเข้าไปในยานอวกาศก่อนที่จะหยุดพักในห้องโดยสารที่มีขนาดใหญ่มาก

ห้องโดยสารนั้นอยู่ที่ด้านล่างของยานรบอวกาศ เก้าอี้นั่งหลายร้อยเบาะถูกจัดวางอย่างเรียบร้อยที่นั่น และมีคนหลายคนกระจัดกระจายไปทั่ว

ภายใต้การนำของปรมาจารย์เฉินหลง เจี้ยนเฉินและไคยะก็นั่งลงบนเก้าอี้เช่นกัน

“สถานที่แห่งนี้คืออะไร ? ” เจี้ยนเฉินมองไปรอบ ๆ เขามีข้อสงสัย

ปรมาจารย์เฉินหลงนั่งบนเก้าอี้ข้าง ๆ เจี้ยนเฉิน เขาพูดกับเจี้ยนเฉินและไคยะอย่างลับ ๆ ว่า “ยานรบอวกาศเป็นยานพาหนะที่มีชื่อเสียงอย่างมากสำหรับการขนส่งในโลกเซียน พวกมันถูกใช้สำหรับการเดินทางระหว่างที่ราบ”

“แม้ว่าจะมีค่ายกลเคลื่อนย้ายระยะไกลข้ามที่ราบในโลกเซียน แต่มันก็มีราคาแพงมากที่จะใช้ แม้แต่ผู้เชี่ยวชาญขอบเขตตั้งต้นบางคนก็ไม่สามารถที่จะใช้มันได้ สำหรับยานรบอวกาศ มันมีราคาถูกกว่าค่ายกลส่งตัวมากซึ่งแม้แต่ขั้นศักดิ์สิทธิ์หลายคนก็สามารถใช้งานได้ ข้อเสียเพียงอย่างเดียวคือพวกมันช้ากว่าค่ายกลส่งตัว”

“ค่ายกลส่งตัวสามารถข้ามระยะทางระหว่างที่ราบได้ในเวลาที่สั้นมาก ไม่ว่าจะอยู่ไกลแค่ไหน อย่างไรก็ตาม ยานรบอวกาศต้องใช้เวลากว่าทศวรรษ, หลายทศวรรษ, หรือหลายศตวรรษเพื่อไปให้ถึงปลายทาง”

เห็นได้ชัดว่าปรมาจารย์เฉินหลงเข้าใจยานรบอวกาศเป็นอย่างดี เขาอธิบายให้กับเจี้ยนเฉินและไคยะฟัง

เจี้ยนเฉินรู้ว่าเขากำลังจะออกจากที่ราบเมฆาไปบนยานรบอวกาศ เขานิ่งงันเป็นเวลานาน หลายสิ่งหลายอย่างชั่งอยู่ในใจของเขา ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความกังวล

ทุกอย่างเกิดขึ้นอย่างกะทันหัน เขาไม่ได้เตรียมตัว เขากังวลเกี่ยวกับเตระกูลเทียนหยวนมาก

นี่เป็นเพราะรุยจิน, หงเหลียน, เฮยยู่, นูบิส, จักรพรรดิพยัคฆ์ศักดิ์สิทธิ์และคนอื่น ๆ ผู้คนที่มาจากทวีปเทียนหยวนพร้อมกับเขา ทุกคนยังคงอยู่ในตระกูลเทียนหยวน

“ตอนนี้ข้าทำได้แค่หวังว่าราชาศักดิ์สิทธิ์จะสามารถปกป้องตระกูลเทียนหยวนได้” เจี้ยนเฉินคิด เขาเต็มไปด้วยความขมขื่น เขาไม่เคยคิดเลยว่าห้วยอันในฐานะรองหัวหน้าผู้ยิ่งใหญ่ของลัทธิปีศาจชั้นฟ้าและยังเป็นผู้เชี่ยวชาญขอบเขตตั้งต้นที่ทรงพลัง แท้จริงแล้วจะมาเพื่อฆ่าขั้นเหนือเทพอย่างเขาด้วยตัวเอง

เขาทำอะไรไม่ถูกกับการถูกผู้เชี่ยวชาญขอบเขตตั้งต้นตามไล่ล่าด้วยความแข็งแกร่งในปัจจุบันของเขา แม้แต่การหลบหนีก็ยังเป็นสิ่งที่เกินความคาดหมาย หากผู้เชี่ยวชาญจากจักรวรรดิตะวันโลหิตไม่เข้ามาหยุดห้วยอัน การขึ้นยานรบอวกาศคงล้มเหลว

“ ข้าไม่มีทางเลือก ข้าต้องไป ห้วยอัน ข้าจะกลับมา” เจี้ยนเฉินกำมือแน่น ดวงตาของเขาส่องประกายด้วยความมุ่งมั่น

ย้อนกลับไปบนที่ราบเมฆา ที่เป็นภาคกลางซึ่งเป็นศูนย์กลางของสถานที่กว้างใหญ่ และยังเป็นภูมิภาคที่รุ่งเรืองที่สุดของที่ราบเมฆา องค์กรส่วนใหญ่ที่อยู่ในระดับสูงสุดของที่ราบเมฆานั้นตั้งอยู่ที่นี่

ยิ่งไปกว่านั้นจักรวรรดินิรันดร์ของที่ราบเมฆาก็ตั้งอยู่ที่นี่เช่นกัน

ตอนนี้ในถิ่นทุรกันดารที่ห่างไกลของภาคกลาง ปัจจุบันฮุสตันกำลังหนี เขาอยู่ในสภาพกระเซอะกระเซิงในเสื้อคลุมสีแดงเลือดของเขา เขาปกคลุมไปด้วยบาดแผลในขณะนี้ แต่ละแผลน่ากลัวมาก มันมีเลือดไหลออกมาอย่างต่อเนื่อง เขาได้เผชิญหน้ากับการไล่ล่าอันแสนโหดร้ายของราชาเทพมากกว่าหนึ่งโหล

ข้างหลังฮุสตัน เหล่าราชาเทพจ้องมองเขาพร้อมกับความปรารถนาที่แผดเผา พวกเขาไล่ตามเขาขณะต่อสู้กับราชาเทพรอบ ๆ พวกเขา

พวกเขาทั้งหมดต้องการเข้าหาฮุสตันเป็นคนแรก และไม่มีใครอยากให้คนอื่นเร็วกว่าตัวเอง เมื่อพวกเขาไปถึงด้านหน้า พวกเขาจะต้องเผชิญหน้ากับการโจมตีอย่างไร้ความปราณีของผู้คนที่อยู่ด้านข้างหรือด้านหลังพวกเขา

ด้วยเหตุนี้แม้ว่าราชาเทพมากกว่าโหลจะไล่ล่าขั้นเหนือเทพเพียงคนเดียว แต่พวกเขาไม่สามารถจับเขาได้เนื่องจากถูกโจมตีจากผู้คนรอบข้าง

“วัตถุเทพเป็นของข้า ! ”

“พวกเจ้าไสหัวไป ! ใครก็ตามที่ขวางทางข้า ข้าจะไปจัดการพวกเจ้าถึงที่เมื่อเรื่องนี้จบลง ! ”

เหล่าราชาเทพต่างส่งเสียงตะโกนอย่างดุเดือด ดวงตาของพวกเขาหลายคนมีความโลภ วัตถุเทพของฮุสตันทำให้หัวใจของพวกเขาเต้นแรง ทำให้เลือดพลุ่งพล่านในร่างกาย

วัตถุเทพเป็นสิ่งที่แม้แต่ผู้เชี่ยวชาญขอบเขตตั้งต้นหลายคนยังไม่มีในครอบครอง มันล่อตาล่อใจของพวกเขาอย่างมาก

ข้างหน้า ฮุสตันมีเลือดไหลตลอดเวลา หลังจากมาถึงในภาคกลาง เขาต้องการที่จะหาสถานที่ห่างไกลเพื่อการบ่มเพาะ อย่างไรก็ตามเขาไม่เคยคิดเลยว่าเขาจะเจอสัตว์อสูรที่ทรงพลังในถิ่นทุรกันดาร มันบังคับให้เขาต้องใช้หินปีศาจชั้นฟ้าต่อสู้กับมัน

ช่วงเวลานั้นเองที่ราชาเทพที่ผ่านไปผ่านมาได้ค้นพบหินปีศาจชั้นฟ้าและเริ่มให้ความสนใจกับมัน บังคับเขาให้เปิดเผยความลับที่ว่าเขามีวัตถุเทพอยู่กับเขา

ฮุสตันไม่ใช่คู่ต่อสู้ของราชาเทพเลย หากไม่มีหินปีศาจชั้นฟ้า เขาคงจะไม่สามารถหนีได้

เป็นผลให้เขาจึงต้องใช้หินปีศาจชั้นฟ้าเพื่อหลบหนี

เขาถูกบังคับให้ใช้หินปีศาจชั้นฟ้ากับราชาเทพที่ไล่ตาม ไม่อย่างนั้นเขาจะต้องตายด้วยน้ำมือของราชาเทพอย่างแน่นอน

ด้วยเหตุนี้เขาจึงไม่สามารถเก็บและซ่อนหินปีศาจชั้นฟ้าได้ทัน สิ่งนี้ยังมีพลังแห่งการมีอยู่ที่น่ามหัศจรรย์ของวัตถุเทพที่ลัทธิปีศาจชั้นฟ้าครอบครอง มันดึงดูดเหล่าราชาเทพมากยิ่งขึ้น ซึ่งเพิ่มขึ้นจากหนึ่งคนไปเป็นมากกว่าหนึ่งโหล