เทพกระบี่มรณะ (chaotic sword god) - ตอนที่ 1987 ชายชราเสื้อแดง

ตอนที่ 1987: ชายชราเสื้อแดง

นี่เป็นครั้งที่สองที่ห้วยอันได้โจมตีเจี้ยนเฉินและไคยะ ครั้งแรกที่เขาล้มเหลว เขาไม่ได้ตั้งใจจะทำร้ายเจี้ยนเฉินและไคยะ แต่เขาต้องการดึงราชาศักดิ์สิทธิ์ที่ซ่อนตัวอยู่ในเงามืดออกมา

เป็นผลให้เจี้ยนเฉินและไคยะยังคงสามารถตอบโต้กลับได้ในเวลานั้น แม้ว่าพวกเขาจะไม่มีความสำคัญเทียบเท่ากับมดสำหรับผู้เชี่ยวชาญขอบเขตตั้งต้น แต่พวกเขาก็ยังสามารถตอบโต้กลับได้ในระหว่างการเผชิญหน้าก่อนหน้านี้

อย่างไรก็ตาม ตอนนี้เจี้ยนเฉินและไคยะกำลังจะเข้าสู่ยานอวกาศ ห้วยอันเข้าใจพลังของยานพาหนะเป็นอย่างดี เขาจึงพุ่งตรงไปอย่างฉับพลัน

พลังของการโจมตีครั้งนี้รุนแรงกว่าตอนที่เขาโจมตีพวกเขาครั้งแรก แรงกดดันมหาศาลทำให้ไคยะและเจี้ยนเฉินตัวแข็ง

ใบหน้าของปรมาจารย์เฉินหลงเปลี่ยนไปอย่างฉับพลัน เขาต้องการที่จะรีบกลับไปช่วยไคยะ แต่ก็ไม่มีอะไรที่เขาสามารถทำได้เพื่อต่อต้านการจู่โจมจากผู้เชี่ยวชาญขอบเขตตั้งต้น

“ห้วยอัน เจ้าไม่ได้ดูถูกจักรวรรดิตะวันโลหิตมากเกินไปหรอกหรือ ? ดูเหมือนว่าถึงเวลาที่จะแสดงให้เห็นว่าลัทธิปีศาจชั้นฟ้าของเจ้าเย่อหยิ่งเพียงใด” ในขณะนี้เสียงผู้สูงอายุดังขึ้น ชายชราเสื้อคลุมสีแดงปรากฏตัวขึ้นอย่างเงียบ ๆ เหนือยานรบอวกาศ

ชายชรายังคงซ่อนพลังแห่งการมีอยู่ ทำให้ไม่สามารถบอกระดับการบ่มเพาะหรือตรวจสอบการมีอยู่ของเขาได้ ดูเหมือนว่าเขาจะหลอมรวมกับท้องฟ้าทั้งใบเมื่อเขาปรากฏตัว

ชายชรามองห้วยอันอย่างเย็นชาและยกมือขวาขึ้นอย่างใจเย็น เขายื่นนิ้วเบา ๆ ไปที่มือที่มุ่งไปยังเจี้ยนเฉินและไคยะ

การเคลื่อนไหวดูธรรมดา มันไม่ได้ให้พลังงานใด ๆ และไม่ได้มีแรงกดดันใด ๆ เกิดขึ้น อย่างไรก็ตาม มิติข้างหน้าชายชราก็หดเกร็งและก่อให้เกิดระลอกคลื่นในอวกาศ แพร่กระจายด้วยความรวดเร็วอย่างไม่น่าเชื่อ

เมื่อมือใหญ่ของห้วยอันอยู่ห่างจากเจี้ยนเฉินและไคยะเพียง 10 เมตร ทันใดนั้นมันก็หยุดชะงัก มิติรอบ ๆ ดูเหมือนจะถูกแช่แข็งในขณะนั้น

อย่างไรก็ตามมันชัดเจนแล้วว่าผลกระทบไม่ได้จบเพียงแค่นั้น ในช่วงเวลาต่อมา มิติในบริเวณนั้นแตกกระจายเสียงดังจากพลังแห่งการมีอยู่ ทำให้เกิดรอยแตกขนาดใหญ่ เศษมิตินับไม่ถ้วนและลมจากอวกาศพุ่งออกไปรอบ ๆ มือของห้วยอัน

เศษมิติและลมนั้นน่ากลัวอย่างยิ่ง มือของห้วยอันเปื้อนเลือดภายในครั้งเดียวจากเศษซากและลม

สายตาของห้วยอันเย็นชา เขามองไปที่ชายชราอย่างเสียอารมณ์ ชายชราขังมือขวาของเขาไว้ที่นั่น ดังนั้นเขาจึงต้องทนต่อการทำลายล้างของเศษมิติและลม ไม่ว่าเขาจะพยายามมากแค่ไหน มือของเขาก็ยังติดอยู่ที่นั่น

อย่างไรก็ตามเขาไม่สนใจมือขวาของเขาเลย เขามองเจี้ยนเฉิน และจิตสังหารของเขาก็ปะทุขึ้นในทันที เขาใช้กระแสจิต กระบี่ปรากฏขึ้นบนหัวของเขา มันเป็นสีแดงราวกับว่ามันถูกชโลมไปด้วยเลือด เมื่อมันปรากฏตัว มันก็ส่งกลิ่นคาวเลือดฟุ้งไปหมด เสียงคร่ำครวญของภูตผีนับไม่ถ้วนดูเหมือนจะปรากฏขึ้นมา ขณะที่วิญญาณมากมายกระเสือกกระสนดิ้นรนในนั้น

เห็นได้ชัดว่ากระบี่ถูกปกคลุมไปด้วยเลือดเป็นเวลาอันยาวนาน มันกลายเป็นวัตถุปีศาจจนสมบูรณ์

“ปัง ! ”

ทันทีที่กระบี่ปรากฏขึ้น มันก็ยิงออกมาเป็นแนวแสงสีแดง พุ่งเข้าตัดไปทางเจี้ยนเฉินโดยตรง

ความปรารถนาของห้วยอันที่จะฆ่าเจี้ยนเฉินได้มาถึงจุดที่หวนกลับไม่ได้แล้ว ตอนนี้เจี้ยนเฉินกำลังจะขึ้นยานรบอวกาศและออกจากที่ราบเมฆา เขายอมไม่ได้ที่จะให้มันเกิดขึ้น

ด้วยเหตุดังกล่าวเขาจึงต้องการฆ่าเจี้ยนเฉินโดยไม่คำนึงถึงผลที่จะตามมาในตอนนี้ แม้ว่าเขาจะทำให้จักรวรรดิตะวันโลหิตไม่พอใจและเขาจะต้องเสียแขนก็ตาม

กระบี่สีแดงเคลื่อนที่เร็วมากจนระยะทางนั้นข้างหน้าดูใกล้มาก แสงแวววาวส่องไปไกล มันมาถึงข้างหน้าเจี้ยนเฉิน แทงเข้าที่ศีรษะของเขาด้วยพลังแห่งการมีอยู่ของเลือด

อย่างไรก็ตามในช่วงเวลานี้เองที่มิติรอบ ๆ เจี้ยนเฉินและไคยะสั่นเบา ๆ ในช่วงเวลาแห่งชีวิตและความตายนี้ เจี้ยนเฉินและไคยะได้หายตัวไป กระบี่ไม่กระทบอะไรเลย

สายตาของห้วยอันขยับขึ้นเล็กน้อย เขามองไปที่ประตูห้องโดยสารขนาดใหญ่ของยานอวกาศและเห็นว่าเจี้ยนเฉินและไคยะปรากฏตัวนอกห้องโดยสารอย่างเงียบ ๆ พวกเขากำลังจะเข้าไป

“บุคคลนี้เป็นที่ต้องการของลัทธิปีศาจชั้นฟ้าของเรา เขาเกี่ยวข้องกับเรื่องสำคัญที่เกิดขึ้นกับลัทธิของเราเมื่อเร็ว ๆ นี้ หากเจ้าหยุดข้า เท่ากับว่าเจ้าต่อต้านลัทธิปีศาจชั้นฟ้า ข้าจะรายงานเรื่องนี้ให้กับเบื้องบนอย่างแน่นอน เมื่อผู้อาวุโสสูงสุดตระหนักถึงเรื่องราว เจ้าจะไม่สามารถทนต่อผลลัพธ์ที่จะตามมาได้” ห้วยอันคำรามออกมา ด้วยความคิด กระบี่ก็พุ่งเข้าหาเจี้ยนเฉินต่อไป

เขากลัวที่จะไม่ได้ฆ่าเจี้ยนเฉิน วัตถุปีศาจของเขามีความสามารถในการกลืนวิญญาณ ผู้ที่ถูกฆ่าด้วยกระบี่ วิญญาณของพวกเขาจะถูกกลืนกินหากเขาเลือกที่จะให้มันเกิดขึ้น

ตราบใดที่เขาทำร้ายเจี้ยนเฉินด้วยกระบี่ แม้ว่ามันจะเป็นเพียงรอยขีดข่วน วัตถุปีศาจของเขาก็สามารถดูดวิญญาณของเจี้ยนเฉินได้ทันที

ชายชราเสื้อแดงไม่ได้หวั่นเกรงกับภัยคุกคามของห้วยอัน “เจ้าคิดว่าเจ้าจะสามารถทำให้ข้ากลัวได้เมื่อพูดถึงผู้อาวุโสสูงสุดของลัทธิปีศาจชั้นฟ้าหรือ ? ข้าจะบอกเจ้าว่าอะไรตลกยิ่งกว่านี้อีก ? ขั้นเหนือเทพเพียงคนเดียวที่สามารถปลุกปั่นผู้อาวุโสสูงสุดได้เป็นสิ่งที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน ห้วยอัน เจ้าไม่คิดเลยรึว่าว่าสิ่งที่ตัวเองพูดจะค่อนข้างน่าขัน”

ด้วยเหตุนี้ ชายชราจึงตรึงมิติ ด้วยท่าทางของเขา โลกดูเหมือนจะเข้าสู่ฝ่ามือของเขา และกระบี่ที่ยิงเข้าหาเจี้ยนเฉินก็ปรากฏในมือของเขาอย่างเงียบ ๆ ชายชราจับใบมีดด้วยสองนิ้ว

ไม่ว่ากระบี่จะต่อสู้อย่างไร มันก็ไม่สามารถหลุดพ้นจากมือของชายชราไปได้

ในขณะนี้ ไคยะก็คว้าไหล่ของเจี้ยนเฉินแล้วเข้าสู่ยานอวกาศกับปรมาจารย์เฉินหลง พวกเขาหายไปจากสายตาของห้วยอัน

ใบหน้าของห้วยอันตกต่ำอย่างน่ากลัว เขาเข้าใจถึงพลังของยานอวกาศ เมื่อเจี้ยนเฉินเข้าไปในห้องโดยสาร นั่นหมายความว่าเขาสูญเสียโอกาสในการกำจัดเจี้ยนเฉินเว้นแต่ว่าเขาจะตัดสินใจออกมาเอง

โดยธรรมชาติแล้วยานอวกาศจะเจอกับอันตรายต่าง ๆ เมื่อมันเคลื่อนที่ผ่านอวกาศ มันจะต้องเผชิญหน้ากับการโจมตีของสัตว์อวกาศที่ทรงพลังอย่างยิ่ง

เป็นผลให้มีค่ายกลต่าง ๆ ครอบคลุมยานอวกาศ ทำให้มีประสิทธิภาพอย่างมากในแง่ของการโจมตีและการป้องกันตัวเอง ด้วยการบ่มเพาะของเขาในฐานะขั้นอสงไขยชั้นสวรรค์ที่ 1 ตอนนี้เขาไม่สามารถทำอะไรได้อีกแล้ว