เทพกระบี่มรณะ (chaotic sword god) - ตอนที่ 1972 อมตะกระบี่

ตอนที่ 1972: อมตะกระบี่

ปัง !

ปราณกระบี่ที่มีความน่าสะพรึงกลัวอาจชนกับมือโดยตรงจากรัศมีปีศาจ มันปะทุขึ้นด้วยคลื่นพลังงานกระแทกที่น่าเกรงขาม บดขยี้ภูเขาโดยตรง ทำให้พื้นดินแตกระแหงและจมลงไป

คลื่นกระแทกพลังงานน่ากลัวอย่างมาก แม้จะมีพลังของเจี้ยนเฉินและไคยะ แต่พวกเขาก็ยังต้านทานอย่างยากลำบาก พลังงานบังคับให้พวกเขาหนีอย่างต่อเนื่อง

หากไม่ใช่เพราะความจริงที่ว่าคลื่นกระแทกพลังงานมาจากการปะทะแบบทั่วไปของผู้เชี่ยวชาญขอบเขตตั้งต้น หากไม่ใช่เพราะความจริงที่ว่าปราณกระบี่ยังคงไม่แยกย้ายกันหลังจากการตัดผ่านมือปีศาจ ปิดกั้นพลังงานส่วนใหญ่ให้กับเจี้ยนเฉินและไคยะ มันคงยากสำหรับพวกเขาสองคนที่จะหนีออกไปโดยที่ไม่ได้รับบาดเจ็บต่อหน้าพายุที่น่าสะพรึงกลัว พวกเขาจะได้รับบาดเจ็บอย่างแน่นอน

ปัง !

เสียงลมพัดดังขึ้นอีกครั้ง หลังจากมือกระจายหายไป ปราณกระบี่ยังคงยิงเข้าไปในเมฆปีศาจด้วยความตกใจ

ปราณกระบี่ส่องแสงระยิบระยับราวกับแสงอาทิตย์ มันส่องสว่างทั่วท้องฟ้า ย้อมสีทั้งหมด เมฆปีศาจสีดำในท้องฟ้าเปลี่ยนเป็นสีขาว

“หึ ! ” เสียงอันเย็นชาดังกึกก้องออกมาจากก้อนเมฆปีศาจ กฎขอบเขตตั้งต้นลอยลงมาในก้อนเมฆปีศาจ ก่อตัวเป็นลูกโซ่ที่กระพริบผ่านก้อนเมฆเหมือนสายฟ้า ปะทะกับปราณกระบี่

การปะทะกันครั้งนี้ทำให้เกิดเสียงดังกึกก้องขึ้นอีกครั้ง เพียงเสียงที่น่าสะพรึงกลัวเพียงอย่างเดียวก็ทำให้พื้นดินสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงราวกับว่าทั้งอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ปิงเทียนกำลังประสบกับแผ่นดินไหวครั้งใหญ่

หินทั้งหมดในภูเขาที่ถูกทำลายไม่เพียงแต่จะกลายเป็นฝุ่นเท่านั้น แต่ยังมีบางส่วนของพื้นดินด้านล่างที่ถล่มกลายเป็นเหวลึก

“อมตะกระบี่ ! ” เจี้ยนเฉินรู้สึกประหลาดใจเมื่อเขาสัมผัสถึงพลังของปราณกระบี่ คนที่ปล่อยปราณกระบี่ออกมาได้มาถึงความสำเร็จขั้นที่สามของการบ่มเพาะในเส้นทางแห่งกระบี่ อมตะกระบี่ !

เจี้ยนเฉินหันไปรอบ ๆ โดยอัติโนมัติและเห็นชายวัยกลางคนผู้มีเกียรติในเสื้อคลุมลายมังกรก้าวผ่านท้องฟ้า เห็นได้ชัดว่าเขาอยู่ไกลมาก ซึ่งแม้แต่เจี้ยนเฉินสามารถมองเห็นเพียงภาพมัว ๆ ของเขา อย่างไรก็ตาม ในวินาทีต่อมา เขาก้าวมาอีกหนึ่งก้าว ข้ามผ่านในระยะไกลมาก ปรากฏตัวต่อหน้าเจี้ยนเฉินโดยตรง เขาจ้องไปที่ร่างที่ซ่อนอยู่ภายในเมฆปีศาจอย่างเย็นชา

ชายวัยกลางคนคือราชาศักดิ์สิทธิ์ !

“ห้วยอัน เจ้ารุกล้ำอาณาเขต ! ” ผมของราชาศักดิ์สิทธิ์พลิ้วไหวไปตามสายลมเมื่อเขายืนต่อหน้าเจี้ยนเฉิน เขาจ้องห้วยอันที่ยืนอยูในเมฆเขม็งอย่างเคร่งขรึม ขณะที่เขาแสดงพลังแห่งการมีอยู่ของผู้ปกครอง กฎของกระบี่หมุนรอบตัวเขา

“ราชาศักดิ์สิทธิ์เข้าใจกฎของกระบี่จริง ๆ ! ” เจี้ยนเฉินรู้สึกประหลาดใจอย่างลับ ๆ เขางงงวย กฎของกระบี่เป็นหนึ่งในกฎที่มีพลังโจมตีที่ยิ่งใหญ่ที่สุด ผู้เชี่ยวชาญขั้นตั้งต้นที่เข้าใจกฎหมายของกระบี่จะมีพลังมากกว่าผู้เชี่ยวชาญขั้นตั้งต้นที่เข้าใจกฎอื่น ๆ

แม้ว่าเจี้ยนเฉินจะใช้เวลาร่วมกับราชาศักดิ์สิทธิ์มาสักพัก แต่เขาก็ไม่รู้ว่าราชาศักดิ์สิทธิ์เข้าใจกฎแบบไหน

แม้ว่าราชาศักดิ์สิทธิ์ได้ใช้พลังของกฎในการทำสงครามกับลัทธิปีศาจชั้นฟ้ามาก่อน แต่มันมืดสลัว นำเสนอในรูปแบบของพลังบริสุทธิ์ เขาไม่ได้แสดงให้เห็นถึงประเภทของกฎอย่างชัดเจน

ตอนนี้เจียนเฉินเพิ่งจะรู้ว่าราชาศักดิ์สิทธิ์นั้นเป็นผู้เชี่ยวชาญที่เข้าใจกฎของกระบี่ !

“ฮ่าฮ่า ที่ราบเมฆากว้างขวางก็จริง แต่ข้าสามารถไปที่ไหนก็ได้ที่ข้าต้องการ เจ้าจะบอกว่าข้ารุกล้ำอาณาเขตเขตได้อย่างไร ? ” เสียงของห้วยอันดังขึ้นจากภายในเมฆปีศาจ จากนั้นเขาก็โผล่ออกมาอย่างช้า ๆ

อย่างไรก็ตาม ห้วยอันไม่ได้อยู่คนเดียว ข้างหลังเขามีร่างของคนสามคนโฉบไปมาเงียบ ๆ พวกเขาต่างเป็นราชาเทพ !

“ปิงเทียน ข้าคาดหวังให้เจ้ามาปรากฏตัว อย่างไรก็ตาม เจ้าคิดว่าเจ้าสามารถคุ้มครองคนที่ข้าต้องการตัวให้ปลอดภัยได้ด้วยความแข็งแกร่งของเจ้าที่เพิ่งมาถึงขอบเขตตั้งต้นหรือ ? ” ห้วยอันเยาะเย้ย จากนั้นเขาพูดกับคนสามคนที่อยู่ข้างหลังเขาว่า “ไปเอาตัวเจี้ยนเฉินกับผู้หญิงคนนั้นมาให้ข้า”

“ขอรับ ! ”

ราชาเทพทั้งสามข้างหลังตอบพร้อมกัน ด้วยการเคลื่อนไหวเพียงครั้งเดียว พวกเขาก็บินไปหาเจี้ยนเฉินและไคยะ

“ออกมา ! ” ราชาศักดิ์สิทธิ์เปล่งเสียงใส่เจี้ยนเฉิน เขาโบกแขน และกฎของขอบเขตตั้งต้นลอยลงมา ปราณกระบี่อันรุ่งโรจน์นั้นกลายเป็นห่วงโซ่ขนาดใหญ่ที่กวาดไปหาราชาเทพทั้งสามด้วยพลังอันน่ากลัว

การโจมตีของผู้เชี่ยวชาญขอบเขตตั้งต้นนั้นน่ากลัวอย่างยิ่ง แม้ว่าราชาเทพทั้งสามจะไม่อ่อนแอ แต่ราชาเทพช่วงปลายทั้งหมดก็ไม่ได้เป็นราชาเทพสูงสุดที่ไปถึงบัลลังก์ของราชาเทพ.

ดังนั้นพวกเขาจึงตัวสั่นเมื่อเผชิญหน้ากับการโจมตีธรรมดาทั่วไป พลังแห่งการมีอยู่ของความตายกดดันพวกเขาราวกับว่าโลกกำลังจะสิ้นสุดลง

ห้วยอันปรากฏตัวต่อหน้าทั้งสามคนราวกับว่าเขาหายตัวไป เขาป้องกันการโจมตีของราชาเทพด้วยความสงบและกล่าวว่า “ปิงเทียน สงครามของเราครั้งที่ผ่านมายังไม่จบ ทำไมเราไม่ไปสู้กันต่อในอวกาศ ? ”

หลังจากนั้นห้วยอันก็เข้าโจมตีราชาศักดิ์สิทธิ์โดยตรงไม่ว่าคำตอบของเขาจะเป็นเช่นไร

การโจมตีของห้วยอันในครั้งนี้อยู่ในระดับที่แตกต่างอย่างสิ้นเชิงเมื่อเทียบกับเมื่อก่อน ก่อนหน้านี้เขาสู้อย่างสบายใจโดยไม่ต้องใช้กฎจากขอบเขตตั้งต้น เขาเพียงรวบรวมมือรัศมีปีศาจออกมาเพื่อใช้กับเจี้ยนเฉิน

นี่เป็นเพราะเขารู้ว่าราชาศักดิ์สิทธิ์จะปกป้องเจี้ยนเฉินอย่างลับ ๆ ดังนั้นการโจมตีก่อนหน้านี้จึงเป็นเพียงการดึงเขาออกมา ห้วยอันทำสิ่งนี้เพื่อป้องกันไม่ให้ราชาศักดิ์สิทธิ์เข้ามาโจมตีอย่างกะทันหัน

ตอนนี้ราชาศักดิ์สิทธิ์ได้ปรากฏตัวแล้ว ห้วยอันไม่กลัว เขาใช้กำลังเต็มที่ตั้งแต่เริ่มต้น

ราชาศักดิ์สิทธิ์เคร่งเครียด การโจมตีของห้วยอันทรงพลังเกินไป หากเขาปิดกั้นมัน คลื่นกระแทกที่สร้างขึ้นจะส่งผลให้เกิดความเสียหายอย่างหนักต่ออาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ปิงเทียน เขาไม่มีทางเลือกอื่น เขาทำได้เพียงบินขึ้นสู่อวกาศเท่านั้น

ห้วยอันมองที่ราชาศักดิ์สิทธิ์ รอยยิ้มเย็นชาปรากฏบนใบหน้าของเขา นอกจากนี้เขายังบินขึ้นไป ไล่ล่าราชาศักดิ์สิทธิ์ไปติด ๆ

อีกด้านหนึ่ง เจี้ยนเฉินและไคยะต่างก็หนีไปโดยเร็วที่สุด ราชาเทพทั้งสามไล่ตามพวกเขามาติด ๆ

ในฐานะที่ทั้งสองเป็นขั้นเหนือเทพช่วงปลาย มันเป็นไปไม่ได้เลยที่พวกเขาจะเร็วกว่าราชาเทพช่วงปลายทั้งสอง เป็นผลให้พวกเขาไม่สามารถทิ้งระยะห่างได้มาก

เจี้ยนเฉินและไคยะไม่ได้หนีไปยังตระกูลเทียนหยวน พวกเขาหลีกเลี่ยงทางไปตระกูล โดยหนีไปจากอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์

ด้วยความแข็งแกร่งในปัจจุบันของตระกูลเทียนหยวน มันจึงเป็นไปไม่ได้ที่พวกเขาจะหยุดราชาเทพทั้งสามจากลัทธิปีศาจชั้นฟ้า แม้แต่ค่ายกลในระดับราชาเทพก็ยังไม่เพียงพอที่จะหยุดราชาเทพช่วงปลายทั้งสาม แม้ว่ามู่กู่จะอยู่ที่นั่น มันก็ไม่ได้ผลเช่นกัน

ดังนั้นพวกเขาจะนำความหายนะมาสู่ตระกูลหากพวกเขากลับไป

โดยพื้นฐานแล้วพลังแห่งวิญญาณของเจี้ยนเฉินเหือดหายไปเมื่อเขาใช้ปราณกระบี่อันลึกซึ้งทั้งสองเส้น ขณะนี้เขากำลังกลืนยาฟื้นฟูวิญญาณที่เขาซื้อจากจักรวรรดิเสิ่นเตา ไคยะช่วยหยุงเขาไปขณะที่พวกเขาหนี

อย่างไรก็ตาม ไคยะแสดงให้เห็นถึงสิ่งที่ทำให้เจี้ยนเฉินตกใจอีกครั้ง นางใช้ทักษะลับบางอย่างที่ทำให้นางสามารถหลอมรวมกับสภาพแวดล้อมและเคลื่อนที่ด้วยความเร็วอย่างไม่น่าเชื่อ ราชาเทพทั้งสามพยายามต่อสู้กับพวกเขาในช่วงเวลาสั้น ๆ

“เจ้าหนีไม่รอดหรอก จงยอมแพ้จะดี ๆ ! ” ข้างหลังพวกเขา หนึ่งในราชาเทพจากลัทธิปีศาจชั้นฟ้าเรียกออกมา น่ากลัวความกดดันมหาศาลหลั่งไหลออกมาจากร่างของเขา และเขาก็ผนึกมือของเขาไว้ก่อนที่จะยืดนิ้วไปข้างหน้า

ทันใดนั้นช่องว่างที่อยู่ห่างออกไป 10 กิโลเมตรก็สั่นไหวจริง ๆ เขาแช่แข็งทุกอย่างขณะนั้น

เจี้ยนเฉินและไคยะอยู่ในพื้นที่ที่ถูกแช่แข็ง ในทันใดพวกเขารู้สึกถึงพลังลึกลับที่ซ่อนอยู่ในร่างกายทำให้รู้สึกเหมือนตกอยู่ในโคลน การเคลื่อนไหวของพวกเขาช้าลงอย่างมาก ในขณะที่ความเร็วลดลงเช่นกัน

พวกเขาห่างกันน้อยกว่าสิบกิโลเมตร,ตอนนี้ เจี้ยนเฉินและไคยะก็ชะลอตัวลง ราชาเทพทั้งสามก็รีบขึ้นมาทันที พวกเขาพุ่งออกไปในเวลาเดียวกัน โดยที่สองคนตั้งเป้าหมายไว้ที่เจี้ยนเฉินในขณะที่อีกคนจัดการกับไคยะ

ทันใดนั้นพลังงานมหาศาลที่น่ากลัวก็สั่นคลอนไปรอบ ๆ ถึงแม้ว่าราชาเทพช่วงปลายทั้งสามจะไม่ได้น่ากลัวเท่าผู้เชี่ยวชาญขอบเขตตั้งต้นเมื่อพวกเขาปลดปล่อยพลังของพวกเขา ความแข็งแกร่งของพวกเขายังคงน่าตกตะลึง

เจี้ยนเฉินร้องตะโกนออกมา. เขาควงกระบี่สายรุ้งขณะที่เจตจำนงในการต่อสู้tของเขาพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า. เขาได้สวมชุดเกราะที่เสียหายที่เขานำกลับมาจากบรรพชนของครอบครัวโม่ กระบี่ในมือของเขาเต้นแล้วเขาก็ส่งปราณกระบี่สีทองสองเส้น

แม้ว่าพลังแห่งวิญญาณของเขายังไม่ฟื้นตัวในระยะเวลาอันสั้น ทำให้เขาไม่สามารถใช้ปราณกระบี่ลึกซึ้ง แต่เขาก็ยังสามารถต่อสู้ได้

ไคยะเคลื่อนตัวไปอยู่อีกด้านหนึ่งเช่นกัน นางเป็นคนที่น่ากลัวอย่างยิ่งเมื่อพลังจากกฎทั้งสามประเภทหมุนรอบตัวนาง ในขณะที่มือของนางสั่นไหว ทั้งสามพลังก็รวมตัวเป็นสามกระบี่และยิงออกมา

ราชาเทพผู้ซึ่งเผชิญหน้ากับไคยะเลิกคิ้วและรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยเมื่อเขาเห็นสิ่งนี้ เขาพึมพำว่า “อืม ? กฎเหล่านี้แปลกเล็กน้อย ! ” ราชาเทพจากลัทธิปีศาจชั้นฟ้าสังเกตเห็นว่ากฎที่ไคยะใช้นั้นแตกต่างไปเล็กน้อย

อย่างไรก็ตาม เขาไม่มีเวลาคิดมากเกินไป การโจมตีของพวกเขาปะทะกันอย่างดุเดือด

ปัง !

ไคยะกระอักเลือดขณะที่ร่างของนางถูกกระแทกราวกับว่าวที่หลุดลอย

กฎที่นางใช้ค่อนข้างแตกต่าง และนางได้ส่งการจู่โจมที่น่าตกใจพร้อมกับกฎทั้งสามประเภท แต่นางก็ยังคงเป็นขั้นเหนือเทพช่วงปลาย ความแตกต่างระหว่างนางกับราชาเทพช่วงปลายมีมากเกินไป

มันยิ่งใหญ่มากที่แม้แต่กฎทั้งสามที่นางสามารถใช้ยังไม่เพียงพอที่จะชดเชย

ในเวลาเดียวกัน จากการปะทะเพียงครั้งเดียวกับราชาเทพทั้งสอง เจี้ยนเฉินก็ได้รับบาดแผลมากมายทั่วร่างกาย นอกจากนี้เขายังถูกพัดพาไปเหมือนไคยะ ขณะที่กระบี่สายรุ้งอันน่าสะพรึงกลัวในมือของเขาหรี่ลง. รอยแตกเล็กน้อยปรากฏขึ้นบนด้ามของกระบี่และมันก็แผ่ไปทั่วทั้งกระบี่

ราชาเทพช่วงปลายนั้นทรงพลังเกินไป ยิ่งไปกว่านั้นพวกเขายังรวมตัวกัน ดังนั้นแม้จะได้รับการคุ้มครองจากวัตถุเทพ,เจี้ยนเฉินก็ยังคงดินรนอดทนจนได้รับบาดเจ็บอย่างมาก

ที่สำคัญที่สุดมีเพียงภายนอกของวัตถุเทพเท่านั้นที่ได้รับการซ่อมแซม.แม้ว่ามันจะอยู่ในสภาพที่สมบูรณ์, แต่การป้องกันในฐานะวัตถุเทพก็ไม่ได้ผลเลย

เลือดพุ่งออกมาจากปากของเขาอย่างต่อเนื่องขณะที่เจี้ยนเฉินบินไปข้างหลัง เลือดทุก ๆ คำที่ออกมาต่างมีชิ้นส่วนอวัยวะของเขาอยู่

เขาสามารถต่อสู้และเอาชนะราชาเทพช่วงต้นได้ แต่เขาจะไม่สามารถต่อสู้กับราชาเทพช่วงปลายได้เลย

ความแตกต่างระหว่างราชาเทพช่วงต้นและราชาเทพช่วงปลายก็มากเกินไป

ในขณะนี้ ไคยะเข้ามาหาเจี้ยนเฉินด้วยหน้าซีดและเลือดติดที่มุมปากของนาง นางคว้าเขาก่อนที่จะกัดฟัน หนีไปไกลโดยไม่ลังเล

“ฮ่าฮ่าฮ่า เจ้ายังต้องการหนีต่อไปอีกหรือ ? ถ้าเราปล่อยให้ขั้นเหนือเทพกระจ้อยร่อยอย่างพวกเจ้าสองคนให้หนีไปได้จริง ๆ พวกเราสามคนจะยังคงมีหน้าอยู่ในโถงผู้พิทักษ์อีกหรือ ? ” ราชาเทพทั้งสามหัวเราะเสียงดังขณะที่พวกเขามองไคยะและเจี้ยนเฉินเหมือนแมวที่เล่นกับหนู