เทพกระบี่มรณะ (chaotic sword god)

ตอนที่ 1967: สองทางเลือก

ในขณะที่เจี้ยนเฉินและมู่กูปล่อยพลังโจมตี ผู้อาวุโสรอบ ๆ สนามต่างจ้องเขม็งตาไม่กะพริบ พวกเขาไม่เพียงแต่ให้ความสนใจกับการต่อสู้ แต่พวกเขาทุกคนยังได้ขยายสัมผัสทางวิญญาณของพวกเขาเช่นกัน โดยครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมด พวกเขาต้องการเห็นการต่อสู้ระหว่างคนทั้งสองอย่างชัดเจน พวกเขาไม่ต้องการพลาดรายละเอียดใด ๆ

นี่เป็นเพราะนี่เป็นการต่อสู้ที่โดดเด่นของขั้นเหนือเทพซึ่งท้าทายราชาเทพ แม้ในมุมมองของทั่วโลกเซียน การต่อสู้เช่นนี้หายากมาก

ท้ายที่สุด ผู้คนที่สามารถท้าทายราชาเทพในฐานะขั้นเหนือเทพได้นั้นเป็นอัจฉริยะที่ยอดเยี่ยมที่สุดที่อยู่ในสิบอันดับแรกบนป้ายทำเนียบขั้นเหนือเทพ

แม้แต่ราชาศักดิ์สิทธิ์และบรรพชนของสำนักจิตวิญญาณปฐพีก็ยังจ้องมองที่สนามประลองโดยไม่กระพริบตา พวกเขาต้องการดูว่าเจี้ยนเฉินมีพละกำลังตามที่มีในข่าวลือว่าเขาเอาชนะราชาเทพในภาคเหนือในฐานะที่เป็นขั้นเหนือเทพจริงหรือไม่

ปัง !

ภายใต้การเฝ้าดูอย่างใกล้ชิดของทุกคน การโจมตีครั้งแรกของเจี้ยนเฉินและผู้อาวุโสมู่ก็ปะทะกัน เสียงที่รุนแรงระเบิดขึ้นบนสนามประลองทันที พลังงานที่ทรงพลังสร้างความหายนะบนสนามออกมาเป็นกระแสคลื่นที่มองเห็นได้

เจี้ยนเฉินและมู่กูคุ้มกันตัวเองด้วยกฎ แสงรอบตัวพวกเขาสั่นไหวขณะที่พวกเขายังคงแน่นิ่ง

เจี้ยนเฉินรับการโจมตีเต็มพลังของมู่กูอย่างสมบูรณ์แบบ มันดูเหมือนว่าเขาเป็นคู่ต่อสู้ที่ทัดเทียมในระดับเดียวกันกับมู่กู

ดวงตาของมู่กูหรี่แคบลงทันทีหลังจากถูกโจมตี เขาจ้องมองเจี้ยนเฉินอย่างเคร่งเครียด

เขาเห็นความแข็งแกร่งของเจี้ยนเฉินอย่างแท้จริงด้วยตาตัวเองหลังจากการปะทะกัน เขารู้ว่าเจี้ยนเฉินคู่ควรกับชื่อเสียงที่สมควรได้รับ เขามีความกล้าหาญในการต่อสู้และการเผชิญหน้ากับราชาเทพ

ใบหน้าของเจี้ยนเฉินไร้อารมณ์ ดวงตาของเขาทอประกายเย็นชา ทำให้สายตาของเขาคมชัดราวกับกระบี่ เขาใช้กระบี่สายรุ้งเพื่อปิดกั้นไม้เท้าของมู่กู ในขณะที่เขาผนึกตราประทับด้วยมืออีกข้างหนึ่ง ทันใดนั้นปราณกระบี่สีทองเส้นหนึ่งก็ย่อตัวลงเหนือศีรษะของเขา เปล่งประกายด้วยเจตจำนงกระบี่อันทรงพลัง

เจตจำนงกระบี่นั้นทรงพลังมากจนทำให้ใบหน้าของผู้อาวุโสมู่เปลี่ยนไปเล็กน้อย

เขาสามารถรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าปราณกระบี่สีทองที่อยู่เหนือหัวของเจี้ยนเฉินนั้นทรงมากพอที่จะข่มขู่เขา

ผู้อาวุโสมู่ตอบโต้อย่างรวดเร็วมาก ในขณะที่ปราณกระบี่ของเจี้ยนเฉินกำลังควบแน่น เขาก็ร้องออกมาและเขาก็พุ่งไปข้างหลังทันที ในขณะเดียวกัน ไม้เท้าในมือของเขาก็สั่น พลังของกฎทอเข้าด้วยกัน ควบแน่นอย่างรวดเร็วกลายเป็นไม้เท้าขนาดใหญ่

รูปภายนอกของไม้เท้ามาพร้อมกับพลังของโลก พลังงานที่บรรจุอยู่นั้นมีพลังมากพอที่จะทำให้สีหน้าของราชาเทพช่วงต้นของสำนักจิตวิญญาณปฐพีเปลี่ยนไป

กระบี่ต้าหลัวของเจี้ยนเฉินบังคับให้มู่กูใช้ทักษะการต่อสู้โดยตรง

“มู่กูใช้ทักษะการต่อสู้จริง ๆ ดูเหมือนว่าเจี้ยนเฉินจะมีความสามารถบางอย่าง ทั้งที่เขาเป็นขอบเขตเหนือเทพ แต่เขาสามารถบังคับราชาเทพให้ใช้ทักษะการต่อสู้ได้…”

“ไม่น่าแปลกใจที่เขาเป็นที่รู้จักกันในนามของคนที่สามารถท้าทายอันดับหนึ่งบนป้ายทำเนียบขั้นเหนือเทพได้ เขามีพลังมากจริง ๆ เจี้ยนเฉินสมควรได้รับชื่อเสียง …”

“ถึงเขาจะคู่ควรกับชื่อเสียงก็ไม่เห็นต้องกลัว แม้ว่าอัจฉริยะที่อยู่ในอันดับหนึ่งของป้ายทำเนียบขั้นเหนือเทพจะสามารถฆ่าราชาเทพได้ แต่นั่นเป็นราชาเทพทั่วไปเท่านั้น มู่กูนั้นไม่ใช่ราชาเทพธรรมดาทั่วไป เขาเข้าใจวิธีการบ่มเพาะต่าง ๆ และทักษะการต่อสู้ของสำนักจิตวิญญาณปฐพีของเรา แม้ว่าเขาจะไม่ได้แข็งแกร่งพอที่จะเป็นราชาเทพขั้นต้นอันดับแรก ๆ เขาก็ยังคงยอดเยี่ยม …”

ถูกต้อง หากมู่กูไม่ได้ใช้ทักษะการต่อสู้ เจี้ยนเฉินย่อมมีพลังทำให้มู่กูไปถึงทางตัน อย่างไรก็ตาม เนื่องจากมู่กูใช้ทักษะการต่อสู้ เจี้ยนเฉินต้องพ่ายแพ้อย่างแน่นอน…”

ผู้อาวุโสหลายคนของสำนักจิตวิญญาณปฐพีที่สังเกตการณ์อยู่ถอนหายใจด้วยความประหลาดใจ นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขาได้เห็นขั้นเหนือเทพที่ทรงพลังเช่นนี้ ซึ่งในขณะที่รับมือกับพลังของราชาเทพ เขายังสามารถยืนตรงอยู่บนพื้นได้ อีกทั้งเขายังบังคับให้ราชาเทพต้องใช้ทักษะการต่อสู้

ท้ายที่สุด พวกเขาเคยได้ยินการต่อสู้ของขั้นเหนือเทพกับราชาเทพเพียงในตำนาน

และตำนานเหล่านี้ส่วนใหญ่เป็นเรื่องเกินจริง

อย่างไรก็ตาม บรรพชนจ้องมองอย่างหน้าซีดด้วยความโกรธเมื่อเขาเห็นว่ามู่กูไม่เพียงแต่ไม่เชื่อฟังคำสั่งของเขา แต่ยังอาจหาญยิ่งขึ้นในขณะที่การต่อสู้ยืดเยื้อต่อไป

“ไป ! ”

ในขณะนี้มู่กูเอ่ยออกมา ในขณะที่เขาเหยียดนิ้วของเขา ไม้เท้าขนาดใหญ่พุ่งออกมาเป็นแนวของแสงสีเขียวไปทางเจี้ยนเฉินด้วยความเร็วที่ไม่น่าเชื่อ

ปัง !

ชิ้นส่วนของไม้เท้าขนาดใหญ่ชนกับปราณกระบี่สีทอง เกิดเสียงดังก้องอึกทึก สนามประลองสั่นอย่างหนักจากการโจมตีของพวกเขาในขณะที่แม้แต่พื้นก็มีรอยแตก

อย่างไรก็ตาม การโจมตีของเจี้ยนเฉินนั้นรุนแรงเหมือนพายุ ก่อนที่ผลของการโจมตีครั้งก่อนจะยุติลงอย่างสมบูรณ์ การโจมตีอีกครั้งก็เข้ามา ปราณกระบี่ชนกับไม้เท้าขนาดใหญ่ เขาถูกปกคลุมด้วยแสง หลังจากนั้น,เขาก็กลายเป็นสายฟ้าและยิงออกไปด้วยความเร็วที่ไม่น่าเชื่อ

“เจี้ยนเฉินทรงพลังอะไรเช่นนั้น ? เขาหยุดทักษะการต่อสู้ของข้า และเขาก็เป็นเพียงขั้นเหนือเทพ” มู่กูรู้สึกทึ่งกับความแข็งแกร่งของเจี้ยนเฉิน เขารู้ว่าบรรพชนสั่งให้เขาต้องแพ้ในการต่อสู้ แต่เขาไม่ต้องการที่จะยอมแพ้ในลักษณะที่น่าสังเวช

ในตอนแรก เขาเชื่อว่าเขาสามารถพึ่งพาการบ่มเพาะของตัวเองในฐานะราชาเทพเพื่อทำร้ายเจี้ยนเฉินจนบาดเจ็บสาหัส เพื่อให้ทุกคนได้เห็นว่าเจี้ยนเฉินพ่ายแพ้ต่อเขา

ต้องการแสดงให้ทุกคนเห็นว่าเขาทำอะไรไม่ถูกและไม่มีทางเลือก เขาจึงต้องเลือกความพ่ายแพ้ เขาไม่ได้ต้องการแพ้เจี้ยนเฉินจริง ๆ

อย่างไรก็ตาม เขาไม่เคยคิดเลยว่าความแข็งแกร่งของเจี้ยนเฉินจะเกินความคาดหมายของเขาโดยสิ้นเชิง เขาใช้กำลังเต็มที่แล้วและเขายังใช้ทักษะการต่อสู้ แต่เจี้ยนเฉินยังคงต่อสู้กับเขาได้อย่างทัดเทียม ทำให้เขาไม่ได้เป็นฝ่ายได้เปรียบเลย

อย่างไรก็ตาม ในช่วงเวลาที่มู่กูประหลาดใจ ดวงตาของเขาก็หรี่แคบลง ข้างหน้า แนวแสงพุ่งขึ้นมาอย่างกะทันหันด้วยความเร็วที่ไม่น่าเชื่อ เจาะร่างกายของผู้อาวุโสมู่ทันที

มันเร็วมากเกินไป ริ้วของแสงนั้นเร็วมากแม้กระทั่งผู้อาวุโสมู่กูก็ไม่สามารถมองเห็นได้ เขาสามารถที่จะค้นพบมันด้วยสัมผัสทางวิญญาณของเขาเท่านั้น แต่มันเป็นไปไม่ได้ที่เขาจะตอบสนองเนื่องจากความใกล้ชิดและความรวดเร็วของแสง

มู่กูยืนแข็งทื่ออยู่ตรงนั้น เขาก้มศีรษะลงและจ้องไปที่รูขนาดเท่ากำปั้นบนหน้าอกของเขา

เขาปฏิเสธที่จะยอมรับผลลัพธ์นี้ !

“ เป็นไปได้อย่างไร?…”

“ เจี้ยนเฉินใช้ทักษะลับอะไรในการเคลื่อนไหวเร็วเช่นนี้…”

……..

ผู้อาวุโสที่สังเกตการณ์การต่อสู้ต่างก็ตกตะลึงเช่นกัน พวกเขาไม่เคยคาดหวังอะไรแบบนี้

“มันเป็นความพ่ายแพ้ของมู่กู” บรรพชนยืนขึ้นและประกาศผลการต่อสู้ ในขณะเดียวกัน ในที่สุดเขาก็ปลดปล่อยความโล่งใจภายใน

“เจี้ยนเฉิน, ตามข้อตกลงก่อนหน้านี้ ชีวิตของมู่กูนั้นเป็นของเจ้า” บรรพชนพูดกับเจี้ยนเฉินในขณะที่เขานำม่านพลังรอบสนามประลองออก

“เจี้ยนเฉิน เจ้าสบายดีหรือไม่ ? ” ราชาศักดิ์สิทธิ์ปรากฏตัวต่อหน้าเจี้ยนเฉินเงียบ ๆ และถามด้วยความกังวล

“ขอบพระทัยฝ่าบาทสำหรับความห่วงใย ข้าสบายดี” เจี้ยนเฉินกล่าว จากนั้นเขามองมู่กู แสงเย็นวาบผ่านดวงตาของเขา

มู่กูหันกลับมาด้วยความหดหู่และมองดูเจี้ยนเฉินอย่างเศร้าโศก เขาพูดว่า “เจี้ยนเฉิน ลงมือเลย” ในขณะที่เขาพูดแบบนั้น เขาก็หลับตา ความหวังทั้งหมดของเขาหายไปในขณะนั้น

“น้องเจี้ยนเฉิน โปรดแสดงความเมตตา เราจะขอบคุณเจ้าตลอดไปหากเจ้าละชีวิตของมู่กู…”

“น้องเจี้ยนเฉิน โปรดรามือ เรายินดีที่จะชดเชยให้เจ้าในรูปแบบที่แตกต่างกันตราบใดที่เจ้าไว้ชีวิตมู่กู…”

……

ผู้อาวุโสทั้งหมดวิงวอนขอความเมตตา

แม้แต่เจ้าสำนักก็มองบรรพชนด้วยความหวังว่าเขาจะก้าวไปข้างหน้าเพื่อช่วยชีวิตมู่กู

ราชาเทพเป็นเสาหลักสนับสนุนสำนักจิตวิญญาณปฐพี พวกเขามีความสำคัญอย่างยิ่ง

บรรพชนไม่แสดงอารมณ์และไม่พูดอะไรเลย.

เจี้ยนเฉินจ้องมู่กู แสงในดวงตาของเขาสั่นไหว และหลังจากใช้ความคิดไม่นาน เขาก็พูดช้า ๆ “มู่กู ข้าจะให้เจ้าเลือกสองทาง ทางแรกคือข้าสามารถฆ่าเจ้าได้ในตอนนี้และปลิดวิญญาณของเจ้า ทำลายการบ่มเพาะที่ยากลำบากแสนเข็ญนานนับหลายปีของเจ้า ทางที่สองคือเจ้าต้องสาบานทันทีว่าจะปกป้องคุ้มครองตระกูลเทียนหยวนของข้าเป็นเวลาหมื่นปี เจ้าจะได้อิสรภาพคืนทันทีหลังจากผ่านไปแล้ว”