เทพกระบี่มรณะ (chaotic sword god)

ตอนที่ 1800 – กฎแห่งความแข็งแกร่ง

ติ้ง !

ครั้งนี้เมื่อปราณกระบี่ของเจี้ยนเฉินแทงเข้าที่ฝ่ามือของวายเนอร์หยานมีเสียงปะทะกันของโลหะ มือของวายเนอร์หยานมาถึงระดับความทนทานที่ไม่อาจจินตนาการได้

ดวงตาของเจี้ยนเฉินหรี่ลงเล็กน้อยเมื่อเขามองวายเนอร์หยานด้วยความประหลาดใจ พลังอันยิ่งใหญ่ถูกปล่อยออกมาจากฝ่ามือของวายเนอร์หยานผ่านปราณกระบี่ของเจี้ยนเฉินได้ควบแน่นและเข้าสู่แขนของเขา

ปราณกระบี่ขุ่นหมองทันที พลังอันยิ่งใหญ่พุ่งขึ้นอย่างรวดเร็วและหั่นแขนเสื้อของเขาไปเป็นผ้าขี้ริ้ว แม้แต่เขาก็ยังอดไม่ได้ที่จะถอยห่างจากพลังอันยิ่งใหญ่

“กฎแห่งความแข็งแกร่ง” เจี้ยนเฉินพึมพำแสงเปล่งประกายวูบวาบผ่านดวงตาของเขา กฎแห่งความแข็งแกร่งเป็นตัวแทนของความแข็งแกร่งของโลก ผู้ที่เข้าใจกฎนี้มีร่างกายที่แข็งแรงจนเกินระดับอย่างไม่น่าเชื่อ

สิ่งสำคัญที่สุดคือกฎแห่งความแข็งแกร่งเป็นที่รู้จักกันว่าเป็นหนึ่งในกฎที่น่ารังเกียจที่สุด

นี่เป็นเพราะความแข็งแกร่งเป็นสิ่งที่น่าขุ่นเคือง เป็นความขุ่นเคืองที่บริสุทธิ์

วายเนอร์หยานมองดูมือขนาดใหญ่ของเขาที่กะพริบด้วยแสงสีบรอนซ์ เขาเห็นบาดแผลลึกในมืออันทรงพลังของเขา แม้ว่าเขาจะสามารถหยุดยั้งปราณกระบี่ของเจี้ยนเฉินด้ด้วยมือของเขา แต่เขาก็ยังได้รับบาดเจ็บ

วายเนอร์หยานแอบประหลาดใจในบาดแผล เขาไม่ได้ใช้กำลังเต็มที่ในห้องโถงก่อนหน้านี้ ดังนั้นจึงเป็นเรื่องปกติที่ปราณกระบี่จะทำร้ายเขาก่อนหน้านี้

อย่างไรก็ตาม ตอนนี้เขาได้ปลดปล่อยพลังเต็มที่แล้ว เขายังใช้ทักษะการต่อสู้ที่ได้เรียนรู้จากสำนักจิตวิญญาณปฐพีซึ่งเสริมมือของเขา กระนั้นก็ยังไม่เพียงพอที่จะหยุดปราณกระบี่ของเจี้ยนเฉิน

ทักษะการต่อสู้ที่ไม่เหมือนใครที่เขาได้เรียนรู้จากสำนักจิตวิญญาณปฐพีนั้นถูกสร้างขึ้นโดยเฉพาะสำหรับผู้ที่เข้าใจกฎแห่งความแข็งแกร่ง เมื่อพวกเขาใช้ทักษะการต่อสู้ความแข็งแกร่งของร่างกายจะเพิ่มขึ้นเป็นระดับใหม่ไม่สามารถจินตนาการได้ โดยพื้นฐานแล้วพวกเขาอาจเรียกว่ามนุษย์อาวุธ มันเป็นเรื่องยากสำหรับทุกคนในระดับเดียวกันที่จะเป็นคู่ต่อสู้ของพวกเขาและพวกเขาจะสามารถฆ่าผู้คนในระดับการฝึกฝนที่สูงขึ้นได้

แน่นอนว่า เมื่อพวกมันไม่ได้พบกับอัจฉริยะอื่นใดที่มีพละกำลังที่น่ากลัวเช่นกัน

“ข้าประเมินผู้นำตระกูลเทียนหยวนต่ำไป เขาแข็งแกร่งกว่าที่ข้าคิดไว้ในตอนแรก” วายเนอร์หยานกลายเป็นคนเคร่งเครียด จากการปะทะกันมาครั้งก่อนเขาสามารถบอกได้ว่าเขาอ่อนแอกว่าเจี้ยนเฉินเล็กน้อย

ในระยะห่างออกไป ซวนเตาลอยอยู่ในอากาศในขณะที่เขาดูทั้งสองปะทะกัน เขาประหลาดใจอย่างลับ ๆ “ทั้งวายเนอร์หยานและเจี้ยนเฉินมีความแข็งแกร่งเป็นพิเศษ ที่สำคัญที่สุดกฎที่พวกเขาเข้าใจนั้นมีประสิทธิภาพมาก ไม่น่าแปลกใจที่วายเนอร์หยานสามารถเป็นผู้พิทักษ์สำนักจิตวิญญาณปฐพีได้ ทั้งหมดนี้เป็นเพราะกฎแห่งความแข็งแกร่งที่เขาเข้าใจ”

“ อย่างไรก็ตาม วายเนอร์หยานยังคงอ่อนแอกว่าเจี้ยนเฉินเล็กน้อย ความเข้าใจในกฎของวายเนอร์หยานนั้นเป็นเพียงแค่ขั้นเหนือเทพช่วงต้น ในขณะที่ความเข้าใจของเจี้ยนเฉินอาจจะเกินขั้นเหนือเทพช่วงกลาง อย่างไรก็ตาม การฝึกฝนส่วนตัวของเจี้ยนเฉินดูเหมือนจะอ่อนแอกว่า เขาไม่สามารถสร้างสมดุลให้กับกฎที่เขาเข้าใจ ตอนนี้เขาอาจเป็นเพียงขั้นเทพเท่านั้น…”

ในขณะเดียวกัน ร่างก็สั่นไหวในระยะไกล เหล่าขั้นเทพออกมาจากเมืองหลักและรีบมาที่นี่โดยเร็วที่สุด พวกเขาต้องการเห็นการต่อสู้ระหว่างขั้นเหนือเทพสองคน

ไม่มีใครกล้าที่จะยืนใกล้กับการต่อสู้เหมือนกับซวนเตา กลับกันพวกเขายืนห่างออกไปในสถานที่ที่พวกเขาเชื่อว่าปลอดภัยเพียงพอ

“มอบความแข็งแกร่งให้ข้า ! ” ทันใดนั้น วายเนอร์หยานก็ตะโกนออกมา ร่างของเขาเริ่มพองขึ้นในอัตราที่มองเห็นได้

ในเวลาเพียงชั่วครู่เดียว เขาก็เปลี่ยนจากความสูงไม่ถึงสองเมตรเป็นยักษ์ตัวสูงสิบเมตร เมื่อร่างกายของเขาพองตัว เสื้อผ้าของเขาก็ขยายตัวเช่นกัน ดังนั้นแม้ว่าพวกมันจะโอบรอบตัวเขาแน่น แต่พวกมันก็ยังสามารถปกปิดร่างกายที่กำยำและแข็งแกร่งของเขาได้

ผิวของวายเนอร์หยานกลายเป็นสีบรอนซ์หลังจากการเปลี่ยนแปลง เขาเต็มไปด้วยพลังอันยิ่งใหญ่

“ห้านิ้วพิชิต ! ” วายเนอร์หยานร้องออกมา นิ้วห้านิ้วของมือขวาของเขาดูเหมือนจะกลายเป็นภูเขาขณะที่พวกมันตกลงไปที่เจี้ยนเฉินด้วยกำลังที่รุนแรง ทุกที่ที่พวกมันเดินผ่าน มิติก็จะกระเพื่อม

แสงเย็นที่น่าตกใจกระพริบผ่านดวงตาของเจี้ยนเฉิน เขาควงปราณกระบี่ของเขาในขณะที่พุ่งเข้าหานิ้วมือขนาดเท่าภูเขาของวายเนอร์หยานด้วยพลังที่เพิ่มขึ้น

บูม !

ด้วยเสียงอันดัง ปราณกระบี่ของเจี้ยนเฉินเกือบตัดนิ้วมือนิ้วหนึ่งของวายเนอร์หยาน ปัจจุบันนิ้วอีกสี่นิ้วของวายเนอร์หยานล้อมรอบเจี้ยนเฉินในขณะที่ปราณกระบี่ของเขาแตกสลายกันไปหลังจากตัดนิ้วของวายเนอร์หยาน

สีหน้าของวายเนอร์หยานยังคงเหมือนเดิมถ้าเขาไม่รู้สึกเจ็บปวดเลย อีกสี่นิ้วจับกุมเจี้ยนเฉินไว้ ทุกนิ้วของพวกมันหนามาก ทำให้พวกมันดูเหมือนเสาสี่เสาที่ปิดผนึกทุกทิศทางที่เจี้ยนเฉินสามารถหลบหนีได้

“กระบี่ต้าหลัว ! ” เจี้ยนเฉินผนึกตราประทับไว้และปราณกระบี่ทองคำก็ควบแน่นลงเหนือศีรษะเขาทันที ปราณกระบี่ทองคำก็พุ่งเข้าหานิ้วทั้งสี่ด้วยความเร็วดุจสายฟ้า

บูม! บูม! บูม!บูม!

ทันใดนั้นเสียงคำรามสี่เสียงดังขึ้น ปราณกระบี่ทองคำนั้นทรงพลังอย่างยิ่งโดยฉีกนิ้วมือทั้งสี่ขาดเหมือนมีดร้อนตัดผ่านเนย พลังงานอันทรงพลังแทรกซึมอยู่รอบ ๆ ก่อให้เกิดความหายนะราวกับพายุ ทะเลเมฆบนท้องฟ้าถูกฉีกเป็นชิ้น ๆ

อย่างไรก็ตาม ปราณกระบี่ทองคำก็ยังไม่แตกสลายกันไปหลังจากตัดนิ้วทั้งสี่นิ้วของวายเนอร์หยาน มันยังคงพุ่งต่อไป ในขณะที่แสงสีทองส่องมายังวายเนอร์หยานภายใต้การควบคุมของเจี้ยนเฉิน มันเคลื่อนที่เร็วมาก

วายเนอร์หยานหน้าซีดเล็กน้อย นิ้วทั้งหมดของเขาห้อยอยู่อย่างกระรุ่งกระริ่งในตอนนี้และมีเพียงผิวหนังเท่านั้นที่ทำให้พวกมันไม่ร่วงหล่น พวกมันหมดพลัง

หลังจากนั้นการแปลงร่างของเขากลายเป็นเรื่องยากลำบากมาก อย่างไรก็ตาม เขายังคงเป็นขั้นเหนือเทพช่วงต้นอยู่ดี อย่าลืมว่ากระบี่ต้าหลัวของเจี้ยนเฉินมีพลังพิเศษเช่นกัน ดังนั้นเขาจึงไม่สามารถหยุดยั้งได้

วายเนอร์หยานกำมือซ้ายของเขาเป็นหมัดแล้วชกออกมาเพื่อจัดการกับปราณกระบี่ที่พุ่งเข้ามา

กระบี่ต้าหลัวโดยพื้นฐานนั้นหมดพลังไปแล้วหลังจากที่ตัดนิ้วทั้งสี่ของวายเนอร์หยาน มันพังลงทันทีด้วยหมัดของวายเนอร์หยานกระจายเป็นปราณกระบี่ที่เหลืออยู่

อย่างไรก็ตาม เมื่อวายเนอร์หยานทำลายปราณกระบี่ กระบี่ทองคำอีกสายหนึ่งก็พุ่งด้วยความเร็วดุจสายฟ้าพุ่งทะลุหน้าอกของเขาในพริบตา

ร่างกายของวายเนอร์หยานสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง เลือดพุ่งออกจากปากโดยตรงขณะที่สีหน้าของเขาซีด

อย่างไรก็ตาม เขาเข้าใจกฎแห่งความแข็งแกร่งหลัง อย่าลืมว่าไม่เพียงแต่ความแข็งแกร่งทางร่างกายของเขาน่าตกตะลึงเท่านั้น แต่ยังมีพลังอันยิ่งใหญ่ที่อาศัยอยู่ในร่างของเขาด้วย เขามีพลังอย่างมากหลังจากการแปลงร่าง แม้ว่าเขาจะได้รับบาดเจ็บ ความสามารถในการต่อสู้ของเขาก็ไม่ได้รับผลกระทบมากนัก

“รอยประทับบรรพต ! ” วายเนอร์หยานตะโกนออกมา เขายกมือซ้ายขึ้นสู่ท้องฟ้าและภูเขาก็ปรากฏขึ้นทันที เขาคว้ามันมาแล้วฟาดไปที่เจี้ยนเฉินอย่างรุนแรง

ในขณะที่ภูเขาตกลงมา มันก็ขยายตัวอย่างรวดเร็วจนถึงจุดที่มันสามารถบดบังดวงอาทิตย์ในคราวเดียว มันกลายเป็นก้อนหินที่สูงตระหง่านในขณะที่บดขยี้เจี้ยนเฉิน

ในขณะเดียวกัน ภูเขาก็ปล่อยพลังงานที่มองไม่เห็นออกมา พื้นที่มิติทั้งหมดที่อยู่ในช่วงระยะของการโจมตีแข็งตัว

เจี้ยนเฉินรู้สึกว่าร่างกายของเขาจมราวกับว่าเขาลงไปในหลุมทรายดูด เขาไม่สามารถหลบการโจมตีของภูเขาได้ ดังนั้นเขาจึงทำได้เพียงแค่พุ่งเข้าใส่เท่านั้น