เทพกระบี่มรณะ (chaotic sword god)

ตอนที่ 1799 – การต่อสู้กับวายเนอร์หยาน

บูม !

เมื่อปราณกระบี่จากปลายนิ้วของเจี้ยนเฉินปะทะกับกำปั้นของวายเนอร์หยาน เสียงที่ดังจนแสบแก้วหูก็ดังขึ้น

อย่างไรก็ตาม กำปั้นของวายเนอร์หยานนั้นได้สร้างความยากลำบากมากด้วยชั้นของกฎที่ทรงพลังซึ่งล้อมรอบมันและเขาใช้ความแข็งแกร่งของร่างกายโดยตรงเข้ารับปราณกระบี่ของเจี้ยนเฉิน

ปราณกระบี่ของเจี้ยนเฉินแตกสลายทันทีหลังจากปะทะกับกำปั้นของวายเนอร์หยาน มันแตกพุ่งเข้าสู่สภาพแวดล้อมเป็นเส้นเล็ก ๆ นับไม่ถ้วน วายเนอร์หยานตัวสั่นและเขาก็ถอยกลับไปสองสามก้าว มีร่องรอยบาดแผลปรากฏบนกำปั้นและเลือดไหลออกมาจากบาดแผลนั้น

ในเวลาเดียวกัน ค่ายกลป้องกันก็ปรากฏตัวขึ้นทันทีในห้องโถงสนทนาเพื่อหยุดคลื่นกระแทกจากความขัดแย้ง

อย่างไรก็ตาม โม่หลิงและอันโดฟูได้ร่ายค่ายกลทั้งหมด ดังนั้นพลังของพวกมันจึงไม่จำกัด พวกมันมีมากเกินพอที่จะหยุดการโจมตีของเหล่าขั้นเทพ แต่พวกมันบอบบางมากต่อคลื่นกระแทกจากการโจมตีของระดับเหนือเทพ

ทันทีที่ค่ายกลปรากฏขึ้น คลื่นกระแทกจากการปะทะกันของเจี้ยนเฉินและวายเนอร์หยาน ทำให้พวกมันแตกเป็นเสี่ยง ๆ เมื่อคลื่นกระแทกขยายตัว ขั้นเทพทั้งหมดในห้องโถงจึงได้รับผลกระทบ สีหน้าของพวกเขาหลายคนเปลี่ยนไปและพวกเขาเดินโซเซไปด้านหลังเนื่องจากคลื่นกระแทกอันทรงพลัง เลือดหยดลงมาจากมุมปากคนสองสามคนขณะที่พวกเขาหน้าซีด พวกเขาบาดเจ็บอย่างเห็นได้ชัดเจนในตอนนี้ มีเพียงขั้นเทพช่วงปลายทั้งสามเท่านั้นที่ยังคงสามารถอยู่ได้ด้วยการฝึกฝนอันทรงพลัง แต่ก็บังคับให้พวกเขาใช้ทุกสิ่งที่พวกเขาครอบครอง

ห้องโถงสนทนาสั่นสะเทือนอย่างแรง แม้ว่าห้องโถงสนทนาจะถูกสร้างขึ้นจากวัสดุที่แข็งแรงมาก แต่ก็ไม่สามารถทนต่อคลื่นกระแทกจากขั้นเหนือเทพได้โดยปราศจากการปกป้องจากค่ายกลอันทรงพลัง ห้องโถงสนทนาก็ทรุดฮวบลงไปเป็นซากปรักหักพัง ฝุ่นถูกเตะขึ้นไปในอากาศ

เจี้ยนเฉินยังคงยืนอยู่ที่หน้าที่นั่งของผู้นำตระกูล ในขณะนั้นเฉพาะบางส่วนของโครงสร้างด้านหลังที่นั่งยังคงอยู่ในสภาพที่ดีในขณะที่ ซ่างกวนมู่เอ๋อผู้ซึ่งเขาได้ปกป้องก็ไม่ได้รับบาดเจ็บแต่อย่างใดเช่นกัน

อย่างไรก็ตาม สีหน้าของเจี้ยนเฉินและซ่างกวนมู่เอ๋อนั้นมืดครึ้มลงอย่างมากในขณะนี้

วันนี้เป็นวันที่ตระกูลเทียนหยวนจัดพิธีสถาปนาตระกูล มันเป็นวันศักดิ์สิทธิ์และเคร่งขรึม แต่ขั้นเหนือเทพจากตระกูลวายเนอร์ต้องการเริ่มการต่อสู้โดยไม่คำนึงถึงสภาพแวดล้อมทำลายห้องโถงของตระกูลเทียนหยวน

การกระทำของเขาเป็นการตบหน้าตระกูลเทียนหยวน

เหล่าขั้นเทพมองไปที่ซากปรักหักพังของอาคารและอดไม่ได้ที่จะมองหน้ากันและกัน ในวันสำคัญเช่นนี้ มีคนมาทำห้องโถงสนทนาของตระกูลเทียนหยวน พวกเขารู้ว่าตระกูลเทียนหยวนและตระกูลวายเนอร์อาจจะขัดแย้งกัน

“มู่เอ๋อ ออกไปก่อน ระวังตัวด้วย” เจี้ยนเฉินพูดกับซ่างกวนมู่เอ๋ออย่างอ่อนโยน อย่างไรก็ตาม สีหน้าของเขามืดครึ้มลงไปอย่างมากและการจ้องมองของเขาก็แหลมคมราวกับกระบี่ที่มีจิตสังหารอันทรงพลังส่องประกายผ่านดวงตาของเขา เขาจ้องไปที่วายเนอร์หยานอย่างไม่เกรงกลัว

“ระวังตัวด้วยเช่นกัน” ซ่างกวนมู่เอ๋อพูดเบา ๆ จากด้านหลังเจี้ยนเฉินก่อนเดินออกไปอย่างช้า ๆ นางรู้ว่าเจี้ยนเฉินโกรธมาก

วายเนอร์หยานค่อย ๆ กลายเป็นเคร่งเครียด เขาคาดหวังเรื่องนี้มาก่อนเขาจึงไม่ได้ใส่ใจทุกสิ่ง แม้ว่าเจี้ยนเฉินจะเป็นขั้นเหนือเทพด้วยเช่นกัน แต่เขาก็ทำเหมือนไม่ได้มีอะไรเพราะเขาเป็นผู้พิทักษ์สำนักจิตวิญญาณปฐพี มีเพียงซวนเตาที่มีปัญหา แม้ว่าราชาศักดิ์สิทธิ์ต้องการจะแตะต้องเขา เขาจะต้องพิจารณาผลที่ตามมาอย่างถูกต้องให้ดี ทำให้เขาไม่จำเป็นต้องกลัวตระกูลเทียนหยวนเลย ต้องขอบคุณภูมิหลังอันยิ่งใหญ่ที่เขาครอบครอง

อย่างไรก็ตาม หัวใจของเขาก็เต้นขึ้นอย่างรวดเร็วเมื่อเขาเห็นแสงจ้าคมชัดของผู้นำตระกูลที่เต็มไปด้วยจิตสังหาร เขาสัมผัสถึงลางร้ายและยกแขนป้องกันขึ้นอย่างลับ ๆ

ทันใดนั้น เจี้ยนเฉินก็พุ่งขึ้นไปบนฟ้า ปราณกระบี่อันทรงพลังและแหลมคมได้ซึมซับสภาพแวดล้อมของเขา ส่องแสงสีขาวสว่าง ดูเหมือนว่าเขาจะกลายเป็นกระบี่ขนาดใหญ่เมื่อเขาพุ่งออกไปจากเมือง

“วายเนอร์หยาน ข้าจะรอเจ้าอยู่นอกเมือง แสดงให้ข้าเห็นถึงสิ่งที่ผู้พิทักษ์ของสำนักจิตวิญญาณปฐพีสามารถทำตัววู่วามในตระกูลเทียนหยวนของข้าได้” เสียงของเจี้ยนเฉินดังขึ้นทุกที มันสามารถได้ยินเสียงได้ทั่วทั้งเมือง

วายเนอร์หยานได้ยินเสียงเหยียดหยามและยั่วยุในน้ำเสียงของเจี้ยนเฉิน เขาขมวดคิ้วทันทีและแค่นเสียงอันเย็นชา เขาจึงติดตามเจี้ยนเฉินไป

เจี้ยนเฉินอยู่ห่างจากตัวเมืองไปหนึ่งล้านกิโลเมตรอยู่ที่ระดับความสูงหนึ่งหมื่นกิโลเมตรพร้อมใบหน้าที่มืดครึ้ม เสื้อผ้าสีขาวของเขาและผมยาวปลิวไสวอยู่ในสายลมเมื่อเขาจ้องมองไปที่วายเนอร์หยานอย่างแหลมคม

ตัวตนของเขาก็เหมือนกระบี่คม มันพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าโดยตรงทำให้เกิดลมและเมฆโดยรอบ

“วายเนอร์หยาน ข้าจะทำให้เจ้าเข้าใจว่าตระกูลเทียนหยวนของข้าไม่ใช่สถานที่ที่ใคร ๆ ก็สามารถมาได้ แม้ว่าเจ้าจะเป็นผู้พิทักษ์สำนักจิตวิญญาณปฐพี แต่เมืองหลักก็ไม่ใช่สถานที่ที่เจ้าสามารถทำตามที่เจ้าต้องการได้” เจี้ยนเฉินกล่าวอย่างเยือกเย็น

วายเนอร์หยานลอยอยู่บนท้องฟ้าต่อหน้าเจี้ยนเฉินที่ยืนกอดอก เขาไม่กลัวในขณะที่เขาพูดอย่างเยือกเย็น

“แคว้นตงอันเป็นของตระกูลวายเนอร์ของข้า ดังนั้นมันจึงไม่ได้ขึ้นอยู่กับเจ้าที่จะบอกข้าว่าข้าทำได้หรือไม่สามารถทำอะไรได้ในเมืองหลัก ผู้นำตระกูลเทียนหยวน เข้ามาหาข้า ให้ข้าดูสิ่งที่เจ้าสามารถทำได้ อย่าทำให้ข้าผิดหวัง”

แสงเย็นกระพริบผ่านดวงตาของเจี้ยนเฉิน เขาก้าวขึ้นไปในอากาศแล้วเขาก็ครอบคลุมหนึ่งพันเมตรแบบนั้น เขาปรากฏตัวต่อหน้าวายเนอร์หยานราวกับว่าเขาหายตัวไปและเหยียดนิ้วไปทางหน้าผากของวายเนอร์หยาน

ในขณะที่เขาเหยียดนิ้วของเขา แสงที่สว่างมากควบแน่นในทันที มันเปล่งประกายด้วยปราณกระบี่

ปราณกระบี่นั้นมีพลังมากกว่าที่เขาเคยใช้ในห้องโถง

เจี้ยนเฉินโจมตีอย่างสบาย ๆ เพื่อลบล้างการโจมตีของวายเนอร์หยานในห้องโถง ตอนนี้เขาใช้พลังที่แท้จริงของเขาแล้ว !

“หืมม เจ้าต้องการจะฆ่าข้าตั้งแต่แรก ข้าไม่ใช่คนที่จะฆ่าได้ง่าย “วายเนอร์หยานพูดอย่างเย็นชา แขนของเขาพองขึ้นอย่างรวดเร็วขณะที่กล้ามเนื้อนูน พวกมันกลายเป็นแข็งมาก มือของเขาหนาและใหญ่มากเช่นกัน นิ้วของเขาเป็นเหมือนโลหะที่เต็มไปด้วยพลังเมื่อพวกมันเปล่งประกายแสงสีบรอนซ์ เขาตบไปที่ปราณกระบี่ของเจี้ยนเฉินโดยตรง

เมื่อเห็นการตอบสนองของวายเนอร์หยาน เจี้ยนเฉินก็บิดข้อมือของเขาและปราณกระบี่ที่พุ่งไปทางหน้าผากของวายเนอร์หยานก็แทงเข้าหาฝ่ามือทันที