ตอนที่ 993 สำรวจจวนตระกูลซ่งยามวิกาล + ตอนที่ 994 ภาพวาบหวิวยามเที่ยงคืน
ตอนที่ 993 สำรวจจวนตระกูลซ่งยามวิกาล
หลังจากเฟิ่งจิ่วรับมาก็เปิดออกอ่าน เอกสารแต่ละหน้าบันทึกเรื่องที่ฮูหยินรองตระกูลซ่อทำไว้ ข้อมูลแม่นยำแม้แต่วันเวลาตอนนั้นยังเขียนไว้ อ่านไปทีละหน้าๆ ยิ่งอ่านแววในดวงตายิ่งเปล่งประกาย
มีสิ่งนี้อยู่ จริงๆ เธอไม่ต้องลงมือก็ทำให้ฮูหยินรองตระกูลซ่งตกอยู่ในสภาพที่ไม่อาจหวนคืนตลอดไปได้ เก็บเอกสารในมือส่งให้หัวหน้า บอกว่า “ท่านหัวหน้า รบกวนส่งเอกสารนี้ไปตระกูลแม่ของซ่งหมิงได้หรือไม่?”
หากตระกูลแม่ของซ่งหมิงได้รับเอกสารชุดนี้ คงไม่ให้เวลาฮูหยินรองหอบหายใจเป็นแน่ ลูกสาวของพวกเขาตายไปกลับไม่ได้ป่วยตาย แต่ตายด้วยยาพิษที่มีฤทธิ์ซ่อนเร้น ซ้ำยังเป็นฝีมือของฮูหยินรอง เชื่อว่าหากพวกเขารู้ความจริงของเรื่อง แม้แต่ผู้นำตระกูลซ่งก็ปกป้องนางไม่ได้
“ได้แน่นอน” หัวหน้ายิ้มขานรับ ก่อนจะรับเอกสารชุดนั้นมา “ภูตหมอวางใจได้ เรื่องนี้ข้าจะส่งคนไปจัดการเดี๋ยวนี้ วันพรุ่งนี้เชื่อว่าจะเห็นปฏิกิริยา” ระหว่างพูดยังเรียกคนข้างนอก กำชับและยื่นเอกสารออกไป
“ดี เช่นนั้นต้องรบกวนแล้ว” เธอพยักหน้า ลุกขึ้นบอกลา
สามคนส่งเฟิ่งจิ่วออกจากตลาดมืด หลังจากเห็นร่างสีแดงหายไปท่ามกลางค่ำคืน ผู้อาวุโสคนหนึ่งในนั้นก็ส่ายหน้าทอดถอนใจ “ฮูหยินตระกูลซ่งคนนี้ตาหามีแววไม่ ไม่ไปขัดใจใคร? ดันแจ้นไปขัดใจภูตหมอ?”
“เหอะๆ เบาะแสภูตหมอเป็นปริศนาเสมอมา ซ้ำยังเก็บตัวไม่ให้ใครรู้ตัวตน ผู้หญิงตระกูลซ่งไม่รู้ก็เป็นเรื่องปกติ ได้แต่บอกว่าชะตาของนางถึงจุดสิ้นสุดแล้ว มิเช่นนั้นจะดันมาลงมือกับภูตหมอก่อนได้อย่างไร?”
“ใช่! ไม่ต้องพูดถึงว่ามีข้อมูลนี้ ต่อให้ไม่มี หากภูตหมอจะจัดการนางก็มีวิธีตายต่างกันร้อยแบบ”
เอ่ยถึงตรงนี้ ผู้อาวุโสหนึ่งคนในนั้นกระแอมไอเบาๆ กล่าวว่า “ข่าวที่ตลาดมืดเมืองซิงอวิ๋นส่งกลับมาช่วงก่อนหน้านี้ บอกว่าสำนักศึกษาหมอกดารามีนักเล่นแร่แปรธาตุคนหนึ่งแย่งยาบำรุงโฉมของเขาไป โดนภูตหมอยัดยาบำรุงโฉมใส่ปาก นักเล่นแร่แปรธาตุคนนั้นก็เปลี่ยนจากผู้ชายกลายเป็นหญิงไปในทันที ถึงตอนนี้ยังคืนสภาพกลับมาไม่ได้เลย”
“เหอะๆๆ มีเพียงภูตหมอถึงจะเอาแต่ใจเช่นนั้นได้ หลังจากนางสนมของแคว้นระดับหนึ่งกินยาบำรุงโฉมไป ก็แทบลือกันไปอย่างบ้าคลั่ง ตอนนี้ราคาตามตลาดไม่รู้เพิ่มไปกี่เท่าแล้ว หากคนพวกนั้นรู้ว่าภูตหมอเคยยัดยาบำรุงโฉมเข้าปากนักเล่นแร่แปรธาตุตามอำเภอใจเช่นนั้น เดาว่าคงปวดใจตาย”
“สำนักงานใหญ่ในจักรวรรดิสนใจภูตหมอมากๆ ช่วงก่อนหน้านี้สั่งว่าหากมีคนไม่เคารพภูตหมอจะต้องกวดขัน หนำซ้ำเล่ากันว่าคนเบื้องบนกำลังเฝ้ารอว่าเมื่อไรภูตหมอจะไปจักรวรรดิ”
“เขาบรรลุขั้นกลายเป็นผู้ฝึกตนระดับหลอมแก่นพลังในสำนักศึกษาสองดารา ข่าวนี้เล่ากันไปภายในตลาดมืดเราแล้ว เชื่อว่าใช้เวลาไม่นานก็ไปจักรวรรดิได้ หนำซ้ำเดิมเขาไม่ใช่คนธรรมดาทั่วไป แคว้นเล็กๆ เบื้องล่างพวกนี้เก็บเขาไว้ไม่ไหวหรอก”
ทั้งสามคุยกันตรงประตู กระทั่งผ่านไปสักพักหนึ่ง ถึงจะหมุนตัวเดินไปข้างใน
ส่วนเฟิ่งจิ่วไม่ได้กลับไปโรงเตี๊ยมในทันที แต่อาศัยค่ำคืนมายังจวนตระกูลซ่งเงียบๆ เก็บซ่อนกลิ่นอาย ร่างกายหลอมร่วมในราตรีมืดมิด พุ่งไปท่ามกลางท้องฟ้ากลางคืนอย่างเงียบเชียบราวกับภูตผี ก่อนจะเข้าไปเรือนภายในจวนตระกูลซ่งอย่างสบายๆ
เธอยืนบนต้นไม้ใหญ่ที่ใบไม้อุดมสมบูรณ์ สังเกตทิศทางเรือนของจวนตระกูลซ่งเสียก่อน จากนั้นค่อยหลีกเลี่ยงคนที่ลาดตระเวนกลางคืนภายใน มุ่งไปยังเรือนตะวันตก…
………………………………………………….
ตอนที่ 994 ภาพวาบหวิวยามเที่ยงคืน
ฮูหยินรองจวนตระกูลซ่ง แม้ในจวนมีนางเป็นนายหญิงคนเดียว แต่เพราะไม่ใช่ฮูหยินใหญ่ของผู้นำตระกูล อยากมากก็นับว่าเป็นได้แค่ภรรยารอง ด้วยเหตุนี้เรือนหลักทางตะวันออก นางจึงไม่มีสิทธิ์เข้าไปพัก
ภายในจวนตระกูลซ่ง ผู้นำตระกูลซ่งจะพักอยู่เรือนตะวันออก และเป็นเรือนหลัก ส่วนเรือนทางใต้จัดว่าใหญ่เป็นอันดับสองรองลงมาจากเรือนตะวันออก ให้ซ่งหมิงพักอาศัย ส่วนเรือนตะวันตกยังแบ่งเป็นสองฝั่ง ฝั่งหนึ่งให้ฮูหยินรองพัก อีกฝั่งให้ลูกชายสองคนของนางอยู่ เรือนทางเหนือเป็นเรือนรับรองที่ปกติจะใช้รับรองแขกเหรื่อ
ด้วยเหตุนี้เธอจึงตามหาเรือนของฮูหยินรองได้ง่ายมากๆ อาจเพราะทหารลาดตระเวนของจวนตระกูลซ่งสบายใจไป หรือคิดว่าไม่มีใครกล้ามายังบ้านตระกูลซ่ง ด้วยเหตุนี้นอกจากทหารอารักขาลาดตระเวนกลางคืนสองกองในจวน ภายในเรือนนี้จึงมีเพียงทหารอารักขาเฝ้าประตูเรือนสองคน
เธอเห็นเช่นนี้ก็เข้าไปจากด้านหลัง แอบเข้าไปในห้องจากหน้าต่างอย่างเงียบๆ ร่างกายเบาปานแมว หลังจากร่อนลงพื้นอย่างมั่นคง ก็หันข้างเล็กน้อยซ่อนตัวในมุมมืด เห็นร่างนั้นบนเตียงด้านใน ก็แอบคิดว่า ‘ผู้หญิงคนนี้ร้ายกาจ เช่นนั้นจะจัดการนางอย่างไร?’
ขณะกำลังคิดก็เห็นนางพลิกตัว เสียงงัวเงียลอยมาจากในม่านบาง “หรูอี้ รินน้ำมาให้ข้าที”
เฟิ่งจิ่วได้ยินคำพูดนี้ แววตาสั่นไหวเล็กน้อย เธอแวบตัวมายังด้านนอกห้อง หยิบเม็ดยาออกมาบดกลายเป็นผงโปรยลงในกาน้ำ ยานี้ไร้สีไร้กลิ่น แม้นางชำนาญเรื่องยาพิษก็ไม่รู้สึกอะไรแน่ๆ
สาวใช้นอกห้องที่คอยรับใช้ตอนกลางคืนผลักประตูเข้ามา จุดโคมไฟรินน้ำยกเข้าไป “ฮูหยิน น้ำเจ้าค่ะ”
ภายในม่านเตียง มือหยกงามคู่ขาวเนียนอ่อนนุ่มยื่นออกไป หลังจากรับน้ำมาก็ดื่มไปสองสามอึก จากนั้นค่อยยื่นแก้วออกไป เอ่ยถามเบาๆ ด้วยน้ำเสียงง่วงนอนและเกียจคร้าน “กี่ยามแล้ว?”
“เรียนฮูหยิน ยามจื่อเพิ่งผ่านไปเจ้าค่ะ” สาวใช้ตอบด้วยความเคารพ
“อืม ออกไปเถอะ!” นางโบกๆ มือให้สัญญาณสาวใช้ถอยออกไป ขณะกำลังจะหลับต่อก็ได้ยินเสียงลอยมาจากด้านนอก
“คารวะท่านผู้นำตระกูล” ทหารอารักขาสองคนที่เฝ้าเรือนคารวะด้วยความเคารพ
ผู้หญิงภายในห้องได้ยินก็ตกใจ รีบบอกว่า “นายท่านมาแล้วหรือ?” ระหว่างพูดยังลุกขึ้นไปต้อนรับ
หลังจากแอบในมุมมืดและเห็นนางดื่มน้ำลงไป เฟิ่งจิ่วมายังนอกห้องใส่ยาแก้ลงไปเปลี่ยนฤทธิ์ยาในกาน้ำเพื่อไม่ให้คนรู้ ขณะกำลังเตรียมจะออกไป ได้ยินเสียงลอยมาจากข้างนอกก็ตกใจทันควัน พลันไปซ่อนยังมุมมืดอีกครั้ง
“นายท่าน ทำไมท่านเข้ามาดึกเพียงนี้?” ฮูหยินรองเส้นผมสีดำปล่อยสยาย บนร่างที่สวมเกาะอกคลุมไว้เพียงผ้าบาง ผิวขาวราวหิมะและเนินอกเย้ายวนวับๆ แวมๆ เอวบางปานงูน้ำ เรือนร่างเปล่งปลั่งงดงามยิ่งยั่วยวนทรงเสน่ห์ในยามค่ำคืน แต่เห็นเท้าหยกงามเปลือยเปล่าก้าวเคลื่อนเบาๆ เข้าไปต้อนรับด้วยท่าทางที่มีความประหลาดใจและความเป็นสาวน้อยบางส่วน
ผู้นำตระกูลซ่งเห็นเช่นนี้สายตาพร่ามัว คล้ายว่ามีดวงไฟโลดแล่นในดวงตา แววตาเปลี่ยนไปลึกล้ำ โบกมือให้สัญญาณสาวใช้ถอยออกไป แล้วยื่นแขนไปโอบหญิงงามนุ่มนวลที่เข้ามาต้อนรับ มือใหญ่โอบไปยังเอวบาง ผิวเกลี้ยงเกลาดั่งหยก เรียบลื่นนุ่มนวล เป็นเช่นหยกงามทำให้เขาไม่ยอมปล่อย มือใหญ่จับไว้แน่น กดร่างหญิงสาวอ่อนนุ่มให้อิงแอบในอ้อมแขนตนเอง ก่อนจะเคลื่อนลงไปลูบคลำอย่างช้าๆ
“เหลียนเอ๋อร์ ทำไมลงจากเตียงทั้งเท้าเปล่า? ไอเย็นบนพื้นไม่ดีต่อร่างกาย” น้ำเสียงทุ้มเข้มมีความแหบพร่า ทันทีที่พูดจาก็รั้งเอวอุ้มนางขึ้นเดินไปยังเตียง
ฮูหยินรองสีหน้าเขินอาย ยื่นแขนไปโอบคอของเขาไว้ ศีรษะซุกไปในอ้อมอก
เฟิ่งจิ่วตรงมุมมืดที่เห็นภาพเช่นนี้มุมปากกระตุก โชคของเธอช่าง…
………………………………………………….
Ink Stone_Romance
ข้อความถึงนักอ่าน
Ink Stone_Romance
มีข่าวมาฝากจาก Fictionlog จ้า PROMOTION แรงสุด คุ้มสุด เพียงเติมเงินผ่าน ShopeePay เฉพาะเดือนพฤศจิกายนเท่านั้น ️ดูรายละเอียดโปรเพิ่มเติมได้ทางFacebook/Twitter : fictionlog
