ตอนที่ 991 แก้ได้ + ตอนที่ 992 ไม่ต้องลงมือด้วยตนเอง
ตอนที่ 991 แก้ได้
ต้วนเยี่ยกับหนิงหลางได้ยินคำพูดนี้ ท่าทีสั่นไหว ฮูหยินรอง? ผู้หญิงข้างนอกของผู้นำตระกูลซ่ง? เล่ากันว่านางแต่งเข้าจวนยังเป็นได้เพียงฮูหยินรอง ลูกชายก็เป็นแค่ลูกเมียรอง แต่ได้ยินว่าผู้หญิงคนนี้ท่าทางอบอุ่นอ่อนโยนอย่างยิ่งเสมอมา ผ่านไปหลายปีฐานะในจวนตระกูลซ่งยังเลื่อนขึ้น นึกไม่ถึงว่าเป็นคนสองหน้า จิตใจโหดเหี้ยมเช่นนี้
ใช่ หากไม่มีเล่ห์เหลี่ยมเสียบ้าง จะให้กำเนิดลูกชายรุ่นราวคราวเดียวกับซ่งหมิง? และถูกรับเข้าจวนหลังจากแม่ของซ่งหมิงตายไปได้อย่างไร? เดาว่าหากตระกูลแม่ไม่ห้ามไว้ตลอด ยามนี้คงเป็นฮูหยินใหญ่ของจวนตระกูลซ่งไปแล้ว
ผู้หญิงที่มีทั้งอุบายและเล่ห์เหลี่ยมเช่นนี้ เรื่องคืนนี้บอกว่านางส่งคนมาจัดการก็สมเหตุสมผลจริงๆ เพราะวันนี้เด็กหนุ่มที่โดนพวกเขาซ้อมคือลูกชายที่นางให้กำเนิด ผู้นำตระกูลซ่งไม่ออกหน้า คนเป็นแม่จะใจเย็นได้อย่างไร?
แต่ก่อนจะลงมือนางกลับไม่เคยสอบถามที่มาของพวกเขา คิดจะเอาชีวิตพวกเขาก็ทำได้ตามอำเภอใจหรือ? ในเมื่อทำให้พวกเขาตายไปเงียบๆ ไม่ได้ จากนี้ไปต้องคิดเสียหน่อยว่าจะเอาคืนนางเช่นไร!
เฟิ่งจิ่วที่นั่งตรงโต๊ะมือหนึ่งเท้าคาง ได้ยินคำพูดของผู้ฝึกตนระดับหลอมแก่นพลัง ใบหน้าไม่มีปฏิกิริยาอะไร ในใจกลับกำลังแอบคิดว่า ‘ควรจะจัดการฮูหยินรองคนนี้เช่นไร?’
สำหรับคนที่มาระรานกันถึงที่ เธอล้วนจะไม่อ่อนข้อเสมอมา โดยเฉพาะแค่การดวลหมัดระหว่างคนหนุ่มสาว นางจะยุ่งเกี่ยวอะไร? ซ้ำยังใช้วิธีร้ายกาจมีลับลมคมนัยเช่นนี้ ช่างหน้าไม่อายจริงๆ
ต้วนเยี่ยชายตามองสองคนบนพื้น ในดวงตาเผยจิตสังหาร เวลาต่อมาก็ยกกระบี่ในมือ ระหว่างที่ประกายหนาวเย็นฉายผ่าน เลือดกระเซ็นออกไป คนที่ยังมีสติถึงกับไม่ทันได้ร้องขอความเมตตาก็ถูกฆ่าเสียแล้ว ส่วนอีกคนหนึ่งยังสูดลมหายใจเฮือกสุดท้ายทั้งที่ยังหมดสติ
“หนิงหลาง เจ้าจัดการศพเสีย” ต้วนเยี่ยกล่าว จากนั้นค่อยเดินไปหาเฟิ่งจิ่ว ถามว่า “พิษของพวกเรา เจ้าแก้ได้หรือไม่?”
เฟิ่งจิ่วมองทั้งสอง เอ่ยว่า “พรุ่งนี้เช้าเข้ามาหยิบยาแก้”
สองคนได้ยินเช่นนี้ก็วางใจ ต้วนเยี่ยยังถามอีกว่า “ผู้หญิงคนนั้นเจ้ามีความคิดอย่างไร?”
“ความคิด? สำหรับผู้หญิงจิตใจชั่วช้าข้าไม่มีความคิดอะไร แต่คืนนี้ผูกแค้นไว้ ไม่ตอบแทนเสียหน่อย เหมือนจะไม่สมควรเท่าไร” เธอยิ้มเย็น นิ้วมือเคาะหน้าโต๊ะเบาๆ ในดวงตาเผยประกายหนาวเหน็บ
ต้วนเยี่ยกับหนิงหลางเห็นเช่นนี้ก็มองหน้ากัน รู้ว่าเรื่องนี้พวกเขาไม่ต้องลงแรง เฟิ่งจิ่วจะไปจัดการเอง หนำซ้ำพวกเขาเชื่อว่าให้เขามาจัดการจะต้องรุนแรงกว่าพวกเขาแน่นอน
ดังนั้นหลังจากทั้งสองเอ่ยปากก็จัดการศพและคราบเลือดบนพื้นให้สะอาด ก่อนจะกลับห้องไปพักผ่อนเสียก่อน รอจนฟ้าสว่างค่อยเข้ามาหยิบยาแก้
มีภูตหมออยู่ข้างกาย แม้ถูกพิษร้ายแรงก็ไม่กังวลใจเพียงนั้น ฮูหยินรองตระกูลซ่งเพียงเพราะบุ่มบ่ามลงมือโดยไม่ตรวจสอบตัวตนของพวกเขาสามคนให้ชัดเจน พวกเขาเพียงรู้ว่าแผนร้ายคืนนี้นางจะเสียใจในไม่ช้า
รอทั้งสองกลับห้องไป เฟิ่งจิ่วเริ่มผสมยาแก้ให้พวกเขา แม้นั่นเป็นพิษร้ายแรง แต่ยังไม่ยากเย็นอะไรสำหรับเธอ ยาแก้พิษขวดเดียว พรุ่งนี้ก็แก้พิษพวกเขาได้แล้ว
ดังนั้นเธอจึงใช้เวลาสองชั่วยามปรุงกลั่นยาแก้พิษสองขวดวางไว้บนโต๊ะ สั่งอสูรกลืนเมฆาเฝ้าในห้อง รอพรุ่งนี้พวกเขามาก็ให้กินเสีย จากนั้นร่ายสีแดงค่อยออกจากโรงเตี๊ยมไปอย่างเงียบเชียบ…
………………………………………………….
ตอนที่ 992 ไม่ต้องลงมือด้วยตนเอง
ภายในตลาดมืดกลางคืนดึก เมื่อได้ยินว่าด้านนอกมีคนถือป้ายประจำตลาดมืดขั้นหนึ่งมา หัวหน้าตลาดมืดที่หลับสนิทได้แต่ตื่นนอนอย่างรวดเร็ว หลังจากแต่งตัวเรียบร้อยก็เร่งมายังห้องรับแขกด้านหน้า ผู้ที่ร่วมทางมาด้วยกันยังมีผู้อาวุโสของตลาดมืดอีกสองคน
เพียงเข้ามาห้องรับแขก ก็เห็นหนุ่มน้อยรูปงามในชุดแดงนั่งอยู่ด้านใน เมื่อเห็นหน้าตาหนุ่มน้อย ทั้งสามตกใจโดยฉับพลัน จากนั้นสิ่งที่ปรากฏคือความประหลาดใจ
“ไม่ทราบว่าภูตหมอมาเยือน ไม่ได้ออกไปต้อนรับ ขอท่านอย่าได้ถือสา” หัวหน้าเหยียบก้าวเข้าไปด้านใน พลางยิ้มกล่าวขอโทษ
เฟิ่งจิ่วที่จิบน้ำชาวางถ้วยชาในมือลง มองไปยังผู้มาใหม่ เป็นหนึ่งชายวัยกลางคนกับสองชายชรา ก็ลุกขึ้นประสานมือคารวะ “หัวหน้า ผู้อาวุโสทั้งสอง”
ชายชราสองคนเห็นยังเผยรอยยิ้มออกมา รีบคารวะตอบ “ภูตหมอเชิญนั่ง”
ทุกคนนั่งลงและไล่คนรับใช้ออกไป หลังจากหัวหน้ากับสองผู้อาวุโสมองหน้ากัน ถึงจะสอบถามว่า “ไม่ทราบว่าภูตหมอมาเยี่ยมกลางดึกด้วยเรื่องอะไรเล่า?”
ดังคำกล่าวว่า ไม่มีธุระคงไม่มา ยิ่งไปกว่านั้นยังเป็นภูตหมอที่ตลอดมาไม่ค่อยแสดงตัว? หากไม่มีธุระมาหาพวกเขา เดาว่าคงไม่มาตลาดมืดหรอก
“ข้าต้องการข้อมูลฮูหยินรองของผู้นำตระกูลซ่ง” เธอแจ้งเจตนาการมาโดยทันที มองพวกเขาอย่างมีเลศนัย “เป็นพวกข้อมูลที่คนนอกตรวจสอบไม่ได้”
ทั้งสามได้ยินคำพูดนี้ก็ตกใจ ฮูหยินรองของผู้นำตระกูลซ่ง? หรือว่าผู้หญิงคนนั้นไปขัดใจภูตหมอ? นึกถึงตรงนี้ทั้งสามมองหน้ากันเล็กน้อย จากนั้นค่อยพยักหน้า
“ในเมื่อภูตหมอเอ่ยปากเช่นนี้ พวกเราจะไม่เก็บซ่อนหรือปิดบังภูตหมอ ทุกที่ที่มีตลาดมืดล้วนจะมีเอกสารและข้อมูลของตระกูลท้องถิ่นกับบุคคลสำคัญไว้ในมือ แทบพูดได้ว่าข้อมูลของบรรพบุรุษสามชั่วอายุคนยังหามาได้ครบ มิเช่นนั้นตลาดมืดเราคงไม่กระจายออกไปในแต่ละพื้นที่กลายเป็นขอบเขตกลุ่มอำนาจที่ใหญ่เพียงนี้”
หัวหน้ายิ้มๆ เอ่ยว่า “แน่นอนว่าจะเปิดเผยเอกสารและข้อมูลเชิงลึกออกไปไม่ได้ แต่สำหรับคนกันเองภายในก็ไม่เป็นไร”
เขาลุกขึ้นและบอกเฟิ่งจิ่วว่า “ภูตหมอโปรดนั่งรอสักครู่ ข้าจะไปนำมา” กล่าวจบ หลังจากคารวะเฟิ่งจิ่วก็หมุนตัวเดินออกไป
“ภูตหมอ ไม่ทราบว่าฮูหยินรองตระกูลซ่งขัดใจอะไรท่าน?” สองผู้อาวุโสถามไถ่
เฟิ่งจิ่วเห็นเช่นนี้ก็เล่าเรื่องราวโดยคร่าวๆ
“ที่แท้เป็นเช่นนี้” สองคนพยักหน้า บอกว่า “ฮูหยินรองตระกูลซ่งมีเล่ห์เหลี่ยมอยู่บ้าง ตนเองแอบเลี้ยงคนไว้ไม่น้อย ข้อนี้แม้แต่ผู้นำตระกูลซ่งยังไม่รู้”
“หากไม่ระรานมาถึงตัว ข้าก็ไม่คิดจะเอาเรื่องนาง น่าเสียดายเพราะเรื่องวิวาทของเด็กหนุ่มสองสามคนถึงลอบใช้วิธีชั่วร้าย หากไม่ให้บทเรียนที่ยากจะลืม นางคิดจริงๆ ว่าจะรังแกใครก็ได้”
ท่าทางเฟิ่งจิ่วเฉยชา เดิมทีเธอคิดว่าแค่มาตระกูลซ่งพาซ่งหมิงไปก็ได้ ใครจะรู้ว่ามีคนกล้าวางยาคนข้างกายต่อหน้าเธอ คิดว่าเฟิ่งจิ่วเป็นคนอ่อนแอจริงๆ หรือไร?
“เหอะๆๆ อันที่จริงภูตหมอไม่จำเป็นต้องลงมือด้วยตนเอง” ผู้อาวุโสคนหนึ่งในนั้นยิ้มพลางลูบๆ เครา มองเฟิ่งจิ่วและเอ่ยว่า “บางคนต้องการชีวิตของนาง เพียงแต่พวกเขาจับจุดอ่อนของนางไม่ได้ก็เท่านั้น”
“มาแล้ว ทำให้ภูตหมอต้องรอนาน”
ด้านนอกหัวหน้าเดินก้าวยาวเข้ามา ในมือถือซองเอกสารมายังเบื้องหน้าเฟิ่งจิ่ว แล้วยื่นเอกสารในมือให้เฟิ่งจิ่ว “ภูตหมอ นี่คือข้อมูลทั้งหมดของผู้หญิงคนนั้น แม้แต่เรื่องที่นางทำไปโดยไม่มีคนรู้ก็บันทึกไว้ด้านในหมดแล้ว”
………………………………………………….
Ink Stone_Romance
ข้อความถึงนักอ่าน
Ink Stone_Romance
มีข่าวมาฝากจาก Fictionlog จ้า PROMOTION แรงสุด คุ้มสุด เพียงเติมเงินผ่าน ShopeePay เฉพาะเดือนพฤศจิกายนเท่านั้น ️ดูรายละเอียดโปรเพิ่มเติมได้ทางFacebook/Twitter : fictionlog
