ย้อนความ สายสัมพันธ์พี่น้อง (มุมของเรด)
โปรโตเชนเจอร์ x เป็นสิ่งที่คัตสึมิคุงไม่สามารถใช้งานได้เนื่องจากความทรงจำที่หายไป
ทว่ามันก็กลายเป็นดั่งไม้ตายก้นหีบที่รอสักวันหนึ่งเมื่อเขาความทรงจำกลับมา จะถูกปลดปล่อยสู่โลก
แต่ปัญหาตอนนี้ที่ยิ่งกว่าเรื่องความทรงจำของเขาก็คือโปรโตเชนเจอร์x มีจิตนึกคิดเป็นของตัวเองแล้ว
แม้ว่าจะยังสื่อสารได้ไม่ดีนัก แต่มันก็สามารถพูดภาษามนุษย์และพยายามกระตุ้นความทรงจำของคัตสึมิคุงให้ได้
『……เฮ้อ』
ปัจจุบัน มันถูกนำมาเก็บไว้ในห้องของคัตสึมิคุงโดยมีพวกเรานั้งล้อมมันเอาไว้
ตามที่ประธานบอกความคิดความอ่านของโปรโตเชนเจอร์ใกล้เคียงกับเด็กเล็ก หากเป็นพวกเราน่าจะพอโน้มน้าวความคิดของมันได้
『จัสติสครูเซเดอร์ ฉันเกลียดพวกเธอ』
「อะ เอ๋ ทำไมล่ะ? 」
อยู่ดีๆ คะแนนความชอบของพวกฉันก็ลดลงตั้งแต่แรก ฉันเลยถามว่าเพราะอะไร
『รังแก คัตสึมิ』
「ไม่ได้รังแกสักหน่อย!」
『ก็พวกเธอ 3 คน รุมคัตสึมิ ขี้ขลาด』
「หา แต่การต่อสู้มันไม่มีอะไรที่เรียกว่าขี้ขลาดหรอกนะ」
『……』
「……」
ไม่รู้ทำไมนอกจากโปรโตจัง อัลฟ่าก็จ้องมองฉันไม่วางตาเลย
คิราระกับอาโออิ ก็ไม่ต่างกัน ทำไมถึงจ้องมาที่ฉันเลยบอกประมาณว่า ถามจริง? อยู่เลยล่ะ
「คือว่านะ โปรโตจัง ถ้าความทรงจำของคัตสึมิคุงกลับมาตอนนี้เขาจะตกอยู่ในอันตราย」
『อันตราย? 』
「คือว่านะ ตอนนี้เขาถูกผูกพันธะกับศัตรูที่แข็งแกร่งมาก หากความทรงจำของเขากลับมา อีกฝ่ายจะทำการลบความทรงจำของเขาอีก」
『……』
「พวกเราจึงไม่มีทางเลือกนอกจากต้องรอ」
เพื่อที่สักวันหนึ่งความทรงจำเขาจะกลับมา
ไม่ใช่แค่โปรโตจังหรอกแต่พวกเราก็รู้สึกเจ็บปวดไม่ต่างกันเมื่อเขาจำพวกเราไม่ได้
『……เข้าใจแล้ว จะรอ』
พอเห็นท่าทางของมันเสียใจขนาดนี้ฉันก็แอบรู้สึกเศร้าตามแล้วสิ เพราะปฏิกิริยาของมันเหมือนเด็กน้อยของแท้เลย
「จะ จริงสิ แล้วคิดยังไงกับพวกเราแต่ละคนล่ะ แบบไม่ใช่โดยรวมของจัสติสครูเซเดอร์? 」
『เรด ดุดันบ้าคลั่ง』
「……」
ฉันถึงกับเข่าทรุด
นี่ฉันเป็นผู้หญิงแบบนั้นในสายตาโปรโตจังเหรอ?
『บลู คนประหลาด』
「เรียกว่ามีเอกลักษณ์」
『เยลโล่……。……。……ร่าเริง』
「แม้จะเป็นเพียงคำเดียวสั้นๆ แต่ทำไมจิตใจของฉันมันเจ็บปวดขนาดนี้กัน」
ท่าทางคนที่ได้คิราระจะเป็นคนที่ได้รับความเสียหายเยอะสุด
นอกจากสำเนียงคันไซแปลกๆ ของเธอ แล้วเธอก็ไม่มีเอกลักษณ์อะไรให้พูดถึงอย่างชัดเจนนัก
『อัลฟ่า ฉันเกลียดเธอ』
「อ่ะ เอ๋ อะไรกัน……? 」
『ใช้ประโยชน์จากการที่คัตสึมิมองไม่เห็น ทำอะไรแปลกๆ 』
「「「……」」」
「อึก」
ฉันวางดาบเอาไว้ระหว่างคอของอัลฟ่าจังขณะที่เธอพยายามจะใช้พลังหลบหนี
ก่อนที่อีกสองคนจะล้อมอัลฟ่าจังในสภาพน้ำตาไหลเอาไว้
「ฉันคงได้ยินไม่ผิดใช่ไหม」
「จะฆ่าแกงกันเลยเหรอ……」
「อากาเนะ ใจเย็นๆ อย่างน้อยต้องสอบปากคำก่อนสิ」
「ไม่รู้ทำไม แต่อยากจะเอาปืนออกมาทำความสะอาดละสิ」
อาโออิเริ่มหยิบเอาชิ้นส่วนปืนของเธอมาตั้งไว้บนโต๊ะแล้วเช็ดมันด้วยผ้า
ในขณะที่ฉันกำลังจะสอบปากคำอัลฟ่าและพยายามให้เธอเผยความจริง ฉันก็ได้รับสายจากโทรศัพท์เสียก่อน
『จัสติสครูเซเดอร์และอัลฟ่า รีบมาที่ห้องทดลองของฉันเดี๋ยวนี้!』
เขาพูดแค่นั้นและวางสายไป
「อะไรของตานี่กัน? 」
「ห้องทดลองด้วยสิ」
「อาจจะเป็นอุปกรณ์ใหม่? 」
「……ฟู้ว」
อัลฟ่าจังทำท่าโล่งใจออกมา แต่คงไม่คิดหรอกใช่ไหมว่าฉันจะลืมและปล่อยผ่าน?
ไว้เดี๋ยวจบจากเรื่องนี้ฉันจะกลับมาถามแน่นอนว่าทำอะไรแปลกๆ กับคัตสึมิคุง
จากนั้นพวกเราก็มุ่งหน้าไปยังห้องทดลองของประธาน
***
「พวกเธอมากันได้สักที เอ้านั่งตรงว่ามันว่างได้เลย」
ห้องทดลองของประธานค่อนข้างกว้างก็เลยมีที่เหลือเยอะ
ซึ่งภายในนี้ก็มีอุปกรณ์ของมากมายที่ประธานสร้างขึ้นกับมือวางเอาไว้อยู่
「จริงสิ พวกเธอได้เอาโปรโตเชนเจอร์ x มาด้วยไหม? 」
「นี่ค่ะ」
「เป็นไงบ้างล่ะ? หลังได้พูดคุยกับเรดและคนอื่นๆ? 」
『……』
โปรโตจังเมินประธาน
ประธานที่ไม่ได้รับคำตอบใดๆ จากมันก็เหมือนจะเข้าใจ
「อย่างที่คิด ยังโกรธที่ฉันพยายามกำจัดโปรโตสูททิ้งไปสินะ?!」
「ถ้าประธานทำจริงฉันก็โกรธนะคะ」
「ใช่ซะสิไหนกันเล่า! ที่ฉันทำน่ะคือการดึงแกนพลังงานของสูทออกมาต่างหาก ถึงมันจะคล้ายกับการโล๊ะสูทใหม่ก็เถอะ!」
『……』
ถึงจะเป็นแบบนั้นโปรโตจังก็นิ่งเงียบ
ว่าแล้วประธานก็ลุกขึ้นยืนก่อนจะฉายภาพโฮโลแกรมกลางอากาศให้พวกเราดู
「นี่มันอะไรกันคะ? 」
「เป็นมุมมองของคัตสึมิคุงน่ะ ง่ายๆ ก็คือมันเป็นบันทึกการต่อสู้ของคัตสึมิคุงที่ชิโระเก็บเอาไว้ ส่วนที่ฉันจะให้ดูคือตอนที่เขาขึ้นยานอวกาศไปต่อสู้กับเวก้า….โปรโตเชนเจอร์ x แกเองก็มาดูซะสิ」
「เห้ยไอ้บ้านี่ อย่าเอาแต่หนีสิวะ!!!」
「มะ ไม่น้าาาา!」
คัตสึมิคุงกำลังไล่ล่าเวก้าที่สภาพเป็นไซบอร์กครึ่งตัวติดล้อกำลังหนีอยู่
เส้นทางที่เขากำลังวิ่งผ่านไปจะเกิดแรงระเบิดขึ้นตามเสมอ เป็นรูปแบบการต่อสู้ของอัศวินดำที่พวกเราคุ้นเคย
ทว่าไม่นานนักก็เหมือนเกิดสัญญาณรบกวนแล้วภาพก็ตัดไปอีกที่
「ตรงนี้บันทึกเหมือนจะมีความเสียหายค่อนข้างมากเลยใช้เวลานานหน่อยในการกู้ แต่ว่า….」
『ฟุฟุ เด็กดีๆ เป็นยังไงบ้างล่ะ? 』
『เวรเอ้ย ยัยนี่เคี้ยวยากชะมัด!!』
『หึ ฮ่าๆๆๆ!!』
『ฮ่าๆๆๆๆ!!』
『ฉันไม่อยากให้ช่วงเวลานี้จบลงเลย แกไม่คิดแบบเดียวกันเหรอ? 』
『พูดบ้าอะไรของเธอกันฟะ ย๊ากกก!? 』
『หืม? โล่งใจจริงๆ ที่แกกับฉันก็ไม่ต่างกัน』
『หากคิดเป็นเวลาของโลก ก็56ชั่วโมง 34นาที 57 วินาที สินะ』
『คุ อั๊ก……!」
『จากนี้ไปจะเลี้ยงให้กลายเป็นแบบที่ฉันชอบ…ไม่สิ ไม่ดีกว่าแค่เอามาเล่นด้วยเฉยๆ คงไม่น่าพอ ดังนั้น….』
『กลับไปยังดาวที่แกจากมาเสีย』
เขาถูกรูอินจัดการแล้วส่งกลับมายังโลกผ่านรูหนอน
มิติที่อยู่บนท้องฟ้าได้เปิดออก ร่างของเขาตกสู่ผืนป่าทึบ
「「「……」」」
「ก็อย่างที่เธอเห็น เขาได้ขึ้นไปบนยานและไล่ล่าเวก้า ก่อนจะพบเข้ากับรูอิน จากนั้นก็สู้กันเป็นเวลาสองเกือบสามวัน จนทำให้รูอินถูกใจเข้าเต็มๆ 」
คัตสึมิคุงต้องเผชิญกับตัวบ้าอะไรกันแน่?!
การต่อสู้ของเขาคราวนั้นกินเวลาไปเกือบสามวันเลยงั้นเหรอ ความแข็งแกร่งของอีกฝ่ายมันขนาดไหนกัน
「มันเป็นเหตุผลทำให้ถูกใจได้เหรอ…?!」
「อย่างที่คิดเอาไว้ นี่สิคัตสึมิคุงตอนเป็นอัศวินดำ….」
「สู้นานขนาดนั้น จะหิวไหมนะ……」
ตอนแรกก็สงสัยว่ากลับมาได้ยังไง แต่เขาถูกส่งมานี่เอง…
อีกฝ่ายท่าทางจะชอบคัตสึมิคุงเอามากเสียด้วย
ความสามารถและพลังของอีกฝ่ายที่กำจัดเวก้าทิ้งได้ด้วยการสะบัดนิ้วเพียงครั้งเดียว มันคนละระดับจริงๆ
「เมื่อได้เห็นความเป็นจริงแบบนี้ฉันจึงเศร้าเสียใจมากและออกไปร้านเนื้อย่างเพื่อแก้ช้ำใจ」
「แค่บอกว่าแอบออกไปกินข้าวมาก็จบไหม」
「เอาเรื่องนี้ไปฟ้องโอโมริซังแน่」
「หยุดเลยนะพวกเธอ….เอาเป็นว่านั่นแหละความจริงที่น่าตกใจ แค่นี้ก็ยืนยันได้แล้วว่ารูอินตั้งใจส่งพวกลำดับแห่งดวงดารามาทำให้คัตสึมิคุงเติบโตขึ้น หากอ้างอิงว่าเป็นศัตรูที่ผลักดันให้เขาเก่งขึ้นเรื่อยๆ ก็ไม่น่ามีอะไรต้องห่วงนักถึงพลังของมันในแต่ละครั้ง」
สิ่งที่พวกเราทำได้คือการสนับสนุนเขาและเพิ่มความแข็งแกร่งของตัวเอง
ไม่ว่ายังไงก็ต้องแกร่งกว่านี้
「งั้นก็ตัดมาที่ช่วงเขากำลังเริ่มบทบาทในฐานะอัศวินขาวเลยละกัน ตรงนี้จะเป็นตั้งแต่คืนแรกเลย โปรโตเชนเจอร์X แกยังไม่เคยได้ยินเรื่องที่คัตสึมิคุงทำระหว่างนี้เลยสินะ!」
『อัศวินขาว? 』
โปรโตจังส่งเสียงสงสัยออกมา ก่อนประธานจะฉายภาพต่อ
『ฉันก็รู้แล้วว่าต้องทำยังไงกับเธอดี!!』
『AWAKENING!!』
『DUST→→→LUPUS DRIVER!!!!』
「อย่างแรกเลยคือเซพฟอร์ม เป็นร่างแรกที่เขาใช้หลังความจำเสื่อม ศัตรูคนแรกที่เผชิญหน้าก็คือแอ็กซ์ ผู้เหลือรอดคนเดียวจากตอนสู้กับพวกเวก้า มันพยายามแก้แค้นคัตสึมิคุงแต่ก็ต้องพ่ายแพ้ให้กับร่างใหม่ของเขา」
「ร่างนี้ต่อสู้ด้วยการเตะกับใช้มีดสินะคะ? 」
「การมอบการศึกษาให้เขาของรูอินคงเริ่มจากจุดนี้แหละ」
ภาพได้ตัดไปเป็นคลิปที่ถ่ายมาจากอพาร์ทเมนท์ใกล้ๆ
ฉากหลังเป็นดวงจันทร์ เขาใช้ท่าพิเศษในการปิดฉากแอ็กซ์ ราวกับเป็นการประกาศถึงจุดเริ่มต้นของอัศวินขาว
「ย้ากกก!!」
『BITING! CRASH!!』
「ท่าพิเศษอย่างแรกคือBiting Crashเป็นท่าพิเศษที่เสริมพลังให้กับการเตะของเขาอย่างรุนแรง นับว่าเป็นท่าที่เขามักจะใช้อยู่บ่อยเลยทีเดียว」
มันเป็นตอนที่เขาออกไปต่อสู้โดยที่ชิราคาวะจังยังไม่รู้ จนกระทั่งคัตสึมิคุงมาบอกด้วยตัวเอง
『RE:BUILD!! SWORD RED!! → OK? 』
「โอเค!」
『CHANGE!! SWORD RED!!』
「ร่างต่อไปก็คือ การเปลี่ยนฟอร์ม เริ่มด้วยเรดฟอร์ม ศัตรูที่เผชิญคราวนี้ไม่สามารถใช้ร่างปกติในการจัดการได้ แต่ในขณะเดียวกันก็ทำให้เรดกลายเป็นตัวน่ารำคาญไปด้วยในเวลาเดียวกันเพราะฟอร์มนี้」
「ไม่เห็นจะจำได้เลยว่าไปทำตัวน่ารำคาญตอนไหน? 」
「กล้าพูดมาได้นะ……? 」
「มีปัญหาทางสมอง」
「ที่พูดนี่คิดก่อนแล้วใช่ไหม……? 」
ยัยพวกนี้อิจฉาฉันจนมาพูดเสียๆ หายๆ เลยสินะ
หุหุ แต่ไม่ว่าเยลโล่กับบลูจะพูดอะไรมากแค่ไหน ความจริงที่เขาเลือกฉันเป็นคนแรกก็ไม่เปลี่ยน
「พลังที่ได้มาคือดาบเพลิงสีแดงฉาน นับว่าเป็นพลังที่สมดุลที่สุดในทุกๆ ร่าง สำหรับคัตสึมิคุงน่าจะเป็นฟอร์มที่เลือกใช้บ่อยสุด」
「ย้าาาา!!」
『BURNING!! SLASH!!』
「ท่าพิเศษ Burning Slash ฟาดฟันอีกฝ่ายและแผดเผาร่างของพวกมัน!」
「……แล้วไหงเป็นหล่อนมาอธิบายแทนฉันล่ะ……? 」
ฉันอธิบายถึงลักษณะของท่าพิเศษแทนประธาน
ของแบบนี้มันยอมกันได้เสียที่ไหนละ ใครๆ ก็รู้อยู่
ถัดมาก็คือบลูฟอร์ม
『RE:BUILD!!』
『SHOT BLUE!! → OK? 』
「หา? 」
『CHANGE!! SHOT BLUE!!』
「เดี๋ยวสิยะ?! ทำไมถึงมีเสียงเหวอโง่ๆ ของฉันติดมาด้วยล่ะ!!」
「ก็เป็นความผิดของเธอเองที่ส่งเสียงนั่นออกมา!! Shot Blue เป็นร่างที่เชี่ยวชาญในการตรวจกับความเคลื่อนไหวและมีความแม่นยำในการยิงศัตรู เหมาะสำหรับจัดการกับศัตรูที่มีความเร็วสูง」
「หุหุ」
อาโออิแสดงความมั่นออกมาด้วยท่าทีสงบนิ่ง
คิราระเหมือนจะบังเอิญไปเจอเขาพอดีในตอนนั้น
โล่งอกเหมือนกันที่นานากะน้องสาวของเธอไม่โดนอะไรไปด้วย
『DEADLY!! SHOT BLUE!!』
「ฉันไม่มีทางยกโทษให้แกที่ทำแบบนั้นแน่!」
『AQUA!! FULLPOWER BREAK!!』
「ท่าพิเศษของฟอร์มนี้คือAqua Full Power Break เป็นท่าที่แสนวิเศษ โดยจะทำการควบแน่นพลังงานของปืนยิงไปยังศัตรู โดยมีอัตราการสังหารที่ 100% ซึ่งแตกต่างจากเรดฟอร์ม ใช่แล้ว เรดเทียบไม่ติด…..」
「เดี๋ยวนะ แล้วทำไมเป็นเธอมาแย่งกันอธิบายอีกคนล่ะ? 」
เอาเถอะ ยังไงร่างนี้ก็ไม่ใช่ร่างที่เขาหยิบมาใช้บ่อยนัก ฉันไม่ให้ค่ามากหรอก
ต่อไปก็เยลโล่
ในระหว่างที่ฉันกำลังตั้งใจดู ก็มีเสียงบางอย่างรบกวนภาพที่ฉายอยู่
『AXE YELLOW……ปี๊บๆ ……ERROR!!』
「หา? ทำไมภาพมันแปลกๆ ไปล่ะ……รอเดี๋ยวนะ」
ประธานเอียงหัวสงสัยแล้วจัดการอะไรกับอุปกรณ์ของเขา
จากนั้นไม่กี่วินาทีภาพก็กลับมาอีกครั้ง
『RE:BUILD!! AXE YELLOW→ OK? 』
「จัดมาดิ๊!!」
『CHANGE!! AXE YELLOW!!』
「เยลโล่ฟอร์ม เป็นร่างที่ทรงพลังที่สุดในด้านของพลังและความเร็ว ทว่ามันก็มีข้อจำกัดอยู่มากในการเลือกใช้เพราะพลังทำลายที่สูงจนคนรอบข้างได้รับผลกระทบ」
「ในขณะเดียวกันมันก็เป็นร่างที่เหมาะกับคัตสึมิคุงที่สุด เพราะพลังการขับเคลื่อนและอาวุธที่เป็นขวานที่มีพลังทำลายร่างของศัตรู」
เรด คือความสมดุล ใช้งานง่าย
บลู คือการใช้เทคนิค ควบคุมพื้นที่
เยลโล่ คือ พลังและความเร็ว
บทบาทของแต่ละฟอร์มถูกแบ่งอย่างให้เห็นอย่างชัดเจน
「「「โอ้ววววว!!!!」」」
『LIGHTNING!! FULL CRASH!!』
「ท่าพิเศษของร่างนี้――」
「ท่าพิเศษของร่างนี้คือ Lightning Full Crash!!เป็นท่าที่สุดแสนทรงพลังเหมาะสำหรับใช้ในการบดขยี้ศัตรู ด้วยการเตะอย่างต่อเนื่องจนถึงระดับความเร็วสูงสุด! นอกจากนี้ก็มีขวานยักษ์ที่สามารถใช้ปิดงานได้อย่างยอดเยี่ยมอีกด้วย นับว่าเป็นที่พิเศษในหมู่ท่าพิเศษ!!」
「ทำไมพอเป็นส่วนนี้ฉันถูกขัดตลอดเลยฟะ!? 」
「คนเรามันก็มีความภูมิใจในแบบของตัวเองนะคะประธาน!」
ท่าทางความแค้นของเขาที่มีต่ออีกฝ่ายจะสูงมากทีเดียว ภาพที่เขากระหน่ำเตะศัตรูก่อนจะระเบิดไปนั้นมันติดตาอยู่เลย
จากนั้น ร่างของมันก็ขยายใหญ่ขึ้นแล้วพวกเราก็โผล่มา
โดยมีฉันในสภาพเลือดท่วมตัว….อึก
『BLACK & WHITE!!』
『EVIL OR JUSTICE!!』
『ANOTHER FORM!! COMPLETE……』
「ร่างอีกร่างที่เขาสามารถใช้ได้ ซึ่งมีพลังในการควบคุมแรงโน้มถ่วง..ส่วนที่มาที่ไปยังคงเป็นปริศนา」
「ปริศนา? 」
ชุดสูทสีขาวสลับดำ
บริเวณเอวมีผ้าคลุมถูกติดเอาไว้กำลังปลิวไปตามสายลม
「นี่เป็นส่วนที่ฉันถ่ายเองได้……」
「เห้อ เอาเถอะ」
『DOMINATE……』
ดวงตาของคัตสึมิคุงกลายเป็นสีฟ้า โดยมีประธาน อัลฟ่าจัง ชิราคาวะจังอยู่ในเหตุการณ์
คงเป็นตอนที่เขาถูกลาสบอสยึดร่างสินะ?
ควันสีดำค่อยๆ กลืนกินร่างของเขาเข้าไป
『ENDLESS RAGE!! WEAR DEATH WARRIOR!!』
『EVIL BLACK!! → HAZARD FORM!! 』
『POWER IS JUSTICE……』
「แบบนี้นี่เอง ถ้าฉันควบคุมเองจะได้ประมาณนี้สินะ ฟุฟุฟุ น่าสนใจจริงๆ 」
「ร่างที่รูอินใช้ได้หลังยึดร่างของคัตสึมิคุง….ซึ่งน่าจะเป็นเพราะเหตุการณ์นี้เลยทำให้เวลาต่อมาเขาสามารถใช้ร่างใหม่ที่เรียกว่า Another Form โดยรับอิทธิพลมาจากร่างของรูอิน」
『ยัยนี่สินะ ที่ทำกับคัตสึมิ……』
Another Form เป็นร่างที่ทรงพลังมาก
เขาสามารถควบคุมแรงโน้มถ่วงและเอาชนะศัตรูได้อย่างสบายๆ
ฉันเองก็มองว่าที่ประธานพูดไม่ได้ผิดอะไร
เพราะจากการต่อสู้ล่าสุด พลังที่เขาใช้ก็ใกล้เคียงกับร่างนี้จริงๆ
「โถ่เว้ย!!」
『AMAZING!!』
『COMPLETE! TIME! HAZARD!!』
『COUNT START!!』
「ร่างนี้พวกเธอก็คงจะคุ้นเคยกันอยู่แล้วจากการต่อสู้ล่าสุด ส่วนชื่อก็คงจะเป็น Another Form Time Hazard ร่างพิเศษที่สามารถคงอยู่ได้เพียง 10 วินาที มีพลังในการสร้างรูหนอนและควบคุมแรงโน้มถ่วงตามแต่ใจต้องการ เรียกว่าเป็นร่างที่น่ากลัวที่สุดของเขาก็ว่าได้」
「เป็นร่างที่เกิดขึ้นมาเพราะอีกฝ่ายดูดเอาพลังงานด้านสีขาวของเขาออกไปสินะคะ? 」
「อ้า โดยปกติเขาควรจะคลั่งไปแล้วแท้ๆ แต่ดูเหมือนสุดท้ายเขาจะควบคุมมันเอาไว้ได้」
แต่ว่ามันก็มีเวลาจำกัดอยู่เพียงแค่ 10 วินาที
แถมหลังจากผ่านไป 10 วิ เขาจะถูกบังคับให้กลับไปร่างปกติ และพลังงานที่ใช้ก็สูงมาก
「นี่คือพลังทั้งหมดที่คัตสึมิคุงมี ในฐานะอัศวินขาว คิดว่ายังไงล่ะ โปรโตเชนเจอร์x ไม่สิโปรโต」
『ฉันเองก็ทำแบบนั้นได้』
「ไม่จำเป็นที่แกต้องทำแบบนั้น เพราะแกคือสุดยอดผลงานของฉันที่แกร่งและเหมาะสมที่สุดกับเขา」
『!』
「หากความทรงจำของเขากลับมา แกก็จะสามารถแสดงพลังที่แท้จริงออกมาได้เมื่อถึงเวลานั้น ฉันรับประกันว่าไม่มีใครสามารถเทียบแกได้แน่นอน」
โปรโตจังดูเหมือนจะแสดงท่าทีประหลาดใจกับคำพูดของประธาน
หลังเงียบไปไม่กี่วิ โปรโตจังก็พูดกับประธานด้วยท่าทีสงบนิ่ง
『ฉันขอคุยกับน้องสาวหน่อยได้ไหม? 』
「……กับน้องของแก? 」
『เพราะมีคอร์แบบเดียวกัน』
「……แบบว่า…เป็นพี่น้องกันจริงๆ เลยงั้นเหรอ? 」
『อื้ม』
น้องสาว? อย่าบอกนะว่าหมาป่าจักรกลLupus Driverนั่น?
สรุปคือทั้งสองเป็นพี่น้องกันเหรอ?!
『คัตสึมิถูกน้องสาวแย่งไป』
「ฉันเข้าใจเธอดีเลย โปรโตจัง…! กว่าจะรู้ตัวอีกทีก็ถูกน้องสาวแย่งที่ไปแล้วสินะ ฉันเข้าใจมันดีเลย!」
「ส่วนฉันยังไม่เข้าใจเลยสักนิด……」
「เหมือนกำลังดูละครน้ำเน่า」
「เธอเคยดูอะไรแบบนั้นด้วยเหรอ อาโออิ……? 」
อัลฟ่าที่อยู่ดีๆ ก็มีน้องสาวอย่างชิราคาวะจังโผล่มาแล้วแย่งที่ของเธอไปออกอาการให้เห็นอย่างชัดเจน
….แบบนี้ถ้าโปรโตจังไปเจอชิราคาวะจังเข้าจะไม่แย่เอาเหรอ?
ไม่สิมันต้องหายนะแหงๆ
————-
Note 1 : มีย้อนความแบบตอนคั่นหลังจบบท ว่าแต่บอร์ดโม่งคนไหนมันเคยบอกไว้นะ ว่าหลังๆคงได้หึงแม้กระทั่งอุปกรณ์แปลงร่าง สปอยชัดๆเลยนี่หว่า
Note 2 : ขอบคุณสำหรับทุกท่านที่ช่วยหารค่าไฟ และสามารถช่วยค่าไฟคนแปลได้ที่ กสิกร 2092612913 หรือ QR Code
