Astral Pet Store ร้านขายอสูรดวงดาว - ตอนที่ 305

“ ได้โปรดเมตตาด้วย!”

นักรบอสูรกิตติมศักดิ์ทั้งสองยืนอยู่ข้างๆชายชรา เช่นเดียวกัน ทั้งสองกำลังโค้งคำนับและกล่าวขอโทษต่อซูผิง

มันยากที่จะจินตนาการได้ว่าพวกเขาจะถ่อมตัวและเจียมเนื้อเจียมตัวได้ขนาดนี้

ซูผิงขมวดคิ้ว เขาสัมผัสไม่ได้ถึงคำขอโทษของพวกเขาเลย “ ตอนนี้ การขอโทษจะไปช่วยอะไร พวกแกรู้ได้ไงว่าฉันจะปล่อยตระกูลโจวไปเพียงเพราะพวกแกขอร้องฉัน” ผู้อาวุโสคนแรกที่ขอโทษเงยหน้าขึ้น มองไปที่ซูผิง ใบหน้าของเขาเหี่ยวย่น เสียงของเขาแหบ  เต็มไปด้วยความเศร้า “ ผมรู้ว่าใครคือคนที่ท่านกำลังมองหา ผมรู้ว่าทำไมท่านถึงมาที่นี่ เราผิดเอง เรายินดีชดใช้ความสูญเสียทั้งหมดของท่าน แต่เราไม่สมควรตาย…”

ความหมายของเขานั้นเรียบง่าย สิ่งที่พวกเขาทำทำให้เกิดข้อพิพาทเล็กน้อย การฆ่าหัวหน้าตระกูลเพราะเรื่องนี้ มันมากเกินไป!

ดังนั้นพวกเขาจึงเลือกที่จะประนีประนอม พวกเขาเชื่อว่าสิ่งที่พวกเขาทำจะไม่ทำให้ซูผิงโกรธถึงขนาดที่จะต้องฆ่าหัวหน้าตระกูลของพวกเขา!

ซูผิงเลิกคิ้วและเยาะเย้ยชายชรา “ ตอนนี้แกรู้แล้วว่าแกผิด ทำไมไม่ขอโทษตั้งแต่ตอนแรก ต้องให้เกือบตายก่อนถึงจะพูดว่าขอโทษได้ใช่ไหม? คำขอโทษของพวกแกจริงใจแค่ไหน? คงเสียใจที่ไม่สามารถเอาชนะฉันได้สินะ!”

ชายชราฝืนยิ้ม “ เราขอโทษจริงๆ…”

เขารู้ว่าซูผิงมีเหตุผล แต่ในโลกนี้ ใครจะรับฟังเหตุผล?

ซูผิงตอบอย่างเย็นชาใส่ชายชราคนนี้ เขาไม่ได้สอบสวนอะไรเพิ่มเติมในเรื่องนี้ โดยปกติเขาตระหนักดีว่าแม้ว่าชายชราคนนี้จะดูเหมือนเสียใจกับการกระทำของเขา แต่ตอนที่ซูผิงปลดปล่อยพลังทั้งหมดของเขา สิ่งที่รอเขาอยู่คือการตอบโต้อย่างรุนแรงของตาแก่นี่ ในโลกนี้ มันต้องคุยกันด้วยกำปั้น!

“ พาคนนั้นมาหาฉัน” ซูผิงพูด น้ำเสียงของเขาไร้ซึ่งอารมณ์

ชายชรามองซูผิงอย่างระมัดระวัง จากนั้นก็มองโจวเทียนหลินที่ยังคงโดนดาบกระดูกพาดคอ เขาไม่มีทางขยับได้เลย หากทำอะไรผิดพลาดเพียงนิดเดียว โครงกระดูกน้อยจะฟันโจวเทียนหลินทันที ตอนนี้หัวหน้าตระกูลโจวไม่สามารถควบคุมชีวิตของเขาได้ด้วยซ้ำ!

ชายชราละสายตาจากโจวเทียนหลิน พูดกับซูผิงว่า“ โปรดรอสักครู่ ผมจะพาเขามาหาท่านทันที”

เขาสั่งชายชราที่มาช่วยโจวเฟิงก่อนหน้านี้ “ ไปพาโจวจื่อมาที่นี่”

ชายชรามีสีหน้าลำบากใจ แต่เขารู้ว่าเขาไม่สามารถเปลี่ยนสถานการณ์ เขาพยักหน้าและพูดกับซูผิง

“ ผู้อาวุโส รอก่อน ผมจะไปเดี๋ยวนี้ครับ”

แม้ซูผิงจะดูหนุ่ม แต่หลังจากได้เห็นอสูรของเขาและพลังของเขา มันก็ไม่มีใครกล้าคุยกับเขาเหมือนเด็กอีกต่อไป พวกเขายังเชื่อว่าซูผิงน่าจะเป็นเฒ่าประหลาดที่ค้นพบวิธีพิเศษในการกลับมาเป็นเด็กอีกครั้ง! ซูผิงมองคน ๆ นั้น ดูไม่น่าจะเป็นไปได้ที่เขาจะไปขอความช่วยเหลือเพิ่มเติม

“ไป”

ชายชราถอนหายใจด้วยความโล่งอกหลังจากได้รับการอนุมัติจากซูผิง ชายชราบินไปโดยไม่รอช้า

ความเงียบเข้าครอบงำ แม้หลังจากที่ชายชราในชุดคลุมสีน้ำตาลจะบินออกไปเพื่อรับคน ๆนั้นมาแล้ว สิ่งที่เกิดขึ้นก็ทำให้นักรบและผู้สังเกตการณ์ทุกคนรู้สึกสับสน ในเวลาไม่ถึงสองนาทีชายชราในชุดคลุมสีน้ำตาลก็กลับมา คนที่มาพร้อมกับเขาคือชายวัยกลางคนสวมสูทราคาแพงและนาฬิกาของดีไซเนอร์ชื่อดังมูลค่าหลายล้าน รูปลักษณ์และการแต่งกายของเขาทำให้เขาดูมีอำนาจ

แน่นอนว่า ตอนนี้ชายวัยกลางคนที่ดูมีอำนาจคนนี้กลับเหมือนสุนัขที่กำลังจมน้ำเสียมากกว่า เขาตัวสั่นเป็นเจ้าเข้า

ชายวัยกลางคนดูเหมือนจะอยู่ในอาการตื่นตระหนก เขาจ้องชายหนุ่มที่ยืนอยู่บนหัวงู เขายังรู้สึกได้ถึงสายตาของงูตัวใหญ่นั่นและมันก็สามารถกลืนเขาด้วยปากขนาดใหญ่นั้นได้ตามต้องการ

ซูผิงจำได้ทันทีว่าคน ๆ นี้เป็นคนที่ทำข้อตกลงกับซุนฉิว

ซูผิงพยักหน้า ตระกูลโจวฉลาด พวกเขาตัดสินถูกในสถานการณ์นี้ที่ไม่ได้พยายามหลอกเขา

“นี่คือคนที่ทำให้ท่านขุ่นเคือง โปรดทำทุกอย่างที่ท่านเห็นว่าเหมาะสม” ชายชราที่กล่าวขอโทษซูผิงเป็นคนแรกเหลือบมองชายวัยกลางคนที่สวมชุดสูท จากนั้นก็หายใจเข้าลึก ก้มหัวให้ซูผิง

ซูผิงจ้องมองชายวัยกลางคนที่กลัวจนพูดไม่ออก แค่เหลือบมอง ซูผิงก็สามารถบอกได้ว่าคน ๆ นี้มีชีวิตที่สะดวกสบาย เพลิดเพลินไปกับสถานะที่สูงส่ง

ไม่ว่าสถานะของเขาจะสูงส่งเพียงใด เมื่อเทียบกับชีวิตของหัวหน้าตระกูล ชีวิตของชายวัยกลางคนคนนี้ไม่มีความหมายใดๆเลย

“มีคำสั่งเสียไหม?” ซูผิงถามชายวัยกลางคน

ชายวัยกลางคนในชุดสูทยังคงตัวสั่น เหงื่อเย็นไหลเปียกชุ่มไปทั้งตัว แต่เมื่อเขากำลังจะพูดอะไรบางอย่าง เขาก็สังเกตเห็นชายชราที่ขอโทษซูผิงเริ่มจ้องมองเขา

แววตานั้นตัดคำพูดของเขา ราวกับดาบแหลม

ชายวัยกลางคนนึกถึงภรรยาและลูก ๆ ของเขา…

“ ท่านครับ โปรดไว้ชีวิตผมด้วย ผมไม่ได้ตั้งใจ ได้โปรด…”

ซูผิงไม่ตอบสนองต่อการขอร้องของเขา ชายคนนั้นมีเวลาเกือบหนึ่งนาที แต่ซูผิงไม่ได้ยินอะไรที่เป็นประโยชน์ เขายกมือขึ้น

“ตาย”

อากาศแปรปรวน มือที่มองไม่เห็นจับชายวัยกลางคนไว้แน่น

ปัง! ทันใดนั้นร่างของชายวัยกลางคนนั่นก็ระเบิด การอ้อนวอนของเขาจบลงทันที

ใบหน้าของนักรบอสูรกิตติมศักดิ์ทั้งสามเปลี่ยนไปเล็กน้อย ตอนนี้พวกเขาไม่สงสัยอีกต่อไปว่าบุคคลที่ดูเหมือนเด็กวัยรุ่นคนนี้จะเป็นนักรบอสูรกิตติมศักดิ์จริงหรือไม่!

ไม่น่าแปลกใจที่ร้านค้าเล็ก ๆ กล้าต่อต้านตระกูลหลิว เพราะมีคนสนับสนุนนี่เอง!

พวกเขาเสียใจกับสิ่งที่ทำลงไป

หลังจากที่บีบชายวัยกลางคนจนตาย ซูผิงก็คลายมือ… แต่เขากลับขมวดคิ้วทันที ความเย็นชาที่ยังไม่สงบลงในดวงตาของเขารุนแรงขึ้น

“ เขาไม่ใช่คนที่วางแผนจริงๆ” แววตาของซูผิงกวาดมองนักรบอสูรกิตติมศักดิ์สามคนอย่างเย็นชา“ ส่งมอบผู้บงการตัวจริงและคนที่เกี่ยวข้องทั้งหมดมา!”

ซูผิงตระหนักว่าหลังฆ่าชายวัยกลางคนไปแล้ว ระบบกลับไม่แจ้งเตือนว่าภารกิจเสร็จสิ้น ภารกิจคือให้เขาตามหาผู้บงการตัวจริง แต่มันยังไม่สำเร็จ!

กล่าวคือชายวัยกลางคนคนนี้แค่รับคำสั่งมาจากคนอื่น

ผู้บงการตัวจริงยังมีชีวิตอยู่!

เมื่อได้ยินคำพูดของซูผิง สีหน้าของนักรบอสูรกิตติมศักดิ์ทั้งสามก็เปลี่ยนไป พวกเขาไม่คิดว่าเรื่องนี้จะยังไม่จบ และที่น่าประหลาดใจยิ่งกว่านั้นคือจู่ ๆซูผิงก็ระบุได้ว่าคน ๆ นี้ไม่ใช่คนบงการ เขารู้หรือไงว่าใครคือคนวางแผนที่แท้จริง? หรือเขาจงใจใส่ร้าย?

ครู่หนึ่งทั้งสามไม่มีใครพูดอะไร

เนื่องจากไม่มีคนตอบคำถามของเขา ซูผิงจึงเริ่มหงุดหงิด“คนที่วางแผนเรื่องนี้คือหัวหน้าตระกูลของพวกแกใช่ไหม? ถ้าเป็นเช่นนั้น ฉันจะฆ่าเขาซะ”

พวกเขาทั้งสามคนหน้าซีดด้วยความกลัวทันที “ ไม่!”

ชายชราที่กล่าวขอโทษรีบพูด “ ท่านครับ ผมจะบอก. มันไม่ใช่หัวหน้าตระกูลของเรา มันเป็นคนอื่น โปรดเชื่อใจเราและให้โอกาสเราอีกครั้ง!”

“ ฉันต้องการผู้บงการตัวจริงและทุกคนที่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ แกไปควานหาตัวมาให้ฉัน แล้วฉันจะถามพวกมันทีละคน ถ้าแกปล่อยให้ใครรอดไปแม้แต่คนเดียว คนต่อไปที่จะตายคือหัวหน้าตระกูลของแก แล้วก็จะถึงคราวของแก!” ซูผิงพูดอย่างเย็นชา

เขาไม่ได้บอก แต่สั่ง

นักรบอสูรกิตติมศักดิ์ทั้งสามหน้านิ่ง แต่พวกเขาก็พยักหน้าพร้อมกัน

โจวเทียนหลินเป็นคนที่แข็งแกร่งที่สุดในหมู่พวกเขา และแม้แต่เขาก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของซูผิง แม้ว่าพวกเขาจะลงมือพร้อมกัน แต่พวกเขาก็ไม่สามารถฆ่าซูผิงได้ นอกจากนี้ซูผิงยังกล้ามาคนเดียวและกระทำอุกอาจขนาดนี้ ใครจะบอกได้ว่าร้านโทรมๆนั่นไม่ได้ซ่อนสัตว์ประหลาดเช่นนี้เอาไว้อีก?

“ ไปเอามาให้หมด ฉันหมายถึงทุกคนที่มีส่วนร่วมในแผนการนี้!” ชายชราพูดกับชายชราชุดคลุมสีน้ำตาล

สีหน้าของชายชราชุดน้ำตาลบิดเบี้ยวจนน่าเกลียด เขายิ้มให้ซูผิง และรีบวิ่งไปค้นหาคน

สิบกว่านาทีผ่านไป

ในขณะที่ความอดทนของซูผิงกำลังจะหมดลง ชายชราชุดคลุมสีน้ำตาลก็กลับมา ครั้งนี้ด้วยพลังดวงดาวของเขา เขาได้แบกชายแปดคน และนำพวกเขาทั้งหมดมาหาซูผิง

“ พวกเขามาแล้ว” ชายชราชุดคลุมสีน้ำตาลรายงานต่อซูผิงด้วยความเคารพ“ ทุกคนที่เกี่ยวข้องอยู่ที่นี่แล้วครับ”

ซูผิงเงยหน้าขึ้นมอง พบว่ามีทั้งคนที่แต่งตัวหรูหรา และแต่งตัวปกติ แค่มองเพียงครั้งเดียว เขาสามารถบอกได้ว่าคนเหล่านั้นมีสถานะที่แตกต่างกันในตระกูล ซูผิงถามอีกครั้ง“ บอกฉันมาว่าใครอยู่เบื้องหลังแผนการนี่ พวกแกแต่ละคนมีส่วนร่วมในแผนการนี้ยังไงบ้าง? บอกความจริงมา”

ทั้งแปดคนตัวสั่น ดวงตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก บางคนยังรู้สึกสิ้นหวัง

คนที่อายุมากสุดอายุหกสิบกว่าๆ เขาหันไปหาชายชราที่เป็นนักรบอสูรกิตติมศักดิ์ ขอร้องด้วยสายตา แต่คำตอบที่เขาได้รับกลับเป็นสายตาเฉยเมย

ในไม่ช้า ภายใต้แรงกดดันของซูผิงและนักรบอสูรกิตติมศักดิ์ทั้งสามคน แปดคนนั่นก็เล่าเรื่องราวทั้งหมด ผู้บงการคือชายวัย 60 ปี ส่วนคนอื่น ๆ เป็นสมาชิกในครอบครัวของเขา บางคนเป็นญาติ บางคนเป็นหลาน บางคนช่วยส่งข้อมูล บางคนวางยาพิษจิ้งจอกสายรุ้ง ในขณะที่บางคนให้คำแนะนำและวางแผนให้แผนการสมบูรณ์ที่สุด หลังจากตอบคำถามทั้งหมดแล้ว ซูผิงก็ตบชายวัย 60 ปีด้วยความโกรธ ถึงกระนั้นระบบก็ไม่ได้บอกเขาว่าภารกิจเสร็จสิ้นแล้ว เมื่อเป็นเช่นนี้ซูผิงจึงขยายขนาดฝ่ามือทุบคนที่เหลือทั้งหมดเจ็ดคน

ทั้งเจ็ดตายพร้อมกัน เลือดไหลย้อมลานตระกูลโจว

ใครที่มันกล้าทำให้ร้านของเขาเสียชื่อ มันต้องชดใช้ด้วยเลือ