บทที่ 215
หมาป่าเพลิงมรกต
“อวู้ … !” เมื่อเห็นการปรากฏตัวของโครงกระดูกอย่างกะทันหัน สัตว์อสูรหมาป่าเพลิงมรกตมากกว่าสิบตัว พวกมันชะลอความเร็วลง เพราะพวกมันรู้สึกได้แล้วว่าลมหายใจทั้งหมดจากโครงกระดูกเหล่านั้น
พบได้ในสัตว์อสูรขั้นแปดเท่านั้น ซึ่งแม้จะมีเพียงสองร่างที่เป็นสัตว์อสูรขั้น 9 แต่บีบคั้นพวกมันเหลือเกิน
โครงกระดูกเหล่านี้มีทั้งหมด 46 โครงซึ่ง 44 อยู่ในถึงขั้น 8 และอีกสองโครงที่เหลืออยู่ในขั้น 9 แล้ว
นี่คือการเก็บเกี่ยวของ หลินเว่ยในรอบกว่าหนึ่งเดือน นับตั้งแต่เขาเข้าสู่หุบเขากู่เยว่ เขาเดินลึกเข้าไปในหุบเขากู่เยว่ สัตว์อสูรขั้นสูงตัวแรก ที่เขาพบไม่ใช่ขั้นเจ็ดหรือแปด แต่เป็น สัตว์อสูรขั้นเก้าทั้งสองตน มันคือ สัตว์อสูรเสือขาวหกปีกซึ่ง เพิ่งทะลวงเลื่อนระดับไปขั้น 9 ทั้งคู่ เห็นได้ชัดว่าพวกมันเป็นคู่ชีวิตกัน
ด้วยเหตุนี้ หลินเว่ยจึงต่อสู้อย่างหนัก เป็นครั้งแรกในรอบหลายปี โครงกระดูกเกือบพัน ถูกสังหารเรียบในการสนามรบ เกือบทั้งหมด ในที่สุด ก็สามารถสังหารสัตว์อสูรเสือขาวหกปีก โดยอาศัยความร่วมมือของผึ้งโลหิตขั้นที่แปดและเสี่ยวเฟย
หากเขาพบกับ สัตว์อสูรขั้น 9 อื่น ๆ หลินเว่ยคิดว่า อาจจะไม่ใช่เรื่องยาก แต่ใครจะคิดว่า เขาจะได้พบกับสัตว์อสูรเสือขาวหกปีก!
แม้ว่าสัตว์อสูรขั้นเก้าทั่วไป สามารถแยกตัวเป็นอิสระ และโบยบินบนท้องฟ้าได้ แต่ความเร็วของมัน ก็เทียบไม่ได้กับความเร็วบนพื้นดิน อย่างไรก็ตาม เสือขาวหกปีกนั้น มีความแตกต่างกัน มันอาศัยอยู่ได้ทั้งบนพื้นดิน และบนอากาศ หลังจากเลื่อนระดับเป็น
ขั้นที่เก้า พละกำลังความคล่องตัวของสัตว์อสูรขั้นเก้าของเสือขาวหกปีก ซึ่งแต่เดิมมีเพียงสี่ปีก แต่เพิ่มกลายเป็นหกปีก และความรวดเร็วนั้นเพิ่มขึ้นอีกครั้ง
อย่างไรก็ตามโครงกระดูกของหลินเว่ย ไม่สามารถบินได้ ดังนั้นพวกเขาจึงสามารถโจมตีในขณะที่พวกมันอยู่บนพื้นดิน จึงไม่สามารถต้านทานการโจมตีของเสือขาวหกปีกได้เลย ด้วยการโจมตีเต็มรูปแบบ โล่ป้องกันทั้งหมดที่เกิดจากสัตว์อสูรโครงกระดูก ก็พลันแตกสลาย
อย่างไรก็ตาม หลินเว่ยปล่อยเสี่ยวเฟยออกมาร่วมในการต่อสู้ หลินเว่ยกลัวว่าเสี่ยวเฟยจะถูกสังหารด้วยน้ำมือของเสือขาวทั้งหกปีก หากมีเพียงตัวเดียวก็ยังพอเปรียบเทียบได้ หลินเว่ยต้องการเสี่ยวเฟยเพื่อมาเป็นกำลังเสริม
ท้ายที่สุดเสี่ยวเฟยเป็นเพียงจุดสูงสุดขั้นที่แปด ในขณะที่ฝ่ายตรงข้ามเป็น สัตว์อสูรเก้าขั้นที่ทรงพลังสองตัว ยิ่งไปกว่านั้นพลังการต่อสู้ของเสือขาวหกปีก ไม่ด้อยไปกว่าเผ่ามังกร
หลังจากที่เสี่ยวเฟยออกมา ได้เผชิญหน้ากับเสือขาวทั้งหกปีกทั้งสองโดยตรง อย่างไรก็ตาม สถานการณ์ไม่ได้เป็นอย่างที่หลินเว่ยคิด เสี่ยวเฟยซึ่งเป็นจุดสูงสุดของขั้นที่แปด กำลังต่อสู้กับเสือขาวหกปีกสองตัวที่มีระดับเก้า
ไม่ใช่ว่าหลินเว่ยคิดไปเอง แต่เสี่ยวเฟยนั้นสูสีการต่อสู้กับทั้งสองตน
เมื่อเห็นว่าเสี่ยวเฟยสามารถหยุดเสือขาวหกปีกได้ หลินเว่ยจึงปล่อยผึ้งโลหิตอย่างรวดเร็ว และรอโอกาสที่จะโจมตี เสี่ยวไป๋ และ เสี่ยวหลง ไม่สามารถเข้าร่วมการต่อสู้ได้ เพราะบินไม่ได้
จนกระทั่งเสือขาวหกปีกหนึ่งในนั้นถูกโจมตี และได้รับบาดเจ็บจากผึ้งโลหิต และจากนั้นก็ถูกเสี่ยวเฟยและสัตว์ร้ายโครงกระดูกที่เหลือโจมตีมันอย่างรวดเร็ว แม้ว่ามันจะเป็นเพียงสัตว์อสูรโครงกระดูกขั้นเจ็ด
แต่ก็พลังการทำลายก็สูงมาก ในที่สุด เสี่ยวไป๋ที่เห็นโอกาส ก็เข้าจัดการด้วยกรงเล็บเพื่อปลิดชีวิตเสือขาวหกปีก
เมื่อเห็นว่า คู่ชีวิตของตนถูกสังหาร อีกตัวก็ตกอยู่ในความบ้าคลั่ง มันมุ่งมั่นที่จะสังหารเสี่ยวเฟย แต่กลับได้รับบาดเจ็บอย่างรุนแรง จากเข็มหางของผึ้งโลหิต ในที่สุดเขาก็ถูกพิษของเข็มหางและถูกเสี่ยวเฟยสังหารลงไป
ในการต่อสู้ครั้งนี้ สัตว์โครงกระดูกของหลินเว่ยได้รับความสูญเสียอย่างหนัก แม้แต่สัตว์อสูรโครงกระดูกเสือดาบสลายวายุขั้นที่แปด ก็ถูกเสือขาวหกปีกสังหาร และเสี่ยวเฟยก็ได้รับบาดเจ็บสาหัส
แต่การเก็บเกี่ยวก็มากเช่นกัน แม้ว่าพวกมันจะเป็นเพียงซากศพของสัตว์อสูรขั้น 9 ทั้งสองร่าง แต่ความแข็งแกร่งของ หลินเว่ยก็เพิ่มสูงขึ้น ไม่ว่าสัตว์อสูรโครงกระดูกจะมีจำนวนเท่าใด
พวกมันก็ไม่มีประโยชน์เท่ากับ สัตว์อสูรโครงกระดูกขั้น 9 ยิ่งไปกว่านั้นพวกมันยังเป็นสัตว์โครงกระดูกที่บินได้รวดเร็วทั้งสองตัว
ในเวลานั้น หลินเว่ยใช้ทักษะคืนชีพโครงกระดูก จากนั้นค้นหา สัตว์อสูรขั้น 8 หรือสูงกว่านั้น ขั้นแรกเขาใช้โครงกระดูกขั้นเจ็ดสุดท้ายจนหมด จากนั้นก็สร้างกองทัพโครงกระดูกที่อยู่เหนือระดับขั้นแปดขึ้นไป
ถึงตอนนี้ มันจะมีขนาดเล็ก แม้จำนวนจะมีไม่มาก แต่พลังรบก็เพิ่มขึ้นเป็นพันเท่า แน่นอนว่าสัตว์โครงกระดูกขั้นเก้าทั้งสองตัวเป็นกำลังหลัก
เนื่องจากพวกมันบินได้ จึงอยู่เหนือขั้นที่เก้า หลังจากเลื่อนระดับเป็นขั้นเก้า ความเร็วในการบินจะเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า อย่างไรก็ตามสัตว์อสูรธรรมดา ก็สามารถเอาชนะได้ แต่เป็นไปได้อย่างยืดเยื้อ
การโจมตี เป็นการป้องกันที่ดีที่สุด แต่ไม่ใช่แผนระยะยาว สัตว์อสูรแรดสามเส้ามากกว่า 30 ตัวมีชื่อเสียง ในด้านผิวหนังหยาบกร้านและคงทน หนังเหนียว พวกมันไม่ได้ถูกตามล่าเพียงสัตว์อสูรหมาป่าเพลิงมรกตเหล่านั้น
ทางด้านสัตว์อสูรหมาป่าเพลิงมรกตมากกว่าหนึ่งโหล ต่างชะงักและหยุดความเร็วของตนเองลงทันที แต่ระยะห่างระหว่างทั้งสองฝ่ายนั้นใกล้มาก ภายใต้การนำของโครงกระดูกขั้นที่เก้าทั้งสอง โครงกระดูกหลายสิบตัววิ่งตรงข้ามพวกเขา
โดยตรงและพวกเขาทั้งหมดถูกสังหารด้วยผึ้งโลหิต สัตว์อสูรหมาป่าเพลิงมรกตทุกตัว จะถูกโจมตีโดยโครงกระดูกหลายครั้งโดย เฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเผชิญหน้ากับสัตว์ประหลาดโครงกระดูกขั้นที่เก้า
พวกมันไม่สามารถทนได้แม้แต่ครั้งเดียว
สัตว์อสูรหมาป่าเพลิงมรกต การป้องกันโดยทั่วไปส่วนใหญ่ อาศัยความคล่องตัว และการทำงานเป็นกลุ่มและใช้ความได้เปรียบในด้านจำนวน
สัตว์อสูรขั้นสูงเองมีภูมิปัญญาเช่นเดียวกับมนุษย์ เมื่อพวกมันเห็นสหายถูกสังหารทันที สัตว์อสูรหมาป่าเพลิงมรกตที่เหลืออีก 100 ตัว รวมตัวกันอย่างรวดเร็ว และวิ่งไปที่สัตว์ร้ายโครงกระดูก
ภายใต้การนำของสัตว์อสูรหมาป่าเพลิงมรกตที่ขั้นสูงสุดของขั้นที่แปด ในขณะเดียวกัน ยังมีสัตว์อสูรหมาป่าเพลิงมรกตอีกหลายสิบตัว ที่ไม่สามารถเคลื่อนไหวได้
เมื่อเห็นเช่นนี้ดวงตาของหลินเว่ยก็สว่างขึ้น และปล่อยให้ เสี่ยวไป๋ ออกมา และโจมตี สำหรับสัตว์อสูรหมาป่าเพลิงมรกตที่ไม่สามารถขยับได้ ยกเว้นผึ้งโลหิต มีเพียงเสี่ยวไป๋ เท่านั้นที่เหมาะกับงานนี้ อย่างไรก็ตาม ผึ้งโลหิตได้กระจัดกระจาย ตามคำสั่งของหลินเว่ย
เพื่อมองหาเป้าหมาย ตอนนี้มีเพียงเสี่ยวไป๋
เสี่ยวไป๋ มีขนาดเล็ก แต่ฟันและกรงเล็บของมันคมมาก และความเร็วนั้นน่ากลัว แม้แต่เสือขาวหกปีกขั้นเก้า ก็ไม่สามารถทำอะไรได้ เสี่ยวไป๋ถือว่าเป็นมือสังหารที่ดี
เสี่ยวไป๋ปรากฏตัวขึ้นรอบ ๆ สัตว์อสูรหมาป่าเพลิงมรกตที่ไม่สามารถเคลื่อนไหวได้ แม้ว่าสัตว์อสูรหมาป่าเพลิงมรกตจะพยายามอย่างเต็มที่ที่จะต้านทาน แต่พวกมันทั้งหมดก็ตายลงภายใต้กรงเล็บของเสี่ยวไป๋ เนื่องจากได้รับบาดเจ็บหนัก
พวกมันทั้งหมดถูกสังหารจนสิ้น
จนถึงเวลานี้ สัตว์อสูรหมาป่าเพลิงมรกตมากกว่า 100 ตัว ถูกสังหารมากกว่าสิบตัว และบาดเจ็บมากกว่าครึ่ง โดยฝีมือของสัตว์โครงกระดูก
สัตว์อสูรหมาป่าเพลิงมรกตที่รู้วิธีที่จะร่วมมือกันต่อสู้ แต่หลินเว่ยไม่โง่เขลา สัตว์โครงกระดูกที่เขาสั่งนั้น ได้ผ่านการขบคิดมาอย่างรอบคอบ
“อวู้ … !”
“อวู้ … !”
“ ……” ในเวลาเพียงไม่กี่นาที สัตว์อสูรหมาป่าเพลิงมรกตก็ล้มลงไปมากกว่าครึ่ง และสัตว์อสูรหมาป่าเพลิงมรกตที่เหลืออยู่ เมื่อเห็นสถานการณ์ไม่สู้ดีก็ส่งเสียงคำรามทีละตัว
“ไม่! นายท่าน! พวกมันกำลังเรียกสหายในฝูงมาที่นี่ สีหน้าของจูต้าชางเปลี่ยนไป เขาก็อุทานอย่างรีบร้อนไปหาหลินเว่ย
“ฮึ่ม! สายเกินไปที่จะขอความช่วยเหลือ หลินเว่ยรู้โดยธรรมชาติว่า สัตว์อสูรหมาป่าเพลิงมรกตเหล่านี้กำลังเรียกหาสหาย เขาก็ตะคอกอย่างเย็นชา และดูแคลนพวกมัน
