ตอนที่ 271 :คิวยาว
เช้าตรู่วันต่อมา
ด้านหน้าสถานีขนส่งผู้โดยสารมีผู้คนมาต่อแถวเข้าคิวยาว ทั้งชาย หญิง คนแก่และเด็ก พวกเขาแต่ละคนหากไม่ถือหนังสือพิมพ์ก็ถือใบปลิวอยู่ในมือ
ใช่แล้ว พวกเขามาที่นี่เพื่อรับเมล็ดแตงปรุงรสฟรี
ไม่ว่ายุคสมัยไหน ผู้คนก็จะกระตือรือร้นในการรับของฟรีเสมอ
เพราะถึงอย่างไรมันก็ฟรี หากไม่เอาก็เสียของน่ะสิ
ตอนใกล้ 8.00 น. เซี่ยงเฉียนจิ้นขับรถบรรทุกคันเล็กมาส่งใบปลิวให้ที่หน้าร้าน
เมื่อเห็นคนเข้าคิวจำนวนมากขนาดนี้ เซี่ยงเฉียนจิ้นรู้สึกทึ่งมาก สมแล้วที่เป็นน้องเจียง คนอะไรมีหัวทางธุรกิจที่ยอดเยี่ยมมาก ต่อให้ขายแค่เมล็ดแตงโม เขาก็สามารถทำให้กิจการขายดิบขายดีเป็นเทน้ำเทท่าได้
ทันทีที่เขาจอดรถ เขาก็เห็นความโกลาหลท่ามกลางผู้คนที่รอเข้าแถว
“มาแล้ว มาแล้ว คนของร้านขายเมล็ดแตงโม 5 รสมาแล้ว”
“หลังจากที่รอมาตั้งนาน ในที่สุดพวกเขาก็มาถึงแล้ว”
“ฉันอยากลองชิมเมล็ดแตงโม 5 รสจะแย่แล้ว”
“……”
เซี่ยงเฉียนจิ้นรีบพูดอย่างรวดเร็วว่า “ผมไม่ใช่คนที่มาแจกเมล็ดแตงโม 5 รส ผมแค่มาส่งใบปลิว”
บรรดาผู้ที่เข้าแถวต่างผิดหวัง เสียงของพวกเขาจึงค่อย ๆ เงียบลง
ไม่นานหลังจากนั้น เจียงเสี่ยวชิงก็มาถึงพร้อมกับพนักงานแจกใบปลิว เมื่อเธอเห็นผู้คนจำนวนมากเข้าแถวต่อคิวอยู่น้าร้าน ใบหน้าสวยของเธอก็คลี่ยิ้มออกมา
ดูเหมือนว่าการแจกใบปลิวเมื่อวานจะได้ผลดี
เจียงเสี่ยวเหลย เจียงเสี่ยวหยู หลี่ลี่ และคนอื่นต่างดูตื่นเต้นและรู้สึกถึงความสำเร็จ
ในแถวหน้าร้าน มีคนเห็นพนักงานแจกใบปลิวเมื่อวานก็พลันมีสีหน้าตื่นเต้นขึ้นมาทันที “คราวนี้ไม่ผิดแน่ นั่นมันคนที่มาแจกใบปลิวเมื่อวาน”
มีคนถามว่า “พวกเธอมาแจกเมล็ดแตงโม 5 รสใช่ไหม ? ”
เจียงเสี่ยวชิงกล่าวอย่างรวดเร็วว่า “เรามีหน้าที่แจกใบปลิว ส่วนเรื่องรับเมล็ดแตงโม อีกเดี๋ยวจะมีคนมาแจกให้พวกคุณโดยเฉพาะ”
คนถามรู้สึกผิดหวังอีกครั้ง
เฮ้อ……ไม่ใช่อีกแล้ว ยังไม่มาอีกหรือ !
เขาถามต่ออย่างไม่ยอมว่า “แล้วพวกเธอจะเริ่มแจกเมล็ดแตงโมตอนไหน ? ”
ในเวลานี้ มีคนถามเช่นกัน “เราต้องรออีกนานแค่ไหน ? ”
เจียงเสี่ยวชิงเห็นเช่นนี้จึงอธิบายให้พวกเขาฟัง “เราจะเริ่มแจกเมล็ดแตงโม 5 รสตั้งแต่ตอน 09.00 น. ทุกคนมาเร็วไปหน่อย อดทนรอสักครู่นะ”
ในใบปลิวระบุไว้ว่าเริ่มแจกตอน 9.00 น. จริง ๆ หลายคนจึงไม่เถียงหรือพูดอะไรต่อ
เจียงเสี่ยวชิงขอบคุณพวกเขาอีกครั้งแล้วถึงได้เดินไปทักทายเซี่ยงเฉียนจิ้น
“พี่เซี่ยง ทำให้คุณรอนานแล้ว”
เซี่ยงเฉียนจิ้นโบกมือปัด “ไม่เป็นไร ฉันก็เพิ่งมาถึงเหมือนกัน”
เจียงเสี่ยวชิงบอกให้พวกหวังเจี้ยนไปขนย้ายใบปลิวลงจากรถ รอบนี้ใบปลิวมีจำนวน 500,000 ใบ ซึ่งมีมากถึง 100 ห่อ พวกเขาใช้เวลายกเข้าร้านนานถึง 10 กว่านาทีกว่าจะเสร็จ
เซี่ยงเฉียนจิ้นกลับไปแล้ว เจียงเสี่ยวชิงถึงได้แจกงานให้ทุกคน
อย่างไรก็ตาม เมื่อวานมีคนแจกใบปลิว 25 คน แต่วันนี้มีเพียง 18 คนเท่านั้น
เย่กวงโต้วไม่ได้มาช่วย ส่วนหลี่ลี่ หลี่เจีย หวังฉิน หวังเจี้ยน รวมถึงคังเวยและซ่งซิงต่างก็ประจำอยู่ที่ร้าน
“ทุกคนเห็นแล้วว่าเช้านี้มีคนมาเข้าคิวกันเยอะมาก แสดงให้เห็นว่าการแจกใบปลิวของเราเมื่อวานนี้ทำได้ดีมาก”
“วันนี้เหมือนกับเมื่อวาน ทีมที่ 1-5 ยังคงไปแจกใบปลิวแบบกวาดถนน”
เจียงเสี่ยวเหลยกล่าวว่า “พี่ เมื่อวานผมแจก 5,000 ใบ ผมคิดว่าถ้าผมแจกแบบกวาดถนน ผมน่าจะแจกได้เยอะหน่อย”
“ฉันคิดว่าตัวเองสามารถนำไปแจกได้เยอะกว่าเมื่อวานเหมือนกัน”
“ฉันเองก็ไม่มีปัญหา”
“ฉันก็ไม่มีปัญหาเหมือนกัน”
เมื่อวานคนที่นำใบปลิว 3,000 ใบไปแจกแบบกวาดถนนแจกเสร็จเร็ว ดังนั้นพวกเขาจึงอยากขอใบปลิวเพิ่ม
แต่ก็มีหลายคนพูดว่า “ของฉันยังเหลืออีกร้อยกว่าใบ คิดว่าแจกวันละ 3,000 ใบก็น่าจะพอแล้ว”
เจียงเสี่ยวเหลยพูดว่า “ถึงอย่างไรตอนนี้ใบปลิวก็มีมากถึง 500,000 ใบ เราแจกในแต่ละวันเยอะหน่อย จะได้แจกหมดไว ๆ ไง ! ”
พนักงานพาร์ทไทม์ไม่กี่คนยังคงนิ่งเงียบ
เพราะค่าจ้างแจกใบปลิวได้วันละแค่ 2 หยวนเท่านั้น แถมยังต้องดูแลเรื่องอาหารการกินของตนเองอีกด้วย
หากแจกวันละ 5,000 ใบ แจกแค่ 6 วันก็คงแจกหมดแล้ว แต่ถ้าแจกวันละ 3,000 ใบ ต้องใช้เวลาตั้ง 10 วันถึงแจกเสร็จ
ใช้จำนวนวันมาก เงินก็ได้มากตามไปด้วย
เจียงเสี่ยวชิงสังเกตเห็นสีหน้าของคนกลุ่มนี้ เธอคิดแล้วจึงพูดว่า “คนที่แจกใบปลิววันละ 5,000 ใบจะได้ค่าจ้างวันละ 4 หยวน ส่วนคนที่แจกวันละ 3,000 ใบจะได้ค่าจ้างวันละ 2 หยวนเหมือนเดิม”
ต้นทุนการจ้างแจกต่างกันแค่ไม่กี่สิบหยวน แต่ประสิทธิภาพดีกว่ามาก
แม้ว่าเธอจะไม่ได้ขออนุญาตเจียงเสี่ยวไป๋ แต่เธอก็กล้าตัดสินใจที่จะทำแบบนี้
เมื่อทุกคนได้ยินว่าค่าจ้างเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว พวกเขาจะพูดอะไรได้อีกนอกจากตอบตกลงอย่างรวดเร็ว
“เสี่ยวหยู วันนี้ไม่ต้องออกไปแจกใบปลิวแล้ว คอยอยู่ช่วยงานที่ร้านเถอะ ! ” เจียงเสี่ยวชิงกล่าว
“ไม่ ฉันจะออกไปแจกใบปลิวด้วย”
“วันนี้พี่ลี่ลี่ไม่ได้ออกไปด้วย ไม่มีใครพาเธอไป”
“ไม่ต้องให้ใครพาไปหรอก ฉันทำเองได้ ! ”
เจียงเสี่ยวชิงจะวางใจให้น้องสาวคนเล็กไปแจกใบปลิวตามลำพังได้อย่างไร สุดท้ายเธอจึงต้องพาเจียงเสี่ยวหยูไปด้วย
ไม่นาน ทุกคนก็เก็บใบปลิวเข้ากระเป๋าของตัวเองและออกเดินทาง
หลี่ลี่และคนอื่นรวมหกคนประจำการอยู่ที่ร้าน
กระทั่งช่วงใกล้เวลา 9.00 น. เจียงเสี่ยวเฟิงมาถึงร้านก่อน ตามมาด้วยเจียงเสี่ยวไป๋
“พี่ ! ”
เจียงเสี่ยวเฟิงทักทาย
เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้ารับ
ทั้งสองคนต่างไม่มีใครพูดถึงเรื่องเมื่อคืน
อย่างไรก็ตาม เจียงเสี่ยวไป๋รู้ดีว่าปมนี้ยังไม่คลาย เขาตั้งใจว่าจะรอจนกว่าวันที่วุ่นวายเหล่านี้จะหมดลงก่อนแล้วค่อยหาเวลาพูดคุยกับเจียงเสี่ยวเฟิง
เพราะความขัดแย้งเกิดขึ้นแล้ว การไม่พูดถึงไม่ได้หมายความว่ามันคลี่คลายแล้ว
ก็เหมือนการกวาดขยะในห้องไปไว้ใต้เตียง แม้จะมองไม่เห็นขยะ แต่ขยะยังคงอยู่ และไม่นานมันก็จะส่งกลิ่นเหม็นไปทั่ว
หลังจากทักทายกันเล็กน้อย เจียงเสี่ยวไป๋ก็เริ่มแจกจ่ายงาน
หน้าต่างใสขนาดยาว 4 เมตรถูกแบ่งออกเป็น 6 จุด เจียงเสี่ยวเฟิง หวังเจี้ยน หวังฉินและคังเวยรับผิดชอบเก็บใบปลิวคืนและแจกเมล็ดแตงโม 5 รสฟรีให้กับลูกค้า หลี่ลี่และหลี่เจียรับผิดชอบขายเมล็ดแตงโม ส่วนซ่งซิงรับผิดชอบคอยเติมของ
หลังจากเปิดกล่องเมล็ดแตงโม 5 รสแล้ว กลิ่นหอมฉุนก็อบอวลไปทั่วทั้งร้านที่มีพื้นที่เพียงประมาณ 30 ตารางเมตรเท่านั้น
ครั้งนี้ เมล็ดแตงโม 5 รสที่จัดส่งมาจากโรงงานผลิตเมล็ดแตงโมจินเคอมี 2 ขนาด เป็นขนาด 100 กรัมสำหรับแจกฟรีและขนาด 500 กรัมสำหรับขายหน้าร้าน
บรรจุภัณฑ์ผลิตที่โรงงานฟิล์มพลาสติกชิงโจวเป็นถุงพลาสติกใส ด้านบนมีตัวอักษรสีแดงประทับตราไว้ว่า “เมล็ดแตงโมจินเคอ” ส่วนที่อยู่โรงงานและหมายเลขโทรศัพท์ถูกระบุไว้ที่ล่างถุงด้านหลัง
ในยุคสมัยนี้ไม่สามารถคาดหวังเรื่องการออกแบบบรรจุภัณฑ์ได้ เพราะเน้นใช้งานจริงเท่านั้น
หลังจากแจกงานเสร็จแล้ว เจียงเสี่ยวเฟิงก็เปิดหน้าต่างร้าน
“เถ้าแก่ ในที่สุดก็เปิดแล้ว ! ”
“เร็ว เร็ว เร็ว ฉันรอคิวตั้งแต่เช้าแล้ว”
“เถ้าแก่ พวกคุณขายเมล็ดแตงโมไม่ใช่หรือ ? ทำไมร้านถึงชื่อว่าโยวผิ่นล่ะ ? ”
“เถ้าแก่……”
“……”
จู่ ๆ ก็มีคนยิงคำถามใส่มากมายขนาดนี้ เจียงเสี่ยวเฟิงหน้าแดง ไม่กล้าพูดอะไรสักคำ
เจียงเสี่ยวไป๋เห็นแบบนั้น เขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากก้าวไปข้างหน้า
“ให้ทุกท่านรอนานแล้ว ผมในนามของตัวแทนร้านโยวผิ่นและโรงงานเมล็ดแตงโมจินเคอยินดีต้อนรับทุกท่าน ขอให้ทุกท่านเข้าแถว แล้วนำใบปลิวหรือโฆษณาจากหนังสือพิมพ์มาแลกรับเมล็ดแตงโม 5 รสฟรี 1 ถุง”
พูดจบ เขาก็พูดเสียงดังว่า: “หากทุกท่านกินแล้วคิดว่าอร่อย ทุกท่านสามารถซื้อได้ที่ร้านนี้”
มีคนถามโพล่งขึ้นมาว่า “เถ้าแก่ ราคาชั่งละเท่าไร ? ”
เจียงเสี่ยวไป๋ตอบ: “ร้านของเราขายเมล็ดแตงโม 5 รสเป็นถุง ถุงละ 500 กรัม ราคาถุงละ 3 เหมา”
ห๊ะ !
คนที่ต่อแถวอยู่ด้านหน้าต่างตกตะลึง ตอนนี้ราคาเมล็ดแตงโมดิบอยู่ที่กิโลกรัมละ 2 เหมา แต่เมล็ดแตงโม 5 รสราคาถุงละ 3 เหมา นั่นหมายความว่าตกกิโลกรัมละ 6 เหมาเลยนะ
แพงเกินไป !
หลายคนกำลังคิดว่าพวกเขาได้ของฟรีไปแล้วจะไม่ยอมซื้อกินอย่างแน่นอน
