บทที่ 291 มือสังหารในเงามืด
บทที่ 291 มือสังหารในเงามืด
พายุฝนโปรยปรายลงมาอย่างหนักพร้อมกับสายฟ้าแลบและเสียงฟ้าร้องดังกึกก้อง ฟ้าดินทั้งมวลตกลงในบรรยากาศที่รุนแรงและน่าสะพรึงกลัว
เฉินซีตื่นขึ้นจากการทำสมาธิ และหัวใจของเขาก็สงบอย่างสมบูรณ์ในขณะที่เขาฟังเสียงฝนที่เหมือนเสียงกลองและเสียงฟ้าร้องดังกึกก้องนอกหน้าต่างห้อง ตั้งแต่วินาทีที่เขาตัดสินใจต่อสู้กับตระกูลซือคง หัวใจเต๋าของเขาก็บริสุทธิ์ ไร้ที่ติ และแข็งแกร่งราวกับเหล็ก ไม่มีความกลัวหรือความคิดที่จะหลบหนี และเขามีเพียงความเชื่อมั่นอันแรงกล้าที่จะมุ่งไปข้างหน้าและเจตจำนงที่แข็งแกร่งดั่งเหล็กกล้า
“นายท่าน นายท่านตื่นแล้วหรือขอรับ” มู่ขุยยืนขึ้นจากพื้นและลังเลที่จะพูดเล็กน้อย
“เป็นอะไร? มีอะไรหรือเปล่า?” เฉินซีรู้สึกมึนงงและถาม
มู่ขุยเกาหัวและพูดว่า “ข้ารู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติเล็กน้อยในช่วงสองสามวันที่ผ่านมา แขกในโรงเตี๊ยมแห่งนี้มีจำนวนน้อยลงทุกวัน แม้แต่พนักงานต้อนรับและคนรับใช้ก็หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย มันแปลกเกินไปขอรับ”
“มันผิดปกตินิดหน่อยจริง ๆ” เฉินซีดูเหมือนจะตกอยู่ในห้วงความคิด และขณะที่เขาพูด จิตสัมผัสเทพของเขาก็ขยายออกไปปกคลุมโรงเตี๊ยมทั้งหมดภายในทันที
มู่ขุยยังคงต้องการที่จะพูดอะไรบางอย่าง แต่จู่ ๆ ก็เห็นเฉินซีทำท่าทำทางมาทางเขา และมันทำให้เขารู้สึกหนาวเย็นไปทั้งใจ
“มีคนแอบเข้ามาสามคน เราจะรอดูว่าจะเกิดอะไรขึ้น ดังนั้นอย่าใจร้อนทำอะไรพวกเขา” เสียงของเฉินซีค่อนข้างระมัดระวัง
มู่ขุยพยักหน้าขณะที่ร่องรอยของจิตสังหารพุ่งขึ้นในดวงตาสีเขียวหยกและแวววาวของเขา
ตอนนี้ดึกแล้วและนอกจากห้องนี้แล้ว ทั้งโรงเตี๊ยมก็มืดสนิท ดังนั้นเมื่อเฉินซีบดขยี้หินแสงจันทร์ทั้งหมดภายในห้องอย่างเงียบ ๆ ทั้งโรงเตี๊ยมก็ตกอยู่ในความมืดสนิท ในขณะเดียวกันชายหนุ่มกับมู่ขุยก็ได้หลบซ่อนตัวที่มุมห้องอย่างรวดเร็ว และเป็นการซ่อนที่ไร้ร่องรอยโดยสิ้นเชิง
ณ ทางเข้าของโรงเตี๊ยมวิหคทะยาน
“เอ๊ะ เหยื่อตัวน้อยของเราสังเกตเห็นเราแล้ว” ชายชุดดำพูดด้วยน้ำเสียงเศร้าหมองและไม่แยแส ไฟในห้องบนชั้นสองดับทันทีที่พวกเขาเข้ามา และสิ่งนี้บ่งชี้ว่าเป้าหมายน่าจะสังเกตเห็นพวกเขาแล้ว
“มันไม่สำคัญว่าเราจะถูกพบหรือไม่ ผลลัพธ์ก็จะยังเหมือนเดิมอยู่ดี” ชายวัยกลางคนซึ่งมีใบหน้าเต็มไปด้วยรอยแผลเป็นที่อยู่ใกล้เคียงพูดอย่างเฉยเมยด้วยสีหน้าอำมหิต
“โอ้ ข้าสงสัยว่าหน้าตาของเหยื่อตัวน้อยคนนี้จะหล่อหรือไม่? ข้าไม่ได้บำรุงพลังหยินของข้าด้วยพลังหยางมานานแล้ว และมันทำให้ข้ารู้สึกหิวจนเกินทน” ผู้พูดคือผู้หญิงที่มีเสน่ห์เย้ายวนและมีเรือนร่างที่ยั่วยวน เสื้อผ้ารัดรูปสีดำของนางถูกเปิดออกบางส่วน ทำให้ส่วนหนึ่งของหน้าอกกลมกลึงดูนูนขึ้นมา รูปร่างของนางสูงตระหง่าน ผิวพรรณขาวราวกับหิมะ เนียนนุ่ม และน่าหลงใหลอย่างยิ่ง
ชายวัยกลางคนที่มีแผลเป็นได้เหลือบมองหน้าอกที่เย้ายวนอย่างดุร้ายของหญิงสาวคนนั้น แล้วก็หัวเราะอย่างมีเลศนัย “ซิวซานเหนียง หากไม่ใช่เพราะวิชาอสรพิษล่อลวงที่เจ้าบ่มเพาะนั้นเกินทนเกินไป ข้าคงสยบสตรีเช่นเจ้าไปนานแล้ว”
“เหอะ! เจ้าโรคจิตสติบิดเบี้ยว เจ้าทำลายสาวพรหมจรรย์ไปกี่คนแล้ว? ข้าเกลียดพวกเดนมนุษย์อย่างเจ้าที่สุด” ซิวซานเหนียงจ้องมองเขาด้วยความเกลียดชัง
“อย่าพูดอย่างไร้หัวใจสิ มันก็เหมือนกับมีหนุ่มหล่อมากมายที่ยอมตายอยู่ใต้หว่างขาของเจ้าด้วยไม่ใช่หรือไร? เราทั้งคู่ต่างก็เป็นนกที่มีขนแบบเดียวกัน เจ้าว่าอย่างนั้นไหม?” ชายวัยกลางคนที่มีแผลเป็นบนใบหน้าหัวเราะด้วยท่าทางอำมหิต และใบหน้าที่ปกคลุมไปด้วยรอยแผลเป็นของเขาก็บิดเบี้ยวเหมือนไส้เดือน ทำให้เขาดูน่ากลัวอย่างยิ่ง
ซิวซานเหนียงพ่นลมอย่างเย็นชาและพูดด้วยท่าทางดูถูกเหยียดหยาม “ฮึ่ม! ตามที่ข้ารู้ ไอ้ตรงนั้นของเจ้าได้พิการไปนานแล้ว คนพิการอย่างเจ้าจะเทียบกับข้าได้อย่างไร?”
“เจ้ากำลังหาที่ตาย!” รอยแผลเป็นบนใบหน้าของชายวัยกลางคนเปลี่ยนเป็นลางร้ายในทันที และดูเหมือนว่าแผลเป็นในหัวใจของเขาได้ถูกดึงเปิดออก
“ถ้าพวกเจ้าสองคนอยากจะเถียงกัน ก็กลับบ้านไปเถอะ หากเราไม่สามารถทำภารกิจให้สำเร็จ นายน้อยใหญ่ก็จะลงโทษพวกเรา และพวกเราจะมิมีใครสามารถแบกรับผลที่ตามมาได้” ในขณะเดียวกันนั้นเอง ชายชุดดำก็พูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา “ไปได้แล้ว ยุติการต่อสู้ให้เร็วที่สุด”
หัวใจของพวกเขาจดจ่อทันทีขณะที่พวกเขาหยุดพูดพร้อมกัน และเห็นได้ชัดว่าพวกเขารู้สึกกลัวชายชุดดำอยู่บ้าง
ฟิ้ว!
พวกเขาทั้งสามคนเคลื่อนที่เป็นรูปแบบสามเหลี่ยม ขณะที่พุ่งขึ้นไปบนชั้นสองราวกับผีที่ไม่ส่งเสียงแม้แต่น้อย
…
ตึก! ตึก! ตึก!
เสียงฝีเท้าที่รวดเร็วดังขึ้น ทำให้ย่าชิงที่จ้องมองม่านฝนที่นอกหน้าต่างอย่างว่างเปล่ารู้สึกตัว จากนั้นนางก็หันกลับมาและขมวดคิ้วขณะที่นางมองไปยังผู้ใต้บังคับบัญชาที่มีความสามารถที่สุดของนางและพูดว่า “ซินฮวน ข้าไม่ได้สั่งเจ้าว่าอย่ารบกวนข้ารึ?”
ซินฮวนมีรูปร่างหน้าตาธรรมดาและท่าทางแข็งกระด้าง และเมื่อเขาได้ยินคำตำหนิของย่าชิง เขาก็แค่เดินไปข้างหน้าและยื่นแผ่นกระดาษให้ “คุณหนู กรุณาดูข้อมูลนี้ให้จบก่อนขอรับ”
ย่าชิงตกตะลึง ก่อนที่สีหน้าของนางจะแปรเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึม ซินฮวนเป็นผู้บ่มเพาะที่ท่านหญิงสุ่ยฮวาส่งมาเพื่อคุ้มครองนางและมีความแข็งแกร่งที่ไม่อาจหยั่งรู้ได้ แม้ว่าเขาจะเป็นคนพูดน้อย แต่เขาก็ทำงานอย่างพิถีพิถัน ดังนั้นในเมื่อเขาปรากฏตัวอย่างกะทันหันเช่นนี้ แสดงว่าจะต้องมีเรื่องใหญ่เกิดขึ้นอย่างแน่นอน
ข้อมูลนั้นเรียบง่ายมาก มันอธิบายข้อมูลซึ่งแม่นยำและรวบรัดของคนสามคนเท่านั้น
หนิงอี้ มีฐานการบ่มเพาะอยู่ในระดับขอบเขตแกนทองคำหยินหยางขั้นสมบูรณ์ มีอุปนิสัยที่โหดเหี้ยมและไร้ความปรานี และเชี่ยวชาญในการลอบโจมตีและการลอบสังหาร เขาเป็นหัวหน้าทหารเงาของตระกูลซือคง อาวุธของเขาคือดาบพิภพมารระดับปฐพีขั้นสุดยอด และเขาได้เข้าใจวิชากระบวนยุทธ์ระดับเต๋าอย่างทักษะดาบพิภพมารสังหารหยิน
หลัวกุ้ย มีฐานการบ่มเพาะอยู่ในขอบเขตแกนทองคำหยินหยางขั้นต้น มีนิสัยที่บิดเบี้ยวและอำมหิต เขาเป็นหนึ่งในแม่ทัพที่มีความสามารถภายใต้บัญชาของหนิงอี้ และเข้าใจพลังอิทธิฤทธิ์ร่างแปลงสวรรค์และวิชาแปลงซากศพ
ส่วนซิวซานเหนียงมีฐานการบ่มเพาะอยู่ในขอบเขตแกนทองคำหยินหยางขั้นสูง นางงดงามและร้ายกาจ มีจิตใจดุจแมงป่องพิษ นางเป็นหนึ่งในแม่ทัพที่มีความสามารถภายใต้บัญชาของหนิงอี้เช่นเดียวกัน อาวุธของนางคือพัดขนนกโลหิตครามระดับปฐพีขั้นสุดยอด และนางมีวิชาในการร่ายมนตร์สะกดจิตและโจมตีวิญญาณ
“สามคนนี้เป็นนักฆ่าที่ตระกูลซือคงส่งเสริมอย่างลับ ๆ ครั้งนี้พวกเขาคงถูกตระกูลซือคงส่งไปยังโรงเตี๊ยมวิหคทะยานก็เพื่อลอบสังหารเฉินซี ตอนนี้พวกเขาเริ่มดำเนินการแล้ว” ซินฮวนพูดอย่างไม่ติดขัด และน้ำเสียงที่สงบของเขาการกระเพื่อมของอารมณ์เลยแม้แต่น้อย
‘สังหารเฉินซี?’ ดวงตาของย่าชิงหรี่ลงขณะที่นางพูดด้วยความโกรธ “ทำไมเจ้าไม่บอกข้าให้เร็วกว่านี้”
ซินฮวนพูดอย่างใจเย็นว่า “คุณหนู ข้าเองก็เพิ่งได้ข่าวมาเช่นกันขอรับ”
“บัดซบ! ตระกูลซือคงกระทำการอุกอาจเกินไปแล้ว ไม่ได้การ ข้าขอไปดูก่อน การบ่มเพาะของเฉินซีอยู่เพียงแค่ขอบเขตแกนทองคำหยินหยางครึ่งขั้น เขาจะเทียบกับสามคนนี้ได้อย่างไร?” ย่าชิงยืนขึ้นและรีบเร่งออกไป
“คุณหนู ท่านหญิงสั่งไว้ว่าท่านได้รับอนุญาตให้เฝ้าดูเท่านั้น แต่ท่านไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องของเฉินซีนะขอรับ” ซินฮวนดูเหมือนจะไม่มีการเคลื่อนไหวใด ๆ แต่ร่างกายของเขาพลันปรากฏที่ข้างกายของย่าชิงแล้วราวกับว่าเขาเคลื่อนย้ายมิติ
“เจ้า…” ย่าชิงกัดฟันแน่น และใบหน้าที่สวยงามของนางก็ดูลังเลเมื่อนางนึกถึงคำสั่งของท่านหญิง ในท้ายที่สุด นางก็กลับมาที่ห้องของตัวเองอย่างอ่อนแรงและเศร้าใจ ก่อนจะพูดพร้อมกับโบกมือว่า “เจ้าออกไปได้แล้ว ข้าอยากอยู่คนเดียว”
“ขอรับ” ซินฮวนหันหลังกลับและจากไปด้วยใบหน้าที่ไร้ความรู้สึก
“อนิจจา ในเมื่อสหายคนนี้เป็นที่โปรดปรานของนายหญิง ข้าก็หวังว่าคราวนี้เขาจะไม่เป็นอะไร…” หลังจากผ่านไปนาน เสียงถอนหายใจแผ่วเบาของย่าชิงก็ดังก้องอยู่ในห้องที่ว่างเปล่า
…
โรงเตี๊ยมวิหคทะยานทั้งหมดเป็นสีดำสนิทจนถึงจุดที่มองไม่เห็นมือของตัวเอง และเมื่อสายฟ้าฟาดเท่านั้นที่ความสว่างจะปรากฏขึ้นเพียงพริบตา
กลุ่มสามคนของหนิงอี้มาถึงชั้นสองอย่างเงียบ ๆ แต่ความเร็วของพวกเขาช้าลงอย่างมาก และทุก ๆ การเคลื่อนไหวของพวกเขาก็ไม่ได้ทำให้เกิดการเคลื่อนไหวในอากาศ ทำให้พวกเขาดูเหมือนวิญญาณที่ไม่มีตัวตน
พวกเขาเป็นนักฆ่าที่ได้รับการเลี้ยงดูโดยตระกูลซือคง และอาศัยอยู่ในโลกแห่งความมืดมาตลอด พวกเขาจึงเชี่ยวชาญในการลอบโจมตีและลอบสังหารมากที่สุด ตั้งแต่ตอนที่พวกเขากลายเป็นทหารเงาจนถึงตอนนี้ ทั้งสามคนก็ได้เข้าร่วมกองกำลังและสังหารบุคคลที่น่าเกรงขามนับไม่ถ้วนโดยไม่เคยล้มเหลวแม้แต่ครั้งเดียว และการประสานงานระหว่างพวกเขาแต่ละคนก็บรรลุขอบเขตของคำว่าเยี่ยมยอดไปไกลโข และการแบ่งงานของพวกเขาก็ใส่ใจรายละเอียดสุด ๆ
ตัวอย่างเช่น เนื่องจากวิญญาณที่แข็งแกร่งของนาง ซิวซานเหนียงจึงได้รับบทบาทเป็นหน่วยสอดแนมแล้ว
อย่างไรก็ตาม ในขณะนี้ เมื่อพวกเขากำลังจะเข้าใกล้ห้องของเฉินซี ซิวซานเหนียงซึ่งเป็นผู้นำก็หยุดเคลื่อนไหวกะทันหัน และใบหน้าที่มีเสน่ห์ของนางก็เต็มไปด้วยความประหลาดใจและความสับสน
“มีอะไรผิดปกติหรือ?” ฝีเท้าของหนิงอี้ที่อยู่ใกล้ ๆ ก็ช้าลงเล็กน้อยในขณะที่เขาส่งเสียงถามเบา ๆ
ซิวซานเหนียงพูดด้วยความประหลาดใจ “ข้าไม่สามารถระบุตำแหน่งที่แน่นอนของพวกเขาได้”
แผลบนใบหน้าของหลัวกุ้ยกระตุกเมื่อเขาได้ยินสิ่งนี้ “เกิดอะไรขึ้น?” เขารู้ว่าแม้ว่าความแข็งแกร่งในการต่อสู้ของซิวซานเหนียงจะด้อยกว่าตัวเขาเองและหนิงอี้ผู้เป็นหัวหน้าของพวกเขา แต่เหตุผลที่นางสามารถเป็นสหายที่เขาไม่เคยทิ้งไว้ก็เพราะว่านางมีความชำนาญในวิชาตรวจจับจิตสัมผัสเทพที่เรียกว่าคลื่นจิตสะท้อน
วิชานี้ลึกลับ ยากหยั่งถึง และค่อนข้างหายาก และเป็นวิชาที่ซิวซานเหนียงได้มาจากศิษย์ของตระกูลที่ตกต่ำ เมื่อมีคนใช้วิชานี้กับจิตสัมผัสเทพ มันจะสามารถครอบคลุมทุกสิ่งในพื้นที่สองร้อยห้าสิบลี้ได้คล้ายกับใยแมงมุมที่ใหญ่ขึ้น ยิ่งกว่านั้น หลังจากใช้วิชานี้ ไม่ว่าคนเหล่านั้นจะควบคุมกลิ่นอายและปกปิดตัวเองอย่างไร พวกเขาก็จะถูกตรวจพบและถูกหมายหัวเอาไว้แล้ว แต่จิตสัมผัสเทพของศัตรูจะถูกรบกวนโดยวิชานี้เมื่อพยายามเข้าหาผู้ใช้วิชานี้ และนี่คือจุดที่น่าเกรงขามและไม่เหมือนใครของวิชาคลื่นจิตสะท้อน
อาจกล่าวได้ว่าไม่มีใครสามารถหลบหนีการตรวจจับของนางภายในระยะสองร้อยห้าสิบลี้ได้ และแม้แต่ผู้บ่มเพาะที่มีระดับสูงกว่านางก็ไม่สามารถหลบหนีการตรวจจับของซิวซานเหนียงในพื้นที่นี้ได้
นี่เป็นเหตุผลสำคัญที่ทำให้พวกเขาทั้งสามฆ่าผู้บ่มเพาะที่น่าเกรงขามได้นับครั้งไม่ถ้วน และยังสามารถอยู่รอดมาได้จนถึงตอนนี้ ตราบใดที่ซิวซานเหนียงสังเกตว่ามีบางอย่างผิดปกติ พวกเขาก็จะหนีไปได้อย่างปลอดภัย
ในตอนนี้ พวกเขากลับได้พบกับผู้ที่สามารถหลบหนีการตรวจจับของคลื่นจิตสะท้อนได้! ดังนั้นพวกเขาจึงไม่กล้าประเมินเหยื่อตัวน้อยที่อยู่ขอบเขตเคหาทองคำคนนี้ต่ำไปในทันที
เด็กหนุ่มผู้นี้มีระดับการบ่มเพาะไม่สูงนัก แต่กลับสามารถหลบหนีการตรวจจับของซิวซานเหนียงได้ เห็นชัดว่าน่าจะเป็นการพึ่งพาสมบัติวิเศษบางอย่างอยู่เป็นแน่
ดังนั้น พวกเขาจึงยังคงเต็มไปด้วยความมั่นใจว่าจะฆ่าเฉินซีได้อย่างแน่นอน พวกเขาเชี่ยวชาญในการลอบสังหารจากเงามืดมากที่สุด ดังนั้นแม้ว่าพวกเขาจะไม่สามารถระบุตำแหน่งที่แน่นอนของเป้าหมายได้ แต่พวกเขาก็ไม่กลัวแม้แต่น้อย
“เตรียมพร้อม ออกกำลังเต็มที่ทันทีที่ประตูห้องเปิดออก เราต้องพยายามทำลายเป้าหมายในการโจมตีครั้งเดียว หากเราช้าเกินไป ตัวตนของเราจะถูกเปิดเผย และนั่นจะทำให้นายน้อยใหญ่เสียเปรียบ ท้ายที่สุดแล้วนิกายสวรรค์ปฐพีก็กำลังพยายามทุกวิถีทางที่เป็นไปได้เพื่อปราบปรามตระกูลซือคงของเรา” เสียงที่เย็นชาราวกับการสะบัดลิ้นของงูพิษดังออกมาจากปากของหนิงอี้
หลัวกุ้ยและซิวซานเหนียงพยักหน้า ขณะที่พวกเขาเข้าใจว่าสถานการณ์เลวร้ายเพียงใด
หนิงอี้ไม่พูดอะไรอีก จากนั้นเขาก็ยื่นมือออกไปผลักประตูทันที
…
นี่เป็นมิติว่างเปล่าที่เต็มไปด้วยความโกลาหล มันทั้งแคบและเล็กมาก และสามารถรองรับคนสองคนที่ยืนเคียงข้างกันภายในนั้นได้เท่านั้น
มู่ขุยตกใจ เขาสามารถมองเห็นเหตุการณ์ทั้งหมดภายในห้องในขณะที่ยืนอยู่ในมิตินี้ แต่เป็นไปไม่ได้เลยที่ใครบางคนจะสังเกตเห็นเขาจากภายในห้อง
‘น่าอัศจรรย์! ยันต์เลิศล้ำ ถุงเมล็ดธาตุทั้งห้าที่นายท่านสร้างขึ้นนี้นั้นมีผลที่ไม่อาจหยั่งรู้ได้ เว้นแต่ว่าจะเป็นผู้บ่มเพาะที่เข้าใจเต๋าแห่งมิติ มิฉะนั้นจะไม่มีใครสามารถสังเกตเห็นเราได้ในขณะที่ซ่อนอยู่ภายในนี้’ เมื่อเขาคิดมาถึงตรงนี้ มู่ขุยก็รู้สึกชื่นชมเจ้านายของเขาที่เชี่ยวชาญเกี่ยกับยันต์มาตั้งแต่อายุยังน้อยผู้นี้
ในขณะนี้ เฉินซีกำลังจ้องมองไปที่ห้องอย่างมีสมาธิ และจิตใจของเขาก็ปลอดโปร่งและสงบอย่างผิดปกติ เขาได้เตรียมการทุกอย่างไว้แล้วและรอเพียงให้ศัตรูของเขาก้าวเข้าสู่กับดัก
ยันต์เลิศล้ำ ถุงเมล็ดธาตุทั้งห้า เป็นหนึ่งในยันต์ระดับสูงที่เขาสร้างขึ้นในช่วงสองสามวันที่ผ่านมา มันถูกสร้างขึ้นโดยการรวบรวมโครงสร้างการทำอักขระยันต์ที่เกี่ยวข้องกับมิติจากยันต์เทวะทั้งห้า มันสามารถเปิดมิติอิสระในความว่างเปล่าได้ และซ้อนทับกับมิติเดิมที่มันเปิดไว้ เมื่อมีคนอยู่ในมิตินี้ มันเหมือนกับว่าคนผู้นั้นอยู่ในอีกโลกหนึ่ง ทำให้สามารถหลีกเลี่ยงการตรวจจับจิตสัมผัสเทพได้อย่างสมบูรณ์ ยิ่งกว่านั้น มันน่าเกรงขามและลึกซึ้งมาก เพราะพวกเขาจะสามารถมองเห็นศัตรูได้ในขณะที่อยู่ในมิติ แต่ศัตรูจะมองไม่เห็นตนเอง และมันเป็นเครื่องมือในการลอบเร้นและลอบสังหารที่ยอดเยี่ยม
น่าเสียดายที่วัตถุดิบสำหรับสร้างยันต์ชนิดนี้หายากเกินไป และต้องใช้วัสดุที่เรียกว่าหินผลึกมิติ เฉินซีได้ค้นหาวัตถุดิบทั้งหมดภายในเจดีย์บำเพ็ญทุกข์ของเขา แต่เขาพบเพียงชิ้นส่วนที่มีขนาดเท่าหัวแม่มือเท่านั้น ดังนั้นจึงเป็นไปไม่ได้ที่เขาจะประดิษฐ์ยันต์นี้ขึ้นอีก
นอกจากนี้ ยันต์เลิศล้ำระดับสูงนี้ยังไม่สมบูรณ์แบบเนื่องจากเขาขาดมหาเต๋าแห่งมิติ ทำให้อำนาจของยันต์เลิศล้ำนี้สามารถรักษาไว้ได้เพียงหนึ่งก้านธูปเท่านั้น เมื่อเวลาผ่านไปมิตินี้จะหายไปและกลับสู่ความเป็นจริง
พวกเขามาแล้ว!
ดวงตาของเฉินซีหรี่ลงเมื่อเขาเห็นประตูห้องถูกผลักเปิดออกโดยไม่มีเสียง สิ่งที่ทำให้เขารู้สึกหวาดผวาอยู่ในใจคือไม่ใช่คนที่เข้ามาสามคนนั้น แต่กลับเป็นแสงกระบี่สีดำสนิทที่มีกลิ่นอายสังหารพุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้า กำปั้นขนาดมหึมาที่ส่งเสียงร้องคร่ำครวญ และพัดขนนกที่พวยพุ่งด้วยหมอกสีฟ้า
กระบี่แสงที่ดุดันและรวดเร็ว!
กำปั้นดุร้าย!
พัดขนนกว่องไว!
การโจมตีสามแบบ และทุกแบบมีพลังที่น่าสะพรึงกลัวที่สามารถทำลายล้างทุกสิ่งได้ ในตอนนี้เมื่อพวกเขาปรากฏตัวในห้องพร้อมกัน พวกเขาก็แทบจะบดขยี้โต๊ะ เก้าอี้ มุ้งลวด เตียง และของตกแต่งต่าง ๆ ให้กลายเป็นผง
ถึงจุดที่แม้แต่ความผันผวนบนท้องฟ้าและมิติก็ถูกลบล้างไปจนหมดสิ้น ทั้งที่เป็นแบบนี้ การโจมตีที่ควรจะเขย่าสวรรค์และโลกได้กลับเผยให้เห็นสภาพที่เงียบงันแทน ทำให้มันแปลกประหลาดอย่างยิ่ง
เห็นได้ชัดว่าการโจมตีของหนิงอี้ หลัวกุ้ย และซิวซานเหนียงในครั้งนี้มีจุดประสงค์เพื่อทำลายพลังและการเคลื่อนไหวทั้งหมดในห้องอย่างเงียบ ๆ เพื่อหลีกเลี่ยงการสร้างเสียงผิดปกติและดึงดูดความสนใจของผู้บ่มเพาะที่อยู่ใกล้เคียง!
