ทะลุมิติไปเป็นสาวนาผู้ร่ำรวย [ 农女致富记 ] - บทที่ 1122 จู่โจมกู้เสี่ยวหวาน

บทที่ 1122 จู่โจมกู้เสี่ยวหวาน

บทที่ 1122 จู่โจมกู้เสี่ยวหวาน

ฉินเย่จือเห็นว่าชายทั้งสองผงะถอยหลังอย่างหวาดกลัว พลางคิดในใจว่าแย่แล้ว แน่นอนว่าเขาเห็นชายสองคนในชุดดำถือดาบแหลมคมชี้ไปทางกู้เสี่ยวหวานที่ยืนอยู่บนขั้นบันได

กู้เสี่ยวหวานตกใจเมื่อเห็นคนสองคนนั้นพุ่งเข้ามาหาตนเอง

อาโม่รีบปกป้องกู้เสี่ยวหวานไว้ที่ด้านหลัง เขายกดาบขึ้นและพุ่งเข้าไปต่อสู้กับชายสองคนในชุดดำ

เพื่อไม่ให้ส่งผลกระทบต่อกู้เสี่ยวหวาน อาโม่ต้องการล่อชายสองคนในชุดดำไปที่อื่น

อย่างไรก็ตาม ชายในชุดดำสองคนดูเหมือนจะตรึงความคิดทั้งหมดของพวกเขาไว้กับกู้เสี่ยวหวาน ทำให้อาโม่ไม่สามารถหลอกล่อพวกเขาได้

อาโม่ทำได้เพียงหยุดการโจมตีของชายสองคนในชุดดำต่อหน้ากู้เสี่ยวหวานได้เท่านั้น

เพื่อไม่ให้เป็นภาระของอาโม่ กู้เสี่ยวหวานจึงรีบวิ่งไปยังที่ปลอดภัย หากแต่ชายสองคนในชุดดำก็ยังตามมา

ไม่ว่านางจะไปที่ไหน ชายชุดดำก็จะตามนางไปทุกที่

เมื่อเห็นว่าอาโมไม่สามารถยับยั้งการโจมตีของชายสองคนในชุดดำได้เลย ฉินเย่จือจึงรู้สึกเป็นกังวล ดาบในมือของเขาก็เพิ่มความเร็วเช่นกัน

ชายชุดดำสองคนถัดจากอาโม่กำลังเพ่งเล็งไปที่กู้เสี่ยวหวาน อาโม่พยายามหยุดชายชุดดำทั้งสอง แต่เนื่องจากพวกเขายังคงโจมตีกู้เสี่ยวหวาน และพวกเขาอยู่ใกล้กู้เสี่ยวหวานมาก อาโม่จึงกลัวว่าจะทำให้กู้เสี่ยวหวานถูกลูกหลงไปด้วย

ดังนั้นพวกเขาจึงไม่สามารถวางมือได้

เมื่อฉินเย่จือเห็นสถานการณ์ทางด้านของกู้เสี่ยวหวาน และแรงต้านทานของอาโม่นั้นเริ่มถดถอยลงเรื่อย ๆ เพื่อปกป้องกู้เสี่ยวหวาน อาโม่ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องต่อสู้กลับ

และการเคลื่อนไหวของชายสองคนในชุดดำก็รุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อเห็นสถานการณ์นี้ ฉินเย่จือจึงตัดสินใจอย่างรวดเร็วและรีบวิ่งไปที่ด้านข้างของกู้เสี่ยวหวาน

กู้เสี่ยวหวานคอยหลบหลีกเพื่อเอาตัวออกห่างจากอาโม่เล็กน้อย

กู้เสี่ยวหวานตระหนักว่าอาโม่กังวลว่านางจะได้รับอันตราย

เมื่อเห็นฉากนี้ นางก็ก้าวถอยหลังเพื่อให้อาโม่ได้ใช้มือและเท้าอย่างสะดวกมากยิ่งขึ้น

ชายในชุดดำเห็นความวิตกกังวลของฉินเย่จือ และทันใดนั้น ชายในชุดดำอีกคนก็พุ่งเข้าหากู้เสี่ยวหวานทันที

เขาถือดาบขึ้นและพุ่งไปหากู้เสี่ยวหวานอย่างรวดเร็ว

“คุณหนู ระวัง!”

เมื่อเห็นชายในชุดดำบินไปทางกู้เสี่ยวหวาน อาโม่ก็ตะโกนขึ้นอย่างกังวลใจ

ฉินเย่จือเสียสมาธิเมื่อเขาเห็นการกระทำของชายในชุดดำก็หันกลับมาทันทีด้วยความตกใจ และไล่ตามกู้เสี่ยวหวานไป

ดาบแหลมคมพุ่งมาทางฉินเย่จือโดยตรง ด้วยความไม่ระวัง ทำให้ไม่สามารถหลบได้ทันเวลาและถูกดาบฟันเข้าที่หลังอย่างสาหัส

เห็นถึงเนื้อด้านใน และเลือดสีแดงฉานไหลทะลักออกมา

เมื่อเห็นว่าฉินเย่จือได้รับบาดเจ็บ จินโหย่วกุ้ยก็ปรบมืออย่างตื่นเต้นและตะโกนว่า “ดี ดี ดี!”

จากนั้นเขาก็เข้าใจอะไรบางอย่าง เขาจึงชี้ไปทางกู้เสี่ยวหวานและตะโกนอย่างดุเดือด “ไปฆ่าหญิงผู้นั้น ไปฆ่าหญิงผู้นั้นก่อน!”

หลังของฉินเย่จือถูกฟันจนเกิดแผลลึก แต่เขาไม่สนใจความเจ็บปวด เขารีบไปหากู้เสี่ยวหวาน

ชายในชุดดำที่ไปโจมตีกู้เสี่ยวหวาน ดาบในมือของเขาอยู่ห่างจากกู้เสี่ยวหวานเพียงคืบเดียว

ในช่วงเวลาวิกฤตนี้ ดาบในมือของฉินเย่จือแทงไปที่ร่างกายของชายในชุดดำอย่างไร้ความปรานีและผลักอีกฝ่ายออกไป ชายชุดดำกระอักเลือดออกมา ร่างกายกระตุกเกร็งสองครั้งก่อนจะสิ้นลมหายใจ

กู้เสี่ยวหวานยังคงตกตะลึง เมื่อเห็นฉินเย่จือเดินเข้ามาหาตนเองและถามอย่างกระวนกระวายว่า “หวานเอ๋อร์ เจ้าเจ็บหรือไม่”

กู้เสี่ยวหวานไม่เคยคิดว่านางเพิ่งเดินผ่านประตูนรก นางก็ผงะเล็กน้อย

นางรู้ว่าคนเหล่านี้เป็นปีศาจจริง ๆ

กู้เสี่ยวหวานฟื้นคืนสติทันที “ข้าไม่เป็นอะไร”

ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ นางไม่มีความสามารถในการป้องกันตัวเอง ดังนั้นนางจึงได้แต่อยู่ที่นี่เพื่อไม่ให้เป็นภาระของฉินเย่จือและอาโม่

ดาบในมือนี้เร็วขึ้นและรุนแรงยิ่งขึ้น

ชายในชุดดำอาจไม่เคยคิดมาก่อนว่าภารกิจนี้อันตรายมาก ตอนนี้สหายสองคนเสียชีวิตแล้ว

ทุกวันนี้นอกจากการหาเงินแล้ว ภารกิจที่สำคัญที่สุดคือการฆ่าคนที่อยู่ข้างหน้าเขา และล้างแค้นให้กับสหาย

หลังจากนั้น ฉินเย่จือได้สังหารชายชุดดำไปหลายคน จนตอนนี้เหลือเพียงไม่กี่คนเท่านั้น

กู้หนิงผิงอยู่ในร้านจิ่นฝู เขาเงี่ยหูฟังเสียงดาบข้างนอกที่กระทบแก้วหูของเขา

ท่านพี่และอาจารย์ของเขากำลังไกล่เกลี่ยกับจินโหย่วกุ้ยและคนอื่น ๆ ข้างนอก แต่เขาซ่อนตัวอยู่ข้างในและพยายามเอาชีวิตรอด

เขาเป็นศิษย์คนเดียวของอาจารย์ อาจารย์ต่อสู้กับผู้คนภายนอกในขณะที่เขาเอาแต่หลบซ่อนตัว

สุขภาพของกู้หนิงผิงฟื้นตัวจนเกือบจะหายดีแล้ว เหตุใดถึงเอาแต่หลบซ่อนตัวอยู่ในร้านอาหาร ดังนั้นเขาจึงหยิบดาบขึ้นมาและเตรียมออกไปช่วยฉินเย่จือข้างนอก

ถ้ามีอะไรเกิดขึ้น พวกเราก็จะรับทั้งหมดด้วยกัน

ตายไปด้วยกัน…

เมื่อเห็นว่ากู้หนิงผิงออกไปช่วย ถานอวี้ซูก็หยิบแส้และต้องการออกไปกับเขา

กู้ฟางสี่เห็นว่าไม่สามารถหยุดพวกเขาได้ ดังนั้นพวกเขาทั้งหมดจึงตามนางออกไป

เมื่อจินโหย่วกุ้ยเห็นว่าคนที่ฉินเย่จือเป็นห่วงคือกู้เสี่ยวหวาน และเห็นกู้เสี่ยวหวานซ่อนตัวอยู่ข้างหลัง ฉินเย่จือก็กำลังจดจ่ออยู่กับชายชุดดำ

ยิ่งเขาคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ เขาก็ยิ่งโกรธเมื่อมองไปที่กู้เสี่ยวหวาน ทันใดนั้นเขาก็พลันค้นพบแผนการใหม่

เมื่อกู้หนิงผิงเปิดประตู และประจวบเหมาะกับเห็นคนสองสามคนลอบวิ่งไปหากู้เสี่ยวหวาน

ดาบในมือของเขายังคงส่องแสงเย็นเยือก

กู้เสี่ยวหวานมองไปที่ฉินเย่จือตลอดเวลา และไม่ทันสังเกตเห็นถึงคนที่กำลังวิ่งเข้ามาหาตนเอง

“ท่านพี่ ระวัง!”

คนเหล่านั้นเดินไปหากู้เสี่ยวหวานด้วยสีหน้าชั่วร้าย ยกดาบในมือขึ้นสูงราวกับว่าพวกเขากำลังจะฟันกู้เสี่ยวหวานได้ทุกเมื่อ

เมื่อกู้หนิงผิงออกไปก็เห็นดาบของชายคนนั้นกำลังจะพุ่งไปทางกู้เสี่ยวหวาน