The Tale of the Void Emperor เรื่องราวของจักรพรรดิที่ไร้ประโยชน์ - ตอนที่ 55

ตอนที่ 55: พุ่งชน

 

หลังจากที่เอธานเข้าใจ เจตจำนงของดินแล้ว ร่างกายของเขาก็เริ่มฟื้นฟูพลังงาน อัตราการฟื้นตัวก็เร็วมากในโลกเสมือนจริงนี้ และในเวลาเพียง 2 ชั่วโมง เขาก็ฟื้นพลังจากธาตุต่างๆ ได้ค่อนข้างมาก

 

เขารู้จากลัคเซลว่าเขาสามารถเห็นค่าพลังของเขาได้หากแตะคำ [ ธาตุ ] ในหน้าต่างโปรไฟล์ของเขา

 

[ องค์ประกอบธาตุ: ไฟ, สายฟ้า, น้ำ, ไม้, ดิน, อากาศ, แสง, มืด, อวกาศ ]

 

ไฟ: 8/10

 

สายฟ้า: 9/10

 

น้ำ: 10/10

 

ไม้: 10/10

 

ดิน: 7/10

 

อากาศ: 10/10

 

แสง: 6/10

 

มืด: 6/10

 

อวกาศ:5/10

 

รวม: 71/90 EP

 

“ แล้วร่างกายจริงของเราล่ะ  การกู้คืนพลังงานและการใช้พลังงานของเราสามารถสะท้อนถึงร่างกายจริงของเราในแคปซูลเสมือนจริง ได้หรือไม่” เอธานถามด้วยความสงสัย แม้ว่าเขาจะเชื่อว่าเป็นไปไม่ได้ แต่เขาก็ยังอดไม่ได้ที่จะถามเพราะหลายอย่างมันมีสิ่งมหัศจรรย์ที่เขาไม่เคยเห็นมาจนถึงตอนนี้

 

ริสะส่ายหัว เมื่อได้ยินคำพูดของเอธาน “ไม่พลังงานและตัววัดค่าความแกร่ง นี้ใช้ได้เฉพาะในขณะที่เราอยู่ในโลกเสมือนจริงนี้ แต่แผ่นเจตจำนง เจตจำนงหินชนวน ยาและอุปกรณ์ที่เราซื้อจากร้านค้าแต้ม จะนำไปใช้กับร่างกายที่แท้จริงของเราได้ ตัวอย่างเช่น หากนายซื้อยาที่นี่และกินมันในโลกแห่งความเป็นจริง พนักงานบนยานอวกาศนี้จะฉีดเซรั่มที่มีคุณสมบัติคล้ายกับเม็ดยาเข้าสู่ร่างกายของนายผ่านแคปซูลเสมือนจริง  ซึ่งอาจส่งผลต่อร่างกายและร่างกายเสมือนจริงของนาย ทั้งสองที่”

 

ลัคเซลพยักหน้าด้วยใบหน้าเรียบๆ แล้วพูดพร้อมกับมองเอธาน “ในทำนองเดียวกัน ถ้านายซื้ออุปกรณ์ในโลกเสมือนจริง ไม่ว่านายจะสอบผ่านหรือไม่ผ่าน พวกเขาจะมอบอุปกรณ์ที่นายซื้อที่นี่และในโลกแห่งความเป็นจริง ตามเจตจำนงได้ แผ่นหินชนวน อืม ในเมื่อนายเข้าใจเจตจำนงแล้ว นายก็ควรรู้เรื่องนี้ด้วย”

 

เอธานพยักหน้าและพูดด้วยรอยยิ้ม “ใช่ ในความเป็นจริง เราเข้าใจเจตจำนงด้วยจิตสำนึกของเรา และเนื่องจากจิตสำนึกของเราอยู่ในโลกเสมือนจริง สิ่งที่เราเข้าใจในที่นี้จะถูกนำไปใช้กับร่างกายจริงของเราโดยตรงผ่านจิตสำนึกเป็นสะพานเชื่อมระหว่างร่างกายเสมือนของเรากับ ร่างกายที่แท้จริง”

 

จากนั้นเขาก็มองไปที่เทียน่าและถามว่า “เธอกินยาชำระมลทินหรือเปล่า”

 

” ใช่ และสถานะมลทินกลายเป็น 10 ใน 5 นาที หลังจากที่ฉันกินยาไป มันได้ผลเร็วมาก ” เทียน่า พยักหน้าอย่างมีความสุข

 

เอธานรู้สึกประหลาดใจกับประสิทธิภาพและประสิทธิผลของยาเม็ด

 

” ไปฟื้นฟูพลังกันต่ออีกสักชั่วโมงเถอะ หลังจากนั้นก็ออกไปล่ามดกันใหม่ได้ ”

 

เมื่อได้ยินคำพูดของริสะ ทุกคนก็เริ่มฟื้นพลังของพวกเขา แต่เอธานทำมากกว่าแค่การฟื้นฟูพลังงานของเขา

 

ผ่านไป 1 ชั่วโมง พวกเขาทั้งสี่ออกจากลำต้นของต้นไม้และเริ่มเคลื่อนที่ไปในทิศทางแบบสุ่มโดยใช้คาถาหมอกอีกประเภทหนึ่งของริสะ ที่สามารถปกปิดออร่าและความร้อนในร่างกายได้

 

หลังจากเคลื่อนที่ไปได้ 30 นาที พวกเขาก็พบมดอีกตัวหนึ่ง มดตัวนี้ไม่มีเกราะขนาดใหญ่เหมือนมดตัวก่อน แต่มีขาแหลมคมมีหนามแหลมอยู่เต็มตัว และตัวผอมบาง สีลำตัวเป็นสีเขียวผสม และสีฟ้า

 

[H.Ant]

 

ตัววัดความแข็งแกร่ง: 320

 

โจมตี: 120

 

ค่าป้องกัน: 80

 

ความเร็ว: 120

 

เมื่อดูสถิติของมดตัวนี้ เอธานก็ถอนหายใจและพูดด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบาว่า “มดตัวนี้เห็นได้ชัดว่ามีพลังมากกว่ามดตัวก่อน”

 

ลัคเซลพยักหน้าด้วยสีหน้าเคร่งขรึมกล่าวว่า “จริง แต่มดตัวนี้ยังให้ 1 แต้ม  อันที่จริงเราจะเจอมดที่มีพลังมากขึ้นด้วยค่าสถานะต่างๆ ในอนาคต แต่พวกมันจะให้ 1 แต้ม ซึ่งเป็นความเสียหายอย่างแท้จริง”

 

” อีกอย่าง พวกเขาไม่ได้บอกช่วงเวลาของรอบนี้ รอบนี้จะอยู่ได้นานแค่ไหน ” เทียน่าตั้งคำถามสำคัญ

 

ริสะชำเลืองมองเธอแล้วพูดว่า “รอบจะจบลง เมื่อเราตายเพราะหลังจากมดแต่ละตัวที่เราฆ่ามด ที่ตามมาจะมีพลังมากขึ้นและในที่สุดเราก็จะตาย ซึ่งเหมือนกันสำหรับผู้เข้าร่วมทุกคน ดังนั้นในที่สุด ผู้เข้าร่วมจะเสียชีวิต รอบนี้ก็จะสิ้นสุด ”

 

ขณะที่พวกเขากำลังพูด ดูเหมือนมดจะสังเกตเห็นบางสิ่งและเคลื่อนไปในทิศทางของพวกมัน

 

” เอาล่ะ หยุดคุยกันเดี๋ยวนี้ ฉันจะเข้าไปก่อนแล้วหันเหความสนใจของมด ริสะจะมัดมดทันที ขณะที่ เอธานและเทียน่าจะเตรียมการรุกราน การป้องกันของมดตัวนี้ต่ำ เราน่าจะจบมันได้ด้วยคอมโบเดียวของนาย  ”

 

เมื่อพูดเช่นนี้ เขาก็พุ่งเข้าหามดในขณะที่เขาดึงความสนใจได้สำเร็จ

 

หลังจากนั้น ริสะก็ทำตาม ขณะที่เธอใช้เวทมนตร์ผูกมัดน้ำแข็งที่ขาของมด ในขณะที่เอธานและเทียน่าเริ่มเตรียมคาถาที่เหมาะสมของพวกเขา

 

หลังจากทำลายคาถาป้องกันของลัคเซล มดก็โจมตีอีกครั้งเมื่อมันถูกผูกไว้ด้วยคาถาน้ำแข็งของริสะ

 

แต่มนต์สะกดของริสะ ไม่ได้ผูกมัดมดไว้เลยแม้แต่ 2 วินาที และก่อนที่เธอจะร่ายคาถาอื่นเพื่อมัดมัน มดก็แยกน้ำแข็งออกโดยไม่สนใจลัคเซล และพุ่งเข้าหาริสะ

 

เมื่อเห็นสถานการณ์นั้น  เอธานจึงใช้เวทมนตร์ใหม่ที่เขาสร้างขึ้น ในขณะที่พวกเขากำลังพักฟื้น <เถาวัลย์สายฟ้า> ไปทางขาของมด

 

เขาได้สร้างรูนเวทมนตร์ของ <สว่านเจาะ> และ <เถาวัลย์สายฟ้า> ในขณะที่เขากำลังพักฟื้น

 

<เถาวัลย์สายฟ้า> ประกอบด้วยธาตุไม้และธาตุสายฟ้า ขั้นแรก เถาวัลย์แห่งพลังงานไม้จะถูกสร้างขึ้น  จากนั้นสายฟ้าจะเคลือบเถาวัลย์ในรูปแบบลายไม้เลื้อย ซึ่งอาจทำให้เกิดอาการอัมพาตหลังจากที่ <เถาวัลย์สายฟ้า> พันรอบส่วนของร่างกายของเป้าหมาย

 

<เถาวัลย์สายฟ้า> 2 อันพุ่งเข้าหามด  ก่อนที่ขาทั้งสองข้างของมันจะพันด้วยเถาวัลย์ทำให้การเคลื่อนไหวของมันบกพร่อง

 

<สว่านเจาะ> ของเอธานก็ถูกสร้างขึ้นเช่นกัน มันอาจจะดีกว่าเวอร์ชั่นก่อนหน้า เนื่องจากเจตจำนงของดิน

 

ปัจจุบันมดหันหน้าไปทางเขา ดังนั้นเขาจึงขว้าง <สว่านเจาะ> ไปที่หัวของมัน และคาถาของเทียน่า ก็ตามมาในไม่ช้า

 

เกราะของมดบนหัวของมันถูกเปิดออก และเทียน่าจัดการกับเวทย์มนตร์ของเธอจนหมดสิ้น

 

[ ลัคเซล : 0.15 แต้ม ริสะ : 0.15 แต้ม เอธาน : 0.50 แต้ม เทียน่า : 0.20 แต้ม ]

 

[ทีม]

 

เอธาน: 0.65

 

เทียน่า: 0.40

 

ริสะ: 0.30

 

ลัคเซล: 0.65

 

เอธานมองไปที่ ตัววัดค่าความเข็งแกร่งของเขา

 

<-เอธาน ลอง->

 

[~สถิติ~]-↓

 

[องค์ประกอบ]-↓

 

ตัววัดค่าความแข็งแกร่ง: 181

 

พลังโจมตี: 101

 

ป้องกัน: ~

 

ความเร็ว: ~

 

การควบคุม: 80

 

เขาประหลาดใจที่พบสถานะใหม่ ‘ ดูเหมือนว่าถ้าฉันสามารถใช้คาถาที่มีเอฟเฟกต์ดังกล่าวได้  ฉันใช้คาถาควบคุม ดังนั้นมันจึงถูกเพิ่มใน [พลังต่อสู้] ของฉัน และเนื่องจากฉันไม่ได้ใช้คาถาป้องกันหรือคาถาเคลื่อนไหว ตอนนี้ตัวเลขของพวกมันจึงเป็นศูนย์ ‘

 

จากนั้นเขาก็มองไปที่ทุกคนและพูดว่า ” ไปต่อกันเถอะ เรายังมีพลังงานมากพอที่จะเอาชนะมดตัวหนึ่งได้ แม้ว่ามันจะทรงพลังกว่าเล็กน้อย หลังจากนั้นเราก็สามารถพักฟื้นได้”

 

ทุกคนเห็นพ้องต้องกันว่าทีมยังคงเดินหน้าต่อไปได้ชั่วขณะหนึ่ง ก่อนจะพบกับมดอีกตัวหนึ่ง

 

[G2.Ant]

 

ค่าความแข็งแกร่ง: 330

 

พลังโจมตี:110

 

ป้องกัน: 110

 

ความเร็ว: 110

 

เมื่อดูสถิติของมดตัวนี้ เอธานก็ยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ “ให้ตายเถอะ คาถาของฉันไม่สามารถเจาะการป้องกันของมันได้ ดูเหมือนว่าการปราบมดตัวนี้คงจะลำบาก”

 

ทั้งทีมเงียบ เมื่อได้ยินเขา แต่หลังจากนั้นไม่กี่วินาที ลัคเซลก็พูดขณะที่เขามองไปที่เอธาน “ฉันสามารถทำลายการป้องกันด้วยคาถาของฉัน แต่แล้วนายก็ต้องไปดึงดูดความสนใจและป้องกันการโจมตีของมดแทน”

 

เอธานคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดด้วยรอยยิ้มว่า “เอาล่ะ ฉันจะทำหน้าที่ป้องกัน”

 

เทียน่าต้องการจะพูดแต่มองไปยังเอธานที่มีรอยยิ้มจาง ๆ บนใบหน้าซึ่งเต็มไปด้วยความมั่นใจว่าเธอไม่ได้พูด

 

“ในเมื่อตัดสินใจแล้ว ฉันจะออกไป” พูดจบเขาก็ออกจากกลุ่มและพุ่งตรงไปที่มด

 

มดสังเกตเห็นเขาในไม่ช้าและไล่ตามเขา

 

มดตัวนี้คล้ายกับตัวแรกที่พบ เมื่อเห็นมดไล่ตามเอธาน ริสะและคนอื่นๆ ก็ติดตามไปด้วย

 

เอธานหยุดวิ่งแล้วและใช้ <ที่คุมขังจำนวนมาก> กับตัวเอง <ที่คุมขังจำนวนมาก> นี้สร้างขึ้นจากพลังงานจากดิน ซึ่งได้รับแรงกระตุ้นจากเจตจำนงของดิน และหลังจากที่เขาขังตัวเองในที่คุมขังแล้ว  เขาควบคุมทางเดินของปากปีศาจทั้งสองและโยนลูกไฟไปทางมด เพื่อดึงดูดความสนใจของมด ขณะที่ริสะใช้ พลังผูกมัดกับมัน

 

แต่ <ที่คุมขังจำนวนมาก> ของ เอธาน ถูกทำลายในการโจมตีครั้งเดียว และเขาแทบจะไม่สามารถหลบปากของมดที่จะตบเขาได้ และเมื่อมันทำลาย <ที่คุมขังจำนวนมาก> ด้วยกรามอันทรงพลังของมัน

 

ความกดดันที่กดขี่ลงมาที่เอธาน ทำให้เขาขยับตัวได้ยาก ‘ บ้าเอ้ย นี่มันยากกว่าที่ฉันคิดไว้มาก ‘

 

เขาใช้ <ปีกสายฟ้า> ทันที แต่นึกขึ้นได้ว่าเขามีปัญหาในการใช้งานมันมาก อะไรทำให้เกราะป้องกันของเขาแตก? ภายใต้แรงกดดันนี้ เขาอาจจะไม่สามารถเอาชนะมดได้ด้วยซ้ำ

แต่อย่างไรก็ตาม เขาหลบมดด้วย <ปีกสายฟ้า> และคาถาของริสะ หลังจากนั้น เขาได้ซ้อน <ที่คุมขังจำนวนมาก> 2 อัน ก่อนที่มดจะโจมตีอีกครั้ง

 

ในเวลานี้ คาถาของลัคเซลก็พร้อมเช่นกัน คราวนี้ไม่ใช่หอกเหล็ก  แต่เขามีธนูที่ทำจากไม้และมีลูกศรที่ทำจากโลหะและพลังงานแห่งความมืดอยู่ในนั้น

 

หลังจากดึงอย่างแรง เขาปล่อยลูกศรไปทางท้องของมด และของเทียน่าก็ตามตามมา มดที่จะตะครุบกรามของมันอีกครั้งและกำลังเข้าหาเอธานได้ มันโดนเวทมนตร์ทั้ง 2 อย่าง ซึ่งทำให้มันกรีดร้อง เทียน่าได้ปล่อยเวทมนตร์อีกครั้งด้วย พลังงานภูเขาไฟสายฟ้า ของเธอทำให้มดหรีดร้องด้วยความเจ็บปวดอีก 2-3 วินาทีก่อนที่มันจะหายไป

 

[ ลัคเซล : 0.23 แต้ม ริสะ : 0.21 แต้ม เอธาน : 0.34 แต้ม เทียน่า : 0.22 แต้ม ]

 

หลังจากเอาชนะมดตัวนี้ ทั้งทีมได้ซ่อนตัวอยู่ในถ้ำที่พวกเขาพบก่อนที่จะฟื้นฟูพลังของพวกเขา

 

หลังจากพักฟื้นพลังงานเป็นเวลา 3 ชั่วโมง พวกเขาก็ออกเดินทางล่ามดเพิ่มอีกครั้ง

 

ริสะพูดก่อนหน้านี้ว่ามดจะมีพลังมากขึ้นทุกครั้งที่พวกมันเอาชนะมันได้ และดูเหมือนว่าจะเป็นอย่างนั้นจริงๆ

 

[S.Ant]

 

ตัววัดความแข็งแกร่ง: 340

 

โจมตี: 140

 

พลังป้องกัน: 110

 

ความเร็ว: 90

 

พวกเขาแทบจะไม่สามารถเอาชนะมดตัวนี้ได้ด้วยความช่วยเหลือของริสะที่ใช้คาถาป้องกันน้ำแข็งเพื่อช่วยเอธานเพื่อปกป้องการโจมตี ขณะเดียวกันก็ผูกมดด้วยคาถาน้ำแข็งที่ทรงพลังกว่าด้วย แต่การใช้พลังงานนั้นยอดเยี่ยมมาก คนในทีมจึงได้พักอีกครั้ง

 

พวกเขาเดินต่อไปด้วยวิธีเดิมนี้และเอาชนะมดอีก 5 ตัว คาถาของลัคเซล นั้นค่อนข้างทรงพลังเพราะมันสามารถทำลายการป้องกันของมด ที่เปิดอยู่ได้เสมอ มันยังฉีกเกราะของมด ที่เปิดอยู่ได้อีก ซึ่งมี 130 แต้มในการป้องกัน แต่มดที่พวกเขาเผชิญอยู่ตอนนี้ดูเหมือนจะเป็น ลำบากมาก

 

[A3.Ant]

 

ค่าความแข็งแกร่ง: 410

 

โจมตี: 200

 

การป้องกัน: 140

 

ความเร็ว: 80

 

เมื่อดูสถิติของมดตัวนี้ เอธานก็พูดว่า “เรามาฟื้นฟูพลังงานของเราให้เต็มและวางแผนกันก่อน”

 

พวกเขาค่อย ๆ ถอยกลับและซ่อนตัวอยู่ในลำต้นของต้นไม้

 

หลังจากซ่อนตัวอยู่ข้างใน เอธานก็ถามว่า “โดยทั่วไปแล้วพวกเธอเพิ่มระดับเจตจำนงได้อย่างไร”

 

“ ไม่ว่านายจะต้องซื้อจานเพิ่มค่าเจตจำนงระดับกลาง  ซึ่งนายไม่สามารถซื้อได้ในตอนนี้ หรือเข้าใจเจตจำนงได้ด้วยตัวเอง” ลัคเซลตอบคำถามของเอธานเมื่อได้ยิน

 

เอธานนิ่งเงียบ เขาเข้าใจว่าเขาต้องการเพิ่มความเจตจำนงของดิน เพื่อยกระดับเจตจำนงของเขา แต่พูดง่ายกว่าทำ ‘ ดูเหมือนว่าฉันจะต้องลองดู ‘

 

หลังจากตัดสินใจแล้ว เขาพูดกับกลุ่มว่า “ให้เวลาฉัน 1 ชั่วโมงแล้วฉันจะพยายามเพิ่มค่าเจตจำนงระดับกลางของธาตุดินให้ได้”

 

ทั้ง ลัคเซล และ ริสะ มีสีหน้าแปลกๆ เมื่อได้ยินคำพูดของเอธาน

 

เมื่อมองไปที่การแสดงออกของพวกเขา เอธานยิ้มและพูดว่า “พวกเธอไม่แปลกใจที่ฉันสามารถเข้าใจ เจตจำนงของดิน โดยใช้แผ่นเจตจำนง ที่เป็น ขยะเหรอ”

 

“ใช่” ทั้งสองพยักหน้าอย่างสงสัยเช่นกัน

 

” จริงๆ แล้ว เหตุผลที่ฉันสามารถเข้าใจเจตจำนงของดินได้อย่างง่ายดายก็คือฉันได้กินผลไม้ลึกลับที่มีลวดลายแบบเดียวกับที่ฉันเห็นในแผ่นดินนี้มาก่อน  ฉันซื้อแผ่นเจตจำนงมา ตอนนั้นฉันคิดว่าฉันแค่จินตนาการถึงสิ่งต่างๆ เพราะฉัน ไม่รู้ถึงการมีอยู่ของเจตจำนง แต่ตอนนี้ฉันรู้แล้ว และฉันคิดว่าฉันอาจจะเข้าใจระดับต่อไปของเจตจำนงของดินได้หากฉันลอง” เอธานสูดหายใจลึกๆ บอกพวกเขาเกี่ยวกับผลไม้

 

ลัคเซลและริสะแปลกใจที่ได้ยินเช่นนั้น ทั้งสองพยักหน้าเข้าใจ ขณะที่ริสะพูดอย่างอิจฉา “ผลไม้แบบนี้มีจริง แต่หายากและมีค่ามาก นายโชคดีมากที่ได้กินผลไม้แบบนี้”

 

แน่นอน เขาโกหก ลวดลายในผลไม้มีปริมาณน้อยมาก และแม้ว่าเขาจะพยายามในเวลานั้น  เขาก็ไม่สามารถเข้าใจเจตจำนงได้

 

แต่เขาอยากลองทำอะไรซักอย่าง และถ้าเขาทำสำเร็จ เขาอาจจะสามารถเข้าใจเจตจำนงของดินในระดับต่อไปได้