The Tale of the Void Emperor เรื่องราวของจักรพรรดิที่ไร้ประโยชน์ - ตอนที่ 2

ตอนที่ 2: ถังขยะหรืออัจฉริยะ?

 

ความมืด …..

 

ที่นี่ที่ไหน? มองไม่เห็นอะไรเลย

 

โอ้ฉันจำได้ว่าฉันถูกฆ่าโดย …. โดยไอ้พวกนั้น … โหดร้ายพวกมันโหดร้ายมาก

 

…

 

…

 

แล้วนี่คือสถานที่ที่ผู้คนไปหลังจากความตาย? ทำไมมันมืดจัง

 

เดี๋ยวก่อน … ดูเหมือนฉันจะได้ยินอะไรบางอย่าง

 

…

 

…

 

“เอธาน เฮ้เพื่อนคุณกำลังทำอะไรอยู่ ทำไมคุณถึงนอนในงานสำคัญเช่นนี้”

 

“เพื่อนตื่นได้แล้วมันจะถึงตาคุณเร็ว ๆ นี้ไอ้บ้าคุณเป็นอะไร?”

 

* ตี *

 

‘ฉันรู้สึกเจ็บปวด? ตื่นนอน ? ‘ท่ามกลางความคิดที่สับสนฉันลืมตาขึ้น

 

“ ให้ตายเถอะครับในที่สุดคุณก็ตื่นแล้วระวังตัวด้วยจะถึงตาคุณเร็ว ๆ นี้”

 

ฉันหันไปตามทิศทางของเสียงซึ่งมาจากทางด้านขวาของฉัน เด็กชายผมสีฟ้าโบกมือต่อหน้าฉัน

 

“เฮ้ คุณสบายดีไหมคุณดูไม่สบายเลย” เด็กผู้ชายผมสีฟ้าพูด

 

“ดูสิ ตาของคุณจะตามมา หลังจากผู้ชายคนนั้น ดังนั้นให้ความสนใจและอย่ากังวลใจ”

 

ฉันขยี้ตาแล้วมองไปรอบ ๆ เด็กผู้ชายและเด็กผู้หญิงหลายคนอยู่รอบ ๆ  ชานชาลาตรงกลางห้องโถงและตรงกลางของชานชาลามีสระน้ำเล็ก ๆ  ภายในสระมีฝูงปลาหลากสีว่ายน้ำสีแดงสีน้ำเงินสีดำสีเหลืองและอื่น ๆ ปลาหลากสีหลายตัวกำลังแหวกว่ายอยู่

 

ชายวัยกลางคนยืนอยู่ข้างสระน้ำ ซึ่งสวมชุดประหลาดที่มีลวดลายสลักแปลก ๆ  เมื่อมองไปที่กระดาษในมือเขาพูดด้วยเสียงดัง “เอลเลียส เมธ “

 

ไม่ถึงวินาทีต่อมาเด็กชายอายุประมาณ 16 ปี ก็ออกมาจากด้านข้างและเดินไปที่ชานชาลาด้วยความตื่นเต้น

 

ชายวัยกลางคนแสดงท่าทางให้เอลเลียสยืนอยู่กลางบ่อ ระดับน้ำของบ่อแทบจะไม่ถึงหัวเข่าของเด็กชาย

 

หลังจากนั้นไม่กี่นาทีที่ยืนอยู่กลางบ่อปลาสองตัวสีแดงและสีเขียวหนึ่งตัวก็เริ่มว่ายไปรอบ ๆ เด็กชาย

 

ปลาสีแดงค่อยๆเริ่มเรืองแสง ในขณะที่ปลาสีเขียวยังคงเหมือนเดิม หลังจากผ่านไป 10 วินาที ปลาสีแดงก็หยุดเรืองแสง ซึ่งกระตุ้นให้ชายวัยกลางคนพูดเสียงดังอีกครั้ง “เอลเลียส เมธ ความสัมพันธ์ไฟระดับกลางและความสัมพันธ์ไม้ระดับต่ำ”

 

คนรอบข้างเริ่มกระซิบ เมื่อได้ยินผล  แต่นั่นไม่ได้ส่งผลกระทบต่อชายวัยกลางคน ขณะที่เขาแสดงท่าทางให้เอลเลียสออกจากบ่อ

 

สิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้าฉันไม่น่าเชื่อมาก จนฉันคิดว่าฉันกำลังฝัน แต่มันไม่ใช่ความฝัน

 

ดูเหมือนว่าฉันจะย้ายมาอยู่ในร่างกายนี้ แต่นั่นหมายความว่าเจ้าของคนก่อนของร่างกายนี้เสียชีวิต

 

ทันใดนั้นฉันก็รู้สึกกลัว ฉันมีโอกาสอีกครั้งที่จะมีชีวิตอยู่  แต่ดูเหมือนว่าจะมีใครบางคนตามหลังฉันมาในโลกนี้ด้วย

 

เมื่อได้ยินคำพูดของชายวัยกลางคนและฝูงปลาที่ส่องแสงโลกนี้ไม่ใช่โลกอย่างที่ฉันรู้จัก

 

ดูเหมือนว่าผู้คนสามารถควบคุมองค์ประกอบต่างๆในโลกนี้ได้โดยตัดสินจากสิ่งที่ชายวัยกลางคนพูด

 

ถ้า … สักวันหนึ่งฉันสามารถกลายเป็นผู้มีอำนาจมากและกลับมายังโลกและฉันจะ …  แก้แค้น และฉันยังต้องสืบหาว่าใครตามมาหลังจากฉันมาในโลกนี้

 

“ ธาน”

 

เมื่อได้ยินว่าชื่อของฉันถูกเรียก โดยชายวัยกลางคน ฉันก็หลุดจากความคิดและเดินขึ้นไปที่ชานชาลาด้วยความประหม่าเล็กน้อย  แต่ฉันรู้ว่าฉันต้องรักษาความประหลาดของตัวเองไว้ด้วย

 

หลังจากมาถึงชานชาลา ฉันก็เดินไปที่กลางสระน้ำและหลับตาขณะที่คิดว่า  ‘ถ้าสิ่งมีชีวิตต้องรับผิดชอบในการย้ายถิ่นฐานของฉัน ฉันก็อาจจะได้เปรียบหรือนิ้วทองเหมือนที่คนเหล่านั้นอธิบายไว้ในนิยายแฟนตาซี  ถึงกระนั้นถ้ามันเป็นเพียงการพลิกผันของโชคชะตา …. ไม่เป็นไรฉันแค่หวังว่าฉันจะไม่ทุกข์ยากเกินไปที่นี่  ถ้ามีสิ่งหนึ่งที่ฉันทำได้ก็ต้องทำงานหนัก ฉันไม่ต้องการพรสวรรค์ที่ไม่มีใครเทียบได้และแม้ว่าฉันจะธรรมดา  แต่ฉันก็จะทำมันด้วยการทำงานหนักและ ….. ก็ควรมีทางลัดที่นี่เช่นกัน  แม้ว่าฉันจะต้องทนกับความเจ็บปวดที่ไม่อาจจินตนาการได้  แต่ฉันก็จะอดทนเพื่อให้มันมีพลังพอในการแก้แค้นของฉัน … ‘

 

“ธาน ไม่มีความผูกพันกับสิ่งใดเลย”

 

เมื่อคำพูดที่โหดร้ายเหล่านั้น ตัดความคิดของฉัน ฉันลืมตาขึ้นและมองลงไป

 

ศูนย์ … ไม่มีปลาสักตัวว่ายอยู่รอบตัวฉันและดูเหมือนว่าปลาจะอยู่ห่างจากฉันด้วยซ้ำ WTF.

 

ฉันกลับไปยังที่ของฉันอย่างว่างเปล่าและเด็กชายผมสีฟ้าก็พูดด้วยน้ำเสียงเศร้าว่า  “เฮ้อดูเหมือนว่าเราทั้งคู่จะต้องเดินบนเส้นทางที่ยากลำบากของ สงครามแห่งธาตุแล้วล่ะ  ดูเหมือนว่าฉันจะไม่มีโอกาสได้เป็นพ่อมดธาตุ”

 

เมื่อได้ยินคำพูดเหล่านั้น ฉันรู้สึกเหมือนกลับมาจากเหว ดูเหมือนว่ายังมีโอกาส  แต่สิ่งหนึ่งที่ทำให้สับสน โดยทั่วไปฉันควรได้รับมรดกความทรงจำจากสมองของร่างกายนี้ แต่ฉันจำอะไรใหม่ ๆ ไม่ได้นอกจากความทรงจำในชีวิตก่อนหน้านี้ อย่างไรก็ตาม ฉันต้องถามเกี่ยวกับสิ่งที่เรียกว่าสงคราแห่งธาตุกับผู้ชายผมสีฟ้าคนนี้ก่อน

 

‘แต่ฉันไม่รู้ชื่อของเขา …. ฉันจะถามกับน้องชายเพราะเขาเรียกฉันแบบนั้น’  รวบรวมความคิดของฉันสิ ฉันจะถามว่า “เฮ้ น้องชายช่วยบอกฉันเพิ่มเติมเกี่ยวกับนักรบธาตุได้ไหม?”

 

เด็กชายผมสีฟ้ามองมาที่ฉันอย่างแปลก ๆ ก่อนจะวางมือบนหน้าผากของฉันแล้วพูดว่า  “คุณมีไข้หรือมีอะไรเหรอ เราเรียนมาแล้วในชั้นเรียนของเรา”

 

ฉันหัวเราะอย่างเชื่องช้า ก่อนจะพูดว่า “ขอโทษนะ ฉันลืมไปแล้ว”

 

เด็กชายผมสีฟ้ากลอกตาก่อนจะพูดว่า “สงคราแห่งธาตุ คือ ผู้ที่ปรับแต่งร่างกายโดยใช้พลังธาตุและเพื่อให้แข็งแกร่งขึ้น พวกเขาไม่สามารถใช้คาถาหรือศิลปะธาตุที่ต้องการพลังงานธาตุได้ เพราะพวกเขาไม่มีความสัมพันธ์กับพวกมัน ดังนั้นพวกเขาจึงไม่สามารถควบคุมพวกมันได้  แต่พวกเขาสามารถใช้ร่างกายที่ผ่านการขัดเกลา เพื่อเข้าปะทะกับพลังของ ผู้วิเศษด้านธาตุได้  แต่เส้นทางของการเป็นนักรบธาตุที่ทรงพลังนั้น พวกเขาต้องฝึกฝนเทคนิคแห่งธาตุ  เพื่อเสริมความแข็งแกร่งให้กับร่างกายของพวกเขา มันเป็นเรื่องที่เจ็บปวดและยากจริงๆ “

 

ฉันพยักหน้าขณะได้ยินเรื่องนั้นและพูดว่า “ไปกันเถอะ บอกฉันทีว่าฉันจะปรับแต่งร่างกายของฉันโดยใช้พลังธาตุได้ที่ไหน”

 

“ได้เพื่อน ๆ  จับม้าของคุณซะ เราจะไปหลังจากถึงเมืองของเราแล้วและสามารถตรวจสอบความสัมพันธ์ของเธอได้ เราพลาดไม่ได้อย่างแน่นอน แม้ว่าทุกคนจะรู้ว่าคุณเป็นอัจฉริยะและได้รับคัดเลือกจาก พระราชวัง Cloud Fantasy แล้ว ก็เถอะ แต่พระบิดาของคุณก็ยังบอกให้คุณตรวจสอบ ความสัมพันธ์ของคุณที่นี่อีก ฮึ่ม แม้จะเป็นการอวดนะ แต่เราก็ยังพลาดไม่ได้ “

 

ชายวัยกลางคนอ่านชื่อต่อไปว่า “เทียร่า คิม”

 

เมื่อได้ยินชื่อแล้ว ความโกลาหลเริ่มขึ้น ท่ามกลางผู้คน เมื่อสาวสวยผมบลอนด์ยาวเดินไปที่ชานชาลาอย่างสง่างาม

 

และในขณะที่หญิงสาวก้าวลงไปในบ่อน้ำความวุ่นวายก็เริ่มขึ้น

 

ปลาสีฟ้าปลาทองและปลาสีฟ้ารีบว่ายเข้าหาหญิงสาวและเริ่มเรืองแสง พวกมันเรืองแสงเป็นเวลา 1 นาทีก่อนที่จะหยุด

 

ในขณะที่ชายวัยกลางคนตกใจ เขาก็ยังคงพูดด้วยความสงบ “เทียร่า คิม, ความสัมพันธ์ทางน้ำระดับสูง, ความสัมพันธ์กับแสงระดับสูง และความสัมพันธ์ทางอากาศระดับสูง”

 

ความโกลาหลท่ามกลางฝูงชนเพิ่มขึ้น หลังจากได้ยินผลลัพธ์ที่น่าเหลือเชื่อดังกล่าว

 

แม้ว่าฉันจะไม่รู้ความแตกต่างของพลังระหว่าง นักเวทย์แห่งธาตุ และ สงครามแห่งธาตุ แต่มันก็ไม่ควรยิ่งใหญ่ขนาดนั้นใช่มั้ย?

 

“ให้ตายเถอะครับ เธอมีรูปร่างที่สมบูรณ์แบบมากเกินกว่าจะมีพรสวรรค์ที่น่ากลัวของเธอด้วย …  แต่เธอก็ออกจากลีกของเราไป ไปกันเถอะ! เราต้องกลับไปที่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้า ก่อนที่จะตัดสินใจว่าจะเข้าร่วมการฝึกอบรมในอนาคตของเราที่ใด บนเส้นทางของ สงครามแห่งธาตุ  “เด็กหนุ่มผมสีฟ้าพูด ขณะที่เขาดึงฉันไปที่ทางออกของห้องโถง

 

ดูเหมือนว่าจะเป็นเวลาบ่ายแล้ว

 

เมืองนี้ไม่ได้ดูล้ำยุคขนาดนั้น ฉันไม่เห็นรถยนต์หรือจักรยานเลย นั่นหมายความว่าโลกนี้ไม่ได้พัฒนาด้านวิทยาศาสตร์มากนัก ใครที่ต้องการรถยนต์และจักรยาน เมื่อคุณสามารถบินบนท้องฟ้าได้อย่างแท้จริง แม้ว่าฉัน เห็นม้าและสัตว์แปลก ๆ บางตัวกำลังดึงรถม้า

 

เรามาถึงสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าหลังจากเดินไปได้ 15 นาทีและทันทีที่เรามาถึงเด็กคนอื่น ๆ ที่อายุประมาณ 9-10 ขวบก็วิ่งเข้ามาหาเราและเริ่มถาม

 

“ เฮ้ ไมค์ผลเป็นยังไงบ้าง?”

 

“เอธาน คุณมีความสัมพันธ์กับองค์ประกอบใด ๆ หรือไม่?”

 

…

 

…

 

ไมค์เด็กชายผมสีฟ้าพูดอย่างทำอะไรไม่ถูกว่า”หยุดเถอะ หยุดทุกคน เราทั้งคู่ไม่มีความสัมพันธ์กับองค์ประกอบใด ๆ เราจะคุยกับมิสซิสราล์ฟว่าจะเข้าร่วมการฝึก สงครามธาตุ ได้ที่ไหน”

 

คุณรู้สึกอย่างไรที่ได้รับการปลอบโยนจากเด็กอายุ 9-10 ปี? วันนี้ฉันพบ

 

เด็ก ๆ กำลังปลอบใจเรา 2-3 นาทีและให้ขนมพวกเราก่อนที่พวกเขาจะแยกย้ายกันไป

 

จากนั้นเอธานและไมค์ก็มุ่งหน้าเข้าไปในห้องทำงานของมิสซิสราล์ฟ

 

ในสำนักงาน

 

มิสซิสราล์ฟซึ่งอยู่ในวัย50ปีของเธอพูดด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยน “คุณทั้งคู่ล้มเหลวเหรอ เฮ้อ ช่างเป็นโชคชะตาจริงๆ คุณตัดสินใจว่าจะลงทะเบียนเพื่อเริ่มฝึกในสงครามแห่งธาตุไว้ที่ไหน?”

 

ไมค์พูดว่า “ไม่ มิสซิสราล์ฟ เราหวังว่าจะได้คุยเรื่องนี้กับคุณ เนื่องจากคุณรู้เรื่องแบบนี้มากกว่าเรา”

 

ฉันคิดว่าพระราชวัง Cloud Fantasy  ดูดี เมื่อพิจารณาว่าผู้คนในเมืองพูดถึงพวกเขาอย่างไร ฉันจึงถามว่า “เราเข้าร่วมพระราชวัง Cloud Fantasy ไม่ได้หรือ”

 

เมื่อได้ยินคำพูดของฉัน ทั้งมิสซิสราล์ฟและไมค์มองมาที่ฉันอย่างแปลก ๆ  ‘ดูเหมือนว่าฉันจะดูเมาอีกครั้ง บางทีฉันไม่ควรพูดอย่างไม่ใส่ใจเกรงว่าแมวจะหลุดออกจากกระเป๋าทันที ‘

 

ไมค์พูดอย่างทำอะไรไม่ถูก “เอาจริง ๆ  พี่เป็นอะไรไปเหรอ สมองของดูเหมือนจะมีปัญหาหลังจากที่คุณตื่นขึ้นมามันเป็นเรื่องธรรมดาที่พระราชวัง Cloud Fantasy จะรับสมัครพ่อมดธาตุเท่านั้น”

 

ฉันยิ้มอย่างเชื่องช้าและพูดว่า “ขอโทษนะ ฉันรู้สึกไม่ค่อยสบายและก็ลืมเรื่องบางอย่างไปเรื่อย ๆ  อย่างไรก็ตามอย่าสนใจรายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ และบอกฉันว่ามีที่ไหนที่เทียบเท่ากับพระราชวัง Cloud Fantasy  ที่รับสมัครและฝึกฝนสงครามแห่งธาตุอีกไหม?”

 

มิสซิสราล์ฟพูดด้วยความจริงจังว่า “มีหลายกลุ่มที่สามารถเทียบเคียงได้กับพระราชวัง Cloud Fantasy ที่รับสมัครทั้งนักรบธาตุและพ่อมดธาตุ แม้ว่าพวกเขาจะอยู่ห่างออกไปก็ตาม”

 

ใบหน้าของเธอดูเป็นทุกข์ ขณะที่เธอพูดต่อ “แต่อนิจจา เรามีเงินส่งพวกคุณเพียงคนเดียว … “

 

ฉันดีใจที่ได้ฟังประโยคแรก แต่สิ่งที่มิสซิสราล์ฟพูดในภายหลังทำให้เกิดปฏิกิริยาในตัวฉัน

 

ฉันรู้สึกว่าควรให้โอกาสกับไมค์  แต่นั่นไม่ใช่เพราะฉันเองแต่ดูเหมือนว่าจะเป็นความคิดที่เหลืออยู่ของเจ้าของร่างเดิม ไม่ว่าพวกเขาจะเป็นพี่น้องร่วมสายเลือดแท้ๆหรือเป็นเพื่อนที่ดีที่สุด

 

ก่อนที่ฉันจะสามารถขอให้ไมค์กับมิสซิสราล์ฟฉันก็ถูกตัดหน้าก่อน ไมค์พูดด้วยความมุ่งมั่นว่า “มิสซิส ราล์ฟโปรดให้โอกาสกับเอธานด้วย เขาทำงานหนักกว่าฉันในทุกสิ่งและเขาก็มีเป้าหมายที่สูงกว่าฉันด้วย  ดังนั้นเขาควรได้รับโอกาสนี้ ฉันจะเข้าร่วมกับฝ่ายที่อยู่ใกล้เมืองของเรา ” เมื่อพูดถึงตรงนี้ไมค์ยิ้มและพูดว่า “ถ้าฉันไปร่วมที่ไหนสักแห่งใกล้ ๆ ฉันก็สามารถไปเยี่ยมบ้านเด็กกำพร้าได้บ่อยขึ้น”

 

ไมค์คนนี้ช่างเป็นคนดี ขอบคุณครับ แม้ว่าฉันจะไม่รู้ว่าเจ้าของร่างก่อนหน้านี้มีเป้าหมายอะไรสูงกว่า  แต่เป้าหมายของฉันก็ไม่เล็ก ฉันต้องกลายเป็นคนที่แข็งแกร่งและกลับมายังโลกเพื่อแก้แค้น

 

แต่ฉันยังไปไม่ได้ มีศัตรูของฉันอยู่ที่นี่โดยพิจารณาว่าเจ้าของร่างคนก่อนของร่างกายนี้เสียชีวิตอย่างไร  มีโอกาส 100% ที่เขาจะถูกวางยาพิษ ก่อนที่เราจะมาถึงศาลาทดสอบความสัมพันธ์

 

เราคุยกับมิสซิสราล์ฟอีกเล็กน้อย ก่อนที่เราจะกลับไปที่ห้องของเรา

 

หลังจากเข้ามาในห้องฉันถามไมค์ว่า “เฮ้ น้องชายเราไปไหนกันมาก่อนที่จะมาถึง ฮอลตรวจสอบความสัมพันธ์ธาตุหรือเปล่าดูเหมือนฉันจะจำบางเรื่องไม่ได้”

 

ไมค์ถอนหายใจและพูดว่า  “ดูเหมือนว่าจะมีปัญหากับความทรงจำของคุณจริงๆสินะ คุณต้องการพบหมอ หรือแม่มดในเมืองของเราหรือไม่ แต่ต้องเสียเงินบ้างนะ”

 

“ไม่ ไม่ครับ ฉันไม่จำเป็นต้องไปพบหมอหรือแม่มดใครจะไปรู้ว่าฉันอาจจะสบายดี หลังจากนอนหลับไปก่อนก็ได้ ช่วยบอกก่อนว่าเราทำอะไรก่อนที่จะมาถึงห้องทดสอบความสัมพันธ์”

 

“หลังจากออกจากสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าเราไปที่ โณงแรมไรอัน ใกล้กับสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า เพื่อทานอาหารเช้าเพราะเราเก็บเงินไว้กินที่นั่นในวันนี้ฮ่า ๆ ๆ  คุณเป็นคนเสนอแผนนี้ว่าจะกินของดี เพราะอาจช่วยในการทดสอบได้ ฮ่าฮ่าดูเหมือนว่าความคิดนั้นของคุณจะใช้ไม่ได้” ไมค์หัวเราะออกมาดัง ๆ หลังจากพูดแบบนั้น

 

แม้ว่าฉันจะรู้สึกอายที่ได้ยินสิ่งนี้  แต่ก็หัวเราะออกมาเหมือนกัน ดูเหมือนว่ามีโอกาสสูงที่เจ้าของร่างนี้คนก่อน จะถูกวางยาพิษที่โรงแรม ในขณะรับประทานอาหารที่นั่น

 

ฉันถามคำถามที่สำคัญอีกครั้งว่า  “ไมค์ มีใครในเมืองที่ฉันเป็นศัตรูด้วยหรือไม่ เช่นมีศัตรูคนใดที่อาจต้องการฆ่าฉัน?”

 

ไมค์หยุดหัวเราะสักวินาทีก่อน … เขาหัวเราะหนักกว่าเดิมและพูดว่า “พี่ครับทุกคนที่อยู่ใกล้ ๆ รู้จักบุคลิกของคุณ คุณไม่ชอบปัญหาคุณชอบอยู่นิ่ง ๆ และทำงานหนักอย่างเงียบ ๆ  ฉันไม่เคยเห็นคุณทะเลาะกับใครบางคนมาก่อนฉันสงสัยว่าใคร ๆ ที่ต้องการชีวิตของคุณ คุณกำลังหามันไปเพื่ออะไร “

 

ฉันยิ้มให้ไมค์แล้วตอบว่า “ไม่หรอก ฉันแค่ฝันร้ายและฉันก็จำอะไรไม่ได้มากนั่นเป็นเหตุผลว่าทำไม  แต่ไม่ต้องกังวลฉันจะไม่เป็นไรอะไรก็ตามคุณจะไป งีบตอนบ่ายใช่ไหม ฉันจะออกไปข้างนอกสักหน่อย ฉันจะกลับมาในครึ่งชั่วโมงหลังจากนี้ “

 

ฉันเตรียมพร้อมที่จะไปที่โรงแรมแบบไม่ระบุตัวตนเพื่อตรวจสอบสิ่งต่างๆเพราะ …

 

‘เจ้าของร่างเดิมไม่มีศัตรูและเขาก็ไม่ได้ต่อสู้กับใครด้วย … อืมเขาตายได้ยังไง?  อย่าบอกนะว่าเขาตายเพราะเขาโง่? มีผู้หญิงมาเยี่ยมฉันและฉันก็ตายในวันรุ่งขึ้น  แค่นึกถึงสิ่งที่เกิดขึ้นกับฉันก็ทำให้ฉันอยากจะสาบานต่อพระเจ้าถ้ามันต้องเกิดขึ้นอีก แต่ …. เขาตายได้ไงกันนะ?  ถ้าการตายของเขาโง่เขลาและน่าโมโหพอ ๆ กับของฉัน มันคงเป็นเรื่องบังเอิญที่โชคร้ายและน่าขยะแขยงจริงๆ ‘

 

…

 

…

 

ฉันออกไปข้างนอก หลังจากขอชุดคลุมและเสื้อคลุมจากมิสซิสราล์ฟ เพราะโรงแรมนั่นก็อยู่ไม่ไกลนัก ดังนั้นฉันจึงไปถึงที่นั่นใน 5 นาที

 

โรงแรมไรอัน

 

อืมไม่ใหญ่ แต่มีลูกค้าเข้าออกเยอะมาก ฉันเข้าไปข้างในและกำลังดูเมนูเพื่อหาสิ่งที่ถูกที่สุดที่จะสั่ง

 

แต่หลังจากผ่านไป 2 นาทีก่อนที่ฉันจะสั่งอะไรถูก ๆ พนักงานเสิร์ฟก็มาหาฉันและบอกฉันว่า  “คุณช่วยพาฉันไปดูเจ้านายได้ไหม เราแค่อยากจะเคลียร์บางสิ่งบางอย่างและเจ้านายของเราสัญญาว่าคุณจะพอใจ ในตอนท้าย”

 

เธอล้อเล่นฉันเหรอ? เธอจำฉันได้ยังไงทั้งๆที่ฉันยังไม่ได้แสดงหน้าตาเลย?

 

‘เฮ้อ ดูเหมือนว่าฉันจะไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากมุ่งหน้าไปยังเรื่องเลวร้ายนี้  แต่วิธีการพูดของพนักงานเสิร์ฟดูแปลก ๆ ปกติเขาควรจะขู่ฉัน  แต่เขาพูดด้วยวิธีที่อ่อนโยนและเกือบจะอ้อนวอน ฉันรู้สึกมากขึ้นเรื่อย ๆ  ว่ามีบางอย่างผิดปกติกับวิธีที่เจ้าของคนก่อนเสียชีวิต ‘ฉันถอนหายใจภายในใจ ฉันลุกขึ้นยืนแล้วเดินตามบริกรไป  จากสิ่งที่ฉันสังเกตเห็น พนักงานเสิร์ฟคนนี้น่าจะมีโอกาสที่สถานการณ์จะแตกต่างกันบ้าง  หากนี่เป็นโอกาสสำหรับฉันและฉันต้องเข้าใจมัน

 

เมื่อเดินไปไม่นานเราก็มาถึงห้องทำงานของเจ้านาย บริกรเปิดประตูและยื่นมือให้ฉันเข้าไปข้างใน

 

ฉันก้าวเข้าไปในห้องทำงาน ซึ่งมีขนาดไม่ใหญ่เกินไปโต๊ะหนึ่งตัวเก้าอี้หลังโต๊ะที่เจ้านายของโรงแรมนั่งและเก้าอี้อีกสองตัวที่อีกด้านหนึ่งของโต๊ะสำหรับแขก

 

เจ้านายของโรงแรมยืนขึ้นและโค้งคำนับเมื่อเห็นฉัน  “อย่างแรก ฉันอยากจะบอกว่าฉันเสียใจอย่างยิ่ง เราไม่ได้ตั้งใจจะวางยาพิษคุณโดยสิ้นเชิง แต่มีการสลับจานและอาหารที่มีพิษก็ถูกส่งไปยังคุณ แทน เนื่องจากเป้าหมายของเราสั่งอาหารแบบเดียวกับคุณ เนื่องจากคุณสามารถปัดเป่าพิษร้ายแรงนั่นได้ หมายความว่าคุณมีใครบางคนอยู่เบื่องหลังเราไม่ต้องการทำให้บุคคลเช่นนี้ต้องขุ่นเคือง เพราะเราเพิ่งเริ่มงานนี้เมื่อไม่นานมานี้และก่อให้เกิดเช่นนี้ เป็นอุบัติเหตุ แต่คุณสามารถระบุราคาเพื่อระงับเรื่องนี้ได้ เนื่องจากคุณไม่เป็นไรฉันจะพยายามอย่างเต็มที่เพื่อให้เป็นไปตามเงื่อนไขของคุณ “

 

ห้ะ อะไร? พล็อตนี้มันบ้าอะไร? FUCK …  ฉันหวังว่าเจ้าของร่างคนก่อนจะสามารถย้ายไปอยู่ในโลกที่ดีและมีชีวิตที่ดีได้ เฮ้อ วิญญาณเราช่างน่าสมเพชขนาดไหน  แต่ตอนนี้ฉันต้องเข้าใจโอกาสนี้ที่มอบให้ฉัน

 

อุปกรณ์ในสมองของฉันเริ่มต้นขึ้นและฉันก็คิดแผนการที่ดีทันที ดังนั้นหลังจากรวบรวมความคิดของฉัน ฉันจึงพูดด้วยน้ำเสียงที่มั่นใจและเยาะเย้ย  “บ้าหรือเปล่า  เมื่อเจ้านายของฉันกำจัดพิษให้ฉัน เขาบอกว่ามันเป็นเพียงยาพิษระดับต่ำ  แต่เนื่องจากเจ้ากล้าวางยาข้า อาจารย์ของข้าจึงบอกข้าว่าพวกเขาจะไม่อยู่นิ่งเพื่อดูดวงอาทิตย์ในวันหน้าหรอกนะ “

 

เหงื่อเริ่มไหลออกมาจากร่างกายของเจ้าของโรงแรม ขณะที่เขาพูดด้วยตัวสั่น “ได้โปรดมันเป็นความผิดพลาดของพวกเรา พวกเรามือใหม่ ช่วยบอกนายของคุณให้ยกโทษให้พวกเราได้ไหม ฉันยินดีจ่ายราคาใด ๆ ยกเว้นชีวิตของฉัน”

 

“ฉันสงสัยว่าคุณมีอะไรที่จะช่วยนายของฉันได้บ้างมาดูกัน …. ”  ฉันใช้สีหน้าครุ่นคิดอยู่ 2-3 วินาทีก่อนที่จะพูด “ทำไมคุณไม่แสดงสมบัติที่มีค่าที่สุดของคุณให้ฉันดูฉันจะดูว่าพวกเขา สามารถจุดประกายความสนใจในตัวนายของฉันได้”

 

เมื่อได้ยินเช่นนี้เจ้านายก็ลุกขึ้นยืนก่อนจะรีบวิ่งไปที่กำแพงด้านซ้าย  เขาเคาะที่นั่นและก่อนที่ผนังส่วนหนึ่งจะเลื่อนออกเผยให้เห็นตู้เซฟ  หลังจากนั้นเขาก็ถอดแหวนที่นิ้วของเขาและใส่ไว้ที่รูที่อยู่บนตู้เซฟ

 

ตู้เซฟเปิดออกเผยให้เห็น 2 ม้วนและกระเป๋า

 

เขาวางมันทั้งสองไว้บนโต๊ะและพูดว่า  “ได้โปรดนั่งและตรวจสอบ สิ่งเหล่านี้ พวกมันเป็นสมบัติที่มีค่าที่สุดของฉันอันหนึ่ง คืออควาอสรพิษระดับกลาง และอีกอันคือหมัดแม็กม่าเอเลเมนทัลระดับสูง กระเป๋าประกอบด้วยผลึกน้ำระดับกลาง 2 ชิ้นและผลึกน้ำระดับต่ำ 10 ชิ้น “

 

หัวใจของฉันเต้นแรง แต่ฉันยังคงสงบสติอารมณ์และพูดว่า “สิ่งที่ไร้ประโยชน์พวกเขาอาจจะไม่ดึงดูดความสนใจของเจ้านายของฉัน  แต่ฉันจะพยายามอย่างเต็มที่เพื่อโน้มน้าวใจนายของฉัน และตอนนี้คุณมี ทองแท่งกี่อันให้ฉัน ด้วยอีกครึ่งหนึ่งของที่มีและในตอนนี้ที่พวกคุณกำลังทำลายวันของฉัน “

 

“ได้ค่ะ ได้โปรดรอสักครู่” เจ้านายรีบเปิดลิ้นชักโต๊ะหยิบกระเป๋าสองใบออกมาและพูดว่า “นี่เป็นเงินครึ่งหนึ่งของความมั่งคั่งของฉัน ฉันแค่หวังว่าคุณจะโน้มน้าวให้เจ้านายของคุณช่วยเราฉันขอร้อง .”

 

“โอเคโอเค หยุดขอได้แล้ว อาจารย์ของฉันให้ความสำคัญกับฉันมากดังนั้นเขามักจะไว้ชีวิตคุณ”  พูดแบบนี้ฉันก็เอาของทุกอย่างบนโต๊ะไปซ่อนไว้ใต้ชุดคลุมของฉัน

 

“เอาอาหารดีๆมาให้ฉัน ตอนนี้ฉันกำลังหิวโหย” พูดแบบนี้ฉันก็ออกจากห้องทำงาน

 

…

 

…

 

…

 

* เรอ *

 

เมื่อเดินระหว่างทางไปยังสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า ฉันไม่สามารถหยุดยิ้มภายใต้กระโปรงหน้ารถได้ แต่ … เฮ้อฉันไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเจ้าของร่างก่อนหน้านี้เสียชีวิตเพราะความผิดพลาดเศร้าจริงๆ  ฉันหวังว่าคุณจะพบความสงบสุขและชีวิตต่อไปที่ดี

 

ในไม่ช้าฉันก็มาถึงสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าและตรงไปที่สำนักงานของมิสซิสราล์ฟ

 

ฉันนั่งบนเก้าอี้และหยิบกระเป๋าใบหนึ่งออกมา  “มิสซิสราล์ฟโปรดใช้เงินนี้เพื่อสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าและคุณสามารถถามไมค์ว่าเขาต้องการไปฝึกงานที่ธันเดอร์ – ไฟร์วัลเลย์กับฉันไหม ฉันจะส่งเขาไปในอีกสักพัก ” ฉันพูดพลางส่งชิ้นส่วนของฉันให้ ฉันออกจากห้องทำงานก่อนที่มิสซิสราล์ฟจะได้พูดอะไร

 

เมื่อมาถึงห้องของฉัน ฉันก็ปลุกไมค์ “เฮ้ ไมค์ตื่นได้แล้วมิสซิสราล์ฟกำลังโทรหาคุณ”

 

ไมค์สะดุ้งตื่นก่อนจะพูดว่า “มีอะไรเหรอ ฉันงีบหลับกำลังสบายดีเลย”

 

ฉันยิ้มและพูดว่า “ไปที่ห้องทำงานของมิสซิสราล์ฟมีเรื่องน่าประหลาดใจสำหรับคุณที่นั่น”  พูดแบบนี้เสร็จ ฉันก็ดึงไมค์ออกจากเตียงแล้วพูดว่า “เร็วเข้าสิ”

 

ไมค์ออกจากห้องอย่างงง ๆ

 

จากนั้นฉันก็นอนลงบนเตียงถอดเสื้อคลุมออกและห่อม้วนหนังสือและกระเป๋าทั้งสองข้างในชุดคลุมแล้ววางไว้ข้างหมอน ขณะที่คิดว่า ‘แล้วฉันจะทำอย่างไรกับโชคลาภที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหันนี้? ‘

 

‘ไปงีบกันก่อนดีกว่า ‘การคิดเกี่ยวกับการงีบหลับทำให้ฉันง่วงจริงๆ

 

ดึงผ้าห่มของฉันออกและคลุมทุกอย่างรวมถึงของที่ฉันได้รับฉันก็หลับไป