The Bloodline System ศึกแห่งสายเลือด - ตอนที 75

ตอนที่ 75: แผนในการเคลื่อนไหว

2 วันผ่านไปอีกครั้งในพริบตา

ขณะนี้กุสตาฟอยู่ใน Dojo เพื่อพักสมองหลังจากฝึกซ้อมกับครูเอมมี่

เขาและครูเอมมี่นั่งขัดสมาธิอยู่บนพื้น ขณะคุยกัน

“ครูเอมมี่ ผมอยากจะถามว่าทำไมเราต้องใส่ยูกาตะตอนฝึก?” กุสตาฟกล่าวด้วยรูปลักษณ์ที่น่าทึ่ง

“เธอไม่รู้เกี่ยวกับประวัติของที่นี่เหรอ?” ครูเอมมี่ถามขณะหันไปจ้องหน้าเขา

กุสตาฟส่ายหัวปฏิเสธ

ครูเอมมี่ตัดสินใจอธิบายหลังจากเห็นว่ากุสตาฟไม่รู้เกี่ยวกับสถานที่แห่งนี้

“ อาคารทั้งหมดนี้เป็นของกลุ่มธุรกิจชื่อ ออคทาเวีย …เป็นกลุ่มธุรกิจที่ร่ำรวยที่สุดแห่งหนึ่งในเมือง” ครูเอมมี่อธิบาย

“กลุ่มนี้เป็นเจ้าของโดยตระกูลที่มีอำนาจ ซึ่งมีต้นกำเนิดมาจากประเทศโบราณที่รู้จักกันในชื่อญี่ปุ่น … ในสมัยก่อนญี่ปุ่นเป็นหนึ่งในประเทศในทวีปโบราณ ชื่อเอเชียที่ฝึกฝนศิลปะการต่อสู้ชุดยูกาตะนี้เป็นชุดแบบดั้งเดิมที่ มีต้นกำเนิดมาจากที่นั่น … ครอบครัวที่เป็นเจ้าของอาคารแห่งนี้ก็เป็นเจ้าของDojo เช่นกัน พวกเขานำวัฒนธรรมของพวกเขามาใช้ เพื่อที่จะไม่ลืม “ครูเอมมี่สรุปคำอธิบายของเธอ

ตอนนี้กุสตาฟดูมีความเข้าใจ เขารู้เรื่องเกี่ยวกับประเทศโบราณและเป็นส่วนหนึ่งในประวัติศาสตร์ของพวกเขา แล้วดังนั้นคำอธิบายของ ครูเอมมี่ จึงเหมาะสมกับเขาในตอนนี้

“ ครูเอมมี่ … ครอบครัวนั้น คุณมีส่วนเกี่ยวข้องกับพวกเขาไหม?” กุสตาฟถามเพราะมีอะไรบางอย่างกำลังมารบกวนเขาในตอนนี้

เขาสังเกตเห็นว่าครูเอมมี่ได้รับการปฏิบัติด้วยความเคารพที่นี่

มันไม่สมเหตุสมผลเลยที่พวกเขาจะกลัวและเคารพเธอมากขนาดนั้น ถ้าเธอไม่มีความเกี่ยวข้องกับครอบครัวที่เป็นเจ้าของอาคารหลังนี้

ครูเอมมี่เหล่ตาก่อนตอบ

“ใครจะรู้ ฉันมีความเกี่ยวข้องกับพวกเขาหรือไม่” ครูเอมมี่ยักไหล่และลุกขึ้นยืน

“ ไปฝึกกันต่อเถอะ” ครูเอมมี่กล่าว

กุสตาฟดูมีความสงสัย แต่เขาตัดสินใจที่จะไม่ติดตามเรื่องนี้

เขาลุกขึ้นยืนและฝึกฝนต่อโดยครูเอมมี่

–

อีกวันก็ผ่านไปอีก วันนี้เป็นวันพฤหัสบดี

ตลอด 3 วันที่ผ่านมากุสตาฟไม่ได้ไปที่ห้องฝึก เพื่อเข้าร่วมกับเพื่อนร่วมห้องของเขาเลย

เพื่อนร่วมชั้นยังคงสงสัยในตัวเขา แต่สิ่งที่เขาทำเมื่อวันก่อนเริ่มที่จะเงียบลงไป

พวกเขาตัดสินใจที่จะมุ่งเน้นไปที่งานแลกเปลี่ยนที่กำลังจะเกิดขึ้น

สำหรับแองจี้ กุสตาฟปล่อยให้เธอตามเขามาในการลาดตระเวนยามค่ำคืนในช่วง 2 วันที่ผ่านมา

คืนแรกที่เธอไปร่วมงานกับเขา พ่อและแม่ของเธอออกมาจากอพาร์ตเมนต์ของพวกเขา เพื่อขอร้องให้เขาปกป้องแองจี้ในกรณีฉุกเฉินด้วย

แองจี้รู้สึกเขินอายมากและเธอก็ขอให้พ่อแม่หยุดแต่พวกเขาปฏิเสธ

กุสตาฟพยักหน้าให้พวกเขาและจากไปพร้อมกับแองจี้

เขาไม่ได้กังวลเพราะเขาคำนวณแล้วว่ายังไม่ถึงเวลาที่สัตว์เลือดผสมจะปรากฏขึ้น

เขาจะปล่อยให้แองจี้มากับเขาในคืนที่เขาแน่ใจว่าสัตว์เลือดผสมจะไม่ปรากฏตัวอีกต่อไป

เขาได้ถามครูเอมมี่เกี่ยวกับปรากฏการณ์แปลก ๆ ที่สัตว์เลือดผสมจะข้ามพรมแดนเข้ามา นอกจากนี้เธอยังไม่เข้าใจว่าทำไมหรือเกิดขึ้นได้อย่างไร แต่เธอสัญญากับกุสตาฟว่าเธอจะศึกษาหามันเมื่อเธอมีเวลา

สำหรับตอนนี้ กุสตาฟยังคงต้องปกป้องพื้นที่ใกล้เคียงต่อไป และเขาก็ไม่สนใจเพราะมันนำเงินมาให้เขาด้วย

นอกจากนี้เขายังขายชิ้นส่วนและอวัยวะของสัตว์เลือดผสมอย่างลับๆซึ่งทำให้เขาประหลาดใจด้วยเช่นกัน

กุสตาฟค้นพบเมื่อไม่นานมานี้ ว่าอวัยวะของสัตว์เลือดผสมก็ใช้ทำยาได้เช่นกัน

นอกจากนี้เขายังพบว่า ร้านอาหารบางแห่งปรุงอาหารหรูหราโดยใช้อวัยวะบางส่วนของพวกมัน

–

ในโรงเรียนวันนี้ กุสตาฟอดทนรอวันที่จะสิ้นสุดการเรียนในวันนี้ลง เพราะเขาวางแผนบางอย่างในช่วง 2-3 วันที่ผ่านมา ถึงเวลาแล้วที่จะทำให้แผนการเหล่านั้นดำเนินไปได้

ช่วงหลังของวัน สำหรับนักเรียนชั้นเรียนที่ 3 มักจะใช้เวลาอยู่ในห้องฝึกอบรม

พวกเขาจะฝึกที่นั่นจนถึงวันสิ้นสุด

กริ้งงงง!

เสียงกริ่งดังก้องไปทั่วโรงเรียน

ในที่สุดกิจกรรมของโรงเรียนก็สิ้นสุดลงในวันนี้

นักเรียนชั้นเรียนที่ 3 เริ่มออกมาจากห้องโถงเป็นกลุ่มๆ

แชด! แซด! แซด!

เพื่อนๆ ต่างพากันพูดคุยกันอย่างตื่นเต้น ขณะที่พวกเขาเดินออกไป

โดยเฉพาะนักเรียนตัวสูงสองคนกำลังเดินไปด้วยกัน

คนหนึ่งมีผมสีส้ม ส่วนอีกคนมีผมสีดำ ผมของพวกเขาทั้งสองเป็นแบบยาวประบ่า แต่ค่อนข้างสูง

คนที่มีผมสีส้มสูง 6’2 ฟุต ส่วนอีกคนสูง 6 ฟุต

“ชาร์ล วันนี้เราไปที่นั่นกันไหม” คนที่มีผมสีดำถามด้วยรอยยิ้ม

“หุหุ นายพนันได้เลย กอร์ดอน .. เพราะฉันเก็บกดตัวเองมาได้ 1 สัปดาห์แล้ว ด้วยการฝึกฝนที่หนักหน่วงทั้งหมดนี้ ฉันต้องคลายความเครียดที่ถูกกักเก็บมาทั้งหมดนี้ให้ได้!” ชาร์ลตอบด้วยรอยยิ้มซุกซน

“ เฮ้ ใช่ๆ เราควรจะคลายความเครียดที่ถูกกักเก็บมานาน” กอร์ดอนตอบกลับด้วยรอยยิ้ม

ทันใดนั้นใบหน้าของเขาก็แข็งขึ้น “พูดเพื่อความโล่งใจ ฉันต้องบรรเทาอาการในลำไส้ของฉัน … ฉันต้องไปห้องน้ำก่อน” ใบหน้าของกอร์ดอนบีบขึ้น ขณะที่เขาพูด

“อ๊ะ อีกแล้วเหรอ” ชาร์ลถามด้วยท่าทางหงุดหงิดเล็กน้อย

“ ฉันใช้เวลาไม่นาน รอแปป” กอร์ดอนพูดแล้วหันกลับไปที่ห้องน้ำภายในห้องโถง

“เชอะ ฉันสงสัยว่าเขากินอะไรเข้าไป” ชาร์ลดูโกรธเล็กน้อย ขณะจ้องไปที่กอร์ดอนที่กำลังวิ่งไปที่ห้องโถง

ชาร์ลเดินไปด้านข้างเพื่อรอกอร์ดอน

–

15 นาทีต่อมากอร์ดอนวิ่งจ็อกกิ้งไปทางชาร์ลจากทิศทางของห้องฝึกซ้อม

ใบหน้าของเขาดูโล่งอก

เมื่อเขามาถึงตรงหน้าชาร์ล เขาก็พูดว่า “ไปกันเถอะชาร์ล”

“อืม วันนี้นายแน่ใจแล้วใช่ไหม” ชาร์ลถามด้วยน้ำเสียงกังวลเล็กน้อย

“ฮ่า ๆ ทำไมจะไม่ล่ะ … ฉันจะไม่ยอมแพ้กับความเร่าร้อนสุดเซ็กซี่สำหรับคนทั้งโลกหรอก” กอร์ดอนตอบ

“นอกจากนี้เราต้องปลดปล่อยความเครียด ที่ถูกกักเก็บจากการฝึกซ้อมที่หนักหน่วงทั้งหมดที่เราได้รับนี่” กอร์ดอนกล่าวเสริม

“อืม เอาล่ะไปกันเถอะ” ชาร์ลพูดแล้วหันกลับมา

พวกเขาเดินไปที่ลานจอดรถและมาถึงหน้ารถสีกำมะหยี่ที่ลอยอยู่

รถมีรูปร่างคล้ายกับรถสปอร์ตเช่น แลมโบกินี่ และ บูคาติ ในสมัยก่อน

ความแตกต่างคือมันลอยอยู่เหนือพื้นและมีเปลวไฟสีขาวพวยพุ่งออกมาจากข้างใต้ มันดูดีกว่าและล้ำยุคมันใหญ่กว่ารถสปอร์ตประเภทนั้น ถึง 3 เท่าสุดท้ายมันก็เร็วกว่าอย่างน้อย 10 เท่า

มีคนขับรถรอพวกเขาอยู่แล้ว

เขาโค้งคำนับให้ทั้ง 2 คนอย่างสุภาพก่อนที่พวกเขาจะเข้าไป

คนขับได้เข้าไปและสตาร์ทรถ

ซึ้ม!

เสียงของเครื่องยนต์นุ่มนวลและผ่อนคลายมันฟังสบายหู

สวี้!

มันออกตัวด้วยความเร็วเป็นระยะ