The Bloodline System ศึกแห่งสายเลือด - ตอนที่ 64

ตอนที่ 64: การลักพาตัวสำเร็จ

เสียงนั้นฟังดูคุ้นเคยสำหรับเขาจริงๆ

บุคคลนั้นปรากฏตัวขึ้นข้างหลังเขาเกือบจะในทันที

ใบหน้าของกุสตาฟมืดลง ‘ฉันไม่รู้สึกถึงการเดินของเขา แม้ว่าเขาจะอยู่ในขอบเขตการรับรู้ของฉันก็ตาม’

“เพื่อสภาพที่ดีของคุณ คุณไม่ควรขยับตัว” บุคคลนั้นพูดอีกครั้ง

‘นี่คือผู้ชายคนเดียวกันจากป่านั่น?’ กุสตาฟคิด

ตอนนี้กุสตาฟไม่ได้อ่อนแออย่างที่เคยเป็น เขาก็สัมผัสได้ว่าคนคนนี้อันตรายแค่ไหน

ตอนนี้เขาเข้าใจแล้วว่า ถ้าระบบนั่นไม่เทเลพอร์ตเขากลับบ้าน มันไม่มีทางที่เขาจะหนีไปได้

[เปิดใช้งาน การวิ่ง แล้ว]

กุสตาฟไม่เสียเวลาในการเปิดใช้งานการวิ่ง

เขาไม่ต้องคิดเรื่องนี้ซ้ำสองอีก

ทั้งหมดความรู้สึกของเขาบอกเขาในตอนนี้คือ “วิ่ง!”

กุสตาฟข้ามไปกว่า 150 ฟุตในการเคลื่อนไหวครั้งเดียว หลังจากก้าวไปข้างหน้า

ลมพัดอย่างรุนแรง ขณะที่ร่างของเขาพุ่งไปฝั่งตรงข้ามถนน

แทนที่จะวิ่งไปยังพื้นที่ใกล้เคียงเขากำลังวิ่งไปยังที่ที่เขาจากมา

กุสตาฟหันคอไปรอบ ๆ เพื่อมองย้อนกลับไป ในขณะที่เขาข้ามไป 200 ฟุต

“เอ่อ?” ทันทีที่หันหลังกลับ

เขาเห็นฝ่ามือปกคลุมทั้งเส้นสายตาของเขา

“ คราวนี้ฉันจะต้องจับนายไปให้ได้!” เสียงนั้นดังขึ้นอีกครั้ง เมื่อการมองเห็นของกุสตาฟถูกปิดกั้นอย่างสมบูรณ์

ควับ!

มันเร็วเกินไปสำหรับเขา แม้ว่าตอนนี้เขากำลังใช้การวิ่งอยู่ แต่คน ๆ นี้ก็เร็วขึ้น 10 เท่า

ก่อนที่กุสตาฟจะตอบสนองต่อการยึดเกาะร่างกายของเขา กุสตาฟก็ก็ถูกยกขึ้นกลางอากาศ

“ อย่าว่าฉันเลยนะที่ทำแบบนี้ … นายเป็นเด็กที่ไม่เชื่อฟังเอง!”

คำพูดเหล่านั้นลอยเข้ามาในหูของเขา ก่อนที่เขาจะรู้สึกว่าร่างกายของเขาร่วงหล่นลงมาอย่างรวดเร็ว

ปัง

ศีรษะของเขากระแทกเข้ากับพื้นผิวที่แข็งมากทำให้เขาสลบไปทันที

คนที่ทำให้กุสตาฟเป็นแบบนั้นได้คว้ากุสตาฟแล้วยกหัวขึ้น

บนถนนสามารถเห็นชายในชุดบอดี้สูทสีดำรัดรูปและหน้ากากสีเขียวครึ่งหน้า กำลังอุ้มเด็กชายขึ้นจากพื้น

พื้นมีรอยแตกทั่วพื้นผิวและสามารถมองเห็นแอ่งเลือดเล็ก ๆ ตรงกลางรอยแตกนั้นได้

ขณะนี้ชายคนนี้กำลังจับกุสตาฟที่มีเลือดเปรอะเปื้อนไปทั่วใบหน้าและเลือดยังคงไหลลงมาที่ศีรษะของเขา

ตาของเขาถูกปิดและแขนของเขาอยู่ที่ข้างลำตัวทั้งสองข้างโดยไม่ได้เคลื่อนไหวใด ๆ

เห็นได้ชัดว่าเขาหมดสติไปแล้ว

‘ฉันใช้พลังมากเกินไปหรือเปล่า?’ ชายคนนั้นคิดพลางเดินออกไปอย่างรวดเร็ว  ขณะที่เขาจ้องมองไปที่กุสตาฟ และในขณะที่ยังยกเขาขึ้นเหนือพื้น

เขารู้สึกถึงความเร่งรีบและต้องการทำสิ่งต่างๆให้เสร็จโดยเร็วที่สุด

‘เราจะรักษาเขาด้วยยารักษา … ได้เวลาออกไปจากที่นี่แล้ว’ หลังจากที่เขาได้ข้อสรุปนี้ เขาก็กดปุ่มสีเขียวที่ด้านซ้ายของศีรษะของเขา

ขณะนี้ผู้คนบนถนนต่างประหลาดใจเมื่อเห็นว่าเกิดอะไรขึ้น

พวกเขาเห็นเพียงแค่ตอนที่ทั้งคู่โผล่ออกมาจากอากาศอันเบาบาง เนื่องจากความเร็วของพวกเขาและก่อนที่พวกเขาจะรู้ว่าศีรษะของเด็กชายกระแทกลงบนพื้นแข็ง พวกเขาทั้งคู่ก็หายไปแล้ว

รถสีดำที่มีความยาวคล้ายกับรถลีมูซีนขับเข้ามาบนถนนกลางอากาศและหยุดลงก่อนที่ชายคนนั้นจะจับกุสตาฟไป

ประตูเปิดขึ้นและเขาก็โยนกุสตาฟเข้าไปก่อนที่จะเข้าไป

เฟี้ยว!

รถคันดังกล่าวลุกโชนอยู่ฝั่งตรงข้ามถนน หลังจากที่เลี้ยวเข้ามา

ในไม่กี่วินาทีพวกเขาก็อยู่นอกสายตาฝูงชนแล้ว

แชะ! แชะ! แชะ!

-“เกิดอะไรขึ้น?”

– “เด็กผู้ชายคนนั้นเป็นใคร?”

– “เขาดูคุ้นเคย แต่ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วเกินไป ฉันไม่สามารถสังเกตเห็นเขาได้ชัดเจนนัก!”

– “เราต้องโทรหาตำรวจ!”

ตอนนี้สามารถได้ยินเสียงของผู้คนที่มาเห็นที่เกิดเหตุได้ชัดเจน

แท้จริงแล้วไม่มีใครอยู่ใกล้กว่า 500 ฟุตจากจุดเกิดเหตุ

นอกจากนั้นยังใช้เวลาไม่ถึง 1 นาทีก่อนที่ฉากนั้นจะจบลง ดังนั้นพวกเขาจึงไม่สามารถเห็นใบหน้าของกุสตาฟได้ชัดมากนัด

ถนนสายนี้ห่างจากที่ตั้งของอพาร์ทเมนต์ของกุสตาฟเพียง 2 ถนน ดังนั้นจึงเป็นจุดที่เขาจะต้องปกป้องในตอนกลางคืน

ถ้าพวกเขาเห็นกุสตาฟได้ชัดเจน พวกเขาก็จะจำกุสตาฟได้

******

– 30 นาทีต่อมา

ภายในห้องที่มีแสงสลัวมีคนถูกจับมัดไว้กับเก้าอี้ตัวยาวคล้ายเตียง

ผ้าคลุมสีดำวางอยู่บนศีรษะของบุคคลนี้และมือที่มีโลหะที่ยื่นออกมาจากเก้าอี้มันมีลักษณะคล้ายเตียงเอาไว้จับตัวบุคคลนั้นไว้อย่างแน่นหนา เพื่อป้องกันไม่ให้เขามีโอกาสหลบหนี

ที่มุมซ้ายของห้องชาย 2 คนในชุดรัดรูปสีดำยืนอยู่คนละฝั่งตรงข้ามกัน

ดูเหมือนพวกเขากำลังสนทนากันอยู่และชายที่สวมหน้ากากครึ่งใบหน้าสีเขียวก็กำลังถือหมวกกันน็อกสีม่วงและสีน้ำเงินอยู่

หมวกนี้มีหินสีน้ำฝังอยู่ทั่วพื้นผิว ซึ่งมันกำลังแตกด้วยกระแสไฟฟ้า

“ เราไม่สามารถเสียเวลาในการฉายภาพและดูความทรงจำของเขาได้ เรื่องนั้นมันเกิดขึ้นเมื่อ 3 เดือนที่แล้ว” ชายในหน้ากากสีเขียวพูดด้วยน้ำเสียงที่เร่งรีบ

“บอสเอเดน ฉันแนะนำได้แค่ให้เราใช้ฟังก์ชันบังคับให้เขาพูดความจริงและถามคำถามที่เฉพาะเจาะจงกับเขา เพื่อให้การสอบสวนของเราเร็วขึ้น!” ชายอีกคนแนะนำ

“ไปกันเถอะ เราไม่มีเวลาที่จะเรียงลำดับความทรงจำของเขา … เราจะถามคำถามที่เฉพาะเจาะจงเกี่ยวกับวันนั้นเดี๋ยวนี้! แม้ว่าเขาอาจจะกลายเป็นผัก เนื่องจากอายุยังน้อย แต่เราก็ต้องเสี่ยง  มัน … ไม่ว่าผู้หญิงคนนี้จะมีพลังมากแค่ไหน เธอก็ไม่สามารถสืบได้ว่าใครทำให้เด็กคนนี้กลายเป็นผักแบบนั้นได้! ” ชายที่มีหน้ากากสีเขียว ซึ่งรู้จักกันในชื่อเอเดนเห็นด้วย

หลังจากสรุปแล้วพวกเขาก็เดินไปหาคนที่ถูกมัดอยู่บนเก้าอี้

หลังจากมาถึงตรงหน้ากุสตาฟ เอเดนก็คว้าเสื้อผ้าของกุสตาฟและดึงมันออก เผยให้เห็นใบหน้าของเด็กวัยรุ่นผมบลอนด์

เด็กวัยรุ่นที่เห็นได้ชัดว่าเขาจ้องมองชายคนนั้นด้วยสายตาเย็นชาอยู่

“ตอนนี้คุณตื่นแล้วสินะ ดูเหมือนว่ายารักษาจะใช้ได้ดี … ถ้าคุณทำตามที่ฉันบอกและไม่วิ่งหนี ฉันก็ไม่ต้องเปิดกะโหลกของคุณออกแบบนี้หรอก!” เขากล่าวด้วยน้ำเสียงที่ขมขื่นเล็กน้อย

“คุณเป็นใครและคุณต้องการอะไร ทำไมคุณตามฉันมา ทำไมคุณถึงบุกเข้าไปในอพาร์ตเมนต์ของฉัน” กุสตาฟโยนคำถามไปที่ชายคนนั้นด้วยท่าทางโกรธเคือง

“ คุณไม่จำเป็นต้องรู้ว่าฉันเป็นใคร … ทั้งหมดที่ฉันต้องการคือให้คุณบอกฉันว่าเกิดอะไรขึ้นเมื่อ 3 เดือนก่อนในพื้นที่ภูเขาของป่านั้น … ฉันแน่ใจว่าคุณจำฉันได้แล้วตั้งแต่วันนั้น … ” เอเดนพูดในขณะที่ก้มลงเพื่อจ้องไปที่ดวงตาของกุสตาฟ

“ตอนนี้บอกฉันว่าเกิดอะไรขึ้นกับภูเขานั่น ไม่มีทางที่คุณจะไม่ได้เห็นสิ่งที่เกิดขึ้น ตั้งแต่คุณอยู่ในชุดนักเรียนนั่น หมายความว่าคุณอยู่ที่นั่นทั้งคืน …  โดยเฉพาะอย่างยิ่ง หลังจากที่ฉันพบว่าที่อยู่ของคุณอยู่ไกล สถานที่นั้นนัก …  ฉันไม่สนใจด้วยซ้ำว่าคุณหลบเลี่ยงฉันได้อย่างไรในช่วง 3 เดือนนี้ ทั้งหมดที่ฉันอยากรู้ก็คือ … เกิดอะไรขึ้นในเขตภูเขานั้น? ”  เอเดนจ้องมองกุสตาฟอย่างตั้งใจ ขณะที่เขาตั้งคำถาม

กุสตาฟจ้องกลับมาที่เขา 2-3 วินาทีก่อนที่จะพูด

“ฉัน…ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับภูเขา” กุสตาฟพูดด้วยความมั่นใจ

“ทำไมต้องลักพาตัวฉัน ในเมื่อคุณควรเรียกหมอโรควิทยามาสอบสวนฉันแทน” กุสตาฟถามด้วยสีหน้าหงุดหงิด

“โอ้ คุณไม่ได้ตั้งใจที่จะตอบฉันสินะ จนกว่าฉันจะสวมสิ่งนี้ให้ … ” เอเดนตอบพร้อมกับยกหมวกนิรภัยขึ้น

“นั่นคืออะไร?” ทันใดนั้นกุสตาฟก็เริ่มระวัง เมื่อเห็นหมวกกันน็อคที่มีไฟฟ้าอยู่ด้านบนของมัน