The Bloodline System ศึกแห่งสายเลือด - ตอนที่ 559: ความใจเย็น
ตอนที่ 559: ความใจเย็น
เขาทําให้มันตกลงในทิศทางของเขาและคว้ามันไว้ ก่อนที่จะขยับไปทางด้านข้างจนสุด
กึก! กัก!
ในที่สุดกุสตาฟก็ก้าวเข้าไปในห้องของซาฮิลโดยไม่มีใครสังเกตเห็นเขาใช้เวลานานมากแต่ในที่สุดเขาก็ไปถึงที่นั่น
เขาเขย่งปลายเท้าไปทางเตียงพร้อมกับหยิบเครื่องมือคล้ายเข็มฉีดยาสีเหลืองออกมากุสตาฟมองไปรอบๆสถานที่พยายามดูว่ามีบางอย่างที่เขาพลาดไปหรือไม่แต่นอกเหนือจากห้องที่มีโครงสร้างดีและการออกแบบงานศิลปะบางส่วนแล้วก็ไม่มีอะไรอื่นให้ดูอีก
เขาขยับเข้าไปใกล้ซาฮิลและกําลังจะยื่นมือไปดึงผ้าคลุมออกจากตัวเมื่อเขาได้ยินเสียงของทหารรักษาการณ์ที่หน้าประตู
-“ถึงเวลาปลุกเจ้านายแล้วไม่ใช่เหรอ”
“ใช่ เขาบอกตอน 2:30” เมื่อบทสนทนาจบลงประตูก็ถูกผลักเปิดออกทั้งคู่จ้องตากันก่อนที่เดินเข้าไปก่อนจะเดินไปข้างหน้าและมาถึงหน้าเตียงของซาฮิล
“หืม? กล่องนี้มาหาอะไรที่นี่?” คนที่สวมแจ็กเก็ตสีแดงทางด้านซ้ายถามขณะที่จ้องมองไปที่กล่องด้านซ้ายของเตียง
“ไม่รู้สิ แต่ฉันคิดว่าเจ้านายอาจจะวางมันไว้ตรงนั้นเอง… ดีที่สุด อย่าไปยุ่งกับมัน”อีกคนหนึ่งตอบขณะที่เขาเดินไปทางด้านขวาของเตียง
ขณะที่เขาเอื้อมมือไปแตะซาฮิลเขาก็ชะงักกึก “ฉันเกือบลืมปิดนอต… ฮ่าๆนี่คงจะลําบากน่า
ดู” เขาพูดขณะที่เอื้อมมือไปที่บริเวณเสาเตียงและเคาะไม้ที่ดูมีศิลปะและมีวัตถุที่ชื่อนอตติดอยู่
มันเปล่งแสงออกมาเล็กน้อยในขณะที่เขาเคาะบางส่วนของมัน ก่อนที่จะจมลงไปในเสาเตียง
กุสตาฟที่ยืนอยู่ใกล้ๆรู้สึกประหลาดใจที่พบว่านอตที่ประดิษฐ์ขึ้นอย่างมีศิลปะนั้นแท้จริงแล้วเป็นอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์สิ่งนี้ทําให้เขาสงสัยว่าเขาพลาดสิ่งนี้ทั้งๆที่เปิดใช้งานดวงตาเทพเจ้าไปได้อย่างไรมันดูค่อนข้างปกติเมื่อเขาจ้องมองรอบๆก่อนหน้านี้เขาสามารถเดาได้อยู่แล้วว่ามันเป็นกลไกชนิดหนึ่งที่จะกระตุ้นบางอย่างถ้ามีใครสัมผัสกับซาฮิลในขณะที่มันถูกกระตุ้น
“ปลุกเขาสิ” เสียงอีกคนหนึ่งดังมาจากด้านหลัง
เมื่อกุสตาฟได้ยินก็มีมือปรากฏขึ้นที่ข้างกล่อง เขาเอื้อมมือไปคว้าเครื่องมือคล้ายเข็มฉีดยาสีเหลืองซึ่งกลิ้งไปทางด้านข้าง
มือของเขาสอดเข้าไปใต้ผ้าปูที่นอนจากด้านข้างของเขาและแทงเครื่องมือที่มีลักษณะคล้ายเข็มฉีดยาเข้าที่บริเวณสะโพกของซาฮิล
ดวงตาของซาฮิลเบิกกว้างก่อนที่คนๆนั้นจะทันได้แตะตัวเขา
“โอ้ เจ้านาย คุณตื่นแล้ว”ยามร้องออกมาขณะที่เขาหยุดมือห่างออกไปไม่กี่นิ้ว
เขาต้องประหลาดใจดวงตาของซาฮิลอ่อนล้าในวินาทีต่อมาและปิดลง
“หีม บอส” คนข้างตัวเรียกเขา
“เกิดอะไรขึ้นเขากลับไปนอนอีกแล้วเหรอ?”คนข้างหลังถามด้วยความสับสน“ดูเหมือนจะเป็นเช่นนั้นเขาคงสะดุ้งตื่นแล้วผล็อยหลับไป”ชายเสื้อสีแดงที่อยู่ข้างหน้าพูดพร้อมกับหันกลับมา
“ดูเหมือนเขาจะหมดแรงแล้ว…. รายการแผนการที่เขาวางไว้ต้องเกิดจากสิ่งนี้ยังไงซะบอสก็ยังเป็นคนดังนั้นมันจึงเป็นเรื่องปกติ” คนเสื้อแดงที่อยู่ข้างหลังพูดพร้อมกับหันกลับมา“ฉันว่าเราควรปล่อยให้เขาพักผ่อนสักพัก”คนข้างๆซาฮิลพูดขึ้นขณะที่เขาเริ่มเดินออกไปพร้อมกับอีกคนมา
เมื่อเขาไปถึงประตู เขาหยุดชั่วคราว “โอ้ฉันลืมเปิดใช้งานนอตนั่นใหม่”เขาพูดขณะที่หันกลับ
กุสตาฟซึ่งยังคงแอบและกลายร่างเป็นกล่องคล้ายกล่องยาอยู่เขารู้สึกตื่นตระหนกทันทีที่ได้ยินเช่นนั้นและสัมผัสได้ว่าชายแจ็กเก็ตสีแดงกําลังเดินกลับมาอีกคนหนึ่งเดินออกไป ณ จุดนี้เพื่อกลับไปยืนอยู่หน้าประตู
ก่อนหน้านี้กุสตาฟได้ซ่อนมือขวาของเขาไว้ใต้ผ้าปูที่นอนเนื่องจากเขาวางร่างที่แปลงแล้วไว้ข้างเตียงการทําเช่นนั้นทําให้การเปลี่ยนแปลงของเขาไม่มั่นคงเล็กน้อยเนื่องจากเขาทําให้ตัว
เองเป็นสิ่งมีชีวิตที่เป็นส่วนหนึ่งของสิ่งของและตอนนี้เขาแทบจะไม่สามารถรักษาตัวเองไว้แบบนี้ได้
นอกจากนี้หากนอตถูกเปิดใช้งานอีกครั้งเขาจะต้องหาวิธีปิดใช้งานมันและเขาไม่รู้ว่ามันทํางานอย่างไร
ชายสวมแจ็กเก็ตสีแดงมาถึงบริเวณเตียงและเอื้อมมือไปแตะเสาเตียงอีกครั้งกุสตาฟสะบัดแขนขวาออกแล้ววางมันลงบนพื้นก่อนจะดึงตัวเองที่เหมือนกล่องกลับไปอยู่ใต้เตียงแล้ว
เขาดึงอีกครั้งจนมาถึงอีกด้านหนึ่งของเตียง
ชายสวมแจ็กเก็ตสีแดงที่กําลังเปิดใช้งานนอตอีกครั้งไม่รู้เลยว่าตอนนี้กล่องอยู่ข้างหลังเขาร่างกายของเขางอไปข้างหน้าเล็กน้อย ในขณะที่เขาเคาะจุดต่างๆบนเสาเตียงในขณะที่เขาต้องการที่จะแตะอีกครั้งเขาก็สัมผัสได้ถึงพลังงานอันทรงพลังที่อยู่เบื้องหลังเขา อย่างไรก็ตามก่อนที่เขาจะทันได้ตอบโต้…
จั๊วะ-
ดวงตาของเขาเบิกกว้าง เมื่อเลือดไหลออกมาจากปากของเขา ร่างกายของเขาสั่นสะเทือนในขณะที่เขามองลงไปเห็นใบมีดสีน้ํานมแทงผ่านหน้าอกของเขา
ความเจ็บปวดจู่โจมเขาเพียงครู่เดียวต่อมา เมื่อเขารู้สึกเหมือนถูกเผาผลาญด้วยพลังงานที่แผดเผา
เขาหันไปรอบ ๆ เพื่อดูร่างมืดที่แทงใบมีดที่ลุกโชนนี้เข้าที่หน้าอกของเขา หน้ากากปีศาจทําให้เขาปิดเสียง แต่กุสตาฟปิดปากไว้ณ จุดนี้
กุสตาฟดึงใบมีดออกมาจากด้านหลังและแทงเข้าไปในแจ็คเก็ตสีแดงหลายครั้ง
ฉัวะ~ จั๊วะ- จั๊วะ-
แม้ว่าเขาจะโจมตีด้วยการลอบโจมตีได้สําเร็จ ชายแจ๊กเก็ตสีแดงคนนี้ก็แข็งแกร่งพอที่จะดึงของบางอย่างได้หากเขาปล่อยหลังจากแทงเขาครั้งแรก
ซึ่งแตกต่างจากดาร์ทซึ่งอ่อนแอกว่ากุสตาฟคนๆนี้แข็งแกร่งกว่าจริงๆ ยิ่งเลือดผสมแข็งแกร่งมากเท่าไหร่ความถึกทนก็ยิ่งสูงขึ้นเท่านั้น ซึ่งทําให้ยากต่อการฆ่าพวกเขา
หลังจากทิ้งรูไว้หลายรูในร่างกายในที่สุดกุสตาฟก็ปิดการใช้งานดาบอะตอมในขณะที่ชายสวมแจ็คเก็ตสีแดงหยุดดิ้นรน