The Bloodline System ศึกแห่งสายเลือด - ตอนที่ 544: พบกับซาฮิล

ตอนที่ 544: พบกับซาฮิล

อย่างไรก็ตาม จู่ๆ เขาก็นึกอะไรบางอย่างออก’ฉันจะจัดการกับสถานการณ์ของแองจี้ได้อย่างไร’

เขาจําได้ว่าเขาฉีดอะไรบางอย่างที่ยังโจส่งให้เขาเข้าไปในตัวของแองจี้ เมื่อเขาพบเธอในสภาพแวดล้อมที่เงียบสงบ

แองจี้รู้สึกถึงการถูกทิ่มแทงแต่เธอคิดว่าเป็นการโจมตีเนื่องจากเธอมองไม่เห็นเข็มฉีดยา

เขาไม่รู้ว่าในเข็มฉีดยามีส่วนประกอบอะไรบ้างแต่เขารู้ว่ามันไม่มีอะไรดี และเนื่องจากเขาอยากจะจัดการกับกุสตาฟในตอนนั้นเขาจึงไม่สนใจว่าเธอจะได้รับอันตรายหรือไม่

ตอนนี้เป็นกรณีที่แตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิงและเขาไม่รู้ว่าเธอสบายดีหรือไม่จนถึงตอนนี้เขาไม่เห็นร่องรอยหรือสัญญาณว่ามีบางอย่างผิดปกติกับเธอ

เอนดริกไม่ต้องการให้เรื่องนี้เป็นอีกเหตุผลหนึ่งที่ทําให้เขาและกุสตาฟต้องต่อสู้กันอีกครั้งดังนั้นเขาจึงตัดสินใจว่าจะตรวจสอบเรื่องนี้

เขาไม่สามารถกลับไปติดต่อกับยังโจได้เพราะเขาได้พูดทุกสิ่งที่เขารู้เกี่ยวกับสถานการณ์ที่ผ่านมาทั้งหมดและชี้ให้เห็นถึงสิ่งที่เขาทําได้ ตอนนี้ เขาไม่มีหนทางที่จะติดต่อกับยังโจและแม้ว่าเขาจะทําเขาก็ไม่อยากท่าเพราะนี่เป็นเพียงการเปิดโอกาสให้เขาถูกชักใยอีกรอบ

เขาเดินจากไปหลังจากตัดสินใจเฝ้าดูอาการของเธอและถามเธอในภายหลังว่ามีอะไรเกิดขึ้นกับเธอหรือไม่

จนถึงตอนนี้ แม้ว่าพวกเขาจะไม่ได้พูดจากันจริง ๆ แต่พวกเขาก็ไม่ได้เป็นศัตรูกันอีกต่อไป

ภายในแอเรียที่ 32 ในเมืองลูลูช กุสตาฟใช้เวลาทั้งวันไปกับทหารโฟลัน

พวกเขาต้องตรวจสอบส่วนต่าง ๆ ของแอเรียเพื่อหาการเคลื่อนไหวของสายลับที่เป็นไปได้เพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีแผนก่อวินาศกรรมหรืออะไรก็ตามในวันถัดไป

แอเรียนี้ถูกควบคุมโดยกลุ่ม 2 กลุ่ม แต่มีความเป็นไปได้ที่กลุ่มศัตรูจะแทรกซึมเข้ามาโดยมีเจตนาก่อเหตุที่ไม่คาดคิดแต่มันก็ไม่ได้เข้มงวดมากนักเนื่องจากพวกเขาก็แค่ระมัดระวังตัวเพิ่มขึ้นเท่านั้น

กุสตาฟใช้สิ่งนี้เพื่อทําเครื่องหมายจุดต่างๆ และกําหนดเส้นทางหลบหนีในใจ หากมีสิ่งใดผิดพลาดในแผนส่วนตัวของเขา

หลังจากนั้นพวกเขาก็กลับไปที่ห้องในสถานที่ของ EI Caso พวกเขาไปที่ผับเพื่อดื่มกับหัวหน้าของแอเรียซึ่งบังเอิญมาด้วยกัน

พวกเขาคุยกันอย่างสนุกสนานตลอดทั้งคืน ผู้นําแอเรียขอดูว่าข้อเสนอของซาฮิลเกี่ยวข้องกับอะไรถึงกระนั้นทหารผู้น้อยโฟลันต้องปิดบังเขาโดยบอกว่าเขาไม่ควรเปิดเผยในที่สาธารณะพวกเขาจะต้องรอจนถึงเช้าวันรุ่งขึ้นเพื่อติดต่อสถานที่เพื่อพบกัน

มันเป็นเพียงช่วงเวลาที่กําหนดเท่านั้นที่เขาจะค้นพบ ผู้นําแอเรียเห็นทหารรุ่นน้องทั้งสองสบตากันและเข้าใจ

ตกดึกทั้งคู่กลับไปที่ห้องขณะที่ผู้นําแอเรียออกไปโดยบอกว่าเขามีเรื่องส่วนตัวที่ต้องจัดการกุสตาฟสามารถได้ยินเรื่องต่างๆระหว่างที่เขาสื่อสารกับใครบางคนโดยใช้เครื่องมือสื่อสารว่าพวกเขากําลังมองหาผู้สูญหาย

ความคิดของเขาแวบไปถึงคนๆหนึ่งเมื่อเขาได้ยินบทสนทนาส่วนนี้ แต่เขาก็ไม่ได้เอะใจอะไรยังคงต้องใช้เวลาก่อนที่จะมีใครจับได้ว่าเกิดอะไรขึ้นเกี่ยวกับคนที่ถูกฆ่าโดยไม่เจตนาในวันแรกที่เขามาถึงที่นี่

กลางคืนก็ผ่านไปอีกวันก็มาถึง

เมื่อวันก่อน กุสตาฟต้องขอตัวออกไปข้างนอกประมาณ 2 ชั่วโมงเพื่อทํางานประจําวันให้เสร็จเขาโชคดีที่ทหารผู้น้อยโฟลันไม่สงสัยอะไรนอกจากความจริงที่ว่าเมื่อเร็ว ๆนี้เขานอนหลับโดย

ไม่กรนแม้แต่น้อยเหมือนเขาคนก่อนซึ่งโฟลันบอกแล้วว่าเขาล้อเล่น

กุสตาฟหวังว่าเขาจะได้รับโอกาสทํางานประจําวันของเขาในวันนี้ สิ่งนี้จะเป็นไปได้ก็ต่อเมื่อทุกอย่างเป็นไปตามแผนที่วางไว้

ประมาณ 6 โมงเช้า อุปกรณ์สื่อสารของพวกเขาก็ดังขึ้น และทหารผู้น้อยโฟลันก็รับสายตามที่คาดไว้มันมาจากซาฮิลที่กําลังบอกสถานที่นัดพบกันภายใน 10 นาที เขาบอกว่าถ้าพวกเขามาสายแม้แต่วินาทีเดียว เขาก็จะไปทันทีท้องฟ้ายังคงมืดอยู่ในเวลานี้ แต่กุสตาฟและทหารผู้น้อยโฟลันคาดหวังสิ่งนี้ดังนั้นพวกเขาจึงตื่นขึ้นมารอ

“ชุมทางที่ 23 ศูนย์กลางเมย์น”ทหารผู้น้อยโฟลันพูดผ่านอุปกรณ์สื่อสารถึงผู้นําแอเรียข่านผู้นําแอเรียข่านรวบรวมกลุ่มคน 5 คนเพื่อไปพบกับทั้งสองคนในสถานที่ดังกล่าวกุสตาฟและทหารผู้น้อยโฟลันรีบเคลื่อนไปยังตําแหน่งที่กล่าวถึงซึ่งเกิดขึ้นที่ไหนสักแห่งบริเวณขอบของแอเรียที่ 32

รถกําลังรอพวกเขาอยู่ข้างนอกแล้ว ดังนั้นใช้เวลาไม่เกิน 6 นาทีก็มาถึงที่นั่นปล่อยให้พวกเขาเหลือเวลาอีกประมาณ 4 นาทีพวกเขามาถึงโครงสร้าง 5 ชั้นที่ดูเหมือนสถานพยาบาลซาฮิลติดต่อพวกเขาอีกครั้งเมื่อมาถึงและชี้แนะว่าจะไปที่ใดผู้นําแอเรียข่านและเจ้าหน้าที่ซาลิบัน 4 คนในชุดสีดําทั้งชุดเดินตามพวกเขาจากด้านหลังขณะที่พวกเขาเดินไปรอบ ๆ สถานที่ไปตามทางเดินไปยังทางเดิน

พวกเขามาถึงสถานที่แห่งหนึ่ง ซึ่งนําไปสู่ทางตันที่มองเห็นเพียงกําแพง

“ที่นี่ไม่มีอะไรเลย” โฟลันเปล่งเสียงไปทางอุปกรณ์สื่อสาร

“ไปต่อ” ซาฮิลตอบจากปลายอีกด้าน

คนงานในบริเวณใกล้เคียงบอกพวกเขาว่าสถานที่นี้นําไปสู่ทางตัน แต่พวกเขาต้องทําตามคําสั่งของซาฮิล

“ฉันสัมผัสได้ถึงพลังงานที่เกี่ยวกับพื้นที่และแรงดึงดูด…” กุสตาฟเปล่งเสียงขณะที่พวกเขาเข้าใกล้กําแพง

“ฉันไม่รู้สึกอะไรเลย…” โฟลันมีสีหน้าสับสน

เช่นเดียวกันตอนนี้พวกเขาอยู่ห่างจากกําแพงเพียง 6 ฟุต
ซิ้ง-

ทุกคนถูกเทเลพอร์ตออกไป

กุสตาฟเห็นเพียงว่าทุกหนทุกแห่งกลายเป็นสีขาวชั่วพริบตา และสิ่งต่อไปที่พวกเขารู้ก็คือพวกเขาอยู่ในส่วนใต้ดินของอาคารที่พังทลายของตึก

มีเพียงรูด้านบนและบนผนังเท่านั้นที่เป็นแหล่งกําเนิดแสง บริเวณใกล้เคียงดูไร้ชีวิตชีวาและข้างหน้า เขามองเห็นชายคนหนึ่งสวมหมวกพร้อมผ้าพันคอปิดใบหน้ายืนอยู่กับที่