The Bloodline System ศึกแห่งสายเลือด - ตอนที่ 540: สถานการณ์ของแองจี้

ตอนที่ 540: สถานการณ์ของแองจี้

“อืม… นี่ค่อนข้างลําบากใจนะแองจี้เธอคงต้องให้รายชื่อทุกคนที่เธอเคยติดต่อมาในช่วง 4 เดือนที่ผ่านมา” เขาเปล่งเสียงตอบ

“ในช่วง 4 เดือนที่ผ่านมา เป็นไปไม่ได้เลยที่ฉันจะจําทุกสิ่งที่ฉันสัมผัสใน 4 วันที่ผ่านมาแค่เรื่องเมื่อเดือนที่ผ่านมายังยากเลย” แองจี้ตอบด้วยท่าทางไม่พอใจ

“อืม จริงอยู่ ฉันไม่มีเหตุผลเลยที่จะขอไม่ใช่ทุกคนที่จะมีความเฉลียวฉลาดและความทรงจําที่เก็บง่าได้เหมือนฉัน”เขาพูดพร้อมกับครุ่นคิด

‘ตอนนี้เขากําลังโชว์ความสามารถที่เหนือกว่าอยู่เหรอ?แองจี้พูดในใจด้วยแววตาเหนื่อยล้า”ปัญหาของสิ่งนี้คือถ้าฉันใช้วิธีถอดขาออก มีโอกาสที่ขาของเธอจะไม่สามารถกลับมาใช้งานได้อีก เพราะมันได้กินลึกเข้าไปในโครงสร้างกล้ามเนื้อภายในขาของเธอแล้ว” ดร.เลวี่พูดขณะเดินไปรอบๆด้วยท่าทางกระวนกระวายใจ

“พวกมันพลาดมันไปแล้ว 2 ครั้งเนื่องจากความสามารถในการเลียนแบบรูปลักษณ์ของเซลล์ของเธอ… หากเธอไม่มาหาฉันโดยทันทีเพื่อตรวจอาการเป็นครั้งที่ 3 พวกมันเหล่านั้นอาจไม่ถูกพบ” เขากล่าวเสริมด้วยท่าทางอัดอั้นตันใจ
ดังที่ดร.เลวี่กล่าวไว้ แองจี้เคยมาที่นี่เพื่อตรวจร่างกายถึง 2 ครั้ง แต่ไม่มีเครื่องสแกนและจอภาพใดที่สามารถสังเกตเห็นสิ่งผิดปกติในตัวเธอดังนั้นแพทย์ที่ดูแลการตรวจร่างกายของเธอ

จึงบอกว่าเธอไม่มีอะไรผิดปกติ พวกเขาสันนิษฐานว่าเป็นเพียงอาการแพ้บางอย่างที่เธอกินเข้าไปและจะหยุดในที่สุด

ความเจ็บปวดที่เธอมีเมื่อตื่นนอนในตอนเช้าเข้ามาบ่อยขึ้นในช่วงหลังเธอจึงยังคงมาตรวจสุขภาพอีกครั้งครั้งนี้เธอตัดสินใจพบดร.เลวี่โดยตรงหลังจากจําได้ว่าครั้งสุดท้ายที่เธอมาที่นี่เพื่อเสริมความแข็งแกร่งทางสายเลือดกับกุสตาฟ
“นี่อาจเป็นผลข้างเคียงเชิงลบต่อการผ่าตัดเสริมความแข็งแกร่งของสายเลือดที่เธอเข้ารับการ

รักษาเมื่อหลายเดือนก่อน… แม้ว่ามันควรจะปลอดภัย 100% แต่ภาวะแทรกซ้อนก็ใช่ว่าจะหลีกเลี่ยงไม่ได้โดยสิ้นเชิง”ดร.เลวี่เดินเตร็ดเตร่ไปรอบๆสถานที่ขณะที่เขาพูดเขาหันหลังกลับและขยับเข้าใกล้จอภาพโฮโลกราฟิกเพื่อศึกษาปรสิตประหลาดภายใน
ร่างกายของแองจี้อีกครั้ง

“ฉันต้องให้เธอมาตรวจร่างกายทุกวันจนกว่าฉันจะหาวิธีจัดการกับเรื่องนี้ได๋”ดร.เลวี่พูดขณะพิมพ์ข้อความลงไป

“เอาล่ะดร. เลวี่ มีอะไรที่ฉันควรทําระหว่างนี้ไหม”แองจี้ถามขณะลุกขึ้นนั่ง

“อืม หลีกเลี่ยงการใช้ความเร็วมากเกินไปจากนี้ไปให้ใช้ความเร็วปานกลาง”เขาสั่ง

“ความเร็วของฉัน? แต่ฉันจะฝึกโดยไม่มีสิ่งนั้นได้อย่างไร” แองจี้ถามด้วยสีหน้าขัดแย้ง”ทําได้แต่ใช้พอประมาณอย่ากดดันตัวเองจนกว่าฉันจะหาทางออกจากสถานการณ์นี้ได้”ดร. เลวี่อธิบาย

มันเป็นสิ่งที่ค่อนข้างยากสําหรับแองจี้ที่จะทําเนื่องจากเธอตัดสินใจผลักดันตัวเองให้มีพลังมากก่อนที่กุสตาฟจะกลับมาแต่เธอไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากพยักหน้าตอบรับขณะที่เธอลุกขึ้นยืน

“เอาล่ะ ได้ค่ะ” เธอพึมพําาด้วยสีหน้าพ่ายแพ้ก่อนจะจากไป

ดร.เลวี่ยืนอยู่ที่เดิมเป็นเวลาหลายนาทีเพื่อตรวจสอบรายงานจากการทดสอบของแองจี้“นี่มันแย่จริงๆถ้าฉันไม่หาทางกําจัดมันโดยเร็วเธอจะสูญเสียสายเลือดของเธอ”ดร. เลวี่

พิมพาภายใต้ลมหายใจของเขาด้วยท่าทางกังวล

“ยิ่งเธอใช้ความเร็วมาก สิ่งนี้ก็ยิ่งดูดส่วนประกอบจากสายเลือดของเธอ…”

ในเวลาเดียวกันที่กําลังเกิดขึ้นในค่าย กุสตาฟพบว่าตัวเองอยู่ในห้องของผู้บัญชาการทหารสูงสุด 2 คน โฟลันและดาร์ท

ปัจจุบันเขาแต่งกายด้วยชุดรัดรูปสีขาว แต่งหน้าเต็มหน้าด้วยริมฝีปากสีแดงเชอร์รี่ ผมยาวสีน้ำตาล ดูมีสเน่ห์เย้ายวน แน่นอน เขาอยู่ในร่างของหญิงสาวสวยที่เขาเรียกมาที่ห้องของเขาเมื่อ คืนก่อน ซึ่งมีชื่อว่าแคสซานดร้า

ตอนนี้เขากําลังนั่งอยู่บนเตียงข้างหนึ่งในนั้น

“แคสแซนดร้า…. คุณดูเซ็กซี่กว่าคืนก่อนด้วยซ้ํา” ทหารผู้น้อยที่ชื่อดาร์ทพูดขณะที่เขาไล่นิ้ว
ไปตามต้นขาขวาของกุสตาฟ

กุสตาฟตัวสั่นอยู่ในใจด้วยความขยะแขยงขณะที่เขารู้สึกเมื่อมีนิ้วมือวิ่งขึ้นมาที่ต้นขาของเขาและเอื้อมมือไปจับมือเขาโดยไม่รู้ตัว

“ตอนนี้ดาร์ทคุณรู้ไหมว่าฉันชอบสนุกก่อนที่เราจะเข้าสู่ข้อตกลงหลัก”กุสตาฟพูดด้วยน้ำเสียงที่เย้ายวนใจในขณะที่เขาลูบไล้มือเบาๆและยกมันออกจากต้นขาของเขา

“อืม เมื่อวานฉันสนุกกับมันมาก… คุณน่าสนใจกว่าภรรยาที่น่าเบื่อของผมเสียอีก”ทหารผู้น้อย ดาร์ทตอบด้วยรอยยิ้มที่ดูมีเลศนัย

“อา ใช่ ฉันจะทําให้วันนี้สนุกยิ่งขึ้นไปอีก”กุสตาฟพูด ขณะขยิบตา

เขาดีใจที่ไม่สูญเสียความสงบและขอบคุณดวงดาวของเขาในใจที่เขาสามารถหยุดมือเหล่านั้นไม่ให้ไปมากกว่านี้ได้

(“ดูเหมือนจักรวาลต้องการให้นายแยกทางไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง”) จู่ๆระบบก็เปล่งเสียงหัวเราะออกมาในหัวของเขากุสตาฟ “…”

(“หนูน้อย…”)

กุสตาฟเกือบจะหมดความอดทนอีกครั้ง แต่เขาสงบสติอารมณ์และหายใจเข้า

“คุณมีอะไรในใจหรือเปล่า?” แม่ทัพน้อยโผเข้าถาม

“คุณต้องตามฉันไป ถึงจะรู้” กุสตาฟพูด ขณะยืนขึ้นและเดินไปที่ประตูอย่างเย้ายวนทหารผู้น้อยจ้องมองด้านหลังของหญิงสาวสวยตรงหน้าเขาซึ่งสั่นสะเทือนทุกการเคลื่อนไหวทั้งขึ้นและลงเขาเกือบจะผิวปากขณะที่ยืนขึ้นด้วยท่าทางดีใจ

“โฟลัน เดี๋ยวฉันกลับมา ฉันมีเรื่องต้องจัดการ” เขาพูดขณะยืนขึ้นและเดินตามหลังกุสตาฟไป “อืม ขอให้สนุกนะ”แม่ทัพน้อยโฟลันเปล่งเสียงออกมาจากอีกฟากของห้องซึ่งเขากําลังง่วน

อยู่กับหญิงสาวที่แต่งตัวสวยและแทบไม่มีเสื้อผ้า

ขณะที่พวกเขาเดินผ่านทางเดินดาร์ทก็สบตากับกุสตาฟและถาม “เราจะไปที่ไหน?””ไปที่ห้องของฉัน… ฉันมีเครื่องมือสนุกๆที่เราสามารถใช้เพื่อทําให้สิ่งต่างๆ น่าสนใจยิ่งขึ้น”กุสตาฟตอบ

ภาพต่างๆ ปรากฏขึ้นในใจของดาร์ททําให้เขาตั้งตารอสิ่งนี้มากยิ่งขึ้นเมื่อพวกเขาเดินไปที่ห้องกุสตาฟ

ไม่กี่นาทีต่อมา พวกเขาก็มาถึงที่นั่นดาร์ทนั่งบนเตียงขณะที่เขารอให้กุสตาฟนําเครื่องมือที่เขาพูดถึงออกมา