The Bloodline System ศึกแห่งสายเลือด - ตอนที่ 53

ตอนที่ 53: อารมณ์พลุ่งพล่าน

 

–

 

ไม่กี่นาทีต่อมากุสตาฟก็กลับมาในละแวกบ้านของเขาแล้ว  เหลือเพียงงานประจำวันเดียวที่เขาต้องทำในตอนนี้

 

เวลานั้นเป็นเวลา 4 ทุ่ม ซึ่งหมายความว่าเขายังมีเวลาอีก 2 ชั่วโมง ก่อนที่วันจะสิ้นสุดลง

 

กุสตาฟถอนหายใจอย่างโล่งอก

 

แผนการของเขาในการทำงานสุดท้ายให้สำเร็จ ทำให้เขาต้องมุ่งหน้าไปยังพื้นที่ป่า

 

เขาเปิดใช้งานโหมดความเร็วอีกครั้งและวิ่งไปยังพื้นที่ป่า

 

ซวู๊สสสสสส!

 

ในไม่กี่วินาทีภาพเงาของเขาก็พุ่งผ่านอพาร์ทเมนต์สุดท้ายในย่านที่อยู่อาศัยแห่งนี้และมุ่งหน้าไปยังป่าโปร่งข้างหน้า

 

เมื่อรีบวิ่งออกไปเขาก็มาถึงหน้าต้นไม้กลางป่าโปร่งแล้ว

 

ต้นไม้สูงประมาณ 9 เมตรมีเฉดสีเขียวและสีน้ำเงิน

 

ความกว้างของต้นไม้เทียบได้กับคน 4 คนโอบต้น

 

กุสตาฟยืนอยู่หน้าต้นไม้และยื่นมือออกไปสัมผัสมัน

 

“อันนี้พอดีเลย” เขาพึมพำ หลังจากรู้สึกว่ามีต้นไม้ที่พอดีกับฝ่ามือของเขา

 

กุสตาฟกำหมัดแน่นพลางดึงแขนไปข้างหลังแล้วชกออกไป

 

บึ้ม!

 

หมัดของเขาชนกับต้นไม้ทำให้เกิดเสียงระเบิดดังลั่น

 

หลุมลึก 4 นิ้วถูกสร้างขึ้นภายในต้นไม้และกำปั้นของกุสตาฟถูกฝังไว้ข้างใน

 

กุสตาฟดึงแขนของเขาออกจากรูและวางนิ้วลงบนคางของเขา

 

‘ด้วยความแข็งแกร่งตามปกติของฉันแล้ว ฉันทำได้มากกว่านี้ … ฉันจะลองทำอีกรอบ’ กุสตาฟพูดภายในใจ ขณะที่เขาเข้าสู่ท่าทางเตรียมพร้อมต่อสู้

 

“ฟู่” เขาหายใจออกและงอแขนของเขากลับไปถึงขีดจำกัดของตัวเขาเอง ก่อนที่จะขว้างอีกหมัดออกไป

 

ฟึ้ง บรักกก!

 

เมื่อเกิดการปะทะกันคราวนี้ กำปั้นของกุสตาฟระเบิดรูลึก 10 นิ้วเข้าไปในลำต้นของต้นไม้  รอยแตกกระจายจากจุดนั้นส่งแรงไปยังส่วนอื่น ๆ ของต้นไม้ แต่ก็ยังห่างไกลจากการที่จะทำให้มันล้มได้

 

“ ฉันเดาว่านี่เป็นสิ่งที่ฉันสามารถทำได้ด้วยพละกำลังปกติของฉัน”  กุสตาฟตระหนักว่าความแข็งแกร่งของเขา ซึ่งมันยังค่อนข้างต่ำและการเอาชนะหมาป่าเลือดได้นั้น มาจากการผสมผสานความแข็งแกร่งของเขา เข้ากับการแปลงร่างของสัตว์ร้าย

 

เขาไม่รู้เลยว่าความแข็งแกร่งปกติของเขานั้น เทียบได้กับอันดับที่ 3 ของซูลูแล้ว..

 

‘การแปลงร่างสัตว์ร้ายกลายพันธุ์’

 

กุสตาฟเปิดใช้งานสายเลือดแปลงร่างสัตว์ร้ายและเริ่มมีขนาดใหญ่ขึ้น

 

ร่างกายของเขาป่องและแทบจะฉีกเสื้อกันหนาวของเขา  ถ้าไม่ใช่เพราะความยืดหยุ่นของมันที่เหนือกว่าในอดีตมันคงจะฉีกขาดไปแล้ว

 

ในตอนนี้กุสตาฟสูงกว่า 8 ฟุตแล้ว

 

เขากำหมัดแน่นอีกครั้ง “ลองอีกครั้งดูล้ะกัน” เขาพึมพำด้วยเสียงทุ้ม

 

ปัง

 

เขาชกต้นไม้อีกครั้งทำให้เศษไม้ปลิวไปทุกหนทุกแห่ง ขณะที่กำปั้นของเขาเจาะลึกเข้าไปที่กลางต้นไม้ ต้นไม้ยังคงยืนต้นอยู่ แต่อีกเพียงเล็กน้อยเท่านั้นมันก็จะล้มลง

 

กุสตาฟลากแขนขวาไปข้างหลัง ในขณะที่เหวี่ยงแขนซ้ายออกไป

 

ปัง ครั๊ก!

 

หมัดซ้ายของเขาชนกับต้นไม้และในที่สุดมันก็ล้มลง เขามองดูต้นไม้ที่กำลังล้มอยู่อย่างภาคภูมิใจ

 

ครั๊ก!

 

ไม้ที่บริเวณลำต้นไม่สามารถรับน้ำหนักได้อีกต่อไป เมื่อมันกระแทกลงมา

 

ปัง

 

มันกระแทกพื้นทางซ้ายของกุสตาฟ

 

กุสตาฟไม่ได้เปลี่ยนกลับไปเป็นร่างปกติของเขา แต่เขาเดินไปที่ต้นไม้ที่ล้มลง

 

เนื่องจากมันถูกทำลายลงตอนนี้มันจึงมีความสูงประมาณ 7 เมตร

 

กุสตาฟหมอบลงและวางฝ่ามือไว้บนต้นไม้ก่อนจะจับมัน

 

“ฮึ” เขาฮึดฮัดขณะยกต้นไม้ขึ้นเหนือหัว

 

เพียงครั้งเดียวก็เพียงพอแล้วที่เขาจะได้ยินการแจ้งเตือนของระบบดังอยู่ในหูของเขา

 

[งานประจำวันที่เสร็จสิ้น (3/3): รับน้ำหนักได้ 2750 กิโลกรัม ✓]

 

กุสตาฟหมอบลงและทิ้งต้นไม้อย่างแผ่วเบา เขาค่อยๆเปลี่ยนกลับเป็นร่างมนุษย์

 

เช่นเดียวกับที่เขาคาดไว้ ต้นไม้ต้นนี้มีน้ำหนักมากเกินพอที่เขาจะทำงานประจำวันให้เสร็จสิ้นได้

 

มีต้นไม้เล็ก ๆ อยู่ในบริเวณนั้น แต่เขาตัดสินใจที่จะใช้มัน เพื่อให้แน่ใจว่าเขาจะทำงานให้เสร็จในครั้งเดียว

 

“เสร็จแล้ว … ฉันต้องเริ่มทำงานประจำวันอย่างอื่นก่อนที่จะกลับในวันนี้” กุสตาฟพูดด้วยสายตาที่ครุ่นคิด

 

เขาค้นคว้าเรื่องพันธุ์ผสมมาตั้งแต่คืนก่อน เนื่องจากเขาสามารถได้รับค่าประสบการณ์ จากการฆ่าหมาป่าเลือดผสมได้และยังขายชิ้นส่วนร่างกายของพวกมันได้อีกด้วย ดังนั้นเขาจึงได้ประโยชน์ 2 เท่า หากเขาตัดสินใจที่จะเริ่มล่าสัตว์เหล่านี้แล้วนั่นเอง

 

ปัญหาคือจะมองไปที่ใดได้ โดยไม่ต้องเป็นที่สนใจนัก เนื่องจากเขามีสายพันธุ์ของสัตว์เลือดผสมที่มีพลังมากกว่าที่เขาเป็นอยู่ในปัจจุบัน

 

กุสตาฟนั่งลงบนต้นไม้และเปิดระบบอินเทอร์เฟซ

 

เมื่อมันปรากฏในสายตาของเขา เขาก็เรียกให้แผงทักษะและความสามารถปรากฏขึ้น

 

————————-

 

{ทักษะและความสามารถ]

 

» ความเร็ว – ระดับ 4

 

» การวิ่ง – ระดับ 3

 

»การฟื้นฟู – ระดับ 3

 

» การเปลี่ยนแปลงขนาด – ระดับ 1

 

»การเคลื่อนไหวข้อต่อ – ระดับ 3

 

»ภูมิคุ้มกันสารพิษ – ระดับ 3

 

» ความสนุก – ระดับ 3

 

»การได้มาของสายเลือด – ระดับ 3

 

————————-

 

สายตาของกุสตาฟจดจ่ออยู่กับการเปลี่ยนรูปร่าง เขาอยากรู้ว่ามันเป็นอย่างที่เขาคิดหรือไม่

 

————————-

 

» การเปลี่ยนแปลงขนาด – ระดับ 1

 

(ความสามารถในการคัดลอกรูปลักษณ์ของบุคคลต่างๆ เมื่อมีคุณสมบัติตรงตามความต้องการ)

 

————————-

 

“ มันเป็นอย่างที่ฉันคิดจริงๆ” กุสตาฟรู้สึกเหมือนกำลังฝัน

 

เขาไม่เคยรู้เลยว่าเขาจะได้รับความสามารถเช่นนี้ในเวลาเช่นนี้

 

‘สิ่งนี้ทำให้ทุกอย่างง่ายขึ้นมาก’  กุสตาฟกำลังคิดอยู่แล้วว่าเขาจะใช้ความสามารถนี้ให้เกิดประโยชน์สูงสุดได้อย่างไร

 

เขาไม่เคยเห็นคนที่มีความสามารถในการเปลี่ยนรูปร่างมาก่อน ดังนั้นเขาจึงเชื่อว่ามันคงหายาก

 

กุสตาฟตัดสินใจกลับไปที่อพาร์ตเมนต์ของเขาหลังจากร่างแผนได้ไม่กี่นาที

 

–

 

เป็นเวลา 4 ทุ่มแล้ว ที่กุสตาฟเข้ามาในอาคาร

 

เขาไปถึงชั้นสุดท้ายในไม่กี่วินาทีและเดินผ่านทางเดินที่นำไปสู่อพาร์ตเมนต์ของเขา

 

“หืม?” เขาสังเกตเห็นภาพเงาของคนที่นั่งอยู่หน้าประตูอพาร์ตเมนต์ของเขา

 

ไฟในทางเดินสว่างสลัว ซึ่งเป็นสาเหตุที่กุสตาฟมองไม่เห็นบุคคลนี้อย่างชัดเจนนัก  แต่เนื่องจากการรับรู้ของเขาเอง เขาได้สังเกตเห็นบุคคลนั้นจากที่ไกลแล้ว และเขาสามารถบอกได้ว่าบุคคลนี้เป็นผู้หญิง

 

กุสตาฟเดินเข้าไปหาบุคคลนั้นอย่างเงียบ ๆ ด้วยสีหน้าสงสัย

 

เขากำลังเตรียมที่จะโจมตีหรือตอบโต้การโจมตีทุกรูปแบบหากบุคคลนี้เกิดอันตรายขึ้น

 

เขาเคลื่อนไหวอย่างเงียบ ๆ จนกระทั่งเขาอยู่ห่างจากบุคคลนั้นเพียง 7 ฟุต  ในที่สุดเขาก็สามารถมองเห็นบุคคลนั้นได้อย่างชัดเจน

 

“ โกรธเหรอ?” เขาพึมพำด้วยสีหน้างุนงง ขณะที่เดินเข้าไปหาเธอ

 

แองจี้นั่งอยู่หน้าอพาร์ตเมนต์ของเขา ในลักษณะที่เข่าของเธอกอดหน้าอกของเธอ  แขนของเธอวางในรูปแบบไขว้บนเข่าและหน้าผากของเธอวางอยู่บนแขนของเธอ

 

ในตอนนี้ศีรษะของเธอจะเอียงไปด้านข้างและได้หลุดออกจากแขนของเธอแล้ว

 

“โกรธ?” กุสตาฟเดินไปด้านหน้าของเธอและเธอก็หันมามา

 

วูบวาบ!

 

เปลือกตาของเธอสั่นและลืมตาขึ้น ซึ่งยังคงหนักอึ้งด้วยการอดหลับอดนอน

 

“ฮะ?” เธอพึมพำด้วยท่าทางสับสน ขณะที่ดวงตาของเธอกระจ่างขึ้นและเธอสังเกตเห็นกุสตาฟยืนอยู่ตรงหน้าเธอ

 

“กุส-ตาฟ! นาย กะ-ลับมาแล้ว” เธอกระโดดขึ้นด้วยความลำบากใจและทำความสะอาดน้ำลายจากด้านข้างของปากของเธอ

 

“ใช่ ฉันกลับมาแล้วเธอมาทำอะไรที่นี่” กุสตาฟถามด้วยท่าทางสับสน

 

“อื้ม ฉันสังเกตเห็นว่านายยังไม่ได้กลับมา ตั้งแต่นายออกไป เมื่อ 2 ชั่วโมงที่แล้ว ฉันเลยตัดสินใจที่จะรอที่หน้าอพาร์ตเมนต์ของนายเพื่อที่ฉันจะได้โทรแจ้งตำรวจหรือแจ้งเตือนพื้นที่ใกล้เคียงได้ทันเวลา หากนายยังไม่มาแสดงตัวขึ้น … ในกรณีที่นายตกอยู่ในอันตรายในรูปแบบใด ๆ ก็ตามอ่ะนะ”  แองจี้ดูโล่งใจขณะที่เธอพูดอย่างนั้น

 

กุสตาฟตาเบิกกว้างด้วยความตกใจ ‘เธอทำแบบนี้เพื่อความปลอดภัยของฉันเหรอ?’

 

เขาอยากจะพูดอะไรบางอย่าง หลังจากได้ยินคำอธิบายของเธอ แต่เขาหาคำพูดไม่ได้

 

เขาเอาแต่จ้องมองเธอเป็นวินาทีที่ถูกนับ  เขารู้สึกถึงความรู้สึกที่ไม่อาจบรรยายได้มากขึ้นจากภายในตัวของเขา ขณะที่เขาสังเกตเห็นความกังวลบนใบหน้าของเธอ

 

แองจี้ก็จ้องกลับมาที่เขาเช่นกัน บรรยากาศเริ่มเปลี่ยนไปอย่างน่าอึดอัดเมื่อทั้งคู่จ้องตากัน

 

“มันเป็นเรื่องปกติและดีแล้วที่นายกลับมาแล้ว” ในที่สุดแองจี้ก็พูดขึ้นเพื่อทำลายความเงียบ

 

“ฉันจะเข้านอนแล้วล่ะ ราตรีสวัสดิ์นะ”  แองจี้หันกลับมาเพื่อมุ่งหน้าไปยังอพาร์ตเมนต์ของเธอ ขณะที่เธอโบกมือให้กุสตาฟ

 

“ราตรีสวัสดิ์” เสียงของกุสตาฟดังขึ้นขณะที่เขาตอบเธอ

 

เธอหันกลับมาและยิ้มให้เขาอย่างอบอุ่น ก่อนจะเข้าไปในอพาร์ตเมนต์ของเธอ

 

กุสตาฟรับกุญแจและเปิดประตูก่อนจะเดินเข้าไป

 

ติ๋ง!

 

หยดน้ำตกลงสู่พื้นข้างหน้ากุสตาฟไม่กี่เซนติเมตร ซึ่งทำให้จิตใจของเขากลับสู่สภาพแวดล้อมเดิมมาได้

 

“ ห๊ะ? มีอะไรเกิดขึ้น?” กุสตาฟแตะแก้มของเขาและรู้สึกถึงความเปียกชื้น

 

“ ฉันร้องไห้เหรอ…..?”

 

————————————————————–