The Bloodline System ศึกแห่งสายเลือด - ตอนที่ 34

ตอนที่ 34: ในวันที่ทานอาหารค่ำ

“ไม่เป็นไร ถ้าเธอไม่ต้องการที่จะบอก … ” ครูเอมมี่เสริมด้วยความเข้าใจ

“ ผมวางแผนที่จะเป็นอิสระ!” กุสตาฟกล่าวหลังจากเงียบไป 2-3 วินาที

ครูเอมมี่หันไปด้านข้างเพื่อจ้องมองเขา

“ อิสรภาพ?” เธอตั้งคำถาม

“ใช่ครับ ครูเอมมี่…ผมไม่อยากอยู่ในที่ที่ผมไม่ต้องการอีกต่อไป” กุสตาฟตอบ

“อืม” ครูเอมมี่มีสีหน้าครุ่นคิดบนใบหน้าของเธอ หลังจากได้ยินคำตอบของกุสตาฟ

“แล้วคุณมีแผนจะไปที่ไหน” ครูเอมมี่ถามต่อ

“ ผมได้ทำการค้นคว้าและตอนที่ผมชนะการดวลครั้งนี้ ผมก็มีเงินเพียงพอที่จะเช่าอพาร์ทเมนต์แล้ว”  กุสตาฟตอบด้วยความคาดหวัง

“ นั่นไม่ใช่ความคิดที่ไม่ดี เนื่องจากคุณบรรลุนิติภาวะแล้ว  แต่ตอนนี้อาจจะเป็นเรื่องของการที่ต้องเสียค่าเช่าอพาร์ตเมนต์…” ครูเอมมี่กล่าว ขณะที่พวกเขาหยุดอยู่หน้าห้องขัง

ในเวลาและอายุนี้อายุตามกฎหมายสำหรับมนุษย์ สลาคอฟ และเลือดผสมคือ 16 ปี

เมื่ออายุ 16 ปีคนนั้นจะถือว่าเป็นผู้ใหญ่และตอนนี้กุสตาฟอายุ 17 แล้ว

“หมายความว่าไงครูเอมมี่” กุสตาฟถามด้วยท่าทางสับสน

“ในอีก 4 เดือนข้างหน้าการสอบเข้า MBO จะจัดขึ้น และหากเธอสามารถผ่านและได้รับคัดเลือกให้เข้าค่ายฝึกอบรม MBO  เธอจะไม่ต้องจ่ายค่าที่พักหรือค่าอาหารเลย เนื่องจากรัฐบาลจะจัดหาสิ่งนี้ให้คุณ” ครูเอมมี่อธิบาย

เธอเข้าใจได้ว่าการตัดสินใจครั้งนี้ของเขามาจากไหน  แต่เธอรู้สึกว่ามันอาจจะเป็นการสิ้นเปลืองสำหรับเขา ที่จะเช่าอพาร์ทเมนต์เพียงแค่ปล่อยไว้ให้ว่างเป็นเวลา 4 เดือน

ค่าเช่าที่นี่มีราคาแพงและส่วนใหญ่จ่ายแบบรายปี

“คุณควรเก็บเงินไว้ใช้อย่างอื่นแทน เช่น เสบียงที่คุณอาจต้องใช้ในช่วงวันของคุณที่อยู่ในค่าย MBO …  ฉันบอกคุณได้ว่ามันจะไม่ง่ายเลยที่จะอยู่ที่นั่น โดยไม่ต้องมีเสบียงที่แตกต่างจากข้อกำหนดของทางทหาร “ ครูเอมมี่กล่าวด้วยท่าทางกังวลเล็กน้อย

‘ครูเอมมี่มั่นใจในสิ่งที่เธอพูด … หากเป็นเช่นนั้น ฉันก็จะต้องได้รับการชดเชยมากกว่านี้’ กุสตาฟคิด

“ขอบคุณครับครูเอมมี่ แต่มันจะดีกว่า ถ้าผมจะย้ายออกไปตอนนี้มันเกี่ยวกับปัญหาการออมที่ผมต้องวางแผนจะทำโดยรับ … อะแฮ่ม..ผมหมายถึงทำเงินได้มากกว่านี้” กุสตาฟโค้งคำนับเล็กน้อยให้ครูเอมมี่ พลางยิ้ม

“อืม เอาล่ะแค่วางแผนให้ดีก็พอเพราะฉันบอกได้ว่าการมีอำนาจอย่างเดียวอาจไม่เพียงพอ …  ความมั่งคั่งก็เป็นคุณสมบัติเช่นกัน!”  ครูเอมมี่กล่าวเสริมก่อนที่จะขึ้นบันไดทั้งสาม ซึ่งตั้งอยู่ด้านหน้า Dojo ของพวกเขา

ทันใดนั้นเธอก็หยุดและหันกลับมาเพื่อจ้องมองไปที่กุสตาฟ

“ เนื่องจากเธอชนะการท้าทายในวันนี้ เธอและฉันจะไปเดทกันแทน” ครูเอมมี่ระบุและหันหลังกลับเพื่อเดินเข้าไป

“เอ๋? เดท?” กุสตาฟมีสีหน้าสับสนหลังจากได้ยินเช่นนั้น

“เข้ามาแล้วเปลี่ยนกลับเป็นชุดลำลองของเธอซะ” ครูเอมมี่ตะโกนขณะอยู่ข้างในDojo

กุสตาฟยังคงสับสนกับคำพูดที่กะทันหันของครูเอมมี่ แต่ก็ยังคงเดินเข้าไปใน Dojo

*******

20 นาทีต่อมาครูเอมมี่และกุสตาฟนั่งอยู่ในร้านอาหารขนาดใหญ่

อาหารจำนวนมากวางอยู่บนโต๊ะตรงหน้าพวกเขา

เนื้อไก่งวง กุ้งยักษ์กลายพันธุ์ ปลาเสือทอด ข้าวผัดกับปูทอด ฯลฯ

โต๊ะทั้งโต๊ะเต็มไปด้วยอาหารแปลกใหม่หลากหลายชนิด

ดวงตาของกุสตาฟเปล่งประกายด้วยความตื่นเต้นและเขากลืนน้ำลาย ขณะจ้องมองไปที่งานเลี้ยงตรงหน้าเขา

‘ใครจะไปรู้ว่าครูเอมมี่ก็เป็นนักชิมเช่นกัน’ กุสตาฟรู้สึกประหลาดใจหลังจากครูเอมมี่สั่งสิ่งเหล่านี้ทั้งหมด

ตอนนี้พวกเขาอยู่ในร้านอาหารที่มีชื่อเสียงบนชั้น 634 ของอาคาร

ครูเอมมี่ตัดสินใจพากุสตาฟออกไปข้างนอกเพื่อให้รางวัลแก่เขาสำหรับการต่อสู้ในวันนี้

เธอคิดว่าเนื่องจากเธอจะต้องไปเดทกับจอห์น บราวน์ หากกุสตาฟแพ้เธอจึงควรให้รางวัลนั้นแก่กุสตาฟแทนตั้งแต่ที่เขาได้รับชัยชนะ

นี่ควรจะเป็นการเดทแทนที่จะเป็นการเลี้ยงอาหาร

กุสตาฟเป็นคนแรกที่สั่งเมื่อมาถึงร้านอาหาร  ครูเอมมี่เคยบอกเขาในเวลานั้นว่าอย่าเจียมตัวเกินไปและสั่งอะไรก็ได้ที่เขาต้องการ แต่ถึงกระนั้นเขาก็ตัดสินใจที่จะไม่สั่งอะไรมากมายนัก เขาแปลกใจเมื่อเห็นจำนวนอาหารที่ครูเอมมี่สั่งมา

ตอนนี้ทั้งโต๊ะเต็มไปด้วยอาหารประเภทต่างๆ

คนบนโต๊ะอื่น ๆ กำลังจ้องมองมาที่พวกเขาด้วยท่าทางแปลก ๆ แต่ทั้งคู่ไม่ได้ใส่ใจแม้แต่น้อย

ร้านอาหารนี้เป็นร้านหนึ่งที่ฟุ่มเฟือย เห็นได้ชัดจากการออกแบบภายใน  โต๊ะและที่นั่งนั้นเป็นเงามืดและเรียบเนียนจนอาจเข้าใจผิดว่าเป็นกระจกจากแสงที่สะท้อนที่มองเห็นได้บนพื้นผิว

พื้นทั้งหมดปูกระเบื้องด้วยวัสดุก่อสร้างประเภทเทคโนโลยีที่ส่องแสงเมฆ

การเดินบนพื้นทำให้ดูเหมือนว่าคุณกำลังเดินอยู่บนก้อนเมฆ

อากาศมีกลิ่นหอมมากจนคุณสามารถลิ้มรสได้

“รออะไรอยู่ เชิญ..” ครูเอมมี่ที่กำลังจับกุ้งแดงพลางร้องเรียกกุสตาฟ หลังจากสังเกตเห็นว่าเขายังไม่เริ่มกิน

“ เริ่มกินได้แล้ว” ครูเอมมี่กล่าวเสริมก่อนจะอ้าปากและยัดส่วนของเนื้อกุ้งเข้าปาก

กุสตาฟยิ้มขณะที่เขากำลังคิดว่าจะลองจานไหนก่อนดี

‘เริ่มที่กุ้งกลายพันธุ์กันก่อน’ กุสตาฟคิดและหยิบกุ้งแดงบนโต๊ะ เขาสามารถมองเห็นได้ว่ากุ้งกำลังถูกจุ่มลงในซอสร้อนแล้ว ซึ่งนั่นเป็นสาเหตุที่ทำให้มันเป็นสีแดงทั้งหมด

บนโต๊ะมีประมาณ 5 ตัวและแต่ละตัวมีขนาดเท่ากับฝ่ามือ 3 เท่า

กุสตาฟหักหนึ่งในสองส่วนออกเป็นสองซีกแล้วยัดมันเข้าปากอย่างรวดเร็ว

ครึ่งหนึ่งของมันยังคงมีขนาดใหญ่กว่าฝ่ามือของมนุษย์ แต่กุสตาฟก็สามารถเอาของทั้งหมดเข้าปาก

ได้ แก้มของเขาป่องขึ้นในขณะที่เขายิ้มด้วยความดีใจ “มัน อะ-หร่-อย มา-ก”   เนื่องจากปากของเขาเต็มไปหมดเขาจึงพูดไม่ถูก

กรุบ! กรับ! กรุบ!

ขณะที่กุสตาฟเคี้ยวกุ้งกลายพันธุ์ซึ่งมีส่วนผสมของรสชาติที่เขาสามารถรู้สึกได้  เกลือในตอนแรกรสชาติเข้มข้นไปหน่อย  แต่หลังจากนั้นเขาก็รู้สึกได้ว่าเครื่องเทศที่ผสมเข้ามามีรสเผ็ดร้อนคล้ายไก่ผสมกับรสชาติฉ่ำเล็ก ๆ  เช่นแครนเบอร์รี่ และดอกไม้ที่มีรสชาติคล้ายลาเวนเดอร์ นอกจากนี้ยังมีกลิ่นทะเลให้ความรู้สึกที่น่าอัศจรรย์

ทุกอย่างมารวมกันเพื่อสร้างรสชาติที่น่าพึงพอใจในปากของเขา ซึ่งทั้งแหลมและไม่รุนแรง

กุสตาฟไม่เสียเวลาในการคว้าครึ่งหลังก่อนที่จะกินมันลงไปในครั้งเดียว

มือและปากของกุสตาฟไม่หยุดเคลื่อนไหว จนกว่าจะไม่มีอะไรเหลืออยู่บนโต๊ะ

ในไม่กี่นาทีทุกอย่างก็ถูกเขาและครูเอมมี่ล้มลง

กุสตาฟเอนหลังบนเก้าอี้หลังจากงานเลี้ยงจบและถอนหายใจอย่างโล่งอก

‘อาดูเหมือนว่าฉันท้องอยู่สักพักนึงแล้ว’ กุสตาฟคิดในขณะที่จ้องมองท้องของเขาที่ป่องออกมา

เขาเงยหน้าขึ้นมองครูเอมที่ที่มีท่าทางพึงพอใจ

กุสตาฟจ้องไปที่ท้องของครูเอมมี่แล้วตกใจ

‘อาหารทั้งหมดนั้นหายไปไหน’ เขาเห็นว่าไม่มีขนาดท้องที่ป่องออกมาเหมือนเขา  ไม่มีแม้แต่สัญญาณแม้แต่น้อยที่จะเห็นว่าเธอเพิ่งจัดงานเลี้ยงใหญ่โตไป

เขาคิดในใจว่าครูเอมมี่กินอาหารบนโต๊ะไม่ต่ำกว่า 60 เปอร์เซ็นต์

‘ใครจะรู้ว่าครูเอมมี่เป็นสัตว์ประหลาด’  เมื่อเห็นว่าหน้าท้องของเธอแบนเหมือนเดิม เขาก็ไม่นึกถึงว่าจะมีการแข่งขันการกินอาหารของเขากับครูเอมมี่

” กุสตาฟทำไมคุณไม่ยอมรับมิตรภาพของมาสึบะล่ะ” ครู เอมมี่ตัดสินใจถามเรื่องนี้ เพราะมันรบกวนจิตใจเธอมาระยะหนึ่งแล้ว

“อืม” กุสตาฟลุกขึ้นนั่ง เมื่อได้ยินสิ่งนั้นและจ้องมองไปที่อะไรสัก 2-3 วินาทีก่อนที่จะตอบว่า “ครูเอมมี่ ณ จุดนี้ในชีวิตของผม ผมต้องตัดสินใจที่จะไม่ยอมรับมิตรภาพที่จะไม่มีอะไรเลยและมันเป็นของปลอม!   พวกเขาที่เรียกผมว่าขยะ แต่หลังจากตีตูดเขาเสร็จ เขาก็ตัดสินใจที่จะเป็นเพื่อนกันกับผม … ผมจะไม่มีทางเชื่อใจคนแบบนั้นให้กลับมาเป็นเหมือนเดิมได้ ในเมื่อผมอยู่ในสภาพที่เปราะบาง …  จะเกิดอะไรขึ้นถ้าวันหนึ่ง ผมไม่สามารถใช้ความแข็งแกร่งหรือกลายเป็นขยะได้อีก แล้วคนแบบนั้นจะยังคงเป็นเพื่อนของผมได้หรือไม่หากพลังนั่นเป็นเหตุผลเดียวสำหรับความผูกพันที่เราแบ่งปันกัน มันก็อาจจะไม่มีความผูกพันใด ๆ ตั้งแต่แรก!  มันขึ้นอยู่กับอำนาจและมันเป็นของปลอมและผมก็ไม่ต้องการ! ผมไม่รู้ว่าผมจะสามารถสร้างพันธะที่แท้จริงกับผู้คนได้ หรือไม่ แต่ผมก็จะพยายามและเมื่อผมทำมันได้มันก็จะไม่ขึ้นอยู่กับอำนาจหรือผลประโยชน์ที่เห็นแก่ตัวอีกแล้ว … “กุสตาฟอธิบายอย่างยืดยาว

ครูเอมมี่จ้องมองเขา 2-3 วินาทีก่อนจะตอบว่า “ฉันเข้าใจประเด็นของเธอ แต่มันก็งี่เง่าเหมือนกันที่คิดแบบนั้น”

“เอ่อ?” กุสตาฟรู้สึกประหลาดใจกับการตอบสนองของครูเอมมี่  ‘ถ้าเธอเข้าใจแล้วทำไมเธอยังบอกว่ามันงี่เง่า?’ กุสตาฟสงสัย

“ มันเป็นเรื่องงี่เง่าเพราะคุณอาจไม่รู้ว่า เมื่อไหร่ที่ต้องใช้คนแบบนี้เพื่อจุดประสงค์ที่เฉพาะเจาะจง” ครูเอมมี่อธิบาย

—————————————————————————————————-