Rise of the White Dragon การตื่นขึ้นของมังกรขาว - ตอนที่ 87

ตอนที่ 87: การสแกนดาบ

อิมพ์สีแดงหยิบอิมพ์สีเขียวที่เขาเคี้ยวหัวขึ้นมา ชี้ไปทางไมร่าแล้วโยนอิมพ์สีเขียวไปทางเธอแล้วตะโกนว่า: [คีรี้ยยยยยยย!]

“แม่ของฉันเป็นโสเภณีงั้นรึ ไม่ ไม่ใช่หรอก แม่ของพวกแกต่างหากที่เป็นโสเภณี!” ลูเอน เกือบจะก้าวไปข้างหน้าและโจมตีอิมพ์สีแดงที่เพิ่งสาปแช่งแม่ของเขาว่าเป็นโสเภณี

“ลูเอน คุณเข้าใจสิ่งที่พวกมันพูดไหม” อิงกริดมองเขาด้วยความประหลาดใจ มันไม่มีอะไรมากไปกว่าการกรีดร้องอย่างมีคารมคมคาย ไม่ต่างจากสุนัขเห่า

“ใช่ มันพูด ‘ฉันจะฆ่าแก ไอ้สารเลว!’ ทันทีที่มันโยนร่างของอิมพ์สีเขียวใส่แม่ของฉัน” ลูเอนตอบอย่างโกรธเกรี้ยวด้วยความรังเกียจ แม้ว่าเขาจะรู้ว่าความฉลาดของอิมพ์นั้นเหมือนกับเด็ก 8 ขวบ แต่การได้ยินใครบางคนเรียกแม่ของเขาว่าเป็นโสเภณีทำให้เขารำคาญจริงๆ

ลูเอนตะโกนว่า “ท่านแม่ ลองนึกภาพสิ่งที่ปรากฏอยู่ในมือของคุณ มันอาจเป็นดาบหรือกริช”

ไมร่า มองไปที่ ลูเอน และไม่ตอบ แต่จับมือขวาของเธอและปิดมัน และในครู่ต่อมา เธอนึกภาพกระบวนการของดาบที่เป็นรูปเป็นร่าง

_ _

[เริ่มการสแกน… ดำเนินการเสร็จสิ้น ต้นแบบ – ดาบยุคกลาง 96 ซม.]

_ _

ดาบเป็นสิ่งที่คล้ายกับภาพโฮโลแกรมมาก แต่ไมร่ายังคงถือดาบด้วยมือขวาของเธอ

ดาบมีรูรูปวงรีหกรูที่ด้านทื่อตั้งแต่ด้ามจนถึงกลางดาบ ด้ามจับดูเหมือนโลหะ และตัวดาบโค้งเล็กน้อย

ไมร่าก้าวไปข้างหน้าทีละขั้น ในชั่วพริบตา เธอก็มาถึงด้านหน้าอิมพ์สีแดงและตัดมันในแนวนอนและแนวตั้งในทิศทางของอิมพ์ หลังจากการตัดแต่ละครั้ง แขนทั้งสองของอิมพ์สีแดงก็ล้มลงกับพื้นพร้อมกับเสียง *ฉั้วะ!* และอิมพ์สีแดงก็กระพือปีกเพื่อหนีไปในอากาศ

บาดแผลของไมร่าไม่เพียงแต่รุนแรงแต่รุนแรงและโหดร้ายมาก ทุกครั้งที่เธอกรีด แขนของอิมพ์สีแดงก็หายไป

“ฉันอยากเห็นแกหายจากอาการนั้นเดี๋ยวนี้!” ไมร่าตะโกนลั่น เธอไม่สนใจว่าอิมพ์สีแดงจะบินได้ เธอสังเกตเห็นรูปแบบหนึ่งแล้วและรู้ว่ามันไม่สามารถบินได้นาน โดยเฉพาะอย่างยิ่งตอนนี้มันได้รับบาดเจ็บโดยไม่มีแขนทั้งสองข้าง

อย่างไรก็ตาม ฉากต่อไปเกือบทำให้เธอสำลักน้ำลาย ไมร่าเห็นอิมพ์สีเขียวสองตัวจับแขนของอิมพ์สีแดงแล้วเคี้ยว สิ่งที่แปลกคืออิมพ์สีเขียวเริ่มเปลี่ยนเป็นสีน้ำเงิน และความแข็งแกร่งของพวกมันแข็งแกร่งกว่าผู้ชายทั่วไป 7-8 เท่า เพิ่มขึ้นถึง 9 เท่า

พลังปราณของไมร่ามีขนาดเล็กมาก และหลังจากใช้เวลาทั้งหมดไปกับดาบที่เป็นรูปธรรม เธอรู้สึกเหนื่อยและล้มลงกับพื้น หายใจแรง

นัยน์ตาสีดำของอิมพ์สีแดงเป็นประกายระยิบระยับเมื่อเห็นสิ่งนี้ ด้วยสติปัญญาของเขา เขารู้ว่าเธอใช้พลังงานมากเกินไปในการสร้างดาบเล่มนั้น

[กูววว-โอววว-โอ!]

“แม่!” คริสตินา และ คาธารีน่า เห็นสิ่งนี้และรู้สึกไม่สบายใจ พวกเธอผลักอิมพ์สีน้ำเงินที่พวกเขากำลังต่อสู้อยู่ออกไปและวิ่งด้วยความเร็วเต็มที่เพื่อช่วยไมร่า อย่างไรก็ตาม พวกเธอช้า

“ลูเอน?” อิงกริดก็กระวนกระวายใจเช่นกัน เธอต้องการที่จะไปและช่วย อย่างไรก็ตาม เธอถูกลูเอนจับที่แขนของเธอไว้

ในเวลาต่อมา เธอก็รู้ว่าทำไมเขาถึงทำอย่างนั้น

เมื่ออิมพ์สีแดงอยู่ห่างจาก ไมร่า เพียงไม่กี่นิ้ว เธอก็ยิ้มและดาบในมือของอิมพ์ก็พุ่งเข้าหาหน้าอกของอิมพ์สีแดง ผ่านร่างของอิมพ์และไปถึงหัวใจ

[กูววว-โอวว?]

“สับสน? มันง่ายมาก แกถูกหลอกแล้ว!” ไมร่าหัวเราะอย่างสง่างาม ยืนขึ้นโดยไม่แสดงอาการเหนื่อยใดๆ มันเป็นความจริงที่เธอไม่มีพลัง Qi มากนัก แต่ก็ไม่ได้ต่ำขนาดนั้น เธอสามารถปล่อยให้ดาบปรากฏออกมาเป็นเวลาอย่างน้อย 5 นาที

ไมร่าไม่เข้าใจสิ่งที่อิมพ์แดงพูดจริงๆ แต่เธอเดาจากการแสดงออกถึงความไม่เชื่อของอิมพ์สีแดง ลูเอนยกย่องมารดาในใจ นั่นคือสิ่งที่อิมพ์สีแดงพูด

“แม่คะ แม่หลอกเราเหรอ…” คาธารีน่ามุ่ย

“อืมมมมม เพื่อหลอกลวงศัตรู มันจะง่ายกว่าเมื่อลูกๆสามารถหลอกพันธมิตรของลูกก่อน” ไมร่าหัวเราะ

“ชิ!” คาธารีน่า แลบลิ้นของเธอและไปโจมตีอิมพ์อีกตัวหนึ่ง

“แม่ หนูดีใจที่แม่ไม่เป็นไร” คริสตินาพูดพร้อมกับถอนหายใจอย่างโล่งอกและยิ้มทันที

ไมร่าทำให้ดาบที่เป็นรูปธรรมหายไป

“ ไม่มีทางที่พี่ชายของหนูจะปล่อยให้แม่ได้รับบาดเจ็บ ถ้าเขาไม่ทำก็แปลว่าแม่สบายดี” ไมร่าลูบหัวคริสตินาและพูดด้วยรอยยิ้มที่อ่อนโยน

“อื้มๆ” คริสตินาหน้าแดงและพยักหน้า แก้มของเธอเป็นสีชมพู

“ระวังตัวไว้” ลูเอนเตือนพวกเขาเมื่อเห็นอิมพ์สีน้ำเงินบินและโจมตีจากฟากฟ้า

ไมร่าและคริสตินาหลบลูกบอลไฟและน้ำที่พุ่งเข้ามาหาพวกเขาและเตรียมที่จะต่อสู้

พื้นที่โดยรอบเองก็ไม่ได้แย่ แม้ว่าพื้นจะจมเล็กน้อยหากพวกเธอใช้กำลังมาก แต่ก็ไม่ได้ขัดขวางความเร็วของพวกเธอมากนัก

คาธารีน่า ใช้พลังอันดุร้ายของเธอ จับอิมพ์สีเขียวที่ตายแล้วแล้วเหวี่ยงมันไปในทิศทางของอิมพ์สีน้ำเงินที่มาโจมตีแม่และน้องสาวของเธอ

*ปัง!*

อิมพ์สีเขียวที่ คาธารีน่า ปล่อยไปจับอิมพ์สีน้ำเงินที่บินได้ พลางกระแทกมันลงไปที่พื้นด้วยเสียง *ปั้ก!* จากนั้น คริสตินา ก็ลงมืออย่างรวดเร็วและเหยียบหัวของอิมพ์สีน้ำเงิน ที่ล้มลงและฆ่ามัน

*บั้ก!*

“อี๋!” การแสดงออกของ คริสตินา รู้สึกรังเกียจ เธอเห็นสไลม์สีเขียว เลือดของอิมพ์ ติดอยู่ที่ฝ่าเท้าของเธอ

[ชีอิ้อิ้-ชีอิอิอิ]

[จี-จี-จี-จี-จี]

อิมพ์สีน้ำเงิน 2 ตัวชี้ไปที่ คริสตินา และบินไปหาเธอ

คริสตินามีความคิดที่ยอดเยี่ยมในการใช้อิมพ์สีน้ำเงินที่วางอยู่บนพื้นเป็นอาวุธ เธอหยิบมันขึ้นมาด้วยเท้า และเมื่ออิมพ์สีน้ำเงิน 2 ตัวเข้ามาใกล้ เธอยกร่างของอิมพ์สีน้ำเงินในมือของเธอขึ้นแล้วเหวี่ยงมันไปในทิศทางของอิมพ์สีน้ำเงินสองตัว

“เอานี่ไป!” คริสตินากรีดร้องและโจมตีทั้งสอง แต่เธอไม่โจมตีเธอ อิมพ์สีน้ำเงินสองตัวกระพือปีกและหลบหลีก

เมื่อเห็นว่าแผนของเธอล้มเหลว คริสตินาก็ไม่ได้รับผลกระทบ เธอยังคงหมุนต่อไปโดยจับอิมพ์สีน้ำเงิน และปล่อยร่างกายขึ้นไปในอากาศไปทางอิมพ์สีน้ำเงิน

*วึ้บบ!*

เนื่องจากการหมุนของเธอ ร่างกายของอิมพ์สีน้ำเงินจึงเร่งความเร็วขึ้นเมื่อปล่อย แต่อิมพ์สีน้ำเงินทั้ง 2 ตัวคิดไว้แล้วว่าสิ่งนี้จะเกิดขึ้น และเบือนหน้าหนีจากกระสุนปืน จากนั้นพวกเขาก็ไปโจมตีคริสตินาอีกครั้ง ซึ่งในทางกลับกัน เธอหยิบอิมพ์สีเขียวนอนอยู่บนพื้นและใช้เป็นอาวุธด้วย เธอแสร้งทำเป็นว่าแกว่งไปทางอิมพ์สีน้ำเงิน และเมื่อพวกมันคิดว่าพวกมันกำลังหลบ ทิศทางของอิมพ์สีเขียวก็เปลี่ยนไปและพุ่งเข้าหาพวกมันด้วยความเร็วมากขึ้น เมื่อเธอเปลี่ยนทิศทางอย่างรวดเร็ว

*บั้ก!*

ผลกระทบนั้นยอดเยี่ยมทำให้อิมพ์ที่เป็นคนแรกที่ถูกปล่อยบินไปในอากาศ ส่วนอีกข้างหนึ่งนั้น ปีกของมันถูกบดขยี้ ไม่น่าจะบินได้อีก

สถานที่นั้นเหมือนทุ่งโล่งขนาดใหญ่ แต่ไม่มีต้นไม้และพืชเพียงไม่กี่ชนิด ซึ่งทำให้ทิวทัศน์เป็นสถานที่ในอุดมคติสำหรับการต่อสู้ เป็นเพราะเหตุนั้น จึงทำให้ง่ายสำหรับ คริสตินา, คาธารีน่า และ ไมร่า เช่นเดียวกับพวกอิมพ์ที่สามารถโจมตีจากทุกทิศทุกทาง

ไมร่ารีบวิ่งไปหาอิมพ์สีน้ำเงินที่ปีกของมันหัก และก่อนที่อิมพ์สีน้ำเงินจะตกลงไปที่พื้น เธอก็หมุนตัวไปในอากาศ และเตะหัวของอิมพ์สีน้ำเงิน เกือบจะระเบิดเหมือนแตงโม

สารที่หนาสีเขียวติดอยู่ที่เท้าของเธอ ด้วยเหตุนี้ เธอจึงพูดอย่างรังเกียจว่า “อี๋ นี่มันน่าขยะแขยงมาก”