Rise of the White Dragon การตื่นขึ้นของมังกรขาว - ตอนที่ 67

ตอนที่ 67: ต้นกำเนิดที่ตื่นขึ้น

ขั้นแรก พวกเธอดึงกรงเล็บออกอย่างระมัดระวัง และทำลายด้านล่างของกรงเล็บ ใช้เป็นมีด และเริ่มตัดเปลือกด้านบนของแมงป่อง เปลือกสีดำที่แข็งมากทั้งหมด 5 ชิ้นถูกแกะออก และมันก็เหนอะหนะเล็กน้อยด้วยเลือดสีเขียว หางของแมงป่องมีความยืดหยุ่นสูง ซึ่งไม่เหมาะที่จะใช้

“เราสามารถตัดเชือกและผูกหางแมงป่องกับหอกที่ทำจากกรงเล็บของแมงมุมยักษ์” ไมรากล่าว เนื่องจากเชือกที่ใช้มีขนาดใหญ่ เธอจึงไม่เห็นปัญหา

“ตกลง” คาธารีน่า และ คริสตินา ก็คิดว่ามันเป็นความคิดที่ดีเช่นกัน

หลังจากตัดหางและผูกเข้ากับหอกตัวใดตัวหนึ่ง มันก็หนาขึ้นและหนักขึ้น แต่เห็นได้ชัดว่ามีพลังมากกว่าเมื่อก่อน โดยเฉพาะปลายหางที่ค่อนข้างแหลม

แต่ละคนมีเกราะป้องกันจากเปลือกแมงป่อง ซึ่งมีเชือกผูกไว้ด้านนอกเป็น 2 รู จึงเป็นสามารถทำเป็นห่วงสำหรับจับ มันอาจดูไม่เหมาะมาก แต่มันเป็นสิ่งที่ดีที่สุดที่พวกเขาทำได้ในตอนนี้

“ไปกันต่อเถอะ” เมื่อทำเสร็จแล้ว พวกเขาเก็บหอกและโล่ไว้ที่ท้ายรถ แต่เนื่องจากหอกมีขนาดใหญ่ มันจึงต้องเปิดทิ้งไว้ แต่สิ่งนี้ยังทำให้ง่ายต่อการหยิบสิ่งของและต่อสู้โดยใช้มัน พวกเขายังคงลากรถข้ามผืนทราย และหลังจากที่พวกเขาเลี้ยวกันแล้ว พวกเขาก็ได้ขึ้นรถเพื่อนั่งสมาธิและพักฟื้น

*กริบ!*

“ฉันเพิ่งแข็งแกร่งขึ้น 7 เท่า…” คาธารีน่าพึมพำหลังจากนั่งสมาธิเกือบครึ่งชั่วโมง

“แม่แข็งแกร่งขึ้น 6 เท่า นี่คงเป็นเพราะในขณะที่เราต่อสู้ เราใช้การเคลื่อนไหวที่ ลูเอนสอน และเมื่อเรานั่งสมาธิตอนนี้ กระบวนการทั้งหมดของการต่อสู้ก็กลายเป็นความแข็งแกร่ง อืม… นั่นเร็วกว่าการฝึกปกติ” ไมร่าพูดด้วยความประหลาดใจ

คริสตินา ซึ่งยังคงหมกมุ่นอยู่กับการทำสมาธิ ดูเหมือนจะอยู่ใกล้กับการค้นพบใหม่

*กริบ!*

“แข็งแกร่งขึ้น 10 เท่า” คริสตินาพึมพำอย่างมีความสุข เธอยังสังเกตเห็นว่าความไวต่อเปลวไฟของเธอเพิ่มขึ้น จู่ๆ เปลวไฟสีม่วงก็ปรากฏขึ้นที่ฝ่ามือของเธอ และดับลงในทันทีที่เธอกำมือเล็กๆ ของเธอด้วยกำปั้น

“ด้วยวิธีนี้ โอกาสในการเอาชีวิตรอดของเราจึงเพิ่มขึ้น” คาธารีน่า มีความสุขที่เห็นว่าน้องสาวคนเล็กของเธอก็แข็งแกร่งขึ้นเช่นกัน

“อันที่จริง ความหิวกระหายของฉันได้ผ่านไปแล้ว” ไมร่าให้ความเห็นด้วยความประหลาดใจ “การฝึกนั้นมันยอดเยี่ยมมาก แค่นั่งสมาธิ แม่ก็ไม่รู้สึกหิวกระหายอีกต่อไป”

“อาจารย์… พี่ใหญ่บอกฉันว่าถ้าเราเข้มแข็งเกินไป เราก็สามารถอยู่ได้นานหลายปีโดยไม่ต้องกินและดื่ม” คริสตินากล่าว เธอจำบทสนทนาที่เธอมีกับลูเอนได้

“แปลกจริงๆ” คาธารีน่าถอนหายใจด้วยความชื่นชม

“โอเค หนูจะไปลากรถก่อน” คริสตินารู้สึกกระปรี้กระเปร่ามากหลังจากเพิ่มพละกำลัง

“ได้ แต่อย่าพยายามเกินตัวนะลูก” ไมร่าพูดด้วยความเป็นห่วง

“ค่ะแม่” คริสตินายิ้มและลงจากรถ

จากนั้นเธอก็เริ่มดึงรถ เกือบ 10 นาทีต่อมา เธอเปลี่ยนกับ คาธารีน่า ซึ่งดึงรถมาเกือบ 10 นาที และ ไมร่าก็ไปแทนเหมือนเดิม

เรื่องนี้ดำเนินต่อไปจนกระทั่งพบแมงป่องยักษ์อีกตัวในทะเลทราย

“เตรียมตัวให้พร้อม จัดการกับแมงป่องตัวนี้” ไมร่าที่กำลังดึงรถกล่าว เธอเห็นว่าแมงป่องยักษ์กำลังวิ่งเข้าหาเธอด้วยความเร็วสูง และเธอไม่อาจที่จะช้าได้อีกต่อไป

คริสตินา และ คาธารีน่า ก็ไปหยิบหอกและโล่ไปด้วย

คริสตินาลงมือก่อน โดยป้องกันหางของแมงป่องยักษ์ด้วยโล่ และนอกจากการป้องกันแล้ว เธอยังผลักเกราะไปข้างหน้า ทำให้แมงป่องยักษ์ไม่สมดุล

ด้วยมือขวาของเธอ เธอถือหอกที่หนักที่สุดซึ่งใช้หางของแมงป่องตัวก่อน และโจมตี ตอกกรงเล็บของมันไปข้างหน้าโดยตรง

แมงป่องใช้กรงเล็บซ้ายติดหอกและพยายามหักหอกด้วยการบีบหอก แต่แมงป่องยักษ์ไม่มีเวลาแม้แต่น้อย เมื่อไมร่าปรากฏตัวทางด้านซ้ายและคาธารีน่าทางด้านขวาโจมตีพร้อมกัน ด้วยพลังเดียวกันกับที่คริสตินาโจมตี ในที่สุดไมร่าก็ไม่สามารถทำร้ายแมงป่องยักษ์ได้ เนื่องจากมันใช้กรงเล็บของมันเพื่อป้องกันตัวเองและจับหอกอย่างเหมาะสม แต่คาธารีน่า แทงหอกของเธอผ่านปากของแมงป่องยักษ์

เธอรู้ว่ามันยังไม่เพียงพอและพูดว่า “ดึงหอกของเธอออกไปเดี๋ยวนี้!”

ช่วงเวลาที่ คริสตินา และ ไมร่า ใช้กำลังดึงหอกและเดินจากไป คาธารีน่า ออกแรงเต็มที่และยกแมงป่องขึ้นด้วยหอกของเธอ แมงป่องพยายามโจมตีด้วยหางของมัน แต่คริสตินา นั้นเร็วและหลีกเลี่ยงการโจมตี จากนั้นคาธารีน่าก็ลดหอกลงโดยที่ร่างของแมงป่องลอยขึ้นไปในอากาศ ทำให้ร่างของแมงป่องยักษ์กระแทกกับทรายอย่างสุดกำลัง!

*ปึ้งงงง!*

“โจมตี!”

เมื่อได้ยินเสียงร้องของคาธารีน่า  ไมร่าและคริสตินาก็เตรียมพร้อมและโจมตีทั้งสองฝ่ายแล้ว

“มันตายแล้ว…!” ทั้ง 3 มองหน้ากันแล้วยิ้ม เป็นอีกชัยชนะที่พวกเธอได้รับโดยไม่ได้รับบาดเจ็บ

“ใช่แล้ว! ไปเอาส่วนต่างๆ ของร่างกายของแมงป่องมาใช้เป็นเกราะกันเดี๋ยวนี้” คาธารีน่า คิดว่าอย่างน้อยก็เป็นไปได้ที่จะใช้มันเพื่อทำเสื้อเกราะ นอกจากนี้ยังมีหางที่สามารถเสริมหอกอีกอันได้

“ใช่ เราจะทำอย่างนั้น” ไมร่าเห็นด้วย สำหรับเธอ ยิ่งป้องกันได้มากเท่าไหร่ก็ยิ่งดีเท่านั้น

ขณะที่แม่และลูกสาวสองคนกำลังหยิบชิ้นส่วนของแมงป่องยักษ์ ทันใดนั้นคลื่นก็เกิดขึ้นที่พื้น และก่อนที่พวกเขาจะได้โต้ตอบ บางสิ่งที่หนาราวกับลำต้นของต้นไม้สีเขียวก็พุ่งตรงมาทางพวกเขา ดูเหมือนแส้แล้วตีไปที่ทั้งสามในเวลาเดียวกัน แม้กระทั่งเมื่อใช้โล่ แส้ก็สามารถทำให้โล่นั้นหักครึ่งได้ และทำให้ทั้งสามลอยออกไปอย่างน้อย 10 เมตร พวกเธอมีเลือดไหลออกมา

คริสตินาคือผู้ที่แสดงท่าทางได้เร็วที่สุด ดังนั้นเธอจึงได้รับความเสียหายมากขึ้นด้วยการกันกระแทก ตามด้วย คาธารีน่า และไมร่า

คาธารีน่าอ่อนแอกว่าคริสตินา และเมื่อเธอถูกโจมตีอย่างหนัก เธอก็หมดสติไป คริสตินายังคงรู้สึกตัว แต่กระดูกของเธอบางส่วนหักจากการกระแทก

ไมร่าไม่ได้ดีขึ้นมากนัก เธอไม่สามารถแม้แต่จะลุกขึ้นด้วยเลือดที่หยดออกมาจากปากของเธอ เธอเงยหน้าขึ้นนอนอยู่บนทรายและเห็นสัตว์ประหลาดที่น่ากลัว มีสีเขียวและสูงเกือบ 300 ซม. มีลำตัวเป็นงูและหน้าเป็นจิ้งจก และมีแขนสีเขียวสองข้างที่คล้ายกับแขนมนุษย์มาก

ด้วยเลือดที่ไหลออกมาจากปากของเธอ ไมร่าเห็นสัตว์ประหลาดที่น่ากลัวตัวนี้กำลังมุ่งหน้าไปยังคริสตินาและคาธารีน่า ความตื่นตระหนกเข้าครอบงำหัวใจของเธอ และไมร่าก็สั่นสะท้าน

“อย่าเข้าใกล้ลูกสาวของฉัน!” ไมร่ากรีดร้องอย่างสุดกำลัง ดวงตาของเธอกลายเป็นสีขาว และเมื่อเธอยื่นมือออกมา มีบางอย่างเกิดขึ้น

*ติ๊ก!* *ติ๊ก!* *ติ๊ก! * *ติ๊ก!*

_ _

[การเชื่อมต่อกับแหล่งกำเนิดดิจิทัลกำลังตื่นขึ้น!]

[เริ่มการสแกน: เสร็จสิ้นกระบวนการ; ต้นแบบ ขีปนาวุธพกพา – เปิดตัวใน 1, 2, 3 และไป!]

_ _

*โว้ว!*

“อ๊ากกกกก!”

มิสไซล์ดิจิทัลจับหน้าอกของสิ่งมีชีวิตและลากมันข้ามผืนทราย พาตัวมันลอยออกไป

ไมร่าซึ่งเกือบจะหมดสติได้ปิดมือที่ยื่นออกไป ซึ่งปล่อยขีปนาวุธดิจิทัลและเกิดการระเบิดดังก้องกังวาน

*บูม!*

คลื่นกระแทกรุนแรงเกิดจากการระเบิด ทำให้เกิดควันและทรายฟุ้ง

“แม่!”

คริสตินารู้สึกประหลาดใจที่เห็นสิ่งนี้ แต่เมื่อเห็นแม่ของเธอเสียชีวิตหลังจากนั้นไม่นาน คริสตินาก็รู้สึกกังวล เธอรู้ด้วยว่าคาธารีน่าได้รับบาดเจ็บมาก จากการสู้รบ แต่เธอไม่มีกำลังที่จะลุกขึ้น ซี่โครงของเธอเจ็บมาก เธอเชื่อว่ามันหัก แต่ไม่แน่ใจ ดังนั้นเธอจึงคลานไปหาคาธารีน่า ซึ่งอยู่ใกล้ที่สุดและเห็นว่าเธอยังคงหายใจอยู่ เธอเพิ่งหมดสติไป

คริสตินาพ่นเลือดออกมาด้วยความโล่งอก แต่เธอยังคงคลานไปทางไมร่าต่อไป เธอต้องรู้ว่าแม่ของเธอยังหายใจอยู่หรือเปล่า

*

ลูเอนเพิ่งมาถึงสถานที่ที่แม่ของเขาพร้อมกับน้องสาวสองคนของเขาหายตัวไป ในที่เกิดเหตุ รถตำรวจขวางถนนไม่ให้ผ่าน  เป็นไปได้มากว่าพวกเขาได้สังเกตเห็นสิ่งผิดปกติและไม่ใช่แค่แม่และน้องสาวของเขาเท่านั้นที่อาจเข้าสู่รอยแยกมิติ

เมื่อลูเอนใกล้เข้าไปแล้ว เขาเห็นช่องว่างมิติอย่างชัดเจน เขามองไปที่อิงกริดและพูดว่า “เข้าไปข้างในกันเถอะ แม่ของฉัน คริสตินา และคาธารีน่าบังเอิญเข้าไปที่นั่น”

“ตกลงค่ะ” อิงกริดรู้สึกกังวลและลงจากรถ เธอกับลูเอนวิ่งไปอย่างรวดเร็วจนผู้ชมเห็นเพียงร่างที่ผ่านไป

“นั่นคืออะไร?”

“ฉันจะไปรู้ได้ยังไง เป็นแค่ลมแรงไม่ใช่เหรอ?”

เมื่อลูเอนและอิงกริดเข้าไป สถานการณ์ทั้งหมดก็วุ่นวาย รถหลายคันถูกทุบตีและบางคนถูกฆ่าตาย  นอกจากนี้ยังมีชายบางคนถือเศษไม้และแม้แต่ถังดับเพลิง พยายามป้องกันตัวเองจากแมงป่องและแมงมุมยักษ์

*ปัง!*

มีชายคนหนึ่งถือปืนพกด้วย เขาใช้ปืนยิงแมงมุมยักษ์ เป้าหมายของเขาดี อาจเป็นตำรวจที่อยู่นอกเครื่องแบบ

“แม่!”

ได้ยินเสียงร้องและเสียงกรีดร้องของเด็ก ๆ แต่ลูเอนไม่มีเวลาให้เสียเปล่า เขาใช้การรับรู้ทางประสาทสัมผัสและตระหนักว่าแม่และพี่สาวของเขาไม่ได้อยู่ในสถานการณ์ที่ดีนัก

“อิงกริด เธออยู่ช่วยเหยื่อคนอื่นๆก่อน  ฉันจะไปหาพวกเธอ!” ลูเอนพูดก่อนจะวิ่งเร็วอย่างจรวด

คนที่สังเกตเห็นการมาถึงของลูเอนและ อิงกริดต่างประหลาดใจที่เห็นความเร็วของลูเอน

อิงกริด ก็อยากจะวิ่งไปช่วยลูเอน ด้วย แต่เธอรู้ว่าเขาแข็งแกร่งและสามารถรับมือได้เพียงลำพัง เธอเห็นว่าเธอมีลูกเล็กๆ อย่างน้อย 5 คนในสถานที่นั้น เธอไม่สามารถละทิ้งพวกเขาได้เช่นกัน

อิงกริดเคลื่อนไหวเร็วมาก เธอมาต่อหน้าแมงป่องยักษ์และต่อยอย่างแรง ทำให้แมงป่องบินไปในอากาศห่างออกไป เธอยังคงโจมตีแมงป่องยักษ์และแมงมุมครั้งแล้วครั้งเล่า ทำให้ทุกคนที่ได้เห็นเหตุการณ์นี้ตกตะลึงเกินกว่าจะเข้าใจ

“พระเจ้า! ผู้หญิงคนนี้เป็นใคร และเธอแข็งแกร่งขนาดนี้ได้ยังไง!?”

*

ลูเอนซึ่งวิ่งด้วยความเร็วสูงสุด เห็นทางรถถูกลากไปในทะเลทราย และใช้เวลาไม่นานเพื่อหารถเมอซีเดส ของแม่เขา เขายังเห็นแม่และน้องสาวของเขานอนอยู่บนพื้นทราย และมาถึงที่ๆพวกเธออยู่ ในขณะที่คริสตินากำลังคลานอยู่บนพื้นไปทางไมร่า

มีบางอย่างไม่ถูกต้องที่นี่ ห่างจากแม่และน้องสาวของเขาไม่กี่ฟุต มีบางสิ่งสีเขียวคลานเข้ามาหาพวกเขา

ลูเอนเคลื่อนตัวเร็วราวสายฟ้าและเข้าไปขวางระหว่างครอบครัวของเขากับสิ่งนี้  มันเป็นสัตว์ประหลาดที่พญานาคในตำนาน ดวงตาสีแดงของลูเอนกะพริบ และด้วยความเร็วของสายฟ้า มือของเขาตัดหัวของพญานาคที่เปื้อนเลือดได้

ลูเอนไม่มีเวลาแม้แต่จะแปลกใจกับความจริงที่ว่าพญานาคนั้นตายไปแล้วครึ่งหนึ่ง เขาตรงไปหาแม่ของเขา

“พี่ใหญ่…” คริสตินาน้ำตาไหลเมื่อเห็นพี่ใหญ่ของเธอ หลังจากนั้น เธออาจจะหมดสติไปจากการผ่อนคลายชั่วขณะหนึ่ง

ลูเอนไปหาแม่ของเขาก่อน เนื่องจากสัญญาณชีพที่มาจากเธอนั้นวุ่นวายมากขึ้น จึงเอามือวางบนคอของเธอ เขาสังเกตว่าเธอไม่หายใจ

“เธอใช้พลังงานทั้งหมดในร่างกายของเธอ…” ลูเอนนึกไม่ออกว่าอะไรทำให้เธอใช้พลังงานทั้งหมดของเธอ แต่เขาสามารถสรุปได้ว่ามันเกี่ยวข้องกับความจริงที่ว่าพญานาคนั้นได้รับบาดเจ็บสาหัสก่อนที่เขาจะมาถึง

ลูเอนหลับตาลงและวางมือบนท้องแม่ และพลังปราณเชิงลบก็เริ่มเข้าสู่ร่างกายของเธอพลัง Qi เชิงลบของลูเอน สามารถปฏิเสธบางสิ่งบางอย่างหรือสร้างบางสิ่งบางอย่างได้ เขาทำให้เซลล์ที่ตายแล้วออกไปและเซลล์ที่มีชีวิตทำซ้ำ นอกจากนี้เขายังเห็นว่ามีการแข็งตัวของเลือดในลำคอของไมร่า และทำให้พลัง Qi ผ่านช่องทางเดินหายใจและกำจัดสิ่งที่ขัดขวางเธอจากการหายใจ

เกือบ 10 นาทีต่อมา สภาพร่างกายและจิตใจของไมราก็กลับมาเป็นปกติ ตอนนี้เธอกำลังหายใจ และใบหน้าที่ซีดในตอนแรกของเธอก็กลับเป็นสีเดิม

จากนั้น ลูเอนก็ไปหาคริสตินาและใช้พลัง Qi เพื่อสร้างเซลล์ที่มีชีวิตขึ้นมาใหม่และขจัดเซลล์ที่ตายแล้วออกไป เขาเห็นว่าเธอมีกระดูกร้าวบางส่วน แม้กระทั่งกระดูกที่หักบางส่วน อย่างไรก็ตาม เขาไม่สามารถแก้ไขสิ่งนั้นได้ด้วยพลังปราณของเขาเพียงอย่างเดียว เขาต้องพาครอบครัวกลับมา แล้วเขาก็สามารถสร้างยารักษากระดูกของพวกเขาได้

เมื่อไปที่คาธารีน่าดูเหมือนว่าเธอจะอยู่ในสภาพที่ดีกว่าคริสตินา กระดูกหักเพียงเล็กน้อยและเสียเลือด ลูเอนใช้พลัง Qi ของเขาเพื่อรักษาเธอด้วย

หลังจากนั้นเขาพาแม่และพี่สาวไปขึ้นรถอย่างระมัดระวัง