Rise of the White Dragon การตื่นขึ้นของมังกรขาว - ตอนที่ 53

ตอนที่ 53: รูปดาว 5 แฉก

เป็นเวลาบ่ายสองโมงแล้ว ลูเอนกำลังศึกษาโครงการและข้อเสนอของบริษัทดีมาสตั้งแต่เช้าตรู่ ไมร่า มีข้อสงสัยเกี่ยวกับลูเอนที่จะมาเป็น CEO ของบริษัทดีมาส แต่ตอนนี้เธอมั่นใจแล้วว่าเขาสามารถทำงานได้  แน่นอนว่าเธอยังคงตั้งใจที่จะช่วยเหลือในด้านที่เธอทำได้

ในห้องของเขา ลูเอนกำลังสร้าง “ยาแห่งความโชคร้าย” ขึ้นมา ยาเม็ดนี้เป็นยาที่ลูเอนคิดค้นขึ้นเอง เป็นไปได้ที่ลูเอน จะสร้างขั้นพื้นฐาน เนื่องจากพลัง Qi เชิงลบของเขา และเนื่องจากในกระบวนการนี้จำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องสามารถดึงพลังงานเชิงลบ ซึ่งจะทำให้ผู้ที่กินยานั้นโชคร้ายได้ ลูเอนไม่ได้ออกแบบเม็ดยาเพื่อใช้กับเหยื่อผู้โชคร้าย  มันเป็นสิ่งที่เขาสร้างขึ้นเพื่อตัวเขาเองและแน่นอน เมื่อเขากินมัน มันไม่ได้ส่งผลร้ายขนาดนั้น แต่มันช่วยเพิ่มการฝึกของเขา  อย่างไรก็ตามเมื่อเพื่อนคนหนึ่งของเขา จากชีวิตที่ผ่านมาของเขากินยาเม็ดนั้น เขาก็โชคร้ายไป 2-3 นาที  แต่เนื่องจากเขามีการฝึกฝนที่ค่อนข้างสูง ผลจึงออกมาโชคดีที่มันไม่ได้อยู่นานขนาดนั้น

ลูเอนบีบเลือดงูเหลือมลงในหม้อสีเงินและเริ่มต้มโดยใช้คริสตัลแห่งพลังงานไฟ  เปลี่ยนใบไฮเดรนเยียให้เป็นผงเขาวางผงลงในหม้อแล้วตามด้วยอากาเว่อายุ 200 ปีและใบเฟิร์นสีเลือดที่เขาเอามาจากป่าสีเลือด ใบเฟิร์นสีเลือด และมันจะช่วยเพิ่มผลผลิต ก่อนที่จะปิดฝาลง ลูเอนก็อ้าปากและเทอะไรบางอย่างสีขาวลงไปในหม้อ นี่คือพลัง Qi เชิงลบ ของเขาที่ถูกควบแน่นเป็นของแข็ง

จำนวนส่วนผสมที่เขามีเพียงพอสำหรับเขาที่จะสร้างยา 2 เม็ดและนั่นคือสิ่งที่ลูเอนทำ ในขณะที่เขารอให้กระบวนการนี้สิ้นสุดลง

*

“อิงกริดให้ฉันช่วยคุณไหม” ลูเอนมาถึงในครัวและเห็นแฟนของเขาวางอาหารบนโต๊ะ

“ ทุกอย่างพร้อมแล้วแค่ดูว่า คุณไมร่า คาธารีนาและคริสติน่าจะนั่งสมาธิเสร็จหรือยังค่ะ” อิงกริดหันกลับมาสวมผ้ากันเปื้อนสีชมพูและผมสีบลอนด์สวยมัดหางม้า เธอยิ้มให้ลูเอนขณะที่เธอพูด

ลูเอนจ้องมองเธอ 2-3 วินาทีก่อนที่จะหันกลับมาและจากไป “ได้”

นอกห้องออกกำลังกาย ลูเอนได้ยินเสียงหัวเราะและเสียง ของเขาที่กำลังเดินเข้าไปพลางเห็นแม่และน้องสาวสองคนนั่งเหงื่อตกอยู่บนพื้นกำลังพูดถึงบางสิ่งที่ดูเหมือนจะเกี่ยวข้องกับเขาตั้งแต่ได้ยินชื่อของเขา

“พูดต่อไปอย่าหยุด เพราะฉันเลย” ลูเอนเอนกายพิงประตูพร้อมกอดอกมองแม่และน้องสาว

คริสตินากระโดดเหมือนแมวที่หางถูกเหยียบ จากนั้นเธอก็เอนตัวไปหาลูเอนแล้วพูดอย่างรู้สึกผิด “ฉันขอโทษพี่ชาย ฉันขอให้แม่และพี่สาวช่วยเล่าเรื่องเกี่ยวกับคุณให้ฟังหน่อยเท่านั้นเอง”

ลูเอนไม่ได้โกรธและเมื่อเห็น คริสตินาตัวน้อยรู้สึกผิดมากที่พวกเขาพูดถึงเขาเพราะเธอถาม  ลูเอนจึงไม่รู้ว่าจะหัวเราะหรือร้องไห้ดี เขาเดินเข้าไปหาหญิงสาวคนนั้นแล้วเอามือจับศีรษะและโยกศีรษะของเธอแล้วพูดว่า “คริสตินาอย่ารู้สึกผิดกับเรื่องเล็กน้อยแบบนี้เลย พี่จะไม่ตีเธอ เพียงเพราะเธอถามเรื่องเกี่ยวกับอดีตของพี่หรอก”

เมื่อเห็นเธอเงยหน้าขึ้นมองเขาด้วยดวงตาสีน้ำผึ้งกลมโตของเธอ  ลูเอนยิ้มเล็กน้อยและกล่าวเสริมว่า “นอกจากจะเป็นอาจารย์ของเธอแล้ว ฉันก็ยังเป็นพี่ชายของเธอด้วยอย่าสุภาพกับฉันแบบนี้อีกในอนาคต  ปฏิบัติกับฉันเหมือนครอบครัวและขอโทษ หากเธอทำอะไรผิดพลาดเท่านั้น “

ดวงตาของคริสตินาเริ่มเป็นสีแดง แต่เธอก็สูดดมอากาศและไม่ร้องไห้ เธอกอดลูเอน จากนั้นเธอก็พูดว่า “ได้เลย พี่ชาย”

ลูเอนหยิกแก้มนุ่มของเธอและพูดว่า “โอเค ไปอาบน้ำแล้วลงบันไดไปที่ห้องครัว  อิงกริดทำอาหารให้เราไว้แล้ว”

“อื้อ” คริสตินาพยักหน้าอย่างเชื่อฟังและจากไปไม่นาน ตอนนี้เธอรู้สึกมีความสุขอย่างไม่น่าเชื่อ

“หึ … ก่อนอื่นพี่ทำให้เธอรู้สึกผิดและเสียใจ จากนั้นพี่ก็ปลอบเธอด้วย ชิชิ พี่ชาย พี่แย่มาก ~” คาธารีน่า กระดิกนิ้วของเธอ พลางลุกขึ้นเธอเอื้อมมือไปตรงหน้าเขาและสะกิดเขา ที่หน้าอกด้วยนิ้วชี้ของเธอในขณะที่วิจารณ์ลูเอนว่าทำอะไรไม่ดีลงไปบ้าง

ลูเอนมองลงไปที่น้องสาวของเขาและพูดว่า “จำได้ไหม ตอนที่เราอายุ 17 ปีตอนเที่ยงคืนศิลา … ฉันไปหาน้ำมา และเดาสิว่าฉันเห็นอะไร”

“จุ๊!” คาธารีน่าตกใจและเอามือทั้งสองข้างปิดปากของลูอันแล้วพูดว่า “ฉันผิดเอง ตกลงไหม พี่สะใภ้ทำอาหารกลางวันใช่ไหมฉันจะไปก่อน!”

คาธารีน่าวิ่งไปทันที

มีเพียงตัวเขาเองและแม่ของเขาในห้องนั้น ตอนนี้ลูเอน มองไปที่ไมร่าและถามว่า “แม่ครับแขนและขาของแม่โอเคดีไหม แม่รู้สึกไม่สบายตัวบ้างไหม”

“ลูกเก่งมาก มันไม่ได้มีปัญหาจนถึงตอนนี้และต้องขอบคุณเทคนิคการฝึกฝนร่างกายมันยิ่งทำให้ทั้งแขนและขาของแม่ เติบโตขึ้นอย่างแข็งแกร่ง แม่คิดว่าแม่น่าจะแข็งแกร่งขึ้นกว่าเดิม 4 เท่าหรือเปล่า ถ้าไม่มันก็ใกล้เคียง มันน่าจะเป็นอย่างนั้นแหละนะ ” เมื่อมองไปที่ลูกชายของเธอ  ไมร่าก็พูดทั้งหมดนี้ด้วยรอยยิ้มของเธอ

“ผมดีใจที่ได้ยินเช่นนั้น” ลูเอนยิ้มกลับ

*

หลังจากรับประทานอาหารกลางวัน คาธารีน่าไปซื้อของกับอิงกริดและคริสตินา เพราะมันมีหลายสิ่งที่ขาดหายไปจากชีวิตประจำวันของเด็กผู้หญิงและ ลูเอนก็ไม่สามารถช่วยอะไรได้มากนัก

ทั้งเขาและแม่ของเขาใช้เวลาทั้งเช้าในการศึกษาโครงการและข้อเสนอของ บริษัท ดังนั้นตอนนี้พวกเขาจึงใช้เวลาในการฝึกอบรม

อย่างไรก็ตาม ลูเอนไม่ได้เริ่มฝึกในทันที เขายังคงต้องการสร้างรูปแบบและเพิ่มความหนาแน่นของพลัง Qi ของสวรรค์และโลกในห้องออกกำลังกาย

“แม่ ก่อนที่ผมจะเริ่มฝึก ผมมีการเตรียมการที่จะทำที่นี่” ลูเอนบอกเธอ

“มันเป็นรูปแบบที่ลูกพูดถึงก่อนหน้านี้หรือไม่” ไมร่าจำได้ว่าเขาเคยพูดถึงเรื่องนี้

“ใช่ ผมไม่เคยทำแบบนั้นมาก่อน เพราะผมกังวลเกี่ยวกับการดึงดูดรอยร้าว หากผมทำอะไรที่แข็งแกร่งมาก ๆ แต่ตอนนี้ผมมีไอเท็มทั้งหมดที่จำเป็นเพื่อป้องกันไม่ให้สิ่งนั้นเกิดขึ้นแล้ว”  ลูเอนกล่าว

“โอเค แม่จะไปรอที่ห้องของแม่ ในขณะที่ลูกทำสิ่งนี้ บอกแม่เมื่อลูกทำเสร็จแล้ว ” ไมร่ายิ้มและลุกขึ้นและปล่อยให้ลูเอนอยู่คนเดียว

ลูเอนไปที่ห้องของเขาและเอาหินแห่งพลังงานก้อนใหญ่ มาตัดชิ้นส่วนขนาดเท่าลูกแก้ว 5 ชิ้น จากนั้นก็เอากระดูกที่เป็นส่วนหนึ่งของซี่โครงของสิงโตที่กระหายเลือดและเลือดของสิงโตบางส่วน ซึ่ง เขาเก็บไว้ในกระเป๋าหนังใบเล็กที่ทำจากหนังสิงโตกระหายเลือดนั่นเอง

ในห้องออกกำลังกาย  ลูเอนผสมเลือดของเขากับสิงโตที่กระหายเลือดและเพิ่มผลของมัน เมื่อวาดรูปดาว 5 แฉก  มันเป็นรูปแบบ 5 แฉกที่มีผล 2 อย่างคือการปกปิดและดึงพลังงานจากสวรรค์และโลกเข้ามา

ขณะที่ลูเอนวางหินพลังงานทั้ง 5 ไว้ที่ปลายแต่ละด้าน เขาก็ติดกระดูกตรงกลางและนั่นคือแสงสีแดงและสีขาวที่ส่องสว่างไปทั่วห้อง ลูเอน พึมพำคำ 2-3 คำและเขียนสัญลักษณ์แปลก ๆ ด้วยพลัง Qi ของเขาในอากาศรวมเข้ากับรูปแบบ  จากนั้นสัญลักษณ์ลึกลับบางอย่างก็เริ่มปรากฏขึ้นรอบ ๆ ห้องกลายเป็นโดมทรงกลมที่แยกออกจากกัน

สัญลักษณ์นั้นดูลึกลับและเหนือธรรมชาติและพวกมันก็เริ่มหมุนไปรอบ ๆ ห้องและมันก็หยุดหมุนเพียงไม่กี่นาทีหลังจากที่ ลูเอนพึมพำคำแปลก ๆ เสร็จ และเขียนสัญลักษณ์ในอากาศ ซึ่งรวมอยู่ในรูปแบบนั้นด้วย

เมื่อพร้อมแล้วลูเอนก็ถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยล้าและออกไปหยิบของที่เหลือในห้องแล้วโทรหาแม่

————————————————————–