Rise of the White Dragon การตื่นขึ้นของมังกรขาว - ตอนที่ 44

ตอนที่ 44: เดท –  2

หลังจากที่ไวน์มาถึงแล้ว อิงกริดก็รับบางส่วนนั้นมา นี่เป็นครั้งแรกที่เธอดื่มไวน์ราคาแพงเช่นนี้  นอกจากนี้เธอไม่ได้เป็นนักดื่มมากนัก เมื่อพูดถึงเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ แต่วันนี้เธอรู้สึกอยากดื่มเล็กน้อย เธอต้องยอมรับว่ามันดีกว่าที่เธอจินตนาการไว้มาก

‘ไวน์ทั้งหมดนี้ดีหรือเป็นเพียงไวน์นี้ที่มันดีมาก?’ อิงกริดถามตัวเอง จากนั้นเธอก็ชิมกุ้งมังกรย่าง

ลูเอนดื่มไวน์และมองไปที่เด็กสาวตรงหน้าเขา  เธอน่ารักมาก เมื่อเธอกินอย่างเชื่องช้า แก้มของเธอมีสีชมพูเล็กน้อย หลังจากดื่มไวน์ไปแล้ว

อิงกริดเคี้ยวเสร็จแล้ว ดวงตาสีฟ้าของเธอเป็นประกาย เมื่อเธอชิมกุ้งมังกรย่าง  เธอหลับตาลงชั่วครู่ แล้วหยิบแก้วไวน์ขึ้นมาดื่มอีก เธอรู้สึกประหลาดใจที่ไวน์นี้จับคู่กับกุ้งมังกรย่างได้ดีเพียงใด  มันเป็นการผสมผสานที่ดีมาก

หลังจากนั้นอิงกริดก็วางมือซ้ายของเธอไว้บนโต๊ะและฝ่ามือขวาวางบนคางของเธอ แล้วจ้องไปที่ลูเอน  เธอยิ้มเบา ๆ และถามว่า “คุณพาฉันมาในฐานะเพื่อนหรืออย่างอื่น?”

ลูเอนวางแก้วลง และวางไว้บนโต๊ะและมองไปที่ผู้หญิงผมบลอนด์ที่สวยงามคนตรงหน้า ด้วยดวงตาสีฟ้าที่ถามคำถามที่ตรงไปตรงมากับเขาทันที

บางทีอาจเป็นเพราะ ลูเอนใช้เวลาไม่กี่วินาทีในการตอบมันทำให้ อิงกริด มีสติอีกครั้ง และความกลัวที่จะได้รับคำตอบที่เธอไม่ต้องการก็ทำให้เธอกลัวและเสียใจกับคำถามที่เพิ่งถามไป

“ปฏิกิริยาของคุณจะเป็นอย่างไร ถ้าฉันบอกว่าฉันชอบคุณ”  ลูเอนตอบด้วยสีหน้าลึกลับ ทำให้ยากที่จะพูดสิ่งที่เขากำลังคิดอยู่ในหัวของเขา

เมื่อเธอได้ยินเช่นนั้นหัวใจของอิงกริดก็เต้นรัว  เธอไม่ได้คาดหวังให้เขาตอบคำถามและอาจเป็นไปในทางบวกหรือทางลบ มันขึ้นอยู่กับว่าเขาจริงจังหรือไม่  แต่เมื่อเธอรู้จักเขาเพียงเล็กน้อยแล้ว เธอจึงเชื่อว่าเขาถามคำถามนั้น เพราะเขาชอบเธอจริงๆหรืออาจเป็นความปรารถนาที่จริงใจที่สุดของเธอที่อยากจะเชื่อ

“ ฉันจะมีความสุขมาก ถ้าเป็นเช่นนั้น”  อิงกริดกลืนความไม่มั่นใจและความกลัวทั้งหมดของเธอ และตอบสนอง ในขณะที่พยายามดูปฏิกิริยาของลูเอน

แม้ว่าลูเอนจะไม่แสดงปฏิกิริยาตอบสนองมามากนัก แต่เมื่อเขายิ้ม มันก็ทำให้หัวใจของอิงกริดเต้นไวขึ้น แต่เธอก็รู้สึกผิดหวังในวินาทีถัดไป ด้วยการตอบสนองที่คลุมเครือของลูเอน“ โอ้ยยยยยยยยย”

‘นั่นหมายความว่า เขายอมรับว่าชอบฉันหรือเปล่านะ?’ อิงกริดกำลังจะดึงผมของเธอออก  แต่เธอก็ทำหน้ามุ่ยแล้วพลิกแก้วไวน์แล้วพูดว่า “เอาอีก!”

ลูเอนยิ้มอีกครั้งและเติมไวน์ให้เธออีกแก้ว ด้วยความแข็งแกร่งในปัจจุบันของพลัง Qi ของเขา ลูเอนจึงสามารถส่งแอลกอฮอล์ให้เธอได้ ด้วยเหตุนี้เขาจึงไม่เห็นปัญหา แม้ว่าอินกริดจะเมาแล้วก็ตาม

และนั่นคือสิ่งที่เกิดขึ้น แก้มของอิงกริดกลายเป็นสีชมพูมากขึ้นและดวงตาของเธอก็สว่างขึ้น  เธอหนุนข้อศอกของเธอไว้บนโต๊ะ ในขณะที่ฝ่ามือของเธอรองรับคางของเธอและจ้องไปที่ลูเอน   เธอหมุนไวน์เล็กน้อยที่เหลืออยู่ในแก้วของเธอ

หลังจากกินกุ้งมังกรจนหมดและดื่มไวน์จนหมด ลูเอน ก็ขอใบเรียกเก็บเงินและจ่ายเงินเพื่อที่พวกเขาจะได้ออกไป

ถึงแม้ว่าเธอจะเมานิดหน่อย แต่ก็ไม่ได้รุนแรงมากนัก  เธอยังคงสามารถเดินเองได้ แม้ว่าเธอจะรู้สึกว่าทุกอย่างช้าไปก็ตาม

“ยินดีเป็นอย่างยิ่ง ที่ได้ต้อนรับท่าน กลับมาได้ทุกเมื่อที่ท่านต้องการ!” ผู้จัดการเห็นว่าลูเอน กำลังจะจากไป จึงไปที่ประตูร้านอาหารเพื่อบอกลาพวกเขาพร้อมกับพูดคำเยินยอ

ข้างนอกตอนนี้ลูเอนจับมือของอิงกริด ขณะที่เขาเดินไปที่โรงรถ

* ดิง! *

ลูเอนปลดล็อกรถและกำลังจะเปิดประตูรถเพื่อให้อิงกริด เข้าไป ทันใดนั้นเธอก็อ้าแขนและดึงเขาเข้าไปในอ้อมกอดของเธอ  ริมฝีปากสีเชอร์รี่ของเธอน่าค้นหาอย่างกระอักกระอ่วน ก่อนที่เธอจะจูบลูเอนอย่างไม่สบอารมณ์  ราวกับว่าเธอสามารถแสดงออกได้ว่าเธอรักเขาอย่างลึกซึ้งขนาดไหน เพียงแค่ทำสิ่งนี้

ลูเอนสารภาพกับตัวเองว่าเธอกำลังทำให้เขาประหลาดใจ  หลังจากไตร่ตรองเพียงไม่กี่วินาที เขาก็คืนกอดและจูบให้เธอ  แต่เขาเอื้อมมือไปวางบนผมของอิงกริดข้างหูของเธอ โดยที่ไม่รู้ตัว จากนั้นก็รวบผมของเธอไว้ข้างหู ซึ่งเผยให้เห็นใบหน้าที่เรียบเนียนและบอบบางของเธอ

การจูบกินเวลาเกือบ 20 นาที อิงกริดหมดลมหายใจและอาการมึนเมาของเธอดูเหมือนจะลึกลงไปอีก เธอผละหัวของเธอออกจากลูเอนเพียงเล็กน้อยและจ้องไปที่ใบหน้าหล่อเหลาของเขา และดวงตาสีแดงที่เย้ายวน

“ฉัน – ฉันรัก … ”

ก่อนที่อิงกริดจะพูดจบ ลูเอนก็วางนิ้วชี้ลงบนริมฝีปากสีเชอร์รี่ของเธอแล้วพูดว่า  “ปล่อยความคิดนั้นไว้ แล้วค่อยบอกเมื่อคุณมีสติ”

อิงกริดหน้ามุ่ยและปฏิเสธสิ่งที่ลูเอนพูดอย่างรุนแรง“ แต่ตอนนี้ฉันมีสติ!”

“ หึ … ฉันรู้วิธีที่จะทำให้แอลกอฮอล์ของเธอหมดไปแล้วให้ฉันจะทำยังไงดีล่ะ บอกฉันที” ลูเอน กล่าวพร้อมกับหัวเราะคิกคัก

“คุณไม่จำเป็นต้องทำอย่างนั้น … ”  อิงกริดกอดเอวของลูเอนไว้แน่นและวางหัวของเธอไว้บนหน้าอกของเขา และหลังจากนั้นก็เงียบไป

“ทุกคนกำลังดูเราอยู่ เราจะกลับกันไหม” ลูเอนถูมือของเขาบนหัวของเธอเบา ๆ ขณะที่เขาถามเบา ๆ

อิงกริดไม่ตอบสนองโดยตรง เธอแค่ลูบหน้าไปทั่วหน้าอกของเขา

ชั่วขณะหนึ่งลูเอนครุ่นคิดเกี่ยวกับการทำให้แอลกอฮอล์กระจายออกไป  แต่ในความคิดที่สองเขาคิดว่ามันจะทำให้เธอรู้สึกอับอายเท่านั้น  และเขาเองก็ไม่สนใจว่ามีบางคนเฝ้ามองพวกเขาจากระยะไกล

“แทนที่จะกลับบ้าน คุณคิดยังไงกับการเดินเล่นกับฉันที่ชายหาด” ลูเอนเปลี่ยนแนวทางของเขา

ดวงตาของอิงกริด สว่างขึ้น เมื่อเธอเงยหน้าขึ้นมองเขาและพยักหน้ายืนยันราวกับว่าเธอได้ยินความคิดที่ดี

หลังจากนั้นอิงกริดก็เข้าไปที่ที่นั่งผู้โดยสารด้านหน้าส่วน และลูเอนก็ไปที่ที่นั่งคนขับ  เขาสตาร์ทรถออกจากโรงรถ

เป็นเวลากลางคืนและถนนก็เงียบ ไม่นานลูเอนก็มาถึงคฤหาสน์ดีมาส และหยุดรถใกล้ชายหาด เขาออกจากรถเขาเปิดประตูให้อิงกริดออกไป

อิงกริดรู้ว่าพวกเขากำลังจะไปเดินเล่นที่ชายหาด เธอจึงทิ้งรองเท้าส้นสูงไว้ในรถ

เธอจับมือลูเอนและอิงกริดเดินไปตามชายหาด แสงจันทร์สะท้อนกับทะเลทำให้ทุกอย่างดูน่าหลงใหล

“มันสวยแค่ไหนกันนะ” อิงกริดแสดงความคิดเห็นพลางชื่นชมวิว

“ อืม” ลูเอนพยักหน้า

ทั้งสองเดินไปจนมาถึงตรงน้ำทะเล ลูเอนใช้พลัง Qi ของเขาเพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้รองเท้าผ้าใบของเขาเปียก

* ครืนนนน! *

ใกล้กับแสงสะท้อนของดวงจันทร์ มีบางอย่างแปลก ๆ เกิดขึ้น  ในจุดนั้นคลื่นเริ่มปั่นป่วนและเหนือน้ำรอยแตกในอวกาศก็เริ่มปรากฏขึ้น มันอยู่ห่างไกล แต่ลูเอน สามารถมองเห็นกระบวนการทั้งหมดได้อย่างชัดเจน

‘มันเริ่มแล้วเหรอ!’ ลูเอนอุทานในใจ เขารู้สึกประหลาดใจ

ยังมีเวลาอีก 2-3 เดือนก่อนที่การตื่นขึ้นครั้งที่ 3 จะเกิดขึ้น  เหตุใดรอยแตกจึงปรากฏขึ้นในอวกาศจากที่อื่นที่ที่มันควรซ่อนอยู่?

“ลูเอน คุณเห็นด้วยเหรอ?” อิงกริดประหลาดใจมากกว่าลูเอน แม้ว่าเธอจะอยู่ในอาการมึนเมา แต่ประสาทสัมผัสของเธอก็เหนือกว่าคนทั่วไป  เธอสามารถมองเห็นช่องว่างในอวกาศ ซึ่งเป็นสิ่งที่เห็นได้เฉพาะในภาพยนตร์และภาพวาดเท่านั้น

“เพื่อให้เข้าใจง่ายนี่คือพอร์ทัลที่นำไปสู่มิติที่แยกจากกัน ถ้าเราเข้าไปในนั้น มีโอกาสมากที่จะได้รับสมบัติโบราณและหายาก แต่อย่างไรก็ตาม มันอาจมีความเสี่ยง แม้ว่าอาจจะ ไม่มีอันตรายใดๆ” สิ่งที่ลูเอนไม่ได้บอกเธอ ก็คือสิ่งนี้ที่มันน่าจะเกิดขึ้น เพียง 1 เดือนก่อนการตื่นขึ้นครั้งที่ 3 จะเกิดขึ้น …

“ โอ้ … ” อิงกริดตะลึงกับสิ่งนี้ จากนั้นเธอก็ถามเขาด้วยความเป็นห่วง “ลูเอนคุณตั้งใจจะเข้าไปที่นั่นไหม”

ลูเอนวางมือลงบนหัวของเธอและทำให้แอลกอฮอล์หมดไปพลางตอบว่า  “ฉันยังไม่รู้ว่าพวกนี้มันจะเปิดให้เข้าไปได้ตลอด 24 ชั่วโมงไหม และตอนนี้ก็ไม่รู้ระดับความอันตราย ซึ่งฉันไม่มีทางที่จะไม่คว้าโอกาสนี้ไว้  “

ในขณะที่อิงกริดสูญเสียฤทธิ์แอลกอฮอล์ ความอับอายทำให้เธอหน้าแดง แต่เธอยังคงจับมือของลูเอนไว้ อย่างกล้าหาญ และฟังสิ่งที่เขาพูด เธอเข้าใจด้วยว่าตอนนี้มีเรื่องสำคัญกว่าที่จะคุยกัน

“คุณมีวิธีค้นหาระดับของความอันตรายนั้นหรือไม่” อิงกริดถามหลังจากคิด

“ใช่ ฉันแค่ต้องเข้าใกล้มัน” ลูเอนตอบ

“ ฉันไปด้วยได้ไหม” เธอมองไปที่เขาเมื่อเธอถามเขา

“อืม โอเค” ลูเอนพยักหน้า

ตอนแรกอิงกริดคิดว่าพวกเขากำลังจะว่ายน้ำเล่นกัน  แต่แล้วเธอก็เห็นว่า เมื่อพวกเขาเดินไปที่รอยแยกนั่น เท้าของพวกเขาก็แตะน้ำ แต่มันก็ไม่ได้จมลงไป  ด้วยความประหม่า เธอมองไปที่หาดทรายที่มีผู้คนจำนวนหนึ่งและกลัวว่าพวกเขาจะเห็นสิ่งที่เกิดขึ้น อย่างไรก็ตามในไม่ช้าเธอก็พบว่า ดูเหมือนว่าพวกเขาจะไม่เห็นเธอและลูเอนที่กำลังเดินอยู่ใต้น้ำ

“ ไม่ต้องคิดมากก็ได้” ลูเอนดูเหมือนจะเดาความกังวลของเธอได้และพูดว่า “ฉันกำลังใช้กลอุบายภาพลวงตา ทำให้คุณและตัวฉันมองไม่เห็น ไม่ว่าใครก็ตามที่มองมาในทิศทางของเรา”

ดังนั้นทั้งสองจึงเดินต่อไปยังรอยแยกนั่น