Rise of the White Dragon การตื่นขึ้นของมังกรขาว - ตอนที่ 199

ตอนที่ 199: โจรตกเป็นเหยื่อของสังคม

เมื่อเผชิญกับทุกสิ่งที่เกิดขึ้น แทบไม่มีสัตว์ประหลาดในบราซิลอีกต่อไป พวกที่รอดตายหนี้เข้าป่าไปซ่อนตัว ยังมีพวกที่เป็นสัตว์น้ำและซ่อนตัวอยู่ในทะเล สิ่งเหล่านี้เป็นสิ่งที่ยากที่สุดที่จะตัดสินได้ แต่สําหรับตอนนี้ ก็ยังดีกว่าปล่อยให้พวกมันถูกปล่อยไว้บนบก

นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่มนุษย์ต้องเผชิญหน้ากับสัตว์ประหลาด และสัตว์บางชนิดที่กินได้ ดังนั้นซากสัตว์ประหลาดนั้นมีประโยชน์ต่อมนุษย์ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เมื่อเนื้อของสัตว์ประหลาดเพียงชิ้นเดียวก็เพียงพอแล้วที่ไม่ต้องหาอาหารกินตลอดทั้งวัน

อย่างไรก็ตาม มันไม่ง่ายเลยที่จะกินเนื้อของมอนสเตอร์ เพราะมันจําเป็นต้องเอาพิษออก ซึ่งในตอนนี้พวกเขาไม่มีเวลามากพอที่จะกําจัดพิษได้ง่ายดายนัก แต่ประโยชน์ของการกินเนื้อมอนสเตอร์นั้นเกินจริง ด้วยเหตุนี้เอง รัฐบาลจึงมีสายตาเป็นประกาย อิจฉาจำนวนมอนสเตอร์ที่ ลูเอน ดีมาสจับได้

“เราต้องทําให้เขายอมแพ้ เขาต้องให้เรา! ใครบางคนจากรัฐสภาพูดด้วยความโลภในสายตาของเขา

ที่สํานักงานใหญ่ของการประชุมรัฐบาล ประธานาธิบดีลุยซ์ เปโดร ดา ซิลวาก็อยู่ที่นั่นด้วย แม้ว่าเขาจะเป็นประธานาธิบดี แต่ก็เห็นได้ชัดว่าเขาเป็นเพียงหุ่นเชิดของพรรคแรงงานเท่านั้น

สติปัญญาของเขาขาดหายไป และเนื่องจากมันควบคุมได้ง่าย แม้จะพูดเรื่องไร้สาระก็ตามพวกเขาจึงปกปิดได้อย่างง่ายดาย ท้ายที่สุด พวกเขามี เรเด โกลโบ ซึ่งเป็นสํานักงานข่าวที่ใหญ่ที่สุดของบราซิลอยู่ในมือ และพวกเขาสามารถทําทุกอย่างที่ต้องการได้

“ไม่ เขาโด่งดังไปทั่วโลก ช่วยชีวิตคนใต้หลายพันคน มันไม่ง่ายเลยที่จะทําเช่นนั้น”

“ก่อนหน้านี้เขาช่วยชีวิตผู้คนมากมายด้วยชื่อเล่นว่าจักรพรรดขาวและมังกรขาว ตอนนี้ทุกคนรู้จักเขาแล้ว มันก็ยิ่งยากขึ้นและแทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะควบคุมเขา”

“แล้วถ้าเขาต้องการเป็นประธานาธิบดีคนใหม่ล่ะ”

สิ่งนี้ทําให้เกิดความกลัวในตัวพวกเขาทั้งหมด การมีคนอย่างลูเอน เป็นประธานเป็นสิ่งที่พวกเขาไม่ยอมให้เกิดขึ้น เพราะโดยพื้นฐานแล้วมันเป็นไปไม่ได้เลยที่จะควบคุมเขา

“เรากําลังเบียงเบนไปจากเรื่อง ประเด็นหลักคือ ทํายังไงให้เขายอมแพ้ และถึงแม้เราจะทําไม่ได้ อย่างน้อยเราต้องทําให้ภาพลักษณ์ของเขาเสียโฉม”

“แต่ยังไง?”

“ ง่ายมาก” ชายผู้มีรอยยิ้มชั่วร้ายกล่าว “ในสถานีโทรทัศน์แห่งชาติ เราจะขอให้เขามอบศพสัตว์ประหลาดเพื่อช่วยสร้างความเสียหายที่เกิดจากสัตว์ประหลาดและเลี้ยงดูคนยากจน ถ้าเขาปฏิเสธที่จะทํา… ด้วยจํานวนผู้เสียชีวิตมากมาย แม้ว่าเขาจะทําความดี ความชั่วมักจะดังกว่าเสมอ ถ้าเขาปฏิเสธ หึหึ เขาจะไม่ใช่ฮีโร่ของผู้คนอีกต่อไป”

พวกเขาทั้งหมดคาดหวังให้ ลูเอน ดีมาสปฏิเสธ ท้ายที่สุดพวกเขากําลังพูดถึงศพมากมาย แต่เมื่อพวกเขาได้ยินแผนนี้ ดวงตาของพวกเขาก็สว่างขึ้น การอยู่ในอํานาจนั้นดีกว่าการได้จับซากสัตว์ประหลาด นอกจากนี้ แม้ว่าลูเอน จะเปลี่ยนศพให้เป็นเงินสด รัฐบาลก็เก็บภาษีได้ในอัตราร้อยละที่ดี ประญานาธิบดีพูดไม่กี่ครั้ง แต่ถึงแม้ผู้ชายที่เหลือแสร้งทําเป็นฟัง ข้างในพวกเขาเยาะเย้ยด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยการดูถูก แต่ตอนนี้พวกเขากําลังยิ้มเยาะอย่างสบายใจ

หลังการประชุมจบลง พวกเขาคิดไว้แล้วว่าจะต้องสมคบคิดกับลูเอน มิฉะนั้นตําแหน่งของพวกเขาจะตกอยู่ในความเสี่ยง

หลังจากที่เขาเดินทางกลับแล้ว ลูเอนกําลังจะไปรับอิงกริด ไมร่า คาธารีน่า และคริสตินา แล้วมุ่งหน้ากลับไปที่คฤหาสน์ดีมาส แต่พวกเขาถูกห้อมล้อมไปด้วยนักข่าว

“ลูเอน ดีมาส ท่านคือจักรพรรดิขาวใช่หรือไม่”

“ใช่” ลูเอน พูดอย่างเฉยเมย

“CEO ลูเอน ดีมาสรู้สึกอย่างไรที่ได้ช่วยเหลือประชากรบราชิลมากกว่าครึ่ง”

“ฉันทําในสิ่งที่ฉันคิดว่าถูกต้อง” ลูเอนตอบ

“คุณลูเอน ดีมาส คุณไม่คิดว่ามาตรการของคุณรุนแรงเกินไปเหรอ?” นักข่าวคนหนึ่งถาม

“แล้วคุณมาจากไหน?” ลูเอน มองมาที่เขา

“ริคาร์โดจาก เรเด โกลโบ” ชายคนนั้นตอบ

“ดีมาก ริคาร์โดจากเรเต โกลโบ” ลูเอน มองเขาอย่างเฉยเมย “คุณหมายความว่ายังไงว่าฉันใช้มาตรการที่รุนแรง?”

“ฉันกําลังพูดถึงสัตว์ที่ออกมาจากรอยแยกลึกลับและตอนนี้ได้รวมเข้ากับโลกของเราแล้ว คุณไม่คิดหรือว่าการฆ่าพวกมันทั้งหมดนั้นก้าวร้าวมากและฆ่าสัตว์จํานวนมากโดยไม่จําเป็น”

“โอ้ว” นัยน์ตาของ ลูเอน ยังคงไม่แยแสเหมือนเดิมเมื่อเขาพูดว่า “คุณสาปแข่งตํารวจที่ฆ่าคนเลวและไม่คิดว่ามันถูก แม้แต่การยิง คุณยังบอกว่าตํารวจมีมาตรการที่ดีกว่าในการจัดการกับมัน ในสถานการณ์นี้คนเดียว ที่มีคนร้ายตายไป 5 คน แต่ฝ่ายตํารวจ 2 คนได้เสียชีวิตนั่นน่ะเหรอ?”

“แต่คุณลูเอน ดีมาส โจรเป็นเหยื่อของสังคม และเช่นเดียวกับเรา พวกเขามีครอบครัว และด้วยเหตุนั้นตํารวจทั้งหมดจึงแสดงความโศกเศร้าต่อครอบครัวทั้ง 5 ครอบครัวของคนร้าย”

“โอ้ เจ้าหน้าที่ที่เสียชีวิตไปแล้วไม่มีครอบครัวด้วยเหรอ?” ใบหน้าของลูเอน เย็นชา

“แต่…”

“ถ้าปกป้องโจรไม่เพียงพอ ตอนนี้คุณอยากปกป้องสัตว์ประหลาดที่โจมตีและฆ่าพลเมืองผู้บริสุทธิ์ไหม?” ออร่าของลูเอนเย็นชาสงกว่าเดิม เมื่อเขาถามว่า “บอกฉันที คุณเป็นมนุษย์จริงๆเหรอ?”

” ริคาร์โดเงียบ เขาต้องการจะเถียง แต่เมื่อเห็นว่าทุกคนกําลังมองมาที่เขา แม้

กระทั่งนักข่าวด้วย เขาก็กลัวและสับสน

โดยทั่วไปแล้ว แม้ว่าเขาจะโต้เถียงกันเกี่ยวกับการปกป้องคนเลว แม้ว่าบางคนจะเกลียดเขา แต่เขากลายเป็นคนมีชื่อเสียงมากขึ้นด้วยสิ่งนี้และก็ทําเงินได้มากขึ้นหลังจากนั้น ไม่สําคัญหรอกว่าเขาจะพูดในสิ่งที่เขารู้สึกจริงๆ หรือเปล่า เขารู้ ว่าถ้าเขาเป็นผู้กระทําผิดสักหน่อย มันจะดีสําหรับเขาอย่างใด ท้ายที่สุดก่อนที่เขาจะเป็นแค่นักข่าวที่ไม่รู้จัก แต่ได้รับการตําหนิและรังเกียจจากคนรอบข้างเขาประจบประแจง

อย่างไรก็ตาม เขาไม่ได้ทําเช่นนี้เพราะเขาต้องการอย่างแท้จริง นี่คือสิ่งที่ผู้บังคับบัญชาสั่งว่ากันว่าเป็นการทําให้ลูเอน ดูแย่หรืออย่างน้อยก็ทําให้คนสงสัยในบุคลิกของเขา ถ้าเขาทํางานได้ดี เขาจะได้รับโบนัสตอนสิ้นเดือน

ลูเอนถาม “บอกฉันที คุณเป็นมนุษย์จริงๆ เหรอ?”