Rise of the White Dragon การตื่นขึ้นของมังกรขาว - ตอนที่ 166

ตอนที่ 166: ใครบางคนออกจากเกาะ

“ลูเอน ลูกต้องไปเยอรมันจริงๆ หรือ?” ไมร่าไม่รู้ถึงความเสี่ยงที่ลูเอน จะทำเมื่อทำเช่นนี้ ซึ่งทำให้ทุกอย่างซับซ้อนขึ้นและทำให้เธอกังวลอย่างมาก

“แม่ อย่างแรกคือผู้ชายคนนั้นบอกว่าเขาเป็นพ่อของผมและของ คาธารีน่า และเขากำลังจับตาดูสิ่งที่แม่สร้างขึ้น ตอนนี้ ผู้ชายคนนี้เป็นปู่ที่ควรจะเป็นของเรา ซึ่งไม่เคยอยู่ด้วย แต่ถึงกระนั้นเขาก็ยังต้องการจับมือกับ เงินของบริษัทเราทำไมกัน?” ลูเอน พูดอย่างเย็นชาว่า “แม่ครับ ผมไม่ใช่คนเงียบๆ คนอื่นพยายามจะกระทบกระเทือนชีวิตครอบครัวของเราไม่ว่าพ่อหรือปู่ของผมก็ตาม ในเมื่อเขาอยากจะขโมยเงินบริษัทมากขนาดนั้น…ผมก็คงอดสงสัยไม่ได้ว่าทำไม รู้สึกเหมือนถูกเอาทุกอย่างไปจากแม่หรือเปล่า ที่แย่กว่านั้น… ถ้าทุกคนคิดว่าเป็นเขาที่ขโมยไปล่ะ?”

“พี่สามารถทำได้ไหม?” คาธารีน่าถาม

“อ้อ เธอคงลืมเรื่องหน้ากากปลอมที่ฉันสร้างไว้ไปสินะ ฉันเลยสามารถทำเครื่องประดับที่เปลี่ยนรูปลักษณ์ของฉันได้ ฉันรู้แล้วว่าเขาหน้าตาเป็นอย่างไร และฉันก็ลอกหน้าเขาได้ง่ายๆ” ลูเอน กล่าว “หลังจากนั้น เขาก็จะไม่มีเวลามาปรากฏตัวต่อหน้าเราด้วยซ้ำ เขาจะต้องหนีด้วยความขุ่นเคืองเพราะเขาจะสูญเสียทุกสิ่งที่ได้มา”

“นั่นก็จริง” ไมร่าพูดด้วยน้ำเสียงกังวลใจ “แต่นี่อาจเป็นอันตรายได้ ถ้าลึกลับมาก อาจมีผู้มีอำนาจจากที่ที่พวกเขามา อย่าถูกหลอกได้ง่ายๆเชียว ผู้นำไม่ได้แข็งแกร่งที่สุดเสมอไป “

“ครับแม่ ผมก็เข้าใจเหมือนกัน” แน่นอนลูเอนรู้เรื่องนี้ดี เขาใช้โอกาสนี้ที่จะมีคนที่มีอำนาจมากกว่าวาลเทอร์ เบกเกอร์ให้ปรากฎตัวออกมา เพราะโอกาสนั้นสูงมาก สาเหตุหลัก มาจากเขามาจากกลุ่มลับที่มีประวัติศาสตร์ยาวนานกว่า 500 ปี

“โอเค ตราบใดที่ลูกเข้าใจจุดนั้น แม่ก็สบายใจขึ้นได้” ไมร่าถอนหายใจ

“ลูเอน คุณจะไม่เป็นไรหรอคะ? ให้ฉันไปกับคุณไหม” อิงกริดถาม

“อืม… ไม่จำเป็นที่เธอจะไป แต่ถ้าเธอสนใจก็จะไปด้วยกันไหมล่ะ?” ลูเอน มองมาที่เธอ

“เอ่อ ถ้าไม่จำเป็น ฉันจะอยู่ที่นี่ค่ะ เพราะฉันยังต้องการช่วยแม่สามีที่บริษัท” หลังจากไตร่ตรองอยู่ครู่หนึ่ง อิงกริด ก็คิดว่าควรอยู่ต่อไป แม้จะต้องการไปกับเขามากก็ตาม

ก่อนออกเดินทาง ลูเอน เตือน ‘ซุส’ ซึ่งเป็นชื่อปัจจุบันของเสือดำ ให้ดูแลครอบครัวของเขา นอกจากนี้ เขายังไปที่เวิร์กช็อปและสร้างสร้อยคอที่จะเปลี่ยนรูปลักษณ์ของเขาให้ดูเหมือนวาลเทอร์ เบกเกอร์

ลูเอนสร้างก้อนเมฆไว้ใต้ฝ่าเท้า ในขณะนี้ที่เขากำลังเริ่มลอยตัว รูปร่างหน้าตาของเขาคือมังกรขาว เขาจะเปลี่ยนรูปลักษณ์ของวาลเทอร์ เบกเกอร์ หลังจากที่เขามาถึงเยอรมนีเท่านั้น

เกาะของตระกูลเบกเกอร์ ถูกปิดบังไว้ด้วยสิ่งกีดขวาง มันเป็นเกาะที่ซ่อนอยู่ ซึ่งมีเพียงตระกูลเบกเกอร์ เท่านั้นที่รู้ แต่สำหรับ ลูเอนที่เจาะลึกความทรงจำของลีออน เบกเกอร์ และ วาลเทอร์ เบกเกอร์ ที่ตั้งและความลับในการเข้าสู่เกาะนั้นไม่ใช่เรื่องลึกลับ

ลูเอน เดินทางเป็นเวลาหลายชั่วโมง บนเมฆที่ลอยอยู่โดยไม่มีใครสังเกตเห็น ในขณะที่เขาสกัดกั้นทุกช่องทางที่สามารถตรวจจับการมีอยู่ของเขาได้

‘ถ้าอิงกริดอยู่ที่นี่ ทริปนี้คงไม่น่าเบื่อเท่าไหร่…’ เมื่อลูเอน มาถึงเกาะของตระกูลเบกเกอร์ เขาอดไม่ได้ที่จะจินตนาการถึงการเดินทางแบบนั้นกับอิงกริด

ต่อหน้า ลูเอนสิ่งที่มองเห็นได้คือน้ำ ไม่มีวี่แววของเกาะ ลูเอน ต้องยอมรับว่าเขารู้สึกประทับใจเล็กน้อยกับบาเรียรอบเกาะแห่งนี้ที่สามารถซ่อนสถานที่ทั้งหมดได้อย่างสมบูรณ์ นอกจากการซ่อนแล้ว ยังมีฟังก์ชันอื่นๆ อีกหลายอย่าง เช่น การตรวจจับผู้บุกรุก แม้กระทั่งการเบี่ยงเบนวัตถุที่พุ่งเข้าหามัน กล่าวอีกนัยหนึ่งมันเป็นการป้องกันระดับสูง

ลูเอน ไม่ได้พยายามเข้าไปในตอนแรก เพื่อให้สามารถเข้าไปได้โดยไม่ส่งสัญญาณเตือนความปลอดภัย จำเป็นต้องมีเครื่องรางจากตระกูลเบกเกอร์ อย่างไรก็ตาม เขาไม่ได้เอาของวาลเทอร์มาด้วย เขาต้องการทำให้ดูเหมือนวาลเทอร์นั้นอยู่ที่นี่อย่างลับๆ และด้วยเหตุนั้น เขาจึงไม่ได้ใช้เครื่องรางของเขาเข้าไป แต่เขากำลังรอคนจากตระกูลเบกเกอร์ออกจากเกาะแล้วไปขโมยเครื่องรางของพวกเขาออกมา

ระหว่างรอ ลูเอน ถือโทรศัพท์เคลื่อนที่เพื่อตรวจสอบว่าเขาโชคไม่ดีพอที่จะถูกตรวจจับหรือไม่ แน่นอนว่าเขาพยายามอย่างเต็มที่เพื่อไม่ให้ใครสังเกตเห็น แต่การระมัดระวังไม่เคยเป็นเรื่องเล็กน้อย โดยเฉพาะอย่างยิ่งหากแผนการของเขาล้มเหลว

สุดท้ายก็ตรวจไม่พบ การส่งสัญญาณทั้งหมดเคยถูกสกัดโดยเขามาก่อน

เมื่อมองลงไป ก็เหมือนทะเลที่ไม่มีที่สิ้นสุด แต่ที่ขอบฟ้ากลับกลายเป็นเมืองที่ดูเหมือนทะเลแห่งดวงดาวจากแสงไฟที่ส่องสว่างในคืนที่มืดมิด ลูเอน รู้ดีว่าโอกาสที่ใครบางคนจากเกาะจะจากไปในเวลานี้มีน้อย แต่เขาอาจยังมีโอกาสได้ตราบเท่าที่ชายหนุ่มต้องการออกไปเล่นที่งานปาร์ตี้และบาร์ในเมือง

*

เนื่องจากวิดีโอของมังกรขาว (ลูเอน) และ สการ์เล็ตควีน (อิงกริด) ออกอากาศทางอินเทอร์เน็ตและแม้กระทั่งทางสถานีโทรทัศน์หลายแห่ง ในขณะนั้นความคิดเห็นก็ระเบิด

[ฉันขอคุกเข่าให้กับพวกเขา!]

[ คนดีของฉัน… ผู้ชายคนนี้ร้อนแรงเกินไปมั้ย?!]

[คุณรู้ได้อย่างไรว่าเขาหล่อถ้ายังไม่ได้เห็นหน้าตา?]

[ถึงแม้จะไม่ได้เห็นหน้า ร่างกายของเขาเพียงอย่างเดียวก็ทำให้ฉันใจเหลวไปหมดแล้ว]

[ว้าว! เรามีคนโรคจิตอยู่ที่นี่!]

[เอ่อ! เข่าของฉันหักเพราะท่าทางตื่นเต้นของฉันเอง!]

[ฉันไม่รังเกียจที่จะมีค่ำคืนกับชายที่สวมหน้ากากสีขาว แม้ว่าเขาอาจจะดูน่าเกลียดหลังหน้ากากก็ตาม]

[นั่นเป็นความจริง. ร่างกายของเขามันช่างเร่าร้อน!]

[พูดถึงร่างกาย.. ร่างกายของผู้หญิงผมสีแดงคนนี้มีเสน่ห์มาก เธอไม่แพ้นางแบบชั้นนำใดๆ]

[ใช่ สง่ามาก!]

[ปู่ของฉันพูดว่า “ลูกเอ๋ย ไม่มีอะไรที่ถุงขนมปังจะแก้ไม่ได้” ฉันไม่รู้ว่าเธอน่าเกลียดหรือเปล่า แต่ฉันก็ไม่รังเกียจที่จะนอนกับเธอ ฮิฮิฮิ~]

[หยุดฝันเถอะนะทุกคน แม้ว่าคุณต้องการ ก็ไม่ได้หมายความว่าพวกเขาจะต้องการ]

[นั่นเป็นความจริง. อย่างไรก็ตาม แม่ถามฉันว่าทำไมฉันถึงดูโทรศัพท์มือถือ ในขณะที่ฉันคุกเข่าอยู่กับพื้น เมื่อฉันแสดงวิดีโอให้เธอดู เดาสิว่าอะไรเกิดขึ้น?]

[เธอคุกเข่าลงด้วยหรือเปล่า]

[อือ! ฮ่าฮ่าฮ่า! แม่ของฉันดีที่สุด]

[แต่ฉันไม่แปลกใจเลย ชายและหญิงคนนี้มีพลังมาก!]

*

หลังจากรอมานาน มีคนออกจากเกาะของตระกูลเบกเกอร์

“ในที่สุด” ลูเอน บ่นในขณะที่เขามุ่งหน้าไปยังที่ที่เขาปรากฏตัว