Rise of the White Dragon การตื่นขึ้นของมังกรขาว - ตอนที่ 150

ตอนที่ 150: CEO มาโก้

ในบ่ายแก่ๆ ลูเอนต้องเดินทางไปทำธุรกิจ อิงกริด ไปกับเขาแต่ทิ้งเลือดไว้กับแม่ของเธอไว้ก่อนหน้านี้แล้ว เผื่อในกรณีที่เกิดเรื่องไม่คาดฝันขึ้น

ตอนนี้ใกล้สิ้นเดือนและวันที่ 4 เมษายนและมันก็เป็นวันอีสเตอร์ มีบริษัทช็อกโกแลตหลายแห่งที่ลูเอน ให้สูตรผ่านสาขาช็อกโกแลตของบริษัทดีมาส เขาจะได้พบกับ CEO ของบริษัท ดีมาส ช็อคโก้ และไปเพื่อดูผลต่างๆและตั้งใจที่จะนำบางส่วนไปที่บ้านของเขาและให้ของขวัญแก่ครอบครัวของเขา

ดีมาส ช็อคโก้ ตั้งอยู่ในรีโอเดจาเนโร

ลูเอนและอิงกริดมาถึงสนามบินและขึ้นเครื่องบินส่วนตัว

“ฉันยังไม่ได้ลองมันเลย ฉันเลยไม่แน่ใจ แต่ความคิดเห็นของพนักงานที่โรงงานช็อกโกแลตของบริษัทดีมาส นั้นดีมาก และบอกอีกว่าพวกเขาไม่แพ้ช็อกโกแลตยี่ห้ออื่นเลย” เมื่อเครื่องขึ้น อิงกริด ปลดเข็มขัดและนั่งบนโซฟาข้าง ลูเอน และเริ่มพูด

“ใช่ มันเป็นเพียงช่วงแรกเท่านั้น แต่ผมตั้งใจที่จะปรับปรุงให้ดียิ่งขึ้นไปอีก อย่างไรก็ตาม ผมจะต้องมีส่วนผสมบางอย่างที่จะปรากฏขึ้นเมื่อวันของการตื่นขึ้นครั้งที่ 3 มาถึงเท่านั้น” ลูเอนจิกริมฝีปากของอิงกริดแล้วพูดด้วยรอยยิ้ม

“ลูเอน…เอาจริงนะ” จู่ๆ อิงกริด ก็กัดริมฝีปากของเธอและพูดอย่างเต็มอารมณ์ว่า “ฉันไม่รู้จะขอบคุณสำหรับทุกอย่างที่คุณทำได้ยังไง แม่ของฉันมีความสุขมากจนแทบจะเป็นความฝัน ความเศร้าที่เธอรู้สึกเมื่อตอนที่เธอคิดว่าเธอเสียโมนิก้าไปตลอดกาล… ตอนนี้ เธอยังสามารถจดจ่อกับการมีความสัมพันธ์ที่ดีกับเซบาสเตียนและอาศัยอยู่ในบ้านที่ดีได้อีก  ทั้งหมดนี้เป็นไปได้เพราะคุณเท่านั้น บอกตามตรง ฉันไม่รู้จะขอบคุณคุณอย่างไร สำหรับทุกสิ่งที่คุณทำเพื่อเรา”

“เด็กโง่เอ้ย” ลูเอนยิ้มและจิ้มจมูกของเธอและพูดอย่างอ่อนโยน “ในวินาทีที่คุณกลายเป็นคนพิเศษในหัวใจของผม คุณได้รับสิทธิพิเศษทั้งหมดนี้ และสำหรับผม คุณคือเจ้าหญิงของผม และผมก็ยินดีที่จะทำทุกอย่างเพื่อให้ คุณมีความสุข อย่าพูดว่าคุณต้องให้รางวัลผมเลย มันเหมือนผมเป็นคนแปลกหน้า แค่จูบฉันแล้วบอกว่าคุณรักผม สิ่งนั้นจะทิ้งผมไว้ในก้อนเมฆ และทำให้ผมคิดว่าทุกสิ่งที่ผมทำลงไปนั้นคุ้มค่า”

อิงกริดรู้สึกซาบซึ้งมากจึงกอดเขาแล้วพูดว่า “ใช่ ฉันรักคุณมาก มากมาก!”

หากเธอเป็นตัวของตัวเองในอดีต เธอจะจูบ ลูเอน อย่างแรงกล้าและเร่าร้อนได้ขนาดนี้ไหม? อย่างมากที่สุด เธอจะจูบริมฝีปากของเขาเท่านั้นและไม่ลงลึกไปอีก แต่คราวนี้เธอส่งจูบแบบฝรั่งเศสให้เขาโดยตรง มันช่างล้ำลึกและยาวนาน

*

อแมนด้ากลับไปทำงานที่โรงพยาบาลและขอลาพักร้อน หลังจากนั้น เธอนั่งแท็กซี่ไปโรงแรมที่เซบาสเตียนทำงาน

“คุณเซบาสเตียนอยู่ไหม” เมื่อมาถึงหน้าพนักงานต้อนรับ อแมนด้าถามอย่างสุภาพ

นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่พนักงานต้อนรับเห็นอแมนด้า และเธอก็ยิ้มอย่างตรงไปตรงมาและพูดว่า “ใช่ เขาเพิ่งมาถึง สักครู่นะ คุณอแมนด้า ฉันจะบอกเขาว่าคุณอยู่ที่นี่”

ไม่กี่นาทีต่อมา เซบาสเตียนสวมสูทผูกไทและถุงมือสีขาว เมื่อเขาเห็นอแมนด้า ดวงตาของเขาเป็นประกายด้วยความสุข เขาไม่ได้คาดหวังว่าเธอจะมาพบเขาที่งานและนั่นเป็นเรื่องน่าประหลาดใจ “อแมนด้า”

“คุยตอนนี้ได้ไหม” อแมนด้าถาม

“ได้สิ” เซบาสเตียนพูดแล้วโบกมือให้เธอตามเขาไป “ไปโรงอาหารกันเถอะ”

เมื่อมาถึงโรงอาหาร พวกเขานั่งบนเก้าอี้คู่หนึ่งรอบโต๊ะ

“มันเป็นอย่างนั้น มีบางอย่างเกิดขึ้นและด้วยเหตุนั้นฉันจึงต้องอยู่ที่บ้านแม่ยายของลูกสาวซัก 2-3 วัน” อแมนด้าอธิบาย “มันไม่ไกลมากนัก เรายังคงพบกันได้ แต่ฉัน คิดว่าเป็นการดีที่จะเตือนคุณไว้ก่อน เพราะคุณอาจพยายามพบฉันที่บ้านของฉัน “

“เอ่อ…” เมื่อได้ยินดังนั้น เซบาสเตียนก็แทบไม่มีปฏิกิริยาใดๆ เขารู้ว่าครอบครัวของแฟนหนุ่มของอิงกริดผู้มั่งคั่งเพียงใด ด้วยเหตุนี้ เขาจึงรู้สึกอึดอัดใจเมื่อได้ยินเรื่องนี้จากอแมนด้า แต่ไม่นานเขาก็หายดี เขาไม่ใช่คนตื้นเขิน “ผมเข้าใจแล้ว ถ้าผมไปที่นั่นมันจะแปลกไหม”

“เอ่อ ฉันไม่รู้ แต่ฉันสามารถถามพวกเขาได้และจะโทรหาคุณ” อแมนด้าพูด “แต่ฉันยังต้องการออกไปในวันหยุดกับคุณและลูกสาวของคุณในวันหยุด เราไปดูหนังและทานอาหารกัน มันช่างสนุกสนานจริงๆ”

“ก็ได้ครับ” เซบาสเตียนยิ้ม จากนั้นทั้งสองก็ลุกขึ้นและมุ่งหน้าไปที่ประตู

อแมนด้าพร้อมที่จะออกไปบอกลาเซบาสเตียน แต่ทันใดนั้นแก้มของเธอก็แดง และเธอยืนเขย่งปลายเท้าและหอมแก้มของเซบาสเตียน ควันแทบจะพุ่งออกมาจากหัวของอแมนด้า และเธอพูดก่อนจะวิ่งหนีด้วยความเขินอาย “ฉัน… ฉันจะไปแล้วนะ แล้วเจอกันนะ~”

เซบาสเตียนถูกปลุกไว้ตรงนั้นโดยไม่มีปฏิกิริยา เมื่อเขานึกขึ้นได้เท่านั้น เขาก็แตะแก้มและความรู้สึกที่อธิบายไม่ได้ก็ฝังลึกอยู่ในใจ มันช่างงี่เง่า เป็นการจูบง่ายๆ ที่แก้ม แต่สำหรับเขา มันมีความหมายที่ลึกซึ้งมาก ราวกับว่าในที่สุดอแมนด้าก็ก้าวไปข้างหน้าและเต็มใจที่จะก้าวต่อไปกับความสัมพันธ์ของพวกเขา

เซบาสเตียนมีความสุขมากจนแทบจะกระโดดโลดเต้นด้วยความดีใจ แต่เมื่อเห็นพนักงานบางคนมองมาที่เขาพร้อมกับยิ้มแปลกๆ เขาจึงแกล้งไอและทิ้งด้วยความเขินอาย

*

เมื่อเครื่องบินเจ็ตส่วนตัวของ ลูเอน ลงจอดในรีโอเดจาเนโร รถลิมูซีนกำลังรอเขาอยู่ เขาและอิงกริดได้จองห้องชุดประธานาธิบดีในโรงแรมระดับ 5 ดาวแล้ว แต่ก่อนที่จะไปที่นั่น ลูเอน ตั้งใจจะไปเยี่ยมชมโรงงานช็อกโกแลตและดูว่ามันเป็นอย่างไรก่อนที่จะกลับมาในวันรุ่งขึ้นเพื่อพูดคุยกับ CEO ของดีมาส ช็อคโก้

ลูเอนจับมืออิงกริดผ่านแผนกต้อนรับที่โรงงานช็อกโกแลต เมื่อพนักงานเห็นลูเอนมากับอิงกริด ก็รู้สึกแปลกๆ แต่ไม่นานพวกเขาก็รู้ว่าเขาเป็นใครและหันหลังให้ตรงและกล่าวอย่างเคารพว่า “CEO ลูเอน”

ลูเอนพยักหน้าให้กับเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยและมองไปที่พนักงานต้อนรับ

“CEO ลูเอน, CEO มาโก้ กำลังรอคุณอยู่” พนักงานต้อนรับกล่าวอย่างสุภาพ และมองเห็นประกายแห่งความชื่นชมในดวงตาของเธอ

ไม่เพียงแค่เธอเท่านั้น แม้แต่เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยก็มองดูลูเอนด้วยความชื่นชมอย่างสุดซึ้ง ต่างจากตอนที่เขาอยู่ที่สำนักงานใหญ่ของบริษัทดีมาสอย่างมาก ไม่ใช่ว่าพวกเขาที่นั่นไม่เคารพเขา แต่ที่นี่แตกต่างออกไป นอกจากให้เกียรติเขาแล้ว พวกเขายังชื่นชมเขาอีกด้วย นี่เป็นผลจากสูตรช็อกโกแลตที่เขาให้ไว้กับบริษัท พนักงานทุกคนมีโอกาสได้ลองชิมและรู้สึกปลาบปลื้มกับรสชาติของช็อกโกแลตที่ดี

ไม่ว่าลูเอนจะไปไหน พนักงานก็หยุดสิ่งที่พวกเขาทำและมองไปทางลูเอนด้วยความชื่นชม โดยพื้นฐานแล้วเขาเป็นไอดอลสำหรับพวกเขา มีเสน่ห์มากกว่า CEO มาโก้ที่พวกเขาเห็นทุกวันและช่วยให้บริษัทเติบโต

อิงกริดเดินเคียงข้างลูเอน พลางรู้สึกภูมิใจ เธอชอบที่คนเหล่านี้รู้วิธีรับรู้ถึงความอัศจรรย์ของ ลูเอน แน่นอน เธอรู้ว่ามันเป็นเพียงเรื่องของเวลาที่ผู้คนในสำนักงานใหญ่ของบริษัทจะรับรู้ถึงความสามารถของ ลูเอน เช่นกัน แต่ถึงกระนั้น นั่นก็ไม่ได้หยุดเธอจากความไม่พอใจ เมื่อเห็นว่าพนักงานบางคนไม่เชื่อในลูเอน รวมถึงทักษะต่างๆ โดยเฉพาะการเป็นผู้บริหาร บางคนยังคงไม่เห็นด้วยกับ ลูเอน อย่างสิ้นเชิง แม้ว่าเขาจะแสดงผลลัพธ์ที่ดีหลายอย่างแล้วก็ตาม

ทันทีที่พวกเขาก้าวออกจากลิฟต์ CEO มาโก้ก็กำลังรอพวกเขาอยู่

“CEO ลูเอน ฉันดีใจที่คุณมาที่นี่” CEO มาโก้ยิ้มร่าเมื่อจับมือของลูเอน เขาจับมือของลูเอน ไว้ในมือทั้งสองข้าง ในขณะที่เขาแกว่งไปมาด้วยความชื่นชมอย่างมาก