Picked up a Demon King to be a Maid - ตอนที่ 91

สองสามวันต่อมา

วิทยาลัยลอรัน

สองสามวันที่ผ่านมาสงบสุขมากไม่มีอะไรเกิดขึ้น

หลินเสี่ยวไม่ฟื้นตัวอย่างสมบูรณ์จาก ‘ไข้รัก’ ของเขาแต่เขาไม่สามารถลาป่วยได้ตลอดไปดังนั้นเขาสามารถกลับไปโรงเรียนได้

สำหรับเอเลน่าเธอประพฤติดีมากในช่วงสองสามวันที่ผ่านมาเธอไม่ได้ต่อสู้กับหลินเสี่ยวอีกต่อไปมันเป็นเหมือนความสัมพันธ์ของพวกเขาหวนกลับไปเมื่อพวกเขาพบกันครั้งแรกผิดปกติมากที่สุดแต่เป็นเรื่องปกติของความสัมพันธ์ทาสหลัก

ท้ายที่สุดแล้วคนที่หลินเสี่ยวชื่นชอบก็คือเจ้าหญิงที่สวยงาม

ข่าวดีก็คือด้วยความร่วมมือของหลินเสี่ยว เอเลน่าสามารถค้นพบว่าหลังจากออกจากป่าแห่งจุดจบไม่มีอะไรเกิดขึ้นมากมายพวกเขาก็ไม่เคยเริ่มสงครามขนาดใหญ่กับเมืองหรือเมืองมนุษย์

จากสิ่งนี้แสดงให้เห็นว่าการเดาของหลินเสี่ยวนั้นถูกต้องมีความเป็นไปได้สูงที่พวกกบฏประสบความสำเร็จในการแย่งชิงอำนาจ อย่างไรก็ตามแม้ว่าพวกกบฏจะชนะด้วยแผนการของพวกเขามันก็ยากที่จะกลายเป็นราชาปีศาจตัวจริง

หากปีศาจระดับสูงต้องการรับอำนาจอย่างเป็นทางการจากต้นกำเนิดเพื่อเป็นราชาปีศาจพวกเขาจำเป็นต้องผ่านกระบวนการที่ซับซ้อนพวกเขาไม่สามารถกลายเป็นราชาปีศาจได้อย่างง่ายดายเพียงแค่ไล่เอเลน่าออกไป

ดังนั้นมีเพียงคำถามเดียวที่เหลืออยู่เมื่อเอโลน่ากำลังจะมาถึง? มันแปลกทำไมถึงไม่ได้ยินข่าวเอโลน่ามานานแล้วแม้แต่หลินเสี่ยวก็ยังสงสัยว่ามีบางอย่างเกิดขึ้นระหว่างทาง

แต่พวกเขาทำอะไรไม่ได้นอกจากรอ

…

“ ฮ้าววว…เอเลน่ากลับบ้านกันเถอะ”

มันเป็นวันสิ้นสุดการเรียนอีกวันหนึ่งหลินเสี่ยวหาวและเรียกหาแม่บ้านของเขาเพื่อกลับบ้านและนอนหลับอย่าเข้าใจผิดแน่นอนนอนแยกจากกัน

หลินเสี่ยวทำได้แต่นึกถึงเชนไตหยินเท่านั้นเขาไม่รู้สึกว่าเจ้าชู้กับเอเลน่า

เมื่อพูดถึงเชนไตหยินเมื่อสองสามวันก่อนเธอพบว่าตัวเองโดดเดี่ยวโดยโรซี่ดังนั้นเธอจึงพบหลินเสี่ยว เขาทำให้เธอมีความคิดในการใช้การฝึกเป็นข้ออ้างที่จะเข้าใกล้ซีซาร์

แต่นั่นจะได้ผลจริงเหรอ?

คำตอบนั้นชัดเจนอย่างรวดเร็ว

“ ซีซ่าร์ เป็นยังไงบ้าง? อาหารของเชฟครอบครัวของเราอร่อยใช่มั้ย ข้าขอให้เขาทำอาหารเหนือเป็นพิเศษในวันนี้รสชาติเป็นพิเศษมาก! ไปกินที่บ้านกันเถอะ!

หลังเลิกเรียนตามปกติโรซี่เข้ามาและม้วนแขนของเธอรอบ ๆ ซีซาร์แล้วรบกวนเขาให้ไปที่บ้านเพื่อกิน

โดยปกติแล้วซีซาร์ไม่มีความต้านทานต่อเธอบางทีเขาอาจจะเย้ยหยันเธออย่างเย็นชาแต่ทุกครั้งที่เขายอมจำนนอย่างเชื่อฟังเหมือนเจ้าสาวที่กำลังพากลับบ้าน

แต่วันนี้วันที่ดีของโรซี่ก็สิ้นสุดลง เชนไตหยินติดตามอย่างใกล้ชิดเดินไปข้างหน้าพวกเขาและหยุดทั้งสอง

เขาอยู่ไกลเกินไปหลินเสี่ยวจึงไม่ได้ยินสิ่งที่พวกเขาพูด ดังนั้นเขาจึงสามารถนั่งที่ที่นั่งของเขาและสนุกกับการแสดงเงียบ ๆ ในฐานะผู้ชม

ในตอนแรกเมื่อโรซี่สังเกตุเห็นว่าเชนไตหยินมาเพื่อทำลายสิ่งต่าง ๆ เธอบุ้ยปากและบ่นกับเธอจากนั้นก็หันหลังกลับและพูดอะไรบางอย่างกับซีซาร์ หลังจากนั้นซีซาร์ลังเลเล็กน้อยแล้วส่ายหัวที่เชนไตหยินด้วยสีหน้าขอโทษและเตรียมพร้อมที่จะออกไปกับโรซี่

“ โอ้ดูเหมือนว่าเธอจะเสียเปรียบซีซ่าร์ถูกควบคุมโดยโรซี่แล้ว” ผู้ชมหลินเสี่ยวแสดงความเห็นเกี่ยวกับพัฒนาการของบทละคร

การโจมตีครั้งแรกล้มเหลวแต่เชนไตหยินไม่ท้อใจ เธอดึงรอยยิ้มที่เป็นเอกลักษณ์ของเธอออกมาและใช้เสน่ห์ของเธอเพื่อหยุดไม่ให้ทั้งสองออกจาก

ถ่วง! นั่นเป็นหนึ่งในการเคลื่อนไหวที่หลินเสี่ยวสอนให้เธอรู้

ไม่นานหลังจากนั้นในขณะที่พูด เชนไตหยินกำลังทำท่าทางแปลก ๆ ต่อหน้าซีซาร์ เธอเคลื่อนไหวโดยที่แขนทั้งสองอยู่ติดกันและกำลังสับลง เธอยังเคลื่อนไหวอีกด้วยซึ่งเธอโบกมือข้างเดียว

คราวนี้โรซี่ก็งุนงงเธอสามารถยืนดูข้าง ๆ และไม่สามารถทำอะไรได้เลยแต่ดวงตาของซีซ่าร์ที่ส่องประกายความประทับใจจากการเคลื่อนไหวของเชนไตหยิน!

“ เธอกำลังสอนเทคนิคดาบให้แก่ซีซาร์?อ่า มันมีประสิทธิภาพมากที่สุดกับเขาเขาจะติดเบ็ดแน่นอน อย่างไรก็ตามคุณหนูโรซี่จะยอมแพ้อย่างง่ายดาย?” หลินเสี่ยวเบิกตาของเขาและเฝ้าดูอย่างระมัดระวัง

อย่างที่คาดหวังโรซี่ไม่เพียงแค่ยอมแพ้เธอก็พันรอบ ๆ ซีซาร์และก่อกวนไม่มีใครรู้ว่าเธอกำลังพูดอะไร ซีซาร์รู้สึกอึดอัดเล็กน้อยหลังจากนั้นลังเลและตัดสินใจออกเดินทางอีกครั้ง

เชนไตหยินแพ้อีกครั้ง

“ เจ้าหญิงกำลังจะแพ้อย่างนี้เหรอ?” หลินเสี่ยวอึก

“ หลินเสี่ยว…”

“ เรียกข้านายท่าน”

“ นายท่าน” เอเลน่าหยุดสักครู่โดยไม่สนใจการเปลี่ยนแปลงและถามว่า“ เจ้าต้องการให้เธอล้มเหลวหรือให้เธอประสบความสำเร็จ?”

“ ข้า…ข้า! ข้า…” ด้วยสามสิ่งนี้ข้าได้บอกถึงความวุ่นวายภายในของหลินเสี่ยวที่กำลังจะผ่านไป

ถ้าไม่ใช่สำหรับเอเลน่าเขาเกือบจะลืมไปแล้ว!

เขาสามารถดูบทละครที่น่าสนใจนี้ได้อย่างมีความสุข แต่คำถามของเอเลน่าแทงเข้าไปในหัวใจของเขาอีกครั้งเหมือนมีดเล่มเล็ก ๆ

ใช่เขาชอบเชนไตหยินเขาต้องการให้เธอล้มเหลวหรือประสบความสำเร็จ?

ในขณะที่เขาคิดอยู่ในที่สุดก็มีการพัฒนาใหม่กับเชนไตหยิน

ด้วยเสียงกรี๊ด…จริง ๆ แล้วเธอชักดาบทาชิของเธอต่อหน้าซีซาร์!

ด้วยความที่โรซี่กลัวและถอยกลับไปสองก้าวเธอคิดว่าเชนไตหยินโกรธและอยากจะผ่าพวกเขาแต่เชนไตหยินจับปากของเธอและโบกมือเหมือนเธอขอโทษ

หลังจากที่เธอโบกดาบของเธออย่างรวดเร็วจากนั้นก็เสียบปลอกอีกครั้ง

กริ๊ก … ดาบถูกห่อหุ้มด้วยความเร็วสูง

โรซี่กลัวมากแต่ซีซาร์ตื่นเต้น เขาผลักมือของโรซี่ออกไปและวิ่งไปข้างๆกับเชนไตหยินลดหัวลงและตรวจดู ‘หิมะ’ ที่ห้อยอยู่ที่เอวของเธออย่างระมัดระวัง

หลังจากนั้นซีซาร์ก็พูดอะไรบางอย่างกับโรซี่ด้วยสีหน้าเคร่งเครียดแล้วในที่สุด เชนไตหยินก็เผยให้เห็นถึงความพึงพอใจ

หลังจากนั้นซีซาร์และเชนไตหยินออกจากห้องเรียนไปด้วยกันและโรซี่ก็ถูกทิ้งให้อยู่คนเดียว

“ เธอประสบความสำเร็จ” เอเลน่ารู้สึกปีติในความโชคร้ายของเขา

“ ใช่ ข้าสอนเธอแล้วเธอจะทำไม่ได้ได้ไงนะ?”

หลังจากผ่านไปสองสามวันการแข่งขันคัดเลือกภายในจะเริ่ม. ซีซาร์ต้องการใช้เวลาของเขาเพื่อเพิ่มความสามารถของเขาแน่นอนเขาต้องมีความสุขที่ได้มีใครบางคนที่แข็งแกร่งเหมือนเชนไตหยินในฐานะหุ้นส่วนการฝึกอบรมของเขา โดยการเปรียบเทียบพ่อครัวของโรซี่ไม่น่าสนใจ

ดังนั้นในวันแรกวันที่สอง…โรซี่ถูกทิ้งให้อยู่ตามลำพังเป็นเวลาสามวันและเชนไตหยินประสบความสำเร็จในการชนะเวลาว่างของซีซาร์

น่าเศร้าหลินเสี่ยวไม่รู้สึกมีความสุข

…

สองสามวันต่อมา

มันเป็นวันใหม่ของการเรียนและมันก็ยังเป็นใบหน้าแก่ของอาจารย์ของวู

“ แค่กๆ…ทุกคน เงียบลง การแข่งขันคัดเลือกภายในจะเริ่มต้นวันมะรืนนี้ เหมือนปีที่แล้วมันจะเป็น 1v1 นักเรียนแผนกวิชาเวทย์มนตร์จะแข่งขันกับนักเรียนฝ่ายนักรบ!”

หลังจากพูดอย่างนั้นอาจารย์วูก็หยุดสักครู่อย่างชาญฉลาดราวกับกำลังรออะไรอยู่

แน่นอนว่าเขากำลังรออะไรอยู่ …

“อะไร? แข่งขันกับลิงเหล่านั้นจากแผนกนักรบ? หยุดล้อเล่น!”

“ อาจารย์ผู้สอนนั่นไม่ยุติธรรมเลย! เราจะเอาชนะเหล่านักรบใน 1v1 ได้อย่างไร?”

“ ถูกต้องเราไม่สามารถใช้การร่ายฉับพลันได้แม้ว่าเราจะเลเวลที่สูงกว่าพวกเขาเล็กน้อยแต่เราก็ไม่สามารถสู้กับนักรบได้!”

เช่นเดียวกับวูหลังจากได้ยินข่าวนักเรียนจะได้รับความร้อนแรงและต่อต้านความไม่เป็นธรรมของการแข่งขัน

แต่พวกเขาไม่สามารถถูกตำหนิได้ภายใต้ 1v1 มันเป็นเรื่องยากมากสำหรับนักเวทที่จะเอาชนะนักรบในระดับเดียวกันนั่นคือความรู้ทั่วไป

ในกลุ่มนักเวทสามารถแสดงพลังทำลายล้างโดยเฉพาะอย่างยิ่งการปล่อยเวทมนต์รวมถึงเป็นกลยุทธ์ที่สามารถทำลายเมืองแต่ใน 1v1 นักเวทเสียเปรียบแม้แต่นักเวทที่ยิ่งใหญ่ก็ยอมรับ

สำหรับการคัดเลือกนักเรียนจากการแข่งขันของวิทยาลัยลอรันที่ผ่านมาล้วนแต่เป็นนักรบ นักเวทที่ติดอันดับ 3 อันดับแรกนาน ๆ ครั้งซึ่งแน่นอนเป็นอัจฉริยะอยู่แล้ว

ดังนั้นทุกครั้งที่มีการแข่งขันคัดเลือกภายในนักเรียนภาควิชานักรบจะตื่นเต้น

นักเรียนภาควิชานักรบเหล่านี้ไม่ชอบนักเวทที่อ่อนแอและขี้ขลาดแล้วตอนนี้พวกเขามีโอกาสสอนบทเรียนโอตาคุเวทมนตร์เหล่านี้พวกเขาจะระงับได้อย่างไร

ไม่มีทางที่จะแก้ไขความตึงเครียดระหว่างนักเรียนของนักรบและภาควิชาเวทและมันก็แย่ลงทุกปี ในระหว่างการแข่งขันการคัดเลือกภายในมีนักเรียนบางคนได้รับบาดเจ็บและมากกว่า 90% ของนักเรียนมาจากแผนกวิชาเวทย์มนตร์

อดไม่ได้ที่นักเวทเกิดมาพร้อมกับข้อเสีย

อะไร? คุณต้องการที่จะรู้ว่าทำไมวิทยาลัยลอรันถึงทำเช่นนี้แม้ว่าพวกเขาจะรู้ว่ามันไม่ยุติธรรม เป็นเพราะสถาบันการศึกษาอื่น ๆ ก็ทำแบบเดียวกันเช่นกัน!

มีสถาบันการศึกษาที่แข็งแกร่งอื่น ๆ อีกมากมายในไอลีนนอกเหนือจากวิทยาลัยลอรันเพื่อแสดงให้เห็นถึงนักเรียนที่มีความสามารถของพวกเขาทุกคนต้องเลือกนักเรียนที่แข็งแกร่งที่สุดในการแข่งขัน

ความแข็งแกร่งนั่นเป็นเกณฑ์เพียงอย่างเดียวไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับความยุติธรรม เนื่องจากนักเวทอ่อนแอและนักรบแข็งแกร่งแล้วทำให้นักเวทเหล่านั้นดุและปล่อยให้นักรบเข้าร่วม! อะไรเจ้าไม่ยอมรับ? จากนั้นต่อสู้ใครก็ตามที่ชนะใครก็ตามที่ไปนั่นคือยุติธรรมที่สุด!

หากคุณมีความสามารถคุณก็ควรนำความแข็งแกร่งที่แท้จริงของคุณและเอาชนะนักเรียนนักรบเหล่านั้นนั่นเป็นสิ่งที่น่าประทับใจ!

“ แค่กๆ…เงียบ! กฎได้รับการตัดสินแล้วมันไม่มีประโยชน์แม้ว่าเจ้าจะบ่น การมีส่วนร่วมเป็นความสมัครใจดังนั้นหากเจ้ากลัวที่จะได้รับบาดเจ็บเจ้าไม่จำเป็นต้องสมัครสมาชิก ” วูพูดกับนักเรียนอย่างจริงจัง” แน่นอนเจ้าไม่สามารถเข้าร่วมได้เพราะเจ้าต้องการ! เฉพาะนักเรียนที่ได้รับ A หรือสูงกว่าในระหว่างการฝึกการต่อสู้จริงเท่านั้นที่มีสิทธิ์ลงทะเบียน!”

นักเรียนเริ่มพูดคุยกันเอง

“อะไรนะ? A? ข้าได้ B …เห้อ ข้าไม่สามารถมีส่วนร่วมแม้ว่าข้าต้องการ”

“ อย่าโง่แม้ว่านักเวทอย่างเราจะเข้าร่วมเราก็ไม่สามารถเอาชนะนักรบเหล่านั้นได้! ดีกว่าที่จะยอมแพ้…”

“ เฮ้อ เจ้าพูดถูกนอกเหนือจากซีซาร์แล้วข้ากลัวว่าจะไม่มีใครจากแผนกเวทย์มนตร์ที่สามารถชนะได้ใช่ไหม”

มีเพียงซีซาร์ นักดาบเวทมนตร์ที่มีความแข็งแกร่งเป็นพิเศษหากเป็นเขาเขาสามารถทำให้มันจบลงได้อย่างแน่นอน!

สองอันดับแรกได้รับสิทธิ์ในการเข้าร่วมการแข่งขันวิทยาลัย ซีซาร์จะติดอันดับอย่างแน่นอน

มันขึ้นอยู่กับซีซาร์เพื่อปกป้องเกียรติยศของแผนกเวทย์มนตร์!