Picked up a Demon King to be a Maid - ตอนที่ 87

ในขั้นต้นเอเลน่าได้เตรียมพร้อมที่จะใช้ชีวิต

บางทีหลินเสี่ยวพูดถูกมันไม่ใช่สัญญาทาสที่ผูกพันเธอแต่เป็นเธอที่ผูกมัดชีวิตของหลินเสี่ยวและพึ่งพาคนอื่นเพื่อค้นหาว่าเกิดอะไรขึ้นกับเธอ

สูญเสียความมั่นใจในตัวเองตั้งแต่วินาทีนั้นเธอตกจากราชันเป็นสาวใช้แสนน่ารักไร้ประโยชน์

ดังนั้นเธอจึงตัดสินใจที่จะเสี่ยงชีวิต หากเธอกลายเป็นแมวดำตาสีแดงที่นี่มนุษย์เหล่านี้จะต้องตายอย่างแน่นอนและหลังจากนั้นผู้คนจากคริสตจักรก็จะไล่ตามฆ่าเธอเช่นกันแต่นั่นไม่สำคัญ …

แม้ว่าเธอจะยังไม่พบหนทางที่จะทำลายสัญญาทาสแต่ด้วยพลังของเธอในฐานะราชาปีศาจเธอสามารถบังคับวิญญาณให้ตอบโต้ได้ แม้ว่าเธอจะออกจากฝั่งของหลินเสี่ยวและหนีออกจากเมืองวินเทอร์เรสเธอก็อาจจะไม่ตาย

แต่เธอไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรหลังจากนั้น … เธอจะจัดการกับมันเมื่อมันมาถึง อย่างไรก็ตามเธอไม่ต้องการอยู่กับหลินเสี่ยวและอยู่กับอารมณ์ของเขา!

แต่เมื่อเธอกำลังจะระเบิดพลังแห่งเลือดของเธอเธอก็ได้ยินเสียงที่คุ้นเคย

เธอรู้ว่ามันคือการร่ายฉับพลันของหลินเสี่ยว! ดังนั้นเธอจึงหยุดและหายใจออกด้วยความโล่งอก

ฮาร์เดนที่กำลังเตรียมจะโจมตีเอเลน่าก็ได้ยินเสียงเดียวกัน

ในตอนแรกเขาไม่ได้สนใจแต่หลังจากนั้นเสียงที่ดังมากก็ดังขึ้น!

ตอนนี้มันสายเกินไปแล้วที่ฮาร์เดนจะตอบโต้

มือที่เขาเอื้อมไปที่หน้าอกของเอเลน่านั้นอยู่ที่นั่นห่างออกไปเพียงไม่กี่มิลลิเมตรและเขาก็สามารถเพลิดเพลินไปกับความสุขสูงสุดบนโลกใบนี้ โอปไปของราชาก็เกือบจะอยู่ในฝ่ามือของเขา!

แต่เขาไม่มีทางเลือกนอกจากต้องล่าถอย!

อันตราย!

ภายใต้สัญชาตญาณของเขาเขาหยุดมือขวาของเขาไว้กลางอากาศและดึงนิ้วมือเล็กน้อย

อ๊ะ…เขาไม่สามารถหลีกเลี่ยงการโจมตีได้อย่างเต็มที่

ฮาร์เดนรู้สึกว่าปลายนิ้วของเขาเย็นลง

ในทันทีถัดไปเขาสังเกตเห็นว่าเล็บมือบนนิ้วชี้ขวาของเขาถูกตัดออก

“ ออกไปจากสาวใช้ของข้า!” ชายหนุ่มคนหนึ่งพูดด้วยเสียงน้ำลึกจากปากทางเข้าซอย

คำพูดของชายหนุ่มที่มีผมสีดำและตาสีดำมีเจตนาฆ่าคน

ฮาร์เดนไม่ได้ตอบสนองต่อสิ่งที่เกิดขึ้นกำแพงด้านหลังของเขาก็ให้คำตอบแก่เขา

มีกำแพงที่ลึกและแคบ!

“ เวทมนต์ระดับที่สี่ดาบลม!” ฮาร์เดนอุทานออกมา

สิ่งที่บินด้วยมือของเขาก่อนหน้านี้คือใบมีดลมที่คม! แม้ว่าใบพัดลมจะโปร่งใสอย่างสมบูรณ์และเขาไม่สามารถมองเห็นได้ แต่เขาก็บีบนิ้วของเขากลับไปตามสัญชาตญาณ

ต้องขอบคุณสัญชาตญาณของเขาเพียงครึ่งมิลลิเมตรช่วยให้เขาหลบลมใบมีดได้และมีเพียงเล็บมือของเขาที่ถูกตัดออกไปครึ่งหนึ่ง

ไม่อย่างนั้นมันอาจจะไม่ใช่แค่เล็บมือของเขาแต่เป็นนิ้วของเขา!

“ หลินเสี่ยว!”

แฮร์ริสันบอกอีกสองคนให้ลุกขึ้นยืนยังตกใจ

“ หลินเสี่ยว เจ้ากำลังทำอะไร?” ฮาร์เดนพูดติดอ่างและลืมที่จะโกรธ

“ข้ากำลังทำอะไร? นั่นควรเป็นคำพูดของข้าใช่ไหม! พวกเจ้าทำอะไรกับสาวใช้ของข้า”

เขาบีบนิ้วหัวแม่มือและนิ้วกลางของเขารอที่จะปล่อยใบมีดลมต่อไป

“ พะพวกเรา …” เมื่อถูกจับได้ ฮาร์เดนอยู่ในจุดที่น่าอึดอัดใจและโต้กลับแทน“ เราจะทำอะไรได้อีก? แน่นอนเราช่วยเธอ!”

“ ช่วยเธอ?”

“ อย่าเล่นเป็นใบ้หลินเสี่ยว เจ้าไม่ใช่คนที่ให้ยาเสน่ห์กับเอเลน่า?” แฮร์ริสันย่นคิ้วของเขาและประณามเขา

“ฮะ? ยาเสน่ห์?” หลินเสี่ยวตกตะลึง

ยาเสน่ห์คืออะไร?

เขายังไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นเมื่อทั้งสามไม่ขยับเขาสามารถยืนยันสถานการณ์ของเอเลน่าได้ก่อนเท่านั้นเมื่อเห็นเขาเดินไปทั้งสามก็ถอยกลับไม่กี่ก้าว

ฮาร์เดนกำนิ้วมือของเขาเขายังคงมีความกลัวอยู่

ก่อนหน้านี้ใบมีดลมนั้นเร็วเกินไปเขายังไม่สามารถเข้าใจได้ว่าเขาใช้เวทย์มนตร์นั้นจากที่ไหน

ร่ายมนต์? การก่อตัวของวงจร? ไม่มีสัญญาณ ก่อนที่ใบลมจะปรากฎมีเพียงเสียงแผ่วเบา

แต่เสียงดีดนิ้วเกี่ยวข้องกับการร่ายเวทย์มนตร์อย่างไร

ถัดมาจากเอเลน่าและมองลงไปหลินเสี่ยวก็เข้าใจในความหมายของยาเสน่ห์โดยทันที

“ เห้อ…อย่างงี้นี้เอง”

โดยปกติแล้วพวกเขาจะไม่กล้าทำอะไรแบบนี้หลังจากนั้นทั้งหมด พวกเขาเป็นนักเรียนจากวิทยาลัยลอรันมันจะลำบากที่จะมีค่าใช้จ่ายในการทำร้ายผู้หญิง

แต่คงไม่เป็นเช่นนั้นถ้าเอเลน่าโดนผลยาเสน่ห์เพราะผลวิญญาณดีดกลับ เอเลน่าอ่อนแอแก้มแดงและเหงื่อของเธอก็เปียกโชกเสื้อผ้าของเธอ ส่วนที่เปิดเผยของหน้าอกรอบของเธอมีร่องรอยของเหงื่อที่คลุมเครือเพียงแค่มองก็สามารถทำให้ความดันโลหิตเพิ่มขึ้น

ด้วยรูปลักษณ์นี้ดูเหมือนว่าเธอจะได้ดื่มยาอย่างชัดเจนไม่น่าแปลกใจที่ทั้งสามคนไม่สามารถกลั้นใจได้

“ ยัยโง่ราชาปีสาจ เจ้าจะยังงี่เง่าต่อไป? เจ้าจะหลงทางได้อย่างไรเมื่อเจ้ามีเรดาร์” หลินเสี่ยวเริ่มบรรยายเธอก่อน“ ถ้าไม่ใช่เพราะข้าสังเกตเห็นว่ามีบางอย่างผิดปกติเจ้าคงจะถูกโจมตีไปล้ว!”

แม้ว่าเขาจะพูดอย่างนั้นแต่เขาก็ไม่ได้ทำงาน เขาก้มลงและพยุงเอเลน่าตามเอวของเธอเนื่องจากเธออ่อนแอเกินไปเอเลน่าจึงไม่สามารถยืนได้อย่างเหมาะสมและสามารถพึ่งพาเขาได้เพียงอย่างเดียว

“ เด็กน้อย!” ฟังสิ่งที่หลินเสี่ยวพูดเอเลน่าโกรธ เขาพยายามที่จะพิสูจน์ตัวเอง? ความผิดของใครละ?

“ เฮ้ ทำไมริมฝีปากของเจ้าถึงเลือดออก” เขาแค่ผ่อนคลายแต่เมื่อเห็นร่องรอยของเลือดหลินเสี่ยวย่นคิ้วของเขาและถามอย่างดุเดือดว่า“ พวกเขาทำด้วย? ไอ้นั่นสามคน! แค่ดูข้า … ”

“ ข้ากัดมันเองไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับพวกเขา” เอเลน่าพูดอย่างเยือกเย็น

“ …อ่า?” หลินเสี่ยวกระพริบสองสามครั้ง“ ทำไมเจ้ากัดตัวเอง”

“ หืม เกี่ยวอะไรกับเจ้า?” เอเลน่าไม่ยอมแพ้และพูดอย่างดื้อรั้น“ เจ้าไม่ได้บอกว่าเจ้าต้องการออกไป? ถ้าอย่างนั้นไม่ต้องกังวลกับข้า

“ เฮ้อ…โอเคโอเค ข้าผิดไปในตอนแรก” หลินเสี่ยวพูดอย่างอาย ๆ “ ข้าจะจากไปได้อย่างไร”

“ ชิ ข้าไม่ต้องการให้เจ้าช่วยข้า ออกไปซะ” เอเลน่าสาปแช่งอย่างโกรธเคือง

แม้ว่าเธอจะพูดคำหยาบแต่ร่างกายของเธอก็ซื่อสัตย์一เอเลน่าซึ่งยืนไม่ได้กำลังพิงไหล่ของหลินเสี่ยวด้วยมือทั้งสองเหมือนกระต่ายขี้อายที่ห้อยอยู่ข้างเขาทำให้อีกสามคนอิจฉาอย่างสุดขีด

“ช่วย? ไม่ไม่ไม่ “เขาตั้งหัวของเขาและพูดเสียงเพียงเอเลน่าเท่านั้นที่ได้ยิน” เอเลน่าอย่าเข้าใจผิดข้าไม่ได้มาช่วยเจ้า! “

“ ชิ …เด็กเจ้าเล่ห์”

เขาทำอะไรอีกถ้าไม่ช่วยชีวิตเธอ เขามาที่นี่เพื่อดูรายการ? เพื่อนคนนี้ไม่เคยพูดสิ่งที่เขารู้สึก!

เช่นเดียวกับเมื่อช่วยหลินเสี่ยวในป่าครั้งก่อนเขาเห็นได้ชัดว่าเป็นกังวลถึงตายแต่เขาแสร้งทำเป็นไม่สนใจว่ามันโง่แค่ไหน

“? ไม่ไม่ไม่ใช่คราวนี้” ทันใดนั้นหลินเสี่ยวหัวเราะ“ เอเลน่าดูอย่างระมัดระวังสิ่งที่น่าสนใจกำลังจะเกิดขึ้น!”

“ มีอะไรที่น่าสนใจ?” เอเลน่ารู้สึกหัวเราะออกมา

ผู้ชายคนนี้บ้าไปแล้วเหรอ? มีอะไรให้หัวเราะ

“ เอเลน่าให้ข้าถามเจ้า กระสอบส่งตรงถึงเจ้าเลยมันไม่น่าสนใจฦ” หลินเสี่ยวถามขณะยิ้ม

“ กระสอบ?” เอเลน่ากะพริบสองสามครั้ง

เธอติดตามสายตาของหลินเสี่ยวและเห็นพี่น้องฮาร์ดี้สามคน

กระสอบ? ทันใดนั้นเธอก็เข้าใจ!

หลินเสี่ยวยังคงอารมณ์เสียจากการถูกปฏิเสธโดยเชนไตหยิน เหตุผลที่เขาโต้เถียงกับเธอในวันนี้คือเพราะว่าเขาต้องการออกมาและหาคนที่จะระบาย

ตอนนี้เขาพบกระสอบที่สมบูรณ์แบบแล้วพี่ชายทั้งสามคนช่างโชคไม่ดี

“ เจ้าสามคน แฮร์ริสันฮาร์เดน ฮาร์ต!” หลินเสี่ยวหันมาตะโกนใส่พวกเขา“เจ้ากล้าให้ยาเส่ห์แม่บ้านข้า! เจ้าอยากตาย?”

“เอ๊ะ?”

“เอ๊ะ?”

“เอ๊ะ?”