Picked up a Demon King to be a Maid - ตอนที่ 74

หลินเสี่ยวและเอเลน่ามีความสัมพันธ์แบบใด

หรือตรงไปตรงมาหลินเสี่ยวเป็นเพียงคนธรรมดาอย่างชัดเจนเขาได้รับสาวงามที่งดงามเช่นนี้ในฐานะแม่บ้านของเขาได้อย่างไร

สำหรับสิ่งนั้นนักเรียนมีสองการคาดเดา …

บางคนบอกว่าจริง ๆ แล้วเอเลน่าเป็นเทพธิดาจากโบสถ์แสงศักดิ์สิทธิ์และมีใครบางคนวางแผนบางสิ่งบางอย่างกับเธอทำลายชีวิตของเธอและทำให้เธอสูญเสียพลังทั้งหมด และหลินเสี่ยวสารเลวตัวนั้นมีโชคปีศาจและช่วยชีวิตเธอไว้โดยบังเอิญดังนั้นกลับ เธอเต็มใจเป็นแม่บ้านของเขาด้วยความขอบคุณ

คุณจะถามว่ามีข้อพิสูจน์อะไรบ้าง? แน่นอนมันมีข้อพิสูจน์!

ตราบใดที่คุณเห็นเอเลน่า คุณจะรู้ว่าเธอได้รับเลือกจากเทพธิดาแห่งแสงหรืออย่างอื่นเธอจะมีร่างที่งดงามและสง่างามได้อย่างไร เธอไม่ใช่มนุษย์ธรรมดาเธอเป็นเทพมาร!

การคาดเดาอื่น ๆ นั้นเป็นความคมชัด

บางคนบอกว่าเอเลน่ามาจากตระกูลขุนนางและบ้านของเธอได้รับความเดือดร้อนจากมือของคนร้ายที่น่ากลัวและหลินเสี่ยวก็เป็นหนึ่งในนั้น เขาทำสัญญาทาสที่ชั่วร้ายและบังคับให้เอเลน่าเซ็นสัญญากับเขาจากนั้นทำให้เธอเป็นคนที่ต่ำต้อยและทรราชของเธอทั้งวันทั้งคืน …

คุณจะถามว่ามีข้อพิสูจน์อะไรบ้าง? แน่นอนมันมีข้อพิสูจน์!

เอเลน่ามักจะมีหน้าหลุมศพและเย็นชาสำหรับทุกคนและดูเหมือนว่าเธอจะเป็นอัมพาตของเส้นประสาทใบหน้า นั่นเป็นเพราะหลินเสี่ยว! เพราะความพินาศของเขาทำให้เอเลน่าสูญเสียความหวังไปตลอดชีวิตใบหน้าของเธอเป็นข้อพิสูจน์!

เพื่อกำจัดหลินเสี่ยวที่ชั่วร้ายและช่วยเอเลน่าให้พ้น เพื่อ น…ไม่สิเพื่อความยุติธรรม!

ในภาควิชาของนักรบหลินเสี่ยวเป็นศัตรูของประชาชนอยู่แล้วและเขาสามารถถูกห้อมล้อมได้ตลอดเวลา

แต่หลินเสี่ยวไม่สามารถกังวลได้มากเกินไปในตอนนี้เขาต้องปกป้องแม่บ้านของเขาและไม่อนุญาตให้ใครใช้ประโยชน์จากเธออย่างง่ายดาย!

“ มาใกล้ๆกัน!”

“เอ๊ะ?”

ขณะที่เอเลน่าลังเลเธอก็ได้กลิ่นที่คุ้นเคย

มันเป็นกลิ่นของหลินเสี่ยว

เพื่อป้องกันไม่ให้เอเลน่าถูกคนสัญจรผ่านไปหลินเสี่ยวก็กอดเธออย่างโจ่งแจ้ง! เธออยู่ใกล้มากจนเธอรู้สึกถึงลมหายใจของเขาและได้กลิ่นเหงื่อจาง ๆ

“ เจ้ากำลังทำอะไรอยู่” เอเลน่ารู้สึกว่าแก้มของเธอร้อน

เธอไม่ได้คาดหวังว่าหลินเสี่ยวจะกอดเธอในเวลากลางวันเธอไม่ต้องการทะเลาะวิวาทกับเขาเมื่อเขาใช้ประโยชน์จากเธอเมื่อพวกเขาอยู่คนเดียว แต่ตอนนี้เขาทำมันเป็นสาธารณะและเธอไม่สามารถยอมรับได้!

แต่เธอรู้ตัวทันทีว่าเขากำลังทำมันด้วยความเมตตามือของเขาไม่ได้พยายามคลานและวางไว้ที่เอวของเธอเบา ๆ และเขาใช้ร่างกายของเขาเพื่อกีดกันเธอจากการล่วงละเมิดของผู้คนที่เดินผ่านไปมา

สำหรับคนนอกการกระทำนี้ดูเหมือนว่าพวกเขาเป็นคู่รักที่รักชายคนนั้นดึงหญิงสาวเข้าสู่อ้อมกอดของเขาและผู้หญิงกำลังเขินอายแสร้งทำเป็นพยายามและหลุดพ้นจากความเป็นจริง

ไม่ไม่มันไม่ใช่อย่างนั้น! เมื่อนึกถึงเรื่องนี้เอเลน่ากัดฟันเธอรู้สึกอึดอัดมาก

เธอเป็นราชาปีศาจเธอจะเป็นคนรักมนุษย์ที่ต่ำต้อยได้อย่างไร โดยเฉพาะอย่างยิ่งในไอ้ลามกหลินเสี่ยว!

ไม่มีทางแน่นอน!

“ ไอ้ลามกออกไป!” เธอพยายามดิ้นรนเพื่อให้หลุดพ้น

“ หยุดล้อเล่น! …เจ้าต้องการโดนเอาเปรียบหรือไง?” เป็นเรื่องแปลกแต่หลินเสี่ยวไม่ยอมแพ้และไม่ยอมปล่อยเธอไป

“ เอาเปรียบ? เจ้ากำลังพูดถึงเรื่องอะไร?”

“ เอเลน่าเจ้าไม่สังเกตเห็นคนรอบข้างจากแผนกนักรบจ้องมองมาที่เรา?”

“ เอ๊ะ?” ได้ยินคำพูดของหลินเสี่ยวในที่สุดเอเลน่าก็รู้ว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง

พวกเขาเดินเข้าไปในสถาบันการศึกษาลอรันแล้วแม้ว่าคนเดินเท้าที่น่ารำคาญเหล่านั้นหายไปแล้วแต่ก็มีนักเรียนจากแผนกนักรบมากขึ้น

ดังนั้นโอตาคุตัวน้อยที่น่าสงสารจากแผนกเวทหลินเสี่ยวพร้อมกับสาวใช้ที่น่าสงสารยิ่งกว่านั้นคือเอเลน่าต่างคนต่างพากันทะเลาะกันระหว่างชายกล้ามเนื้อผิวสีแทน เหมือนเรือโดดเดี่ยวที่ลอยอยู่ในพายุและสามารถล่มได้ตลอดเวลา

“ โอเค…ข้าจะฟังเจ้า” เอเลน่ากัดริมฝีปากของเธอหยุดพยายามต่อต้านหลินเสี่ยวและยอมรับความเป็นจริงของการกอด

ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นแต่เธอก็เป็นเพียงหญิงสาวที่ไร้พลังแม้ว่าเธอจะมี “ออร่าแห่งราชา” ก็ตามแต่ก็สามารถทำให้สัตว์ปีศาจตัวใหญ่เชื่อฟังเธอได้

ถ้าหลินเสี่ยวไม่อยู่ที่นั่นและเธอถูกโยนเข้าไปในฝูงชนของผู้ชายคนนั้นเธอไม่อยากแม้แต่จะจินตนาการว่าจะเกิดอะไรขึ้น! สิ่งที่ดีคือเธอไม่ต้องกลัวถ้าเธอซ่อนตัวในอ้อมกอดของหลินเสี่ยว

แม้ว่าหลินเสี่ยวจะเป็นคนนิสัยที่ผิดเพี้ยนแต่เธอก็อยากจะกอดหลินเสี่ยวมากกว่าคนแปลกหน้า ถ้าเธอต้องเลือกคนที่จะใช้ประโยชน์จากเธอเธอก็อยากให้มันเป็นหลินเสี่ยว เธอเป็นทาสของหลินเสี่ยวอยู่แล้วและเขาได้สัมผัสร่างกายของเธอมาหลายครั้งเธอไม่สนใจที่จะเพิ่มจำนวน …

ถึงแม้ว่าเอเลน่าจะไม่เต็มใจแต่ความภูมิใจของเธอก็ไม่ยอมให้เธอทำตัวเหมือนเด็กผู้หญิงที่อ่อนแอ! แต่ความเป็นจริงที่โหดร้ายทำให้เธออดหัวไม่ได้

ความรู้สึกเหล่านั้นซับซ้อนมากเธอรู้สึกไม่เต็มใจเพราะความขี้ขลาด แต่การปกป้องของหลินเสี่ยวทำให้เธอรู้สึกสบายใจ ความรู้สึกที่แตกต่างทั้งสองนี้ประสานกันและทำให้ใบหน้าของเธอเปลี่ยนสีได้ตลอดเวลาเหมือนสัญญาณไฟจราจร

“ ไม่ต้องกลัวพวกเขาจะไม่ลองทำอะไรกับข้าที่นี่หรอก” หลินเสี่ยวปลอบประโลมเธอด้วยการกระซิบข้างหูเธอจากสภาพที่เปลี่ยนแปลงของเอเลน่าทำให้เธอรู้สึกปลอบโยนโดยไม่สนใจความตั้งใจรอบข้าง

เขาไม่สนใจว่าเอเลน่าต้องการหรือไม่ แต่เขาจะไม่ยอมให้เอเลน่าโดนเอาเปรียบอย่างแน่นอน! เธอเป็นแม่บ้านของเขา! หญิงสาวที่เขาเลือกมากับชีวิตของเขา! เขาจะปล่อยให้คนอื่นเอาเปรียบเธอได้อย่างไร

แต่ความจริงแล้วสถานการณ์ไม่ได้อันตรายอย่างนั้น …

ประการแรกสิ่งนี้ไม่ได้อยู่ตรงไหนเลยมันเป็นสถาบันการศึกษาลอรัน นักเรียนเหล่านี้เป็นอัจฉริยะที่ได้รับการคัดเลือกจากสิ่งที่ดีที่สุด แม้ว่าพวกเขาอาจจะไม่มีเหตุผลในบางครั้งและชอบที่จะต่อสู้แต่พวกเขาไม่ใช่โจรบนภูเขาไม่ว่าเขาจะมีเขาเพียงใดพวกเขาจะไม่ทำอะไรมากเกินไปในเวลากลางวัน

นอกจากนี้หากพวกเขาตั้งใจจะทำอะไรพวกเขายังต้องการพลังที่จะชนะหลินเสี่ยว …

แม้ว่าทุกคนเหล่านี้จะมาหาเขาในครั้งเดียวหลินเสี่ยวก็ยังสามารถดูแลพวกเขาได้อย่างง่ายดาย ขณะนี้เขาอยู่ในนักเวทย์มนตร์ระดับห้าขั้นสูงและใกล้จะถึงระดับที่หก เขายังรู้เทคนิคการร่ายระดับสูงทั้งหมด ส่วนใหญ่ผู้ชายที่แข็งแกร่งที่สุดอยู่ที่นักรบระดับสี่พวกเขายังห่างไกลเกินไป

หากพวกเขาต่อสู้จริง ๆ พวกเขาอาจไม่สามารถเกาเสื้อผ้าของหลินเสี่ยวได้

“ ชิ ข้าคิดว่าไอ้นั่นชื่อหลินเสี่ยว…ดูสิว่าเขามีความสุขแค่ไหนที่กอดสาวใช้ของเขาดูน่าขยะแขยงจริง!”

“ ฮาร์เด็น อย่าประมาท! บอสแซมพูดแล้วว่าเขาสนิทกับซีซาร์มากและบอกเราว่าอย่ายุ่งกับเขา!”

“ซีซาร์? มันแม้แต่เป็นเพื่อนกับนักดาบเวทมนตร์?ชิ เจ้ากลัวอะไร…มันไม่ใช่ว่าข้าต้องการยุ่งกับหลินเสี่ยวข้าแค่อยากเป็นเพื่อนกับสาวหน้าอกใหญ่นั่น!”

“อยากเป็นเพื่อน?”

“ แน่นอน…ฮี่ฮี่ มองเขาสิ เขาดูเหมือนไตล้มเหลวด้วยความงดงามของสาวใช้เขาไม่สามารถตอบสนองเธอได้ใช่ไหม”

“ไตล้มเหลว? วันนี้ผิวของเขาดูไม่ดีเกินไป เจ้ากำลังบอกว่าเขาทุกคืนกับคนรับใช้ของเขา…ฮิฮิบางทีเขาอาจจะเป็นโรคไตวาย!”

“ แน่นอนเมื่อเรามีเวลาเราไปทำความรู้จักกับแม่บ้านคนนั้นแล้วให้เราช่วยหลินเสี่ยวแบ่งปันภาระหรืออื่น ๆ กับร่างกายของเขาเขาจะถูกดูดโดยแม่บ้านของเขา! ฮ่า ๆ ๆ ๆ !”

“น่าขยะแขยง!”

ความหยาบคายทำให้เอเลน่าโกรธสุด ๆ

ผิวที่ไม่ดีของหลินเสี่ยวไม่ได้เกิดจากไตวายมันเป็นเพราะเขาได้รับบาดเจ็บเมื่อลอง “มัลติแคส” เมื่อหลายวันก่อน!

นอกจากนี้ยังไม่มีอะไรเกิดขึ้นระหว่างเธอกับหลินเสี่ยวสิ่งที่น่าพึงพอใจสิ่งที่ดูดแห้งมันไม่มีอยู่จริง! หลินเสี่ยวมักจะแอบดูเธอในบางครั้งใช้ประโยชน์จากเวลาที่พวกเขาโต้เถียงที่จะถูอกและแซวเธอพวกเขาไม่เคยทำสิ่งใดในทางที่ผิด!

เดี๋ยวก่อน…เอเลน่ารู้สึกหวาดกลัวโดยรถไฟของเธอเอง

สิ่งเหล่านั้นไม่ลามกพอ?

เธอกำลังคิดอะไรอยู่ ทำไมเธอถึงพยายามปกป้องไอ้ลามกนั้น?

เอเลน่าคิดว่าหัวของเธอต้องได้รับความเสียหาย!

ในเวลานี้เธอก็ได้ยินเสียงของหลินเสี่ยวทันที

“ นี้ เอเลน่า…” ด้วยเหตุผลบางอย่างหลินเสี่ยวฟังดูเขินอายมากเมื่อพูด

“ อะไร?” เอเลน่าถามด้วยอารมณ์ไม่ดี

“ ดูเหมือนว่าข้าจะลืมบางสิ่งที่สำคัญมาก” หลินเสี่ยวใช้มืออีกข้างเกาหัวแล้วพูดติดอ่าง“ แม้ว่าเจ้าจะเป็นแมวดำตาสีแดงแต่เจ้าก็ยังเป็นผู้หญิงดังนั้นเจ้าควรมีความต้องการทางสรีรวิทยาในฐานะผู้หญิง”

“ …งั้นเหรอ?” การจ้องมองของเอเลน่าเริ่มเย็นลงและมองดูว่าเขากำลังจะพูดอะไร

“ ดังนั้นข้าแค่อยากจะถามเจ้า…” หลินเสี่ยวไม่คิดอะไรและพูดต่อ“ ถ้าเจ้ามีความต้องการเหล่านั้น…ความต้องการทางสรีรวิทยา…ข้าจะมีความสุขที่จะดูแลพวกเขาให้เจ้าเอง!!”

“ …” สภาพของเอเลน่าเกือบจะฆ่าใครบางคนได้

“ แค่กๆ อย่ามองข้าแบบนั้น! จริง ๆ แล้วข้ามีความอดทนมาก! ข้าจะไม่ถูกดูดแห้ง! จริงๆ! ข้าแข็งแกร่งจริงๆ!” หลินเสี่ยวตบหน้าอกของเขาเพื่อรับประกัน”

“ …หลินเสี่ยว?” เอเลน่าถามด้วยน้ำเสียง

“ อืม ว่าไง? …เอเลน่าถ้าเจ้าต้องการความช่วยเหลือของข้ามาที่เตียงของข้าเมื่อเรากลับถึงบ้านคืนนี้ข้าจะพอใจ…อ๊อกกกก!!”

หลินเสี่ยวปิดปากก่อนจบประโยคนั้น

เขารู้สึกว่ามีอาการปวดรุนแรงอย่างรุนแรงจากข้างใต้ลงมาเอเลน่าดิ้นรนจากการโอบกอดเขายกเข่าของเธอขึ้นและปลูกไว้ระหว่างขาของเขา

หลินเสี่ยวจับมือของเขาด้วยมือทั้งสองข้างเขาเหงื่อออกอย่างมากมายและการแสดงออกที่บิดเบี้ยวของเขานั้นตลกมาก

“ หลินเสี่ยวข้าจะฆ่าเจ้าในครั้งต่อไปที่เจ้าพูดอะไรแบบนั้น!” เอเลน่าดุเขาอย่างดุเดือดด้วยใบหน้าสีแดงและเดินไปที่มหาวิทยาลัยโดยไม่หันกลับมามอง

ไม่ใช่แค่หลินเสี่ยวนักเรียนรอบตัวที่ดูอยู่ต่างหวาดผวากับการกระทำที่ดุดันของเอเลน่า

ราวกับว่าพวกเขาติดเชื้อจากลักษณะที่น่าสังเวชของหลินเสี่ยวดูเหมือนว่าความเจ็บปวดนั้นจะเกิดขึ้นกับทุกคนที่นั่นในขณะที่พวกเขาจับขาหนีบและหายใจเข้าโดยไม่รู้ตัว

“ มันเจ็บหรือเปล่า?” ในเวลานี้นักเรียนที่ดูใจดีจากรอบข้างมาตบไหล่ของหลินเสี่ยวและถามเขาด้วยความรู้สึกเสียใจ

หลินเสี่ยวส่ายหัวบีบยิ้มออกมาและในที่สุดก็พูดสี่คำ

“ ยังดีที่ไม่แตก”

“ คนจริง!” ฝูงชนยกนิ้วหัวแม่มือทีละคน

ปรากฎว่าไม่ใช่ทุกคนในแผนกเวทย์มนตร์เป็นโอตาคุมีผู้ชายที่แท้จริงผ่านและผ่าน!