Picked up a Demon King to be a Maid - ตอนที่ 34
คนที่สามารถเดินเล่นโดยไม่ถูกรบกวนภายใต้การล้อมของสัตว์ปีศาจนั้นไม่ได้จำกัดอยู่แค่คนร้ายมันมันรวมถึงผู้ข้ามมิติและแม่บ้านของเขา
หลินเสี่ยวและเอเลน่าเปรียบเสมือนคนโปร่งใส ไม่สิ พวกเขาจะเป็นต้นไม้ใหญ่สองต้นที่ไม่เป็นอันตราย แจ็คคาลเวอร์ที่ล้อมรอบวิ่งมาข้าง ๆ กัน เมื่อผ่านไปพวกเขาจงใจวิ่งไปที่ทั้งสองฝ่ายด้วยความกลัวว่าจะชนกับพวกเขา
รู้สึกดีมากที่ได้รับการคุ้มครองจากราชาปีศาจ!
นั่นคือความรู้สึกที่จริงใจของหลินเสี่ยว
“ แจ็คคาลเวอร์ ไปฆ่าพวกมัน! ฆ่ามนุษย์ที่ต่ำต้อยเหล่านั้น! ฆ่า!”
หลินเสี่ยวแกล้งทำเป็นผู้บังคับบัญชา แจ็คคาลเวอร์โดยรอบ แต่แจ็คคาลเวอร์ไม่สนใจเขาเลยและยังคงถือไม้ขนาดใหญ่ไปยังศูนย์พักพิงอย่างต่อเนื่อง
“ เจ้าเป็นคนงี่เง่าหรือเปล่า?” เอเลน่าไม่มีแรงแม้แต่จะกลอกตา
“ อิอิ มันไม่ได้รู้สึกแย่เกินไปที่จะมีกลุ่มของลูกน้องข้าก็อยากจะเป็นปีศาจระดับสูงด้วย”
“…”
เอเลน่าไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะตอบยังไง เธอไม่อยากจะเชื่อว่ามีมนุษย์คนหนึ่งที่อยากจะเป็นปีศาจ? ผู้ชายคนนี้เป็นมนุษย์ปลอมแน่นอน!
“ เจ้านั่นน่าจะเป็นบาปในโบสถ์แสงศักดิ์สิทธิ์” เอเลน่าค้นหาความทรงจำของเธอ “ ถ้าข้าจำได้อย่างถูกต้องพวกเขาจัดการกับพวกนอกรีตโดยการเผาพวกเขาที่เสาเข็ม”
“ โอ้…อย่าทำให้ข้ากลัวเราเป็นเพียงสองคนเท่านั้นที่นี่ดังนั้นข้าจะไม่ถูกค้นพบ” แม้ว่าเขาจะพูดอย่างนั้นหลินเสี่ยวก็ยังลดระดับเสียงของเขาโดยไม่รู้ตัว
ถ้าคนอื่นเห็นฉากนี้เขาจะต้องสงสัยอย่างแน่นอนว่าเขาเป็นผู้นำ แจ็คคาลเวอร์ !
อย่างไรก็ตามด้วยเสื้อคลุมที่เขาซื้อมาก่อนเขาและเอเลน่าจึงมีสีดำและสีเทาเดินควบคู่ไปกับแสงจันทร์เหมือนผีในความมืดผสมผสานกับกลางคืนอย่างสมบูรณ์แบบดังนั้นจึงไม่มีใครสังเกตเห็นการมีอยู่ของพวกเขา
“ ถึงเวลาไปที่ศูนย์พักพิงแล้วพบกับอาจารย์…นี้ มีอะไรผิดปกติ?”
ศูนย์แคมป์อยู่ตรงหน้าพวกเขาพวกเขาจะมาถึงหลังจากไปรอบ ๆ เต็นท์ทั้งสองข้างหน้าพวกเขา หลินเสี่ยวยังสามารถได้ยินเสียงกรีดร้องของอาจารย์มัมแต่ทันใดนั้นเอเลน่าก็หยุดและจ้องมองไปข้างหน้าอย่างต่อเนื่อง
เธอรู้สึกถึงความผันผวนของเวทย์มนตร์ที่แข็งแกร่ง
เรดาร์ตรวจจับเวทย์มนตร์ที่ขับเคลื่อนด้วยตนเองในมนุษย์ไม่เคยล้มเหลว แน่นอนหลังจากหายใจไปไม่กี่อาเรย์สีขาวขนาดใหญ่ก็ปรากฏตัวในใจกลางค่าย ในไม่ช้าอาเรย์ก็หายตัวไปและลูกบอลขนาดใหญ่ก็ระเบิดและล้อมรอบค่ายทั้งหมด
“ การใช้“ดับเบิ้ลแชนท์” เพื่อขยาย“โล่เวท” เพื่อสร้างแนวป้องกันจากทุกมุมตามที่คาดหวังจากอาจารย์วู นั่นเป็นตัวเลือกที่สมเหตุสมผลที่สุดในตอนนี้” หลินเสี่ยวแสดงความคิดเห็นเมื่อลูกบอลแสงขยายออก
“ เจ้าเข้าใจดับเบิ้ลแชนท์ด้วย?” เอเลน่าถาม
“แน่นอน.”
“โอ้?”
“ ทำไมเจ้ามองข้าอย่างนั้น? มันเป็นเพียงดับเบิ้ลแชนท์ไม่เพียงแต่ข้าเข้าใจมันเท่านั้นแต่ข้ายังสามารถใช้มันได้” น้ำเสียงที่จริงจังของหลินเสี่ยวไม่ได้ฟังเหมือนเขากำลังคุยโม้
“ แต่เท่าที่ข้ารู้การฝ่าระดับหกเป็นเงื่อนไขที่แน่นอนสำหรับการเรียนรู้ดับเบิ้ลแชนท์และเจ้ามีเพียงเวทมนตร์ระดับที่สี่”
“ ชิ เจ้าไม่ใช่นักเวท เจ้าจะรู้อะไรบ้าง”
“ โอ้?” เอเลน่ายกคิ้วขึ้น
“ เจ้าไม่เชื่อข้าเหรอ ถ้าข้ามีโอกาสจะแสดงให้เจ้า…”
ทันใดนั้นหลินเสี่ยวก็ได้ยินเสียงของวูมาจากด้านหน้า
“ ใครยังไม่กลับมา?”
“ มีเพียง 3 คนที่ยังไม่กลับมา ซีซาร์ โรซี่และหลินเสี่ยว!”
เสียงอื่น ๆ น่าจะเป็นมัม หลินเสี่ยวเดาได้
“ เดี๋ยว…ทำไมมีแค่สามคน พวกเขาลืมไปหรือเปล่าว่าข้ายังมีคนใช้? สาวใช้ของข้าไม่ใช่มนุษย์พวกเขาดูถูกสาวใช้ของข้าหรือเปล่า”
หลินเสี่ยวไม่ได้รีบไปหาอาจารย์วูและเข้าร่วมการชุมนุมที่เคลื่อนไหว แต่เขากำลังพูดกับตัวเอง
“ ข้าไม่คิดว่าซีซาร์และโรซี่ถูกทิ้งไว้ข้างหลัง…เฮ้พวกเขาแอบออกมาและถูกข่มขืนโดยแจ็คคาลเวอร์?”
ด้วยความแข็งแกร่งของพวกเขาแม้ว่าพวกเขาจะถูกล้อมรอบพวกเขาจะไม่พ่ายแพ้อย่างง่ายดาย แต่มันก็ยากที่จะบอกว่าถ้าเวลาผ่านไปพวกเขาอาจตกอยู่ในสถานการณ์ที่ยากลำบากและต้องการความช่วยเหลือ!
เมื่อคิดอย่างนี้หลินเสี่ยวก็มีความคิด
หากซีซาร์ถูกล้อมรอบด้วยแจ็คคาลเวอร์และเผชิญกับวิกฤติจากนั้นเขาก็กลายเป็นฮีโร่ที่ช่วยเจ้าหญิง…ไม่เลยฮีโร่ที่ช่วยเจ้าชายบางทีเขาอาจใช้โอกาสนี้เพื่อแก้ไขปัญหาการต่อสู้ระหว่างเขากับซีซาร์!
ความกตัญญูในการช่วยชีวิตเขา – นี่ควรจะเป็นวิธีที่ดีที่สุดในการทำให้เจ้าชายภูมิใจยอมรับความพ่ายแพ้! ด้วยวิธีนี้เท่านั้นซีซาร์จะยอมแพ้ในการดวล!
“ ออกมาดลยเรดาร์ตรวจจับเวทย์มนตร์ขับเคลื่อนด้วยตัวเอง ถึงเวลาที่จะแสดงความแข็งแกร่งของเจ้า!” หลินเสี่ยวกล่าวอย่างตื่นเต้นกับเอเลน่า
“ ข้าไม่เข้าใจ” เอเลน่ากระตุกปากของเธอ
“ พูดอีกอย่างคือแค่ก…” เขาตื่นเต้นเกินไปหลินเสี่ยวแก้ไขคำพูดของเขา “ ราชาปีศาจโปรดใช้การรับรู้ที่ทรงพลังของท่านเพื่อช่วยข้าค้นหาว่าซีซาร์และโรซี่อยู่ที่ไหน”
“…… เฮ้อ.”
เอเลน่าค่อนข้างลังเลแต่เธอยังคงหลับตาอย่างเชื่อฟังและเงียบไปครู่หนึ่ง
“ สำหรับทางตะวันออกเฉียงใต้นอกค่ายในป่าห่างออกไป 600 เมตรมนุษย์สองคนซ่อนตัวอยู่ในต้นไม้ใหญ่มันควรจะเป็นพวกเขา” เธอตอบอย่างรวดเร็ว
“ สุดยอด!” หลินเสี่ยวยกนิ้วโป้ง
เรดาร์ตรวจจับเวทย์มนตร์สมดับชื่อเสียงที่สมควรได้รับ!
ด้วยความช่วยเหลือของเอเลน่าเรดาร์พวกเขาสามารถช่วยซีซาร์ก่อนอาจารย์แน่นอน!
……
……
แม้ว่าพวกเขาจะตกอยู่ในสภาพเหมือนหลินเสี่ยวซีซาร์และโรซี่ไม่ได้รับความคุ้มครองจากราชาปีศาจพวกเขาไม่สามารถสั่งให้ แจ็คคาลเวอร์ออกไปได้ดังนั้นประสบการณ์ของพวกเขาจึงน่าสังเวชมากขึ้น
“ ซีซาร์ ระเราควรทำยังไงดี…เราอยู่ท่ามกลางแจ็คคาลเวอร์ … ฮือออ …”
คนสกปรกสองคนซ่อนตัวอยู่ในหลุมดำของต้นไม้และอากาศชื้นปิดบังกลิ่นของพวกเขา แม้ว่าแจ็คคาลเวอร์หลายคนผ่านพวกเขาไปแล้วไม่ได้สังเกตเห็นการมีอยู่ของพวกเขา
หนึ่งในนั้นเป็นเจ้าชายและอีกคนเป็นผู้หญิงที่มีเกียรติแต่ตอนนี้พวกเขาดูเหมือนผู้ลี้ภัยที่ได้รับเคราะห์ร้ายจากความโชคร้ายใบหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง
แม้ว่าพวกเขาจะปลอดภัยในขณะนี้พวกเขาจะซ่อนอีกนานเท่าไหร่?
หยดน้ำหยด … นั่นคือเสียงของเลือดหยดลงบนก้อนหินกลิ่นเลือดไม่สามารถปกปิดได้
“ซีซาร์! เลือด ท่านมีเลือดออก!” โรซี่ปิดปากเธอเพื่อไม่ให้ตะโกน
“ บ้าเอ้ย ในเวลานี้…” ซีซาร์ก้มศีรษะลงแล้วเห็นว่าแผลที่แขนซ้ายเริ่มมีเลือดออกอีกครั้ง
ก่อนหน้านี้เพื่อที่จะหลบหนีจากวงล้อมซีซ่าร์ต้องเผชิญหน้ากับการโจมตีของแจ็คคาลเวอร์สี่คนในเวลาเดียวกัน โชคดีที่ดาบใบมีดของเขานั้นคมพอ โดยอาศัยวิธีการที่ยืดหยุ่นของนักดาบเขาก็ฆ่าแจ็คคาลเวอร์ทั้งสี่ อย่างไรก็ตามหนึ่งในนั้นได้กัดฉีกเนื้อก้อนใหญ่จากแขนของเขา!
แม้ว่ามันจะถูกห่อด้วยผ้าขี้ริ้วแต่แผลก็ใหญ่เกินไป แต่เลือดก็ชุ่มผ้าและหยดออกมาด้วยหยดน้ำ
กลิ่นจาง ๆ ของเลือดก็กระจายไปในอากาศ อยู่ไม่ไกลมีแจ็คคาลเวอร์หลายคนที่สังเกตเห็นบางสิ่งและดมกลิ่นไปรอบ ๆ กลิ่นเลือดหวานทำให้พวกเขาตื่นเต้นและในไม่ช้าพวกเขาก็หันไปสนใจต้นไม้ใหญ่ที่ซีซาร์และโรซี่ซ่อนตัวอยู่
พวกเขาถูกค้นพบแล้ว!
“ ซีซาร์ข้าขอโทษขอโทษ ฮืออ…มันเป็นความผิดทั้งหมดของข้าโทษข้า…” โรซี่นอนอยู่บนพื้นกอดเข่าเธอแล้วกำลังจะร้องไห้
มันเป็นความผิดของเธอทั้งหมดหากเธอไม่ได้ลากเขาไปกับเธอออกจากค่ายพวกเขาจะไม่ถูกพบโดยแจ็คคาลเวอร์ ผู้โจมตีค่ายและจะไม่ถูกล้อมรอบทั้งหมดและพวกเขาจะไม่ต้องซ่อนตัวในต้นไม้ดิ้นรนเพื่อความอยู่รอด
ทุกอย่างเป็นความผิดของเธอ!
“ …” ซีซาร์ไม่สนใจเธอและดึงผ้าออกจากเสื้อผ้าของเขาเขากัดปลายหนึ่งข้างในปากของเขาทนความเจ็บปวดจากนั้นใช้มืออีกข้างโอบผ้ารอบแขนให้แน่นหวังว่าจะหยุดเลือด
หลังจากทำทั้งหมดนี้เขายื่นมือซ้ายจับอากาศสองสามครั้งแล้วส่ายแขน เขายืนยันว่าแขนซ้ายที่บาดเจ็บยังคงเคลื่อนไหวได้อย่างอิสระและในที่สุดก็ถอนหายใจ
ตราบใดที่เขายังสามารถขยับแขนของเขาได้เขาจะสู้ต่อไปได้!
ซีซาร์ ข้าขอโทษข้าลากเจ้ามา ฮือ ฮือ…ข้าดื้อเกินไป…”
“ …” สำหรับคำขอโทษของโรซี่ซีซาร์ยังไม่ได้พูดอะไรเลย
เขาได้ยินเสียงของการทำให้เกิดเสียงกรอบแกรบมาจากใกล้ ๆ เขาเงยหน้าขึ้นอย่างเงียบ ๆ และเห็นแจ็คคาลเวอร์ที่ถูกดึงดูดด้วยกลิ่นเลือด
“ นี่แย่มากจมูกของพวกมันดีเกินไป มีทั้งหมดห้า…ไม่สิอีกหนึ่งทางเหนือเป็นหก! ชิ มันลำบาก…”
“ ฮือ ฮือ…ซีซาร์ข้าผิดเอง ข้าขอโทษ…”
โรซี่ยังคงร้องไห้ไม่สิ้นสุดคราวนี้ซีซาร์ก็ไม่สามารถทนได้อีกต่อไป
“ คุณหนูตระกูลชิลด์ ท่านรู้วิธีการขอโทษไหม?” ซีซาร์พูดอย่างเย็นชาโดยไม่หันศีรษะ
“ เอ๊ะ?” โรซี่ตกใจมาก เธอเงยหน้าขึ้นมองซีซาร์ด้วยตาน้ำตาไหลไม่รู้จะพูดอะไร
ในความเป็นจริงแม้ว่าซีซาร์กำลังกรีดร้องและสาปแช่งเธอเธอจะไม่สนใจอะไรเลยในความเป็นจริงที่อาจจะดีกว่า ทั้งหมดนี้เป็นความผิดของเธอ เธอกลัวจนซีซาร์ตกอยู่ในอันตรายพร้อมกับเธอ หากพวกเขาสามารถอยู่รอดได้ถ้าเธอโดนดุเธอก็จะเต็มใจโดน 100 ครั้ง!
“ มันเป็นความผิดของข้าทั้งหมด…โทษข้า…” โรซี่เริ่มร้องไห้และพึมพำกับตัวเองอีกครั้ง
“ พอแล้ว!” ซีซาร์ดุอย่างดุเดือด
แจ็คคาลเวอร์ที่รายล้อมอยู่ใกล้กันมากขึ้นเรื่อย ๆกลิ่นของเลือดซีซาร์ไม่สามารถถูกรบกวนซีซาร์จึงไม่ได้ระงับระดับเสียงของเขาอีกต่อไปแล้วตะโกน
เขาเหนื่อยล้าจากการยืนก้มตัวและหลบซ่อน
“ โรซี่ถ้าเจ้าต้องขอโทษจากนั้นรอจนกว่าเราจะกลับไปที่ค่ายแบบมีชีวิตอยู่!”
ซีซาร์กำดาบคมไว้ในมือของเขาและคอของเขาแตกราวกับว่าเขากำลังเตรียมพร้อมสำหรับการต่อสู้เพื่อความตาย
“ มีชีวิตอยู่กลับไป?” โรซี่พูดด้วยความงงงวย“ แต่ซีซาร์…ถึงแม้ค่ายจะอยู่ไม่ไกลเราก็หนีไม่พ้น! ตราบใดที่เราปล่อยเวทย์มนตร์หรือทำเสียงสหายของพวกมันจะมาและสนับสนุน เราจะถูกล้อมรอบเหมือนครั้งก่อน!”
“ งั้นเหรอ?”
“ เราทำไม่ได้! แม้ว่าเราจะร่วมมือกันแต่เวทย์มนตร์ของเราก็มีจำกัด … เวทมนตร์ของข้าใกล้จะหมดแล้วเจ้ายังเจ็บอยู่ … เราไม่สามารถทนได้นาน! “
“ งั้นเหรอ” ซีซาร์พูด“ แล้วเราจะรอที่นี่เพื่อตาย?”
“?
“ แม้ว่าเราจะยังคงซ่อนตัวต่อไปที่นี่อาจารย์ วูก็หาเราไม่เจอเหมือนกัน ในท้ายที่สุดเราจะยังคงตายเหมือนเดิม? ถ้าเรารีบออกไปก็อาจมีโอกาสได้!”
“ แต่ถ้าเรา…”
“ หากเราถูกรายล้อมไปด้วยแจ็คคาลเวอร์ ในที่สุดเราจะระบายเวทมนตร์และตาย” ซีซาร์พูดก่อนแล้วจึงขัดจังหวะเธอ “ แม้ว่าจะเป็นเช่นนั้นเป็นอย่างไร ถ้าเรามีพลังมากขนาดนั้นมันก็ไม่สำคัญว่าเราจะตาย”
เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ซีซาร์จับดาบไว้ในมือของเขาให้แน่นยิ่งขึ้น
ในเวลานี้โรซี่ก็ได้ยินเสียงรัว ๆ อย่างต่อเนื่องมันฟังดูเหมือนก้อนหินโลหะ หลังจากได้ยินเสียงเธอเห็นดาบที่สั่นเทา
พร้อมกับมือของชายหนุ่มที่ถือดาบมันสั่นสะเทือน
YOU MAY ALSO LIKE
