Picked up a Demon King to be a Maid - ตอนที่ 228

สำเร็จ ในที่สุดเธอก็ทำสำเร็จ!

 

ในที่สุดเอเลน่าก็เผยให้เห็นสีหน้าที่แท้จริงของเธอเมื่อเธอเห็นร่างคุกเข่าบนพื้นขณะที่กระอักเลือด

 

การแสดงออกที่คลุมเครือของเธอหายไปทันทีและไม่มีเสน่ห์และความลุ่มหลงหลงเหลืออยู่ในสายตาของเธออีกแล้วมีเพียงแค่ความภาคภูมิใจที่แผนของเธอประสบความสำเร็จและความเฉยเมยในขณะที่เธอกำลังจะไปชมการแสดงที่ดี

 

แม้ว่ามือของหลินเสี่ยวยังคงประกบอยู่บนหน้าอกของเธอและยังคงกระตุกเป็นระยะ ๆ แต่ความรู้สึกแปลก ๆ ระหว่างหน้าอกของเธอทำให้เธอรู้สึกด้านชา แม้ว่าเอเลน่าจะละสายตาจากความปรารถนาของเธอและพยายามที่จะกลับไปสู่สีหน้าเฉยเมยตามปกติ แต่แก้มของเธอก็ยังไม่หายไป

 

แต่การเสียสละเพียงเล็กน้อยนี้ก็คุ้มค่า!

 

ไม่ใช่แค่การสัมผัสและเอาเปรียบจากหลินเสี่ยว? มันไม่ใช่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน ถ้าเธออดทนกับมันตอนนี้เธอก็จะมีความสุขกับชีวิตที่สวยงาม

 

ใช่ หลินเสี่ยวเป็นซากเนื้อแล้ว! เพราะการยั่วยวนของเธอทำให้หลินเสี่ยวควบคุมเวทมนตร์ของเขาไม่ได้และวงกลมเวทระเบิด

 

“ เอเลน่า เจ้าแมวเหม็น!” หลินเสี่ยวอดทนต่อความเจ็บปวดทางจิตใจและสาปแช่ง

 

ในขณะที่เขาเหล่ตา เขาเห็นเอเลน่ายกมุมปากขึ้นเล็กน้อยและก็เข้าใจทันที

 

เอเลน่าวางแผนที่จะหลอกล่อรบกวนเวทมนตร์ของเขาและทำให้ปีศาจเลซเซอร์จัดการเขา

 

ยัยเจ้าเล่ห์นี่

 

หลินเสี่ยวรู้สึกเสียใจอย่างสุดซึ้งสำหรับความประมาทของเขา

 

หลังจากช่วงเวลาร่วมกัน เขาก็ยอมทิ้งความเป็นปรปักษ์ต่อเธอไปนานแล้ว

 

ความจริงที่ว่าเขาเป็นมนุษย์ เธอเป็นราชาปีศาจและพวกเขามีความสัมพันธ์ที่เป็นศัตรูกัน…ท่าทางนั้นได้ถูกโยนไปที่ด้านหลังของจิตใจเขาพร้อมกับสัญญาทาสและความพยายามโง่เขลาหลายครั้งของเอเลน่าในการพยายามฆ่าเขาทำให้หลินเสี่ยวประมาทและลืมที่จะป้องกันเธอและนั่นคือสิ่งที่เกิดขึ้น

 

ใครจะคิดว่าราชาปีศาจผู้เย่อหยิ่งจะเปิดเผยหน้าอกของเธอเพียงเพื่อหลอกล่อให้เขาบรรลุเป้าหมายที่น่ากลัวในการฆ่าเขา

 

เสียงหอนที่อึกทึกดังมาจากด้านหลังหลินเสี่ยว

 

“บ้าเอ้ย…”

 

เขาไม่จำเป็นต้องหันกลับดูเพื่อให้รู้ว่าปีศาจเลซเซอร์ตัวสุดท้ายอยู่ข้างหลังเขาด้วยซ้ำ! อุกกาบาตลูกสุดท้ายที่ควรจะใช้จัดการกับมันกับไม่โดนเพราะการแทรกแซงของเอเลน่าพร้อมกับการบาดเจ็บภายในที่รุนแรงของหลินเสี่ยว โดยไม่มีการป้องกันเวทย์มนตร์ แขนที่หนาของปีศาจเลซเซอร์สามารถทำให้เขากลายเป็นเนื้อสับได้อย่างง่ายดาย

 

เขาควรทำอย่างไร?

 

เขาจะทำอะไรได้อีก?

 

เขาจะถูกจัดการโดยเอเลน่าแบบนี้และตายด้วยเงื้อมมือของปีศาจเลซเซอร์หรือไม่?

 

ถ้าเขารู้ว่าเธอจะปฏิบัติกับเขาแบบนี้เขาไม่ควรมาช่วยและปล่อยให้เธอตาย! หรือเขาควรจะเฝ้าดูจากด้านข้างขณะที่เธอถูกกระชากออกไปเพื่อใช้เป็นวัสดุทดลอง!

 

“ ฮิฮิ ไอ้โรคจิต เจ้าควรจะพอใจที่ได้สัมผัสหน้าอกของข้าก่อนตายใช่ไหม!?” เมื่อเห็นสภาพที่เขาเป็นอยู่ เธอก็เลิกคิ้วและประกาศชัยชนะ

 

สิ่งที่แปลกก็คือน้ำเสียงของเธอดูไม่เป็นธรรมชาติมากและกำลังสั่นเหมือนว่าหัวใจของเธอหวั่นไหวมาก

 

หวั่นไหว? เป็นไปได้ยังไง! การฆ่าหลินเสี่ยวเป็นแผนของเธอตลอดเวลาทำไมเธอถึงหวั่นไหว

 

ใช่แล้วแค่ดูเขาตายแบบนี้ เธอก็เป็นอิสระทันทีที่เขาตาย! เธอต้องกังวลอะไรอีก?

 

“ ไอ้แมว ****** …. ฟัค!” ด้วยชีวิตของเขาบนเส้นด้าย หลินเสี่ยวไม่ได้เลือกคำพูดของเขาอีกต่อไป

 

แม้ว่าเขาอยากจะด่าเอเลน่า แต่เขาก็ต้องเอาตัวรอดก่อน ถ้าเขาถูกฆ่าจริงเขาจะให้เอเลน่าชดใช้ได้อย่างไร?

 

ดังนั้นเขาจะตายไม่ได้อย่างแน่นอน!

 

“ ไอ้แมวบ้า อย่าคิดว่ามันเพียงพอที่จะฆ่าข้า…ขยะ!”

 

แม้ว่าแขนของเขาจะยังคงอยู่บนหน้าอกของเธอ สถานที่ที่ดีที่สุดในโลก แต่ชีวิตของเขาตกอยู่ในอันตรายดังนั้นเขาจะสนุกกับมันได้อย่างไร เขาจึงดึงแขนกลับและเตะเธอไปด้านข้าง

 

เขากำลังโกรธเธอหรือ? ใช่ มันไม่จำเป็นที่เขาจะต้องทำแบบนั้นมันคงมีเหตุผลมากกว่าที่เขาจะยึดเธอไว้และใช้เธอเป็นโล่!

 

แต่ด้วยเหตุผลบางอย่าง ความคิดแบบนั้นไม่เคยผุดเข้ามาในหัวของเขา เมื่อต้องเผชิญกับอันตรายมันเหมือนกับว่าเขาต้องการให้เธอออกไปจากที่นี่โดยสัญชาตญาณราวกับว่าเขาไม่สามารถอุ่นใจได้เมื่อเธอตกอยู่ในอันตราย

 

ถูกต้อง ด้วยไม่มีการเตะของเขาเมื่อปีศาจเลซเซอร์เหวี่ยงแขนของมันไม่เพียงแต่หลินเสี่ยวแต่เอเลน่าจะกลายเป็นเนื้อสับด้วย ดังนั้นการเตะของเขาจึงเป็นผลดีของเธอเอง

 

แต่เขาไม่ได้คิดถึงเรื่องนั้นทั้งหมดเขาแค่ทำตามสัญชาตญาณ

 

“ อย่าดูถูกผู้ข้ามมิติ ไอ้ขยะ! อย่าลืมว่าข้าเป็นอัจฉริยะเวทมนตร์!”

 

หากปราศจากความรำคาญเขาสามารถใช้พละกำลังทั้งหมดของเขาได้!

 

ความรำคาญเพียงอย่างเดียวและการบาดเจ็บภายในทำให้เขาจนมุมได้อย่างไร

 

ต่างบอกว่า คนที่มีหน้าอกใหญ่ไร้สมองเอเลน่าไร้เดียงสาเกินไป!

 

เธอคิดว่าสิ่งนี้สามารถฆ่าเขาได้หรือ? ฮึ่ม ไม่ใกล้เคียง!

 

ข้าจะแสดงให้เจ้าเห็นว่าการถูกเรียกว่าอัจฉริยะด้านเวทมนตร์หมายความว่าอย่างไร!

 

ดวงตาของหลินเสี่ยวแดงก่ำและใบหน้าของเขาแดงร้อน แต่เขาก็ยังไม่ล้มลง

 

เขาคุกเข่าพยุงตัวด้วยแขนของเขา เขาไม่ได้หลบหลีกหรือซ่อนตัวและไม่ได้ร่ายเหมือนเขายอมแพ้

 

เขารอที่จะตาย?

 

ไม่นี่เป็นการโต้กลับของเขา!

 

“ ข้าไม่สามารถร่ายเวทฉับพลันอีกต่อไป…ไอ้บ้าเอ๋ย ข้าไม่สามารถทำได้ทันเวลา”

 

หลินเสี่ยวหลับตาและวิเคราะห์สถานการณ์ของเขาอย่างรวดเร็ว

 

เสียงร้องโหยหวนใกล้เข้ามามากขึ้นเขายังสัมผัสได้ถึงสายลมที่รุนแรงเมื่อ ปีศาจเลซเซอร์ยกแขนขนาดใหญ่ของมัน

 

ดูเหมือนว่าเขามีทางเลือกเดียวเท่านั้น

 

“ Flaming Meteor!”

 

ในช่วงสุดท้ายเขากัดฟันแน่นและร่ายมนต์จนเสร็จ

 

“ ไอ้โง่ เจ้าไม่สามารถร่ายเสร็จด้วยการร่ายมนต์ได้! …เจ้าโรคจิต เจ้าตายแล้ว!”

 

เอเลน่าไม่ละสายตาจากสัตว์ประหลาดตัวใหญ่ที่อยู่ข้างหลังหลินเสี่ยวเธอจ้องมองด้วยความวิตกกังวลเล็กน้อยซึ่งแตกต่างจากคำพูดของเธอ

 

ใช่มันเป็นไปตามที่เธอคาดไว้เพียงแค่การร่ายมนต์นั้นไม่เพียงพอที่จะร่ายเวทย์ทันและหลินเสี่ยวก็ได้รับบาดเจ็บสาหัสและไม่สามารถร่ายฉับพลันมันเป็นทางตัน

 

ด้วยเหตุผลบางอย่าง เอเลน่าก็กังวล

 

เธอจะฆ่าหลินเสี่ยวได้จริงหรือ?

 

หรือเขามีวิธีอื่นที่จะออกไปจากมัน?

 

เขาอาจจะ …

 

ถ้าเป็นเขาเขามีวิธีอื่นแน่นอน…ถ้าเขาไม่สามารถเอาชนะเรื่องนี้ได้เขาก็ยังเป็นหลินเสี่ยวอยู่ใช่หรือไม่?

 

แต่…ถ้าเธอฆ่าเขาจริงๆล่ะก็…

 

ในช่วงเวลาที่สำคัญเอเลน่าก็เสียใจอย่างกะทันหัน

 

แต่มันสายไปแล้ว

 

ทันทีที่เขาพูดจบหลินเสี่ยวก็กระอักเลือดออกมาอีกคำหนึ่ง

 

มันจบลงแล้ว อาการบาดเจ็บของเขาร้ายแรงเกินไปการสามารถรักษาอุกกาบาตสี่อันก่อนหน้านี้ถือเป็นเรื่องมหัศจรรย์แล้วและตอนนี้เขาไม่สามารถใช้การร่ายฉับพลันเพื่อป้องกันตัวเองได้

 

ใช่เขาตายแล้ว

 

ดวงตาของเอเลน่าเป็นประกายและสัญชาตญาณของเธอต้องการหยุดไม่ให้โศกนาฏกรรมเกิดขึ้น แต่ก่อนที่เธอจะลงมือมีบางอย่างเปลี่ยนไป

 

“อะไร? เลือดนั่น…มันอาจจะเป็นวงเวทย์?” เอเลน่าลืมตาขึ้นด้วยความไม่เชื่อ

 

เธอรู้สึกประหลาดใจที่สังเกตเห็นว่าเลือดของเขาไม่ได้ตกลงบนพื้น แต่มันถูกแขวนไว้ในอากาศและเลือดสดแต่ละหยดก็รวมเข้าด้วยกันอย่างรวดเร็วและเปลี่ยนรูปจนกระทั่งมีเวทมนตร์ที่ซับซ้อนปรากฏขึ้น!

 

ปรากฎว่าหลินเสี่ยวใช้เลือดของเขาแทนเพื่อเขียนวงเวทย์และร่ายเวทย์ได้สำเร็จ

 

“ …ฟอล!”

 

พร้อมกับเสียงตะโกนของหลินเสี่ยวท้องฟ้าก็เปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว

 

เวทมนตร์สีแดงเพลิงที่ระเบิดก่อนหน้านี้ก็กลับเนื้อกลับตัวและอุกกาบาตขนาดใหญ่ก็ปรากฏขึ้นอีกครั้งและตกลงมา

 

ปีศาจเลซเซอร์เมินเฉยและเหวี่ยงแขนหนาของมันเพื่อต้องการขยี้มนุษย์ตัวเล็ก ๆ ตรงหน้า แม้ว่ามันจะถูกบดขยี้ แต่หลินเสี่ยวก็ต้องไปด้วย

 

แต่อนิจจา ปีศาจเลซเซอร์นั้นโง่เขลาเกินไปและไม่รู้ว่าการควบคุมเวทมนตร์ของหลินเสี่ยวนั้นละเอียดอ่อนเพียงใด

 

ปีศาจเลซเซอร์ที่ยังคงส่งเสียงก่อนหน้านี้ไม่ได้มีโอกาสกรีดร้องและแหลกสลายเหมือนเศษฝุ่น

 

แม้ว่ามันจะอยู่ใกล้เขามากแค่ไหนหลินเสี่ยวก็สามารถควบคุมรัศมีการระเบิดได้อย่างแม่นยำและไม่เป็นอันตรายต่อเขาเลยแม้ว่ามันจะระเบิดอยู่ข้างๆเขาก็ตามและปีศาจเลซเซอร์จะถูกเผาเป็นเถ้า

 

แน่นอนเอเลน่าที่เขาเตะไปด้านข้างไม่ได้รับผลกระทบจากการระเบิด แต่นั่นไม่ได้ตั้งใจแต่เป็นสัญชาตญาณ

 

สัญชาตญาณที่อธิบายไม่ได้ในการปกป้อง

 

แต่โชคชะตามักชอบเล่นตลกกับผู้คน

 

ไม่ว่าจะเป็นแผนการของเอเลน่าหรือปีศาจเลซเซอร์ พวกเขาไม่สามารถเอาชีวิตของปีศาจเลซเซอร์ได้และเขาแสดงพลังของอัจฉริยะเวทมนตร์ แต่อุบัติเหตุบางอย่างอยู่เหนือการควบคุมของเรา

 

“ ฟู่ ในที่สุดมันก็จบ…”

 

ตอนนี้สิ่งที่หลินเสี่ยวต้องกังวลคือจะทำอย่างไรให้อาการดีขึ้นและจะลงโทษแมวทรยศได้อย่างไร

 

“ เอเลน่า เจ้า…เอ๊ะ?”

 

หลินเสี่ยวใช้แขนพยุงตัวและลุกขึ้นยืนอย่างสั่น ๆ แต่ก่อนที่เขาจะก้าวไปได้ทันใดนั้นเขาก็สังเกตเห็นบางอย่าง

 

“ แขนขามันหายไป?”

 

โครงกระดูกของปีศาจเลซเซอร์ขาดแขนไปซึ่งเป็นสิ่งที่พยายามใช้เพื่อบดขยี้หลินเสี่ยวด้วย

 

เกิดอะไรขึ้น?

 

หลินเสี่ยวมองไปทางซ้ายและขวา แต่ไม่ได้สังเกตอะไร แต่เขาไม่สามารถปัดเป่าความไม่สบายใจที่เขารู้สึกได้

 

“ เป็นไปได้ไหม…ข้างบน!?”

 

เขาเงยหน้าขึ้นและเห็นบางสิ่งบางอย่างที่น่ากลัว

 

ในท้องฟ้า แขนสีดำหนาร่วงลงตรง

 

แม้ว่าปีศาจเลซเซอร์จะตายแขนของมันก็ปลิวไปและตอนนี้ก็ร่วงลง

 

และสถานที่ที่กระดูกจะแทงไม่ใช่หลินเสี่ยวแต่เป็นเอเลน่า

 

เอเลน่ามองขึ้นไปที่จุดสีดำที่มีขนาดใหญ่ขึ้นด้วยใบหน้าที่ซีดเผือด