Picked up a Demon King to be a Maid - ตอนที่ 198

“ เป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้! เรื่องตลกแบบไหนกัน! กับดักที่พวกเราห้าคนไม่สามารถทำให้เธอหมดสติได้อย่างไร”

วิกเตอร์ตกใจหันมามองอาจารย์อีกสองคนและเห็นปฏิกิริยาเดียวกัน

ผู้หญิงคนนั้นยังคงยืนอยู่ เธอสามารถทนต่อความเจ็บปวดและควบคุมการหายใจของเธอ แม้แต่นักรบระดับที่เจ็ดก็ยังไม่มีความแข็งแกร่งที่น่ากลัวและความแข็งแกร่งของเธอก็ไม่ได้อยู่ในระดับที่เจ็ดดังนั้นเธอจะทนต่อมันได้อย่างไร

เจ้ากำลังบอกว่าเธอสามารถทนต่อความเจ็บปวดจากการกัดเซาะของกระดูกได้อย่างง่ายดาย ถ้าเจ้าไม่ผ่านการฝึกอบรมพิเศษมันจะไม่สร้างความแตกต่างไม่ว่าความแข็งแกร่งทางจิตของเจ้าจะแข็งแกร่งแค่ไหน!

ผู้หญิงคนนั้นเป็นใครกัน

“เดโวรู!”

“ ฝ่าบาท!” เดโวรูและเพื่อนร่วมทีมอีกสองคนตอบรับฝ่าบาทของเขาและรีบวิ่งไปข้าง ๆ เขาอย่างรีบร้อนโดยถามว่า“ ท่านต้องการความช่วยเหลือหรือ?”

“ ไม่ เจ้าต้องรับผิดชอบในการปกป้องข้า ปล่อยการจับกุมให้พวกอาจารย์แต่…”

ทุกคนรวมถึงชาร์ลตกอยู่ในภาวะตกใจทุกคนคาดว่านักฆ่าจะหมดสติไปแล้ว แต่เธอก็ยังคงสติอยู่ดังนั้นพวกเขาจึงไม่รู้วิธีจัดการกับมัน

“ถุย…”

เธอถ่มน้ำลายออกมาเต็มปากเต็มคำขณะที่ความเจ็บปวดของเธอค่อยๆสงบลงและในที่สุดเธอก็ผ่อนคลายเล็กน้อย

เนื่องจากกระแสไฟฟ้าที่รุนแรง ผิวของเธอจึงบอยช้ำและมีเลือด ข่าวดีก็คือว่าตั้งแต่เธอฝึกดอกไม้วิญญาณแสงจันทร์พลังงานในร่างกายของเธอบริสุทธิ์มาก เธออาจจะความต้านทานต่อความเสียหายทางกายภาพน้อยแต่ต้านทานสูงต่อกระแสไฟฟ้าและความเสียหายเวทย์มนตร์ดังนั้นเธอจึงสามารถนิ่งเฉยได้

ด้วยวิธีนี้ตราบใดที่เธอควบคุมการหายใจของเธอและสามารถขยับแขนขาได้อย่างอิสระจากนั้นเธอก็สามารถต่อสู้ต่อไปได้ไม่ว่าอาการบาดเจ็บของเธอจะร้ายแรงแค่ไหน!

“ ฟู … ฟู …”

เมื่อเธออยู่ในสถานะพิธฝังศพดอกไม้ ร่างกายของเธอเป็นเหมือนเครื่องจักรที่แม่นยำตราบใดที่แกนของเธอยังทำงานได้อย่างราบรื่นมันก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่หากส่วนอื่น ๆ ได้รับความเสียหายเล็กน้อย

สำหรับความเจ็บปวด …

ช่างเป็นเรื่องตลกพวกเขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเธอได้รับการฝึกฝนที่โหดร้ายแบบใดตั้งแต่อายุยังน้อย พวกเขาต้องการทำให้เธอหมดสติด้วยความเจ็บปวด? พวกเขาจะต้องทำมากกว่ากระแสไฟฟ้า

“เจ้าได้ยินข้าใช่ไหม? เจ้าชื่ออะไร?” ชาร์ลเริ่มตั้งคำถามหลังจากเห็นเธอเคลื่อนไหว

“…”

เชนไตหยินไม่ตอบสนองและรวบผมยาวที่ยุ่งเหยิงของเธอไว้แทน

เนื่องจากกระแสไฟฟ้าผมที่ยุ่งเหยิงของเธอเป็นเหมือนลูกแมวที่โกรธ ไม่เพียงแต่ดูน่าเกลียดเท่านั้น แต่ยังขัดขวางการเคลื่อนไหวด้วยดังนั้นเธอจึงสามารถมัดมันได้เท่านั้น

“ เจ้าล้มเหลวไปแล้วและไม่มีทางที่เจ้าจะรอดได้สิ่งเดียวที่รอคอยเจ้าคือความตาย…หากเจ้ายินดีที่จะร่วมมือกับเราข้าจะให้เจ้ามีชีวิตอยู่ได้”

ชาร์ลพยายามโน้มน้าวใจเธอขณะมองอาจารย์ทั้งห้า พวกเขาเข้าใจและเริ่มล้อมเธอและเตรียมพร้อมสำหรับการโจมตีทางเวทครั้งต่อไป

แต่เชนไตหยินยังคงนิ่งเงียบ

“ เจ้ายังไม่เต็มใจยอมแพ้หรือ” ชาร์ลขมวดคิ้ว

ถ้าเป็นไปได้เขาไม่ต้องการฆ่าเธอจริง ๆ เขาได้รับผลกระทบจากวิญญาณที่ไม่ย่อท้อของเธอ ตราบใดที่เธอเต็มใจที่จะร่วมมือและบอกเขาว่าใครอยู่เบื้องหลังเขาก็สามารถช่วยเธอได้

แน่นอนว่าถ้าเขาควบคุมสถานการณ์เรียบร้อยแล้ว

“ยอมแพ้?” เชนไตหยินจ้องที่ชาร์ลด้วยตาเปล่าของเธอ

“ ข้ารู้ว่าพวกเจ้าที่มาจากเชนยูจีมักฆ่าตัวตายและทำลายศพเพื่อไม่ให้มีหลักฐานใด ๆ … แต่ทำไม?” ชาร์ลพยายามอดทนกับเธออย่างอดทน“ เจ้ากังวลว่าเจ้าจะถูกกำจัดหลังจากขายองค์กรของเจ้าใช่มั้ย…ไม่ต้องกังวลข้ามีข้อตกลงเรียบร้อยแล้ว”

“การเตรียมการ?”

“ ถูกต้องการจัดการที่สมบูรณ์แบบ” เมื่อเห็นความสนใจของเธอ เขาคิดว่าเธอได้จับเหยื่อและอธิบายว่า“ ตราบใดที่เจ้ายินดีที่จะร่วมมือกับข้าไม่เพียง แต่ข้าจะให้เจ้าไปข้าจะจัดการชีวิตที่เหลือของเจ้า…ข้าจะให้เงินจำนวนมากพอที่จะอยู่อย่างสบายตลอดชีวิตของเจ้า เจ้าสามารถเลือกที่จะอยู่ในอาณาจักรเฮโนและรับใช้ข้าหรือเจ้าอาจเลือกที่จะไปที่อื่นข้าจะไม่หยุดเจ้า สำหรับเชนยูจี …. นักฆ่าล้มเหลวและถูกฆ่าตายโดยลูกน้องของชาร์ล เหตุผลก็เพราะแผนรั่วไหลออกมาดังนั้นบางทีเชนยูจี…เป็นอย่างไร มันฟังดูเหมาะสมไหม?”

“ แผนดี…” รอยยิ้มประชดประชันที่ไม่คาดฝันปรากฏบนใบหน้าที่ไม่แยแสของเธอ

ชาร์ลคนนี้เขารวมเธอไว้ในแผนการของเธอด้วย! คำพูดที่สงบเงียบเหล่านี้เป็นสิ่งล่อใจจริง ๆ สัญญากับเธอว่าอนาคตที่สวยงาม เงินและอิสรภาพ มันช่วยให้เธอดูแลองค์กรและหว่านความไม่ลงรอยกันในหมู่พวกเขาเพื่อเธอจะได้ชำระล้างตัวเองและเริ่มชีวิตใหม่อีกครั้ง

เขายังกล่าวถึงให้เธอรับใช้เป็นเครื่องสันติหากเป็นนักฆ่าปกติพวกเขาจะยอมแพ้ใช่ไหม?

“มันเป็นยังไงล่ะ? ข้าจะส่งมอบคำสัญญาของข้าอย่างแน่นอนเราอยู่ในความสัมพันธ์ความร่วมมือ เจ้าสามารถไว้วางใจข้า มันเป็นสถานการณ์ที่ยอดเยี่ยมและเจ้าสามารถมีชีวิตอยู่ ใครจะอยากตาย ข้าพูดถูกไหม? ดังนั้นให้ความร่วมมือกับข้า เจ้ายังดูอ่อนเยาว์และสวยงาม เจ้าไม่มีผู้ชายที่เจ้าต้องการมอบความไว้วางใจในชีวิตของเจ้าเหรอ?”

“เจ้าพูดอะไร?”

คนที่จะมอบความไว้วางใจในชีวิตที่เหลือของเธอ?

เธอมีไหม

บางที แต่เธอปฏิเสธโอกาสนั้นไปแล้วสองครั้ง …

“ สำหรับผู้หญิงแทนที่จะเสี่ยงชีวิตในฐานะนักฆ่า เจ้าจะไม่ใช้ชีวิตอย่างสงบสุขกับคนรักของเจ้าหรือ…แต่งงานแล้วมีลูกและใช้ชีวิตที่เหลือด้วยกัน นั่นจะไม่ใช่ความสุขหรือ” ชาร์ลยิ้มเล็กน้อยและยื่นมือไปที่เชนไตหยิน“ ข้าให้โอกาสเจ้าได้ตราบใดที่เจ้าเห็นด้วยที่จะร่วมมือกับข้า”

“…”

เชนไตหยินไม่เคลื่อนไหวเหมือนเธอใคร่ครวญข้อเสนอแนะของเขา

“ ไม่ต้องกังวลข้าจะรักษาสัญญาข้าจะไม่โกหกผู้หญิงที่กำลังจะตาย” ชาร์ลมองอาจารย์อีกครั้งส่งสัญญาณให้พวกเขาไม่แสดงท่าที “ ตราบใดที่เจ้าปล่อยดาบเล่มนั้นออกไปจากนั้นข้าก็จะยอมรับว่าเจ้าเห็นด้วย”

“ดาบ…”

หลังจากควบคุมลมหายใจของเธอในที่สุดเธอก็สามารถลุกขึ้นยืน เธอก้มหัวลงแล้วจ้องมองด้วยดาบที่เธอถืออยู่

ใช้ชีวิตอย่างสงบสุขกับคนรัก … เธอเคยฝันมาหลายครั้งแล้ว

การหาผู้ชายคนหนึ่งที่จะดูแลเธอคนที่สมควรไว้วางใจให้ชีวิตที่เหลืออยู่ของเธอจากนั้นมอบทุกสิ่งให้เขาและกลายเป็นภรรยาของเขาใช้ชีวิตที่เหลืออยู่ด้วยกัน … มันจะดีแค่ไหน

แม้ว่าวันหนึ่งชายผู้นั้นจะป่วยจากเธอ แต่ก็ไม่เป็นไรเธอก็เต็มใจที่จะเปลี่ยนเป็นสิ่งที่เขาชอบและฟื้นความรักของเขา

แม้ว่าเขาจะโกงวันหนึ่งก็ไม่เป็นไรเธอก็เต็มใจที่จะเป็นภรรยาที่มีความสามารถดูแลสามีและลูก ๆ ของเธอทำอาหารเธอก็เต็มใจที่จะทำทุกอย่าง… แต่สิ่งเดียวที่เธอคือ ไม่มีคนแบบนั้น

มันจะเป็นใคร ซีซาร์หรือหลินเสี่ยว

ด้วยอารมณ์ของซีซาร์ ถ้าเขารู้อดีตของเธอเขาจะพาเธอไปแขวนคอ และเขาไม่ชอบเธอแม้ว่าเธอจะแต่งงานกับเขาเธอก็มั่นใจว่าเขาจะไม่แตะต้องเธอ

งั้นหลินเสี่ยวงั้นเหรอ?

ไม่เจ้าชู้นั่นไม่คู่ควร!

ไม่เพียง แต่เขาจะมีสาวใช้ที่รักอยู่ข้างๆเขาดูเหมือนว่าเขาจะมีความลับที่ไม่อาจบรรยายได้กับนักบุญหญิงโลลิ … ในสายตาของเขาเธออาจเป็นเพียงทางออกสำหรับความต้องการของเขา

“ฟู …”

เมื่อคิดถึงหลินเสี่ยวแล้วเชนไตหยินก็หายใจลึก ๆ แล้วหลับตา

เธอช่างน่าหัวเราะเหลือเกิน แม้จะไม่ได้ทำอะไรเลยเพียงแค่คุยกับเขาเพียงเล็กน้อยและใช้รอยยิ้มปลอมของเธอเพื่อจัดการกับเขาและเขาก็ตกหลุมรักเธอ ช่างเป็นผู้ชายราคาถูก

เขาไม่สนใจเพียงเพราะครึ่งล่างของเขา?

เขาไม่เพียงแค่ได้รับความสะดวกสบายจากวิญญาณที่ว่างเปล่าของเขาจากเธอ?

เขาไม่ชอบขาเรียวของเธอและรูปลักษณ์ที่สวยงามมีเสน่ห์ของเธอหรือไม่?

เขากล้าพูดความรักตั้งแต่แรกได้ยังไง …

เขาต้องพูดอะไรกับใบหน้าว่าเขาต้องการเป็นเพื่อนกับเธอและพาเธอไปขอความช่วยเหลือจากเขา …

ในความเป็นจริงเขาไม่เพียงต้องการมีเพศสัมพันธ์กับเธอและนอนเธอ?

เขาคิดว่าเธอไม่สามารถบอกได้หรือ

ไร้สาระ น่าหัวเราะ!

“ ฟู … ฟู …” ลมหายใจของเธอกลับมาวุ่นวายอีกครั้ง

เธอจับหิมะด้วยมือทั้งสองแล้วดึงมันออกมาจากพื้น

ทุกคนค้ำยันตัวเองและคิดว่าเธอต้องการต่อสู้กับความตาย,. เดโวรูยืนอยู่หน้าชาร์ลเพื่อใช้ร่างของเขาเพื่อปกป้องเขา

แต่สิ่งที่พวกเขาคาดหวังไม่ได้เกิดขึ้น

ชาร์ลรีบคว้าไหล่ เดโวรู และมองไปที่ปลายอย่างสงสัย สิ่งที่เขาเห็นต่อไปทำให้เขายิ้มอย่างไม่รู้ตัว

เสียงดังกราว …

เชนไตหยินโยนดาบของเธอไว้ข้างหลังเธอ!

“ เจ้ายินดีที่จะร่วมมือดีมาก” ชาร์ลพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ

“ความร่วมมือ? ฮึ่ม.”

เชนไตหยินแค่นอย่างเย็นชา

หากเธอยังมีความรู้สึกใด ๆ คือความโกรธ

หลินเสี่ยวเป็นเหมือนผู้ชายของเหลือ ทุกคนโกหก!

เธอเสียใจกับความคาดหวังที่เธอมีแม้เพียงคลื่นเล็ก ๆ ก็ผิดเธอก็ไม่ควรถูกรบกวนจากสภาพจิตใจของใครบางคน!

“ บางทีข้าอาจตัดสินเจ้าผิด ถ้าเป็นเช่นนั้นให้ข้าดู”

เชนไตหยินคว้าแจ็คเก็ตของเธอและโยนมันทิ้ง

เสื้อผ้าเบา ๆ ลอยลงมาเบา ๆ จอดข้างๆดาบที่สวยงาม

หากไม่มีสิ่งนั้นสิ่งที่เหลืออยู่ก็คือเสื้อเชิ้ตสีขาวบอบบางที่ขาดรุ่งริ่งเพราะการต่อสู้ รอยเปื้อนเผยผิวที่บอบบางของเธอคราบเลือดทำให้เธอดูเจ็บปวดยิ่งขึ้น

“ ถ้าข้าสามารถอยู่รอดได้เพื่อพบเจ้าอีกครั้ง…”

เธอไม่ได้หยุดหลังจากถอดเสื้อ

ถัดไปคือถุงน่องไหมของเธอ

การเก็บถุงเท้าที่ฉีกแล้วถูกฉีกออกง่าย ๆ ด้วยมือเดียวเผยให้เห็นขายาวเซ็กซี่ของเธอ โคลนและเลือดบนขาของเธอเพิ่มความโศกเศร้าให้กับความงามของเธอ

หลังจากนั้นในที่สุดเธอก็ดึงดาบสั้นที่ซ่อนอยู่ข้างหลังเธอออก

ดาบที่เธอไม่เคยเปิดเผยต่อสาธารณะ

นักล่าวิญญาณ