Picked up a Demon King to be a Maid - ตอนที่ 186

โรซี่รู้สึกหนาวสั่นลงคอของเธอ

แหวนนั่นเป็นของขวัญที่พี่ชายของเธอมอบให้เธอก่อนที่เธอจะจากไป มันได้รับการสลักวงจรเวทมนตร์ที่ทรงพลังซึ่งจะกระตุ้นเมื่อเธอตกอยู่ในอันตรายนั่นคือวิธีที่พี่ชายของเธอสามารถส่งเธอด้วยความสงบ

“ ช่างไม่จำเป็น ข้าจะตกอยู่ในอันตรายได้อย่างไร”

คำพูดที่เธอพูดในตอนนั้นดังขึ้นด้วยหูของเธอในที่สุดมันก็เกิดขึ้นจริง

ลูกศรนั้นมุ่งหน้าไปที่หัวของเธอเพื่อเอาชีวิตของเธอและเธอทำได้แค่ได้ยินแต่ไม่สามารถโต้ตอบได้! แหวนก็ช่วยชีวิตเธอไว้

“เอ๋? มันถูกบล็อกเหรอ?”

เสียงที่ไม่คุ้นเคยมาจากความมืด

“ใคร? ใครอยู่ตรงนั้นน่ะ?” โรซี่ตะโกนด้วยเสียงสั่นคลอน

“ ชิ …ข้าไม่อยากเชื่อเลยว่าข้าจะพลาด” เสียงมาอีกครั้ง

การซุ่มโจมตีล้มเหลว โรซี่คิดว่าพวกเขาจะหลบหนีแต่เธอไม่เคยคาดหวังว่าพวกเขาจะก้าวเดินต่อไป!

พุ่มไม้ถูกดึงกลับและชายสองคนและผู้หญิงสองคนสวมเสื้อผ้าที่ปิดทั่วตัวออกมา ด้านหน้าสามคนถือมีดสั้นสั้นและเด็กผู้หญิงที่อยู่ด้านหลังถือคันธนูสั้นซึ่งอาจเป็นคนที่ยิงเธอ!

“ ข้าไม่เคยคิดว่าเจ้าจะแข็งแกร่งขนาดนั้น ข้าควรจะใช้พลังทั้งหมดพร้อมกับลูกศรสุดท้ายนั้น” หญิงสาวที่กำลังมองโค้งคำนับส่ายหัวอย่างน่าเศร้า

การเอนชานต์ลูกธนูด้วยออร่าของการต่อสู้สามารถเพิ่มพลังและความเร็วของมันได้อย่างมาก เนื่องจากมันเป็นการซุ่มโจมตีและเธอคิดว่าเธอจะโดนอย่างแน่นอนดังนั้นเธอจึงใช้ความแข็งแกร่งของเธอเพียง 70% แต่สุดท้ายก็ถูกบล็อกด้วยโล่เวทมนตร์

แต่เธอคิดว่ามันแปลกมาก

ตามข้อมูลของพวกเขาหญิงสาวผมสีชมพูที่มีผมหางม้าควรเป็นนักเวทระดับที่สี่เท่านั้น ไม่มีทางที่เธอจะทำได้ด้วยความแข็งแกร่งของเธอ

“ ชีล่า เจ้าพูดอะไร ดูอย่างระมัดระวังเธอไม่ใช่คนที่ตั้งวงจรเวทมนตร์นั้น” หญิงสาวเล่นกับกริชของเธอ ใบมีดที่คมชัดเต้นรำระหว่างนิ้วมือของเธอ มันแวววาวกับแสงจันทร์ที่ส่องประกายทำให้เธอรู้สึกหนาวสั่น

“ พี่สาวชีเบ แล้วจะใครล่ะ ถ้าไม่ใช่เธอไม่มีใครอยู่ที่นี่…เอ๊ะ? เป็นแหวน?” ชีล่ามองแหวนที่สวยงามบนมือของโรซี่และรู้ตัว

โล่เวทย์มนตร์สีขาวของน้ำนมจะค่อยๆแยกย้ายกันไปและวงแหวนเรืองแสงก็หรี่ลง ชีล่ารู้ว่ามันเป็นเอนชานต์ของแหวนและไม่ได้ถูกสลักโดยโรซี่

“ เห้อ ข้าเกือบลืมไปแล้ว เป็นไปตามที่คาดหวังจากตระกูลพ่อค้าที่มีชื่อเสียง หากตระกูลชิลเด้ไม่มีแม้แต่ผู้มีความสามารถพิเศษพวกเขาก็ไม่สมควรได้รับความมั่งคั่ง” ชีล่าเงยหน้าขึ้นแล้วก็เข้าใจบางสิ่งบางอย่างพูดด้วยน้ำเสียงอิจฉา

การเอนชานต์ การแกะสลัก การสร้างม้วนเวทมนตร์ ตั้งเขตแดนเวทมนตร์ นี่คือทุกสิ่งที่เอนชานเตอร์สามารถทำได้

ต่างจากนักเวทพวกเขามักจะไม่มีพลังเวทย์มนตร์มากมาย แต่พวกเขามีความเชี่ยวชาญด้านความรู้เกี่ยวกับเวทมนตร์และสามารถสร้างเครื่องมือเวทมนต์ที่หลากหลายด้วยส่วนผสมของเวทมนตร์ที่หายาก

แหวนที่ชวนหลงใหลของโรซี่เป็นหนึ่งในเครื่องมือดังกล่าว

แม้ว่ามันจะเป็นเรื่องยากมากสำหรับพวกเขาในการสร้างเครื่องมือที่มีประสิทธิภาพ โดยปกติแล้วจะยากกว่าการใช้เวทมนตร์ของนักเวทในระดับเดียวกันแต่ของเล่นของพวกเขานั้นใช้งานง่ายสะดวกกะทัดรัดและใช้งานได้จริง

ดังนั้นโดยทั่วไปแล้วครอบครัวที่มีอำนาจจะซื้อเครื่องมือเวทมากมายและมอบให้ลูกหลานของพวกเขาที่ไม่รู้จักเวทมนตร์เพื่อการป้องกันตัวเอง ตระกูลชิลเด้ร่ำรวยยังมีเอนชานเตอร์เป็นของตัวเองโดยเฉพาะการสร้างเครื่องมือเวทมนต์ที่ทรงพลังสำหรับครอบครัว

“ โอเค ชีล่าหยุดโกรธไป” เธอเบ้งอริมฝีปากของเธอแล้วเพ่งมองโรซี่ด้วยสายตาที่ดูถูกเหยียดหยาม“ เธอเป็นอัญมณีของตระกูลชิลเด้! เธอไม่น่าสามารถมีส่วนร่วมได้ถ้าเธอไม่มีเครื่องมือเวทมนต์อันทรงพลัง?

“ เห้อ คนร่ำรวยช่างแตกต่างกัน พวกเขาไม่ต้องทำงานหนักและพึ่งคนอื่น ๆ น่ารังเกียจ … ” ชีล่าส่ายหัวและพูดแปลก ๆ

“ เจ้า…เจ้ากำลังพูดอะไร เจ้าคือใคร?” โรซี่พูดติดอ่าง

แม้ว่าเธอจะไม่รู้ว่าพวกเขาเป็นใคร แต่เธอรู้ว่าพวกเขาเป็นคนไม่ดีแน่นอน! ใครบางคนที่ซ่อนและยิงธนูใส่เธอ จะเป็นคนดีได้อย่างไร?

ไม่ช้า โรซี่กลัวหน้าซีดและเธอก็หยุดขาสั่นไม่ไหว มันดีที่มันมืดและพวกเขาไม่สามารถมองเห็นเธอสั่นกลัวได้ สิ่งที่ดีอีกอย่างคือเธอเพิ่งจะจบอันดับหนึ่งถ้าเธอไม่ทำเธอก็จะราดกางเกงของเธอด้วยความกลัวไปแล้ว

“ โอ้ เรายังไม่ได้แนะนำตัวเองใช่มั้ย เธอคือชีล่า น้องสาวตัวน้อยของข้าและข้าคือชีเบหัวหน้าทีมของวิทยาลัยกาโต้” หญิงสาวที่ชื่อว่าชีเบตอบพร้อมรอยยิ้ม

เธอตั้งใจโยนกริชขึ้นไปในอากาศและถือดัชนีและนิ้วกลางของเธอไว้ข้างใต้ซึ่งมันตกลงมา

กริชที่คมชัดหมุนและล้มลงไปทางขวาของเธอ ในท้ายที่สุดใบมีดผ่านอย่างถูกต้องระหว่างนิ้วของเธอและเธอจับที่จับ จากนั้นเธอหันข้อมือของเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่าผ่านกริชอีกครั้งราวกับว่าเธอกำลังเล่นปาหี่

“ วิทยาลัยกาโต้?”

เมื่อเห็นกริชเงินหมุนอยู่กลางอากาศหัวใจของโรซี่ก็ทรุด

ไม่นะ!

เธอสงสัยบางอย่างเมื่อเห็นเสื้อผ้าสีดำแต่เธอไม่เคยคิดเลยว่ามันจะเป็นวิทยาลัยกาโต้!

เสื้อผ้าสีดำทำให้ดูกลมกลืนกับเวลากลางคืน เด็กสองคนจากวิทยาลัยกาโต้ยืนเคียงข้างกัน ผมม้าสีน้ำตาลเข้มปิดตา พวกเขาดูมืดมนและอันตรายขาของพวกเขางอเล็กน้อยแขนขาของพวกเขาดูเหมือนงูพิษพร้อมที่จะโจมตีได้ตลอดเวลา

สำหรับสาวสองคนอื่น ๆ ชีลีและชีเบ เสื้อผ้าของพวกเขาไม่มีออร่าอันตรายมากเกินไปแต่มันเร้าอารมณ์มากกว่า …

ความคิดแรกของโรซี่ก็คือทำไมผู้หญิงที่มีรูปร่างดีแบบนี้สามารถใส่เสื้อผ้าที่คับ…พวกเขาไม่กลัวที่จะบีบหน้าอกหรือไม่?

น้องสาวมีร่างกายที่เพรียวบางและร่างกายที่มีเสน่ห์ของพวกเขามีโค้งที่พวกเขาต้องการพร้อมด้วยก้นทะลึ่งและอกที่อุดมสมบูรณ์

โรซี่บีบเต้านมของเธอเองโดยสัญชาตญาณ

ด้วยแสงจันทร์เธอสังเกตเห็นว่ามีการกระแทกสองครั้งที่หน้าอกของเธอ

อะไร? สองคนนี้ไม่สวมอะไรเลยใช่ไหม?

พระเจ้า ทำไมล่ะ

นักฆ่าหญิงสองคนนี้เชื่อว่ายิ่งพวกเขาสวมน้อยเท่าไหร่ก็ยิ่งเร็วขึ้น? พวกเขาเชื่อในข่าวลือว่าถ้าพวกเขาไม่ใส่ชุดชั้นในพวกเขาจะได้วิ่งเร็ว?

“ ข้าว่า เจ้ากำลังดูอยู่ที่ไหน” เธอเก็บกริชของเธอออกไปแล้วพูดว่า“ ดูตาลามกของเจ้าสิ เจ้าไม่ได้มองที่ไหนสักแห่งที่น่าอายใช่มั้ย”

“ ข้า – ข้าไม่ได้!” โรซี่ตะคอกกลับอย่างเชื่องช้า

ขณะที่เธอพูดเสียงหัวเราะที่อ่อนโยนของเธอ หน้าอกของเธอก็สั่นอย่างไม่มีที่สิ้นสุด โรซี่ไม่รู้ว่ามันเป็นภาพหลอนหรือไม่ แต่เมื่อเธอแอบดูแวบ ๆ อีกครั้งการกระแทกทั้งสองนั้นดูใหญ่ขึ้น

นั่น…เอ่อ…อาจเป็นทักษะพิเศษบางอย่างโรซี่คิด

“ เด็กหญิงตัวน้อยอย่ากลัวเลย” ชีเบพูดไม่สนใจสายตาของเธอ เธอยังหันหน้าอกของเธอไปข้างหน้าอย่างจงใจราวกับว่าเธออยากให้ดู“ ตราบใดที่เจ้าส่งมอบคริสตัลเราจะปล่อยให้เจ้าไปและแน่นอนจะไม่เป็นอันตรายต่อเจ้า”

“ ฮืม ฝันไปเถอะ! เราจะถูกกำจัดถ้าข้าส่งมอบใช่มั้ย เหมือนข้าจะทำอย่างนั้น!” โรซี่ทนความกลัวของเธอและตอบอย่างดื้อรั้น

“ โอ้ช่างดื้อรั้น… แต่ข้ารู้ว่าเจ้าไม่ได้มีใช่มั้ย”

“เอ๋? เจ้ารู้ได้ยังไงว่า…ไม่ ไม่ ข้ามี! อืม ข้ามีแต่ไม่ให้มัน!”

“ เห้อไม่มีประโยชน์ เรารู้ว่ามีคนที่เรียกว่าหลินเสี่ยวมีคริสตัลและเขาก็เป็นผู้นำของเจ้าใช่มั้ย” ชีเบพูดต่อไปโดยไม่รอให้โรซี่ตอบ“ และเจ้าโรซี่เป็นเพียงน้ำหนักตายของทีม พวกเขาจะมอบคริสตัลให้กับเจ้าได้อย่างไร”

“เจ้าพูดอะไร? ข้าไม่ได้น้ำหนักตาย!”

“ เฮ้อ มันไร้จุดหมายที่จะโกรธ ที่จริงแล้วคุณหนูน้ำหนักตาย เราไม่ต้องการที่จะซุ่มโจมตีเจ้า เป้าหมายดั้งเดิมของเราคือแม่บ้าน ** แต่เจ้ามาหาเราเองดังนั้นเจ้าจึงไม่สามารถตำหนิเราได้”

“แม่บ้าน****?”

“ ใช่ เธอชื่อเอ…”

“เอเลน่า.” เพื่อนของเธอเสริมเข้ามา

“ใช่ๆ. แต่คุณหนูทำไมเจ้าถึงมาล่ะ เจ้ากินผลไม้เงินทุกใบเหรอ?”

“ …เจ้ากำลังพูดอะไรข้าไม่เข้าใจ” โรซี่ขมวดคิ้วของเธอ

‘มาหาเรา’ ‘เป้าหมายดั้งเดิม’ เหมือนที่พวกเขาบอกว่านี่เป็นส่วนหนึ่งของแผนทั้งหมด

แปลกเธอกินอะไรไม่ดีและต้องใช้ห้องน้ำและถูกซุ่มโจมตี สิ่งนั้นเกี่ยวข้องกับเอเลน่าหรือ?

เดี๋ยวก่อน…ผลไม้ใบเงินเหรอ?

“ เจ้ารู้ได้อย่างไรว่าข้าจะกินผลไม้?”

“ เจ้าตื่นขึ้นมาคืนนี้บ่อยใช่ไหม?”

“ใช่.”

“ เจ้าต้องไปห้องน้ำตลอดเวลาใช่ไหม”

“ใช่…”

“ นั่นเป็นเพราะข้าใช้บางอย่างกับผลไม้ใกล้เคียงที่ทำให้เจ้าอยากฉี่ ดังนั้นเมื่อเจ้ากินมันในตอนเช้าเจ้าจะมีแรงกระตุ้นให้ออกไปในเวลากลางคืน” ชีเบอธิบาย

“ เจ้าพูดอะไรน่ะ?”

การใส่บางอย่างลงผลไม้ทำให้เธอตื่นขึ้นมาตอนกลางคืนแล้วซุ่มโจมตีพวกเขาเมื่อเธอไปที่ห้องน้ำ นั่นเป็นแผนของพวกเขาหรือ?